Opinions

Een fijne serie inderdaad. Het plot an sich is weinig memorabel, maar de sfeerzetting is erg sterk. De muziek is zeer passend, visueel is het solide, de setting is sterk en de mysterieuze aspecten zijn lekker understated. Ja, de serie is wat aan de trage kant, maar dat vond ik persoonlijk wel passen bij de kalme, mysterieuze sfeer. Het wordt nergens echt briljant, maar anderzijds is het niveau erg constant. 3.75*

Ik moet me helaas aansluiten bij stinissen: dit seizoen kun je gerust overslaan. Het doet mijns inziens in alle opzichten onder voor het eerste seizoen: het is veel minder sfeervol (oa vanwege mindere muziek, die ook nog eens minder sterk wordt gebruikt), de subtiliteit is er compleet uit en het plot wist me geen moment te interesseren. Ik heb me er echt doorheen moeten worstelen, en soms heb ik uit verveling zelfs stukken van afleveringen overgeslagen. Er zitten nog steeds wel een aantal goede stukken in de serie (Victor blijft bijvoorbeeld wel een intrigerend personage), maar het merendeel vond ik erg teleurstellend. 2.25*

Ik zal dan maar eens een positief geluid laten horen! Ik kan animatiekomedies zo af en toe wel waarderen. Vroeger heb ik veel van The Simpsons en Futurama gezien (en ook wel South Park), maar voordat ik aan Rick and Morty begon had ik jaren geen animatieserie meer gekeken. The Simpsons is haar scherpte al lang kwijtgeraakt, en South Park ben ik een beetje uitgegroeid. Maar Rick and Morty brengt gelukkig een nieuwe frisse wind. Het is niet enorm anders dan andere animatieseries, en soms is het nogal flauw en puberaal (dat hoort een beetje bij het genre). Maar de donkere humor van de serie ligt me, de personages worden komisch vertolkt en de serie is behoorlijk creatief en inventief imo. En net als The Simpsons slaagt het er op momenten erg goed in om drama en komedie met elkaar te combineren.

Op MovieMeter schreef ik: "Het voelt een beetje aan als een mengsel van Futurama (absurde science-fiction avonturen) en The Simpsons (satirisch familiedrama). Maar Rick and Morty is wel een stuk harder dan die series: het zit boordevol zwarte (soms ook nogal puberale) humor, geweld en obsceniteit. In die zin doet het ook een beetje denken aan South Park en Family Guy (ook omdat de humor soms nogal random aanvoelt). De humor moet je liggen, maar ik vind het wel een vermakelijke guilty pleasure, die vooralsnog een behoorlijk hoog niveau van creativiteit weet te behouden."

(Oh, en iedere aflevering heeft nog een scène na de aftiteling. Niet voortijdig wegklikken dus!)

Een vermakelijke, maar enigszins gedateerde serie.

Het grootste probleem van Rome is dat het sindsdien allemaal beter is gedaan, vooral in Game of Thrones. Rome heeft heel veel gemeen met Game of Thrones: het uitgebreide web van personages, het gebruiken van seks en geweld als middel om de kijker te choqueren, de klassieke normen en waarden waarin zaken als moed, loyaliteit, stabiliteit en eer vaak de overhand hebben boven compassie en rechtvaardigheid, etc. En net als in GOT vind ik het meestal vermakelijk en fascinerend. Maar GOT doet vrijwel alles beter.

Ten eerste zijn de personages minder memorabel. Er zijn zeker personages die indruk maken, zoals de cerebrale Julius Caesar en Octavianus en de joviale Marcus Antonius, maar de personages waar de meeste tijd en aandacht aan besteed wordt zijn de soldaten Lucius Vorenus en Titus Pollo, en hun plotlijnen vind ik het minst interessant. Hun plotlijnen zijn het meest "normaal" (relatieproblemen, een plaats vinden in de Romeinse maatschappij, etc.), en dat interesseerde me veel minder dan de "grote" kwesties.

Ten tweede is Rome een stuk minder goed geschreven. Er zitten zeker goede dialogen in, maar het niveau van de uitspraken van bijvoorbeeld Tyrion wordt vrijwel nooit gehaald. En hoe Lucius en Titus met de grote figuren uit de geschiedenis worden verbonden voelt vaak een beetje gekunsteld.

Ten derde heeft Game of Thrones een betere sfeer - betere muziek vooral. In Rome heb je zelden het gevoel hebt dat beeld en geluid elkaar echt versterken. De soundtrack is passend, maar momenten die emotioneel versterkt worden door de soundtrack zijn zeldzaam, en de cinematografie is vrij middelmatig.

En ten slotte heeft Game of Thrones duidelijk een groter budget. Rome gaat soms enorm van de hak op de tak. De grote strijd, waar personages het afleveringen over hebben, begint eindelijk - en is dan in vijf seconden voorbij. Game of Thrones heeft ons in dat opzicht enigszins verwend met een aantal grote veldslagen, en de afwezigheid daarvan in Rome is daardoor begrijpelijk, maar teleurstellend.

Als ik Rome eerder gezien zou hebben zou het misschien wel 3.5* hebben gekregen. Maar nu domineren uiteindelijk de gevoelens been there, done that en I've seen better. Een vermakelijke en boeiende serie dus, met een aantal erg sterke momenten, maar wel één die enigszins ingehaald is door de tijd. 3.25*