Opinions

Selena Quintanilla is een fenomeen in Latinokringen die in Nederland misschien het best vergelijkbaar is met André Hazes. Zet Hazes op in een Hollandse kroeg en je krijgt sfeer. Zet Selena op tijdens een Latinofeest en het feest barst echt los. Ik weet dit uit eigen ervaring want mijn jeugdliefde was een Latina. Selena werd slechts 23 jaar oud omdat de voorzitster van haar fanclub haar doodschoot vanwege een zakelijk conflict in 1995. In de korte tijd dat ze leefde wist ze echter een enorme impact te maken met haar zangkunsten en ontwapenende persoonlijkheid. Hierdoor is ze nu nog bekend als the Queen of the Tejanosound. Er is al kort na haar dood een biopic verschenen met een toen nog vrij onbekende Jennifer Lopez als Selena. Nu is er dus deze serie die nog iets dieper op het leven van haar maar ook van haar familie ingaat. Helaas wringt hier ook een beetje de schoen. Selena was een leuke, lieve en spontane meid maar wel erg braaf. Het is in feite gewoon een langgerekte successtory die nergens echt spannend wordt. Eigenlijk was de speelfilm dus al goed genoeg. Hoofdrolspeelster Christian Serratos doet het niet slecht maar heeft hetzelfde euvel als Jennifer Lopez eerder had, te veel divauitstraling en te weinig Girl Next Door. Die Girl Next Dooruitstraling is wat Selena Quintanilla zo bijzonder maakte. De soundtrack van de serie mag er zeker wezen. Niet alleen hoor je de hits van Selena y Los Dinos maar ook bekende nummers van andere artiesten met name uit de 80's en 90's. Ik hoop dat de serie bijdraagt om de muziek van Selena ook bij een nieuwe generatie onder de aandacht te brengen want dat verdient ze maar als serie zelf is het allemaal een beetje flauw. Het voelt alsof je naar een diaserie of videofilm van iemand anders zijn vakantie zit te kijken. Je had erbij moeten wezen.

Selena: The Series vertelt het levensverhaal van Selena Quintanilla ook wel bekend als the Queen of Tejanomusic, Amerikaans-Mexicaanse popmuziek die zijn oorsprong in Texas heeft. Selena werd in 1995 op 23 jarige leeftijd vermoord door de voorzitster van haar fanclub Yolanda Saldivar wegens een zakelijk geschil. Haar dood schokte Amerika destijds want Selena was geliefd in de latinogemeenschap maar inmiddels ook bij een breder publiek.

Season 2 pikt de draad op waar season 1 ophield en werkt in nog eens 9 afleveringen naar de tragische ontknoping van het leven van de Queen of Tejano music. Waar het eerste seizoen nog redelijk wat vaart had omdat de weg naar de roem getoond werd, kabbelt seizoen 2 maar wat voort. Als kijker wil je eigenlijk maar twee dingen zien: haar laatste concert in de Houston Astrodome wat het hoogtepunt van haar carrière vormde en de tragische moord die haar jonge leven zo abrupt beëindigde. De rest van de tijd wordt opgevuld met wat voor de kijker hoogstens bijzaken zijn. Hooguit de reuring rondom haar huwelijk met gitarist Chris Perez is enigzins interessant voor ons als buitenstaanders. De soundtrack die naast uiteraard Selena's eigen muziek ook heel veel bekende early '90's hits van o.a En Vogue en Ace of Base bevat is wel uitstekend.

Selena The series: season 2 duurt eigenlijk 7 afleveringen te lang en daarom adviseer ik mensen die geïnteresseerd zijn in het fenomeen Selena Quintanilla vooral om de biopic uit 1997 met Jennifer Lopez te bekijken. Same story in less time.

Shaka Zulu is een prachtige serie over de legendarische Zulukoning Shaka. Een man die even heldhaftig als bloeddorstig was. Shaka was buiten een gevreesd krijger ook een innovatieve man die de oorlogsvoering in Afrika naar een hoger plan tilde en daarom wist hij in korte tijd zijn stam tot de machtigste te maken. De serie mixt historisch actie-drama met mystieke en bovennatuurlijke elementen. Zuid-Afrikaans acteur en voormalig voetbalkeeper Henry Cele zet Shaka zeer imposant neer. De man heeft een afgetraind lijf waar hij ontzag mee afdwingt maar het is met name zijn intimiderende boze blik die indruk maakt. Die laat bij iedereen inclusief de kijker de koude rillingen over de rug lopen. Buiten Henry Cele zijn er ook rollen voor o.a. Edward Fox als Lt. Farewell en Christopher Lee.

Een originele politieserie omdat voor het eerst een stel corrupte cops de hoofdrol speelde. Vic Mackey en zijn Striketeam zijn de schrik van alle criminelen in het (fictieve) Farmingtondistrict in Los Angeles. Ze hebben een hoog arrestatiepercentage omdat ze bendes, dealers en pooiers in hun zak hebben tegelijk worden ze ook door veel criminelen gehaat. Hoewel Mackey en zijn team bij veel collega's goed liggen hebben ze ook vijanden onder hun met name de rechercheurs Wyms en Wagenbach en hun commisaris Aceveda. Het striketeam moet dus voortdurend op hun hoede zijn. De opzet lijkt enigzins op Chicago PD maar beide series zijn toch wel heel anders. Hank Voight is een goede cop die bereid is om over grenzen te gaan om uiteindelijk gerechtigheid te brengen. Vic Mackey en de Striketeam zijn gewoon criminelen met een badge die ook wel eens misdadigers oppakken. Beide series lijken weinig op elkaar maar delen wel dat ze steengoed zijn.

Het laatste seizoen van deze fantastische politieserie. Hij wikkelt netjes bijna alle zaken af en heeft een ontknoping die shockeert en verbaasd. Hij laat zowel je bloed koken alsmede de koude rillingen over je rug lopen. Een topseizoen en een waardige afsluiter van een topserie. Weetje:Het tragische einde van Shane Vendrell en zijn gezin is geïnspireerd door het gezinsdrama van WWE worstelaar Chris Benoit die in 2007 zijn vrouw en 7 jarige zoontje heeft vermoord en vervolgens zichzelf aan een fitnesstoestel heeft verhangen. Benoit leed al een tijd aan depressies en stemmingswisselingen mede veroorzaakt door CTE en overmatig gebruik van anabole steroïden en testosteron. Een trieste zaak.

Brute serie over een Outlaw Motorcycle Club The Sons of Anarchy oftewel SAMCRO. Deze groep van Motorfanaten houden zich met allerlei misdadige en duistere zaken bezig zoals wapenhandel, afpersing en geweld. Hoewel ze naar buiten toe een hechte club vormen is het een groot wespennest vol intriges, list en bedrog. De serie was top met al sterkste punt de casting. Ze hebben alle white trash actors gecast die ze maar konden vinden. Deze spelen werkelijk fenomenaal hun kleurrijke karakters. Let vooral op Katey Segal (Peggy Bundy) als Gemma Teller-Morrow, the old lady van the club. Die zich als de Lady McBeth van Sons of Anarchy ontpopt. Deze serie is een van de betere series van het laatste decenium wat mij betreft.

In The Sopranos volgen de lotgevallen van de hooggeplaatste maffioso uit New Jersey Tony Soprano(James Gandolfini). Tony bezoekt een 'Shrink' Dokter Melfi(Lorraine Bracco) omdat hij last heeft paniekaanvallen. Met hulp van de sessies bij Dokter Melfi krijgen wij een beter in het criminele brein van Tony Soprano maar ook van zijn familie en zijn 'Family'. Met name de hypocrisie en dubbele standaards die zij hanteren ten opzichte van het maffialeven en ordinary crime. Tegelijk merk je ook dat het 'wereldje' waar Tony in bivakkeert aan elkaar hangt van list en bedrog en roddel en achterklap waardoor iedereen constant op zijn hoede moet zijn om niet gewhacked te worden, zelfs Tony zelf. Zijn status als boss in New Jersey lijkt misschien heel wat voor ons buitenstaanders maar in eigen kring valt dat wel mee want New Jersey is ongeveer net zo glamoureus als Diemen-Zuid. Het is niet voor niets dat zijn conculega's uit New York spottend zeggen dat zijn 'Family' niet meer dan een omhooggevallen crew is. Wie de serie van begin tot eind volgt ziet steeds meer de verdorven kant van Tony Soprano naar bovenkomen, alsof je naar een ongeluk kijkt, maar desondanks blijf je ook sympathie voor hem houden. De serie heeft een topcast met buiten Gandolfini en Bracco namen als Steve van Zandt (bandmate van Bruce Springsteen), Tony Sirico(Goodfellas), Michael Imperioli( Goodfellas) en Domenic Chianese(Johnny Ola uit Godfather II)in vaste bijrollen en gastrollen van bekende (Maffia)acteurs als Frank Vincent(de Grijze Dakduif bekend uit o.a. Goodfellas en Casino), David Proval, (Mean Streets) Steve Buscemi (Mr Pink) en Joe Pantoliano(The Goonies en Memento). The Sopranos is de beste serie over de maffia en tevens ook de grootste anti-reclame voor die lifestyle.

Spartacus: Blood and Sand verteld het legendarische verhaal van de gladiator Spartacus die een de derde slavenoorlog leidde tegen de Romeinse overheersers. In dit eerste seizoen zien we hoe de Thraciër Spartacus(Andy Whitfield) zich met zijn stam aansluit bij de Romeinen onder leiding van Legatus Claudius Glaber (Craig Parker) om hun te helpen in hun strijd met de Grieken. De Romeinen zullen de Thraciërs dan op hun beurt weer helpen in hun strijd tegen de vijandelijke stam de Geten. Glaber komt zijn belofte niet na en Spartacus en de Thraciërs deserteren om hun families te beschermen tegen de Geten. Ze worden gevangen genomen en worden naar Rome verscheept. Daar moeten ze in de arena als slachtvee dienen. Alleen Spartacus overleeft en na afloop hij wordt verkocht aan Lanista (Gladiatormeester)Lentulus Batiatus(John Hannah), die een ruwe diamant in hem ziet. Onder leiding van Doctore(trainer) Oenomaus(Peter Mensah) wordt hij al snel beter maar dat zorgt voor frictie met de huidige kampioen uit de stal van Batiatus, de Galliër Crixus(Manu Bennet). Glabers verloofde Ilithyia(Viva Bianca) raakt bevriend met Batiatus vrouw Lucretia(Lucy Lawless).

De serie is rauw en hard. Hij toont niet alleen bruut geweld maar ook stevige seksscènes, ook homoseksuele, die te hard zijn om softcore te noemen maar nog net geen hardcore porno zijn. De vader van mijn vriendin mocht daarom de serie van zijn vrouw niet kijken dus kwam hij bij ons kijken. Iets wat mijn vriendin en mij af en toe een awkward gevoel gaf. De verhaallijnen zijn goed en de cast is uitstekend. Peter Mensah, John Hannah en Manu Bennett spelen hun rollen prima maar helaas heeft hoofdrolspeler Andy Whitfield maar 1 seizoen meegdaan omdat hij daarna aan Non Hodgkinlymfoma is overleden. Hoewel de dames zich kunnen vergapen aan de gespierde ontblote torso's van de gladiatoren is er ook veel vrouwelijk schoon zoals Lesley-Ann Brandt, Erin Cummings, Katrina Law, Lucy Lawless en Viva Bianca.

Spartacus: Blood and Sand was een verrassend goed eerste seizoen van een ontzettende brute serie.

Spartacus: Vengeance is het tweede seizoen van Spartacus gaat verder waar seizoen 1 ophield, dus na de bloederige opstand van de slaven en gladiatoren in Huis Batiatus krijgt Claudius Glaber(Craig Parker) om ze op te sporen en uit te schakelen. Enkel Lucretia (Lucy Lawless) blijkt het bloedbad overleeft en wordt dood Glaber en Ilithyia(Viva Bianca), die hun intrek in huize Batiatus hebben ingenomen, opgevangen. Glaber gebruikt haar als een soort mirakel.

Het verhaal is top maar door veranderingen in de cast was het anders. Dit seizoen nam Liam McIntyre noodgedwongen, wegens het overlijden van Andy Whitfield, de rol van Spartacus over. Hij doet het op zich prima, ook al is hij niet de 'echte' Spartacus. Een groter probleem is dat Lesley Ann Brandt vervangen is door Cynthia Addai Robinson voor de rol van Naevia. Addai Robinson heeft gewoon niet dat aantrekkelijke en lieve wat Brandt had. De slotaflevering is wel de beste uit de serie! Hoe Lucretia en Ilithyia aan hun einde komen...

Vengeance is een prima tweede seizoen ondanks dat Spartacus een nieuw gezicht heeft.

Spartacus: War of The Damned is het slotseizoen van de serie Spartacus. Iedereen die de geschiedenis kent weet waar het op uitdraait en snapt dus ook waarom hij war of the damned heet. Ik persoonlijk vond dit het minste seizoen vanwege het ontbreken van Glaber. Daar was vorig seizoen al mee afgerekend maar daarmee was Spartacus ook zijn nemesis kwijt. Hierdoor was de angel er een beetje uit. Hij vormt wel een prima slot voor de serie.

Spartacus: Gods of The Arena is de prequel van Spartacus: Blood and Sand en gemaakt zodat Andy Whitfield op dat moment nog behandeling onderging om zijn Non-Hodgkinlymfoma te bestrijden, iets wat uiteindelijk niet mocht baten. Spartacus speelt dus nog geen rol maar Crixus(Manu Bennett) en Oenomaus(Peter Mensah) zijn nu min of meer de leadfiguren. We zien hoe Crixus bij de stal van Lanista Batiatus(John Hannah) komt en hoe Oenomaus doctore werd. Nieuwe gezichten zijn Dustin Clare als Gannicus, de grote kampioen uit Batiatus Ludus. Jaime Murray als Gaia, de beste vriendin van Lucretia en Marisa Ramirez als Melitta, Oenomaus echtgenote.

Spartacus: Gods Of The Arena geeft de serie en zijn personages meer achtergrond en tegelijk introduceert hij met Gannicus een zeer cool personage.

Spijkerhoek was een van die series die mijn zussen keken. Als ik dan in Nederland was keek ik wel mee want er was immers maar 1 tv bij moeder thuis. Ik vond het een Nederlandse serie die het Amerikaanse niveau van tv-drama behoorlijk wist te benaderen qua verhaallijnen, plotontwikkeling en spanning. Het acteren was van behoorlijk niveau met name Hidde Maas speelt zeer goed. De man heeft bovendien een onvervalste gangsterkop. Maar ook jongere acteurs en actrices als Victor Reinier, Joep Sertons, Manouk van der Meulen en Mary-Lou van Steenis waren zeker niet slecht. Die laatste scoorde ook een top 40 hitje via deze serie omdat haar character Patty Starrenburg, een aanstormend zangeresje was. Na het derde seizoen verdwenen nagenoeg alle overgebleven personages van het eerste uur. Ze werden vervangen door nieuwe personages. Enkel Mario de Pizzabakker(Michiel Kerbosch) en Gerard Verlinde (Hidde Maas) bleven over als gezichten van het eerste uur. Door die massale exodus verloor de serie zijn identiteit en ook de binding met de trouwe kijker. Hoewel er na het teleurstellende vierde seizoen ook nog een vijfde volgde was de koek eigenlijk al op.

Het boek The Stand van Stephen King is een boek dat me zeer dierbaar is. Ik heb het tijdens mijn eerste uitzending als militair gelezen en dat heeft me geholpen door die lastige periode heen te komen. Dankzij dit boek kon ik me even afsluiten van de dagelijkse stress en had ik ook altijd iets om naar uit te kijken. Ik heb pas onlangs de oude verfilming gezien omdat ik bang was dat hij het boek te kort deed. Met het oog op de nieuwe verfilming in de vorm van deze miniserie was ik toch bereidt hem te zien. Het was op zich helemaal niet onaardig. Nu na vijf afleveringen van de miniserie heb ik voldoende gezien voor een tussenrapport.

De serie ziet er vele malen beter uit dan de oude versie. In de oude versie waren de scenes in het maisveld nogal amateuristisch met rare felle kleuren. Dat is nu niet meer maar deze versie is soms weer te klinisch en te gelikt. Het mist de warmte en charme van de oude versie. Bijvoorbeeld de fietstocht van Nick Andros en Tom Cullen, had een Bassie en Adriaanachtige oubolligheid maar was tegelijk heel aandoenlijk. Dat maakte de oude versie prettig om te kijken en dat mis ik bij deze versie wel. Het verhaal en de personages komen op zich beter uit de verf dan in de eerdere verfilming en daarmee doet deze miniserie het geweldige boek van Stephen King meer eer aan. Het grootste verschil is Nadine Cross. In de oude versie was haar personage samengevoegd met dat van Rita Blakemoore. Hier zijn beide personages aanwezig. Helaas is zoals kleintje2 al zegt de niet chronologische vertelstructuur killing voor de nieuwe miniserie. Het vliegt nu van hot naar her en daardoor kom je moeilijk in het verhaal iets wat in de oude film niet zo was. Daar ging je direct mee in het verhaal en bleef het boeiend omdat je meegroeide met de personages. De casting is wat mij betreft om het even. Sommige personages werden in de oudere versie beter vertolkt en sommige in de nieuwe. Alexander Skarsgård is een betere Randall Flagg dan Jamey Sheridan. Sheridan zag eruit als een bejaarde David Lee Roth terwijl Skarsgård meer een mysterieus sujet is. Anderzijds was Ruby Dee weer meer de echte Mother Abigail dan Whoopi Goldberg. Ruby Dee was echt een breekbaar oud vrouwtje en Whoopi speelt er een. Amber Heard legt het ook af tegen Laura San Giacomo wat mij betreft. San Giacomo wist meer gelaagdheid aan het personage Nadine Cross te geven. Heard is daar een te beperkt actrice voor mijns inziens.

De voorlopige conclusie is dus dat de nieuwe versie van The Stand het verhaal en de personages meer recht doet maar door de niet chronologische vertelstructuur lastiger te volgen is. Ook het gebrek aan charme en warmte is toch ook best wel een minpunt in mijn optiek daarom krijgt hij 3* net als de oude versie. Dit kan nog naar boven of beneden bijgesteld worden na de finale want dit is slechts een tussenrapport.

Stranger Things gaat over vier vrienden van een jaar of 12 uit Hawkins, Indiana. Hawkins is een slaperig stadje waar weinig te beleven valt, het is letterlijk Jerkwater,USA. Op een dag verdwijnt een van de 4 vrienden, Will Byers. Zijn vrienden gaan op onderzoek uit en komen een meisje tegen die zichzelf Eleven noemt en verder aan geheugenverlies lijkt te lijden. Ondertussen krijgt Wills moeder Joyce(Winona Ryder) ook het idee dat dingen niet kloppen en gaat samen met de Sherrif Jim Hopper( David Harbour) op onderzoek uit en al gauw ontdekken ze dat er een hoop niet pluis is in de omgeving van Hawkins. Stranger Things is een geweldige serie die doet denken aan een mix van Steven Spielbergs Super 8 en Stephen Kings It en Stand By Me. Een clubje buitenbeentjes speelt in die films ook de hoofdrol. Het speelt zich af in de jaren 80 en dat was een tijd waarin de technologie van nu net op kwam maar in de kinderschoenen stond en je dus nog veel zelf moest ontdekken. Het was tevens de periode waarin de koude oorlog met de Russen nog volop speelde. De casting is geweldig. Winona Ryder speelt overtuigend de rol van de wanhopige doch vastberaden Joyce, David Harbour is ook geweldig als de op het eerste oog uitgebluste Jim Hopper maar ook de kinderen acteren prima en ook de bijrollen van onder andere Cara Buono, Matthew Modine, Sean Astin en Paul Reiser zijn uitstekend. 4 voor de serie +1 extra voor de 80's retro-vibe. Iedereen die toen al leefde zal de sfeer herkennen en daarom de serie ook beter begrijpen.