Opinions

Waco gaat over de standoff tussen de Branch Davidian Sekte en FBI en ATF agents in 1993. De Branch Davidians waren een vreemde religieuze sekte die onder leiding stonden van de charismatische leider David Koresh. Er waren meerdere meldingen bij instanties binnen gekomen over de sekte dat ze zich schuldig kindermishandeling en misbruik. Helaas kon dat niet bevestigd worden maar toen er meldingen binnen kwamen over verboden wapenbezit had Bureau of Alcohol, Tabacco and Firearms grond om binnen te treden. Dit liep uit op een schietpartij waarbij 6 leden van de Branche Davidians omkwamen alsmede 4 ATF agents en 16 agents raakte gewond. Daarna volgde een belegering die 51 dagen duurde en eindigde in een drama met 76 doden waaronder veel kinderen. Waco geeft een vrij eenzijdig beeld van de gebeurtenissen. De boodschap van de makers is duidelijk het is de schuld van de instanties. Dit is mij iets te kort door de bocht. De FBI en het ATF hebben veel fouten gemaakt maar zij wilden een tweede Jonestown voorkomen. De Branch Davidians waren verre van een alternatieve commune zoals ze afgeschilderd worden en Koresh of Vernon Wayne Howell zoals hij eigenlijk heette was op zijn zachts gezegd een dubieus figuur die met meerdere minderjarige meisjes getrouwd was. De cast met o.a. Michael Shannon, Taylor Kitsch en Shea Whigham is top. De meest pakkende scène was: toen Koresh besloot de agencies uit te dagen met een optreden. Hij brengt het nummer I Still Believe van The Scene ten gehore samen met wat andere leden terwijl de rest van The Branch staat te luisteren als makke schapen die naar de slachtbank geleidt worden.

Een serie met een zeer lange aanloopfase. Bruce Lee heeft het concept voor deze serie bedacht toen hij nog Kato speelde in The Green Hornet. De studiobazen van Warner Bros zagen het idee zitten maar vonden hem te Chinees om de hoofdrol te spelen want dat zou het Amerikaanse publiek nooit slikken. Zij verbouwde zijn idee tot de serie Kung Fu met David Carradine en dat werd een hit. Bruce Lee vertrok daarop naar Hong Kong en werd daar een filmicoon. Bruce Lee heeft nooit credits gekregen voor de serie Kung Fu en het originele idee van Lee bleef door zijn vroege dood jarenlang op de plank liggen. De serie Warrior speelt eind 19e eeuw in de Chinatown van San Francisco. Dat levert een sfeervol decor op met duistere, groezelige steegjes die allerlei louche bordelen, gokhuizen en opiumkitten. De Chinezen zijn een hechte en vooral gesloten gemeenschap die geleidt worden door dubieuze sociteiten genaamd Tongs of geheime genootschappen genaamd Triads. Deze groepen staan elkaar naar het leven en tegelijk worden al de Chinezen door de lokale bevolking naar het leven gestaan omdat ze hun banen pikken. Te midden van deze gespannen situatie verschijnt Ah Sahm, een immigrant die op zoek is naar zijn zus Xiaojing die uit China is gevlucht voor haar mishandelende echtgenoot. Ah Sahm zorgt al snel voor reuring. De serie verteld een interessant verhaal maar de uitwerking laat hier en daar te wensen over. De actiescènes zijn top maar de rest is soms wat ongeloofwaardig of matig uitgewerkt. Hoofdrolspeler Andrew Koji ontbeert het charisma dat nodig is om het hoofdpersonage te spelen. Het is moeilijk voor te stellen dat zijn verschijning voor veel opschudding zorgt en dames als een blok voor hem vallen. Hierdoor is het een vermakelijke serie maar geen geweldige mede omdat de geest van Bruce Lee boven de serie hangt waardoor ik onbewust steeds het idee heb dat het met hem erin beter was geweest dan wat het nu is. Misschien niet helemaal eerlijk van mij.

Wederom een goede serie van HBO met een zeer interessant uitgangspunt maar de trage opbouw en het soms langdradige verloop zorgde er bij mij voor dat hij mij persoonlijk minder kon grijpen dan de andere series van HBO die in het vergelijkbare thema zaten zoals The Sopranos en Oz. Het ontbeert de actie en spanning van Oz en de verfijnde gelaagdheid, gitzwarte humor en karakterontwikkeling van The Sopranos in mijn optiek. De karakters waren zoals ze waren maar leken in mijn optiek niet echt verder te ontwikkelen en dat maakte het moeilijker voor mij om met ze mee te leven en met de serie te mee te groeien. De serie is wel heel realistisch. Organised Crime aanpakken is iets van de lange adem en lijkt soms of je kijkt naar verf die aan het drogen is en niet met veel bombarie en een hoop pief paf poef. Hierin is de serie dus een beetje vergelijkbaar met Spooks. Dat was de demythologisering van de intelligence agencies en The Wire demythologiseert dus het recherchewerk. Wat dat betreft is het wel goed want het publiek moet ook wel eens weten hoe lang een onderzoek naar een misdaadorganisatie duurt en wat voor werk het kost om ze uiteindelijk achter de tralies te krijgen maar ook dat dit eigenlijk een druppel op de gloeiende plaat is omdat de opvolgers al staan te trappelen. Toch had voor de entertainmentfactor iets meer actie en spanning wel beter geweest. Nu was het voor mij een goede serie die helaas soms moeilijk was om door te komen.