Opinions

Controversiële dramafilm over de merkwaardige relatie tussen een rijke Duitser en een Syrische vluchteling. Cinematografie: veelal donker vanwege scѐnes tijdens de avonduren. Scѐnes: binnen in Lars zijn appartement, in het AZC en een gay-club, buitenscѐnes op het metrostation en buiten bij het AZC. Muziek: af en toe begeleidende muziek, maar ook vaak alleen omgevingsgeluiden van de stad. Cast: de film wordt door de twee hoofdrolspelers gedragen, die beide realistisch spelen.

Plot: Waseem is een Syrische vluchteling uit een AZC die als gay-for-pay extra inkomsten vergaard. Zijn klanten treft hij op het metrostation. Als de rijke Lars hem mee naar huis neemt, krijgt deze van tevoren de strikte spelregels te horen. In de daarop volgende afspraken ontstaat een machtsstrijd tussen de twee mannen, die uiteindelijk gevolgen krijgt......

Resumé: het is een low-budget film, maar wel één met een interessante insteek. De tegenstelling tussen intimiteit en betaalde liefdeloze seks staat centraal. Film is actueel omdat er op dit moment veel Syrische vluchtelingen zijn die in AZC's verblijven. Ook het homofobe gedachtegoed binnen veel culturen speelt een rol. Triest dat wanneer LGBTQ hun land ontvluchten vanwege discriminatie, ze in een AZC vaak weer tussen hun homofobe landgenoten terecht komen..... Een hachelijke, pijnlijke, gevaarlijke en zeer onwenselijke situatie!

Boodschap: de film laat je over bepaalde onderwerpen nadenken......

Sensuele romantische dramafilm over een rijke adelijke dame die getrouwd is met een gehandicapte zeer liefdeloze rijke landheer. De landheer wil graag een zoon als opvolger en geeft zijn echtgenote min of meer de vrije hand. Het laat zich raden waar het verhaal uiteindelijk naartoe gaat en de adelijke dame blijkt koppiger en standvastiger dan menigeen voorspeld had. De film stroomt over van de sensuele, erotische en expliciete liefdesscènes. Ik vond de chemie uitstekend tussen de hoofdrolspelers (die ik nog niet kende van andere films). Kostuums zijn goed passend in de stijl van de Engelse adel. De locaties zijn mooi, met zowel landhuizen als de natuur eromheen. Ook een mooi liefdevol einde aan deze prachtige film.

Wat romantisch.... een huis aan een meer..... Vergelijkbaar met Premonition (2007) waarin Sandra Bullock ook speelt. Ik vind het een bijzonder verhaal, een romantisch drama met een happy ending. Je moet niet teveel nadenken over de tijdslijnen, natuurlijk kan dit niet in het echt, maar dat geldt voor alle phantasy- en SF-films. De film greep mij wel, want wat was ik opgelucht dat ze elkaar eindelijk in de armen konden sluiten! Ik ben geen bijzondere fan van Sandra Bullock, maar Keanu Reeves, jaaaa erg prettig om te zien! Oh ja, het hondje was ook geinig!

Australische thriller met enig drama.

*** 'Trust is as vital to human relationships as breath is to life. And just as illusive.....' ***

De film komt creepy binnen. Kleurige cinematografie bij binnenscѐnes en overdag, blauw en donker bij buitenscѐnes 's avonds en 's nachts. Onheilspellende en mooie muziek, goed passend bij de scѐnes. De diverse acteurs spelen hun rollen realistisch en goed.

Rode draad is psychiater Valerie die tijdens counseling diverse patiënten spreekt over hun relaties. Één van de patiënten is onzeker: Patrick heeft een relatie met een getrouwde man die zijn vrouw niet wil verlaten. De psychiater verdenkt haar eigen man en zij raakt na autopech plotseling van de aardbodem verdwenen. Detective Leon leidt het onderzoek en komt achter alle geheimen......

Lantana is een soort combi ensemblefilm en thriller over ongelukkige en gebroken relaties.

De film gaat over verdriet, onzekerheid, wantrouwen, beschadigd vertrouwen en de gevolgen ervan. Gedurende 3/4 van de film vraag je je af welke van de getrouwde mannen het nou eigenlijk is.....

Conclusie: Vind het wel een goede film! Leuk spannend sfeertje en mooie muziek......

Mooi verhaal, het dilemma tussen geloof en sexualiteit, maar verdient meer diepgang. Acteurs vind ik iets te gekunsteld overkomen, had natuurlijker kunnen zijn. Einde van de film ging als een nachtkaars uit......

Mijn 4e Dolan-film na Tom a la ferme, Les Amour Imaginaires en J'ai tue ma mѐre. Een hele volwassen romantische dramafilm met een beladen onderwerp. Opvallend: Laurence klinkt als een meisjesnaam en Fred als een jongensnaam. Prachtige cinematografie: veel rode accenten, kleding passend bij behang, dwarrelende stofdeeltjes, watervalscene, kledingregen, herfstbladerenscene...... Bijzonder vond ik ook de geschreven tekst op Laurence's rug! Hij was een laatbloeier met coming out, waardoor acceptatie door anderen wat lastiger bleek. Laurence zegt dat hij geen homo is, maar een man met genderdysforie die na transitie een transvrouw wordt en valt op vrouwen is eigenlijk een lesbie. Transitie is vaak geleidelijker: hormonen, langer haar, vrouwelijker kleding..... Helaas leek Laurence in de film meer op een travestiet. Schitterend en charmant einde, wat eigenlijk het begin was, met geweldige muziek! De film vond ik nog mooier toen ik de achtergrondinformatie over Luce Baillairgé opzocht, wat prachtig dat zij Xavier inspireerde voor het maken van deze film!!

Intense, indringende en zeer indrukwekkende dramafilm over het leven in de DDR voor die Wende. Die beklemmende sfeer heb ik ook ervaren bij mijn bezoek aan Oost-Berlijn: vaste bustour, Oost-Duitse reisleidster die alleen positieve dingen vertelde, geisterbahnhofe, spiegelcontroles bij grensposten..... En West-Berlijn: museum Check-point Charlie, blik over de muur, Reichtagsgebӓude, Schönholzer Heide...... Natuurlijk waren zij ook mensen: één van de grensposten bij het ijzeren gordijn zwaaide naar ons. Misschien heeft het zijn carriere wel gekost......

Ooit heb ik een boek gelezen waarin de onmogelijke relatie tussen een Westerse vrouw en Oost-Duitse man werd beschreven. Componeren van een liefdeslied leidde tot een uitreisverbod. Uiteindelijk probeerde de man te vluchten om zijn kind te zien, wat hem fataal werd, heel erg droevig...... De schrijfster omschreef de slachtoffers als 'verloren zielen'.

Cinematografie grijs en somber zoals het hele Oostblok eruit zag en op sommige plekken nog steeds uitziet. Zeer realistisch gespeeld. Mooie en dramatische muziek. Onvoorstelbaar dat er zoveel energie en tijd werd gestoken in mensen afluisteren en in de gaten houden. De doorgewinterde socialist was er heilig van overtuigd juist te handelen en zijn land te beschermen tegen het 'verderfelijke' Westen. Inwoners waren 'bezit' van het systeem. Je kon werkelijk niemand vertrouwen en zelfs vrijuit praten in je eigen huis was er ook niet bij. Aantal zelfmoorden 'der Freitod' werd niet bijgehouden.......

Het einde is verdrietig, triest, droevig, dramatisch, ontluisterend, onthullend...... Maar met die Wende toch ook hoopvol!

Wat een schitterende romantische dramafilm! Twee uur lang was ik geboeid door het verhaal en continue heb ik emoties gevoeld die in de film opgeroepen werden. Ik vind dat alle acteurs sterk speelden en goed in hun rol zaten. Prachtige cinematografie met als achtergrond de verwoestend mooie natuur van Montana, een ruig, maar ook eenzaam leven. Prachtige stemmige en bij de scenes passende muziek. Brat Pitt met lange manen is natuurlijk helemaal om van te watertanden........ Ja, een film die ik niet snel zal vergeten!

Heb de film meer als een modern scenisch toneelstuk c.q. musical ervaren. Vond de rollen best mooi en dramatisch voor het voetlicht gebracht. Sommige dingen werden realistisch zoals in onze huidige tijd weergegeven (bijvoorbeeld pesten via social media). Cinematografie was regelmatig erg mooi te noemen! Het einde deed mij een beetje aan Romeo en Julia denken met alle bijkomend drama. Ja, de film laat zo hier en daar wel enige steken vallen, maar een kniesoor die daar op let (bijvoorbeeld plotseling opgedroogde kleding). Ik heb zeker wel van de film genoten. Ben ook van plan om Cruel Intentions een keer te gaan kijken, de dvd heb ik al en ik ben benieuwd.......

Het is geen topfilm, maar was best aardig om naar te kijken. Ik kan me zo voorstellen dat het in sommige relaties er wel zo aan toegaat. Ik kan me er niet echt mee identificeren, maar neemt niet weg dat het wel de realiteit van het echte leven is. De film kent niet heel veel diepgang, maar als je dat van tevoren ook niet verwacht, dan kan hij ook niet erg tegenvallen.........

Schitterende, romantische maar droevige dramafilm over de getraumatiseerde Tom die eenzaamheid als vuurtorenwachter op een eiland verkiest boven een sociaal leven. Uiteindelijk ontdooit zijn versteende hart door Isabel. Hun liefde wordt helaas niet bezegeld met een kind en je voelt de wanhoop bij Isabel. Heel begrijpelijk is haar reactie na het gestrande bootje, maar Tom's moreel besef begint aan hem te knagen, uiteindelijk resulterend in een hartverscheurend drama! Je kunt begrip voor alle partijen opbrengen, maar uiteindelijk komt de waarheid toch aan het licht. Het einde van de film heeft me heel erg aangegrepen.... En ook hier: een leven eindigt en een nieuw leven begint.

Mooi camerawerk met doorkijkjes in huis en het eiland vanuit de lucht. Werkelijk oogstrelende cinematografie met zonsondergang, schemering, de zachte beige en witte kleuren in het huis, de kust met rotsen, het eiland en het geluid van de oceaan, ronduit prachtig!

ps Leuk om te weten dat beide hoofdrolspelers een jaar na deze film met elkaar getrouwd zijn, ze speelden dus hun eigen lovestory.....

Beklemmende en zeer droevige dramafilm over het leven van een tiener in Manilla op de Filipijnen. Cinematografie is deels grauwe kleuren van de stad, maar ook veel terracotta en vanillegele muren van huizen. De enige felle kleuren zijn van de kleding van de jongens en kleuren binnenshuis. Het plot was zeer realistisch, omdat deze dingen ook in het echte leven gebeuren. Erg, maar ook erg waar! De jonge acteurs speelden hun rollen intens en realistisch. Wat me trof was de niet aflatende liefde tussen moeder en zoon, die was ronduit prachtig gefilmd! Ik kon met de meeste rollen wel meevoelen. Vooral de moeder kreeg het echt zwaar voor de kiezen en daar bovenop kwam een nog grotere bak ellende, met zeer dramatische gevolgen. Helaas heeft de film geen happy ending, maar een diep gitzwart einde.......

Mooie, maar ook rauwe en donkere dramafilm over de ontluikende liefde tussen straatvechter Craig en muziekpromotor Matt. In Blackpool is de gayscene niet zo uitgebreid, dus coming out is daar lastig. In de grote stad Londen is dit veel meer open en zichtbaar. Toch kan Craig er niet aarden, want werk vinden is lastig met zijn achtergrond. Uiteindelijk neemt Matt de beslissing of hun relatie toekomst heeft. Er zitten een aantal geweldscenes in de film, maar dat kan niet anders als het over een straatvechter gaat......

Wat een prachtige, hartstochtelijke dramafilm vol emoties en symboliek. Lilies, echte en van papier.... Cinematografie is prachtig met het klooster/kasteel, de paarden, rijtuigen en de adellijke kostuums. Ik kreeg een heel spiritueel en geestelijk gevoel door de Gregoriaanse gezangen als muzikale omlijsting, echt schitterend! Apart omdat alle rollen, inclusief de vrouwenrollen gespeeld worden door mannelijke spelers/gevangenen. De film is duidelijk op een toneelstuk gebaseerd, vanwege alle poëtische teksten en theatrale rollen... Een hele mooie erotische badkuipscene met de goudkleurige herfstbladeren! Deze scene deed me denken aan de films van Xavier Dolan (komt die ook niet toevallig uit Quebec....). Aan het einde van de film openbaart zich de gruwelijke maar onvermijdelijke waarheid......en het blijft NEVER......

Een grauwe, troosteloze, intrieste, indringende dramafilm van begin tot eind over de ondraaglijke lichtheid van ons bestaan. Ik herkende veel uit mijn reizen naar Polen, Litouwen, Oost-Duitsland en Berlijn (nog voor de val van de muur)......... Grijze, eentonige woonwijken, alle flats en straten lijken op elkaar, bitterweinig groen, veel beton, een geestdodende omgeving om in te leven. Wat is die Andrej toch een schoft, een Russische loverboy! De mannen, jong en oud, in deze film komen er slecht vanaf. Enige uitzondering daarop vormt Volodja, die haar trouwste vriend is, maar die ze voor haar droom in de steek laat..... Het komt er op neer dat ze allemaal met jonge meisjes seks willen hebben en daar flink voor betalen. Helaas, echt helaas is deze film heel erg realistisch. In het Westen zijn (waren) veel prostituees van Oost-Europese afkomst onder valse voorwendselen hier naartoe gehaald. Tegen het einde zelfmoordmuziek (zoals ik het noem) en vervolgens wonderschone muziek van Vivaldi als afsluiter. Enige lichtpunt in deze film vormt de hemelse verlossing door middel van de onvermijdelijke dood.........

Een film die zowel voor kinderen, jongeren en volwassenen prachtig is! De Afrikaanse savanne met alle natuur en dieren die er leven. Vooral het samenkomen voor de viering van de geboorte van Simba is geweldig. Je krijgt zo'n enorm groots gevoel door de muziek, het zingen en de beelden, prachtig van Disney gedaan! Op de Afrikaanse savanne is het leven der dieren net als in een soapserie met alle intriges en emoties rond jaloezie, haat, verraad, wraak, schuld, verdriet, berouw, berusting, vergeving en liefde. Het verhaal is redelijk zwart-wit met goed-slecht. Wel apart dat de hyena's mannelijke stemmen hebben, want in het echt hebben mannelijke hyena's echt helemaal niets in te brengen, omdat de vrouwen de baas zijn......

Wij hebben ook de musical The Lion King in het circustheater Scheveningen beleefd..... Prachtige kostuums en heel goed gespeeld en gezongen. Het is gewoonweg een geweldige ervaring voor bijna al je zintuigen!

Van deze film had ik meer verwacht, maar hij viel mij wat tegen. Allereerst ben ik het niet eens met kijkwijzer 12 jaar, no way zou ik mijn oudste dochter hier naar laten kijken! Ten tweede vind ik de voice-over storend. Ten derde vind ik Connely niet knap, dan is Winslet iets beter, maar al iets uitgezakt. Ten vierde is de washok seksscene absoluut ongeloofwaardig, dan hadden ze wat weg moeten poetsen! Het begin begon veelbelovend. De scenes in het park en zwembad zijn leuk en charmant. De verhaallijn met de pedofiel is pijnlijk, maar heel begrijpelijk, want de kans op recidive is bijna 100%. Aan het eind beseft hij dit zelf ook waardoor hij tot zijn lugubere daad komt (be a good boy). En mee eens dat het eind inderdaad uit de bocht vliegt en wat snel afgeraffeld word! Iedereen werd opeens heel braaf..... Jammer, want het verhaal was absoluut goed en had veel beter uitgewerkt kunnen worden!

Wat geweldig dat ze zo'n prachtige film in het geheim in India hebben kunnen maken! Schitterende natuur op de achtergrond. De acteurs spelen de sterren van de hemel. Een romantisch liefdesverhaal, weliswaar met een zwart randje..... Extra bitterzoet om naar te kijken omdat hoofdrolspeler Dhruv Ganesh nog voor de premiere veel te jong is overleden aan tbc. Ach, ik had stiekem gehoopt dat Jai zou vragen of Sahil met hem mee wilde, maar helaas bleef alles bij het oude........

Hiervoor had ik de Nederlandse remake eerder gezien. Omdat het plot me beviel, wilde ik ook het Vlaamse origineel zien, maar deze dvd bleek een stuk lastiger te verkrijgen dan de Nederlandse. Tweedehands een exemplaar gevonden, waarbij inlay en disc-opdruk Vlaams waren, maar bij het kijken bleek het de Nederlandse versie te zijn! Na contact met de Vlaamse producent was de conclusie dat er blijkbaar illegale foute kopieën in omloop waren, dat heb ik weer! Het heeft me nogal wat moeite gekost om de Vlaamse dvd te vinden. Plot van beide versies is nagenoeg gelijk, acteurs spelen ook hier goed, maar de Vlaamse versie vond ik een tikkeltje minder dan de Nederlandse. Het kan best dat mijn beoordeling anders was geweest als ik de Vlaamse versie voor de Nederlandse had gezien......

Deze Nederlandse remake heb ik eerder gezien dan het Vlaamse origineel. Het plot beviel mij wel: spannend met onverwachte wendingen, het verhaal is ijzersterk. Acteren geen hoogvliegers, maar wel oké. Het blijkt maar weer dat toch veel dingen die in het geheim plaatsvinden, uiteindelijk vroeg of laat gaan uitkomen. Ik vond het prima om naar te kijken. Daarna werd ik natuurlijk wel erg nieuwsgierig naar het Vlaamse origineel.....

Romantische dramafilm met een ongewoon plot.

De filmlocatie is prachtig met mooie beelden in het zonnige Marokko. Muziek was stemmig en goed passend bij de scènes. Persoonlijk krijg ik de kriebels van jonge (gezonde) mannen die een (serieuze) relatie willen met postmenopauzale vrouwen. Biologisch gezien volkomen onnatuurlijk om te vallen op vrouwen die de leeftijd van je moeder hebben en hun vruchtbare jaren allang achter zich gelaten hebben, want je blijft wel kinderloos! En kom me niet aanzetten met het idee van eiceldonatie. Tja, vanuit die oudere vrouwen: jonge mannen, goede conditie, viriel, (voorlopig nog) geen Viagra nodig.....

De film had meer diepgang kunnen hebben. En persoonlijk vond ik de oudere schrijfster niet aantrekkelijk en ook zeker niet gezellig om iets mee te beginnen. Maar ja, ik ben ook geen man.

Omdat ik de film wel anders dan de standaard films vond, toch een voldoende waard.

Coming-of-age komedie over de liefdesperikelen van een aantal jongeren op een Amerikaanse campus.

De kamers en kapsels doen wat gedateerd aan, tevens bleke cinematografie, vooral bij het gedeelte op het platteland, waardoor de illusie van de jaren 80 wordt gesuggereerd. In de film klinkt onder andere countrymuziek, af en toe een beetje (te) luid waardoor ik de Engelse tekst (ik had geen Engsub) soms slecht kon verstaan. Cast: Kevin, Justin, Steve, Cesar, Marsha, Brenda en Danny/Daniël. Ook hier leken de studenten wel een beetje 'eeuwige student'. Er wordt redelijk gespeeld, maar het is niet denderend en wel typisch Amerikaans. Derek Efrain Villanueva speelt nog de meest serieuze en realistische rol in de film.

Resumé: beetje flauwe film over een stel oversekste puberale jongemannen. De hetero's kwamen soms iets verwijfd over. Af en toe was het zo slecht, dat het daardoor ook wel weer grappig was. Beetje veel blootscѐnes die niet echt bijdroegen aan het verhaal. De film was beter geweest als het verhaal wat meer uitgediept was met iets meer oog voor details. Tegen het einde werd het iets serieuzer en daardoor beter. De afloop daarentegen was wel heel erg mooi........

Mijn tweede Noé film. Heel anders dan Irreversible. Veel expliciete bloot- en seksscenes, maar dat konden we van Noé verwachten! Geen film voor jonge kijkers of preutse volwassenen. Film is denk ik niet pornografisch bedoeld, maar toont de liefde in al zijn aspecten. En al die baby's in de wereld komen toch ergens vandaan. Het verdriet van Murphy kon ik meevoelen, want wie heeft er nooit liefdesverdriet gehad? Cinematografie was ook mooi, bekende rode (en groene) Noé kleuren. En Noé zijn eigen bijdrage als ex-vriendje was wel komisch te noemen!

Vooropgesteld ben ik geen komedie-fan, maar I just gave it a try! Geen topper, maar wel een feelgoodmovie. Af en toe best komische of hilarische momenten en ook een paar wat serieuzere scenes die niet zo vrolijk waren. Jansen en Favreau spelen een leuk stelletje. Ik weet niet of ik wel op Adam was gevallen, maar ja, je weet nooit hoe een koe een haas vangt.......

Een romcom die mij eerder een romantische dramafilm leek. Een leuk plot gebaseerd op het boek 'The Statistical Probability of Love at First Sight' van Jennifer E. Smith. Het verhaal komt puur over en de cast speelt best goed. Leuk bedacht met de voice-over die in meerdere personen op de verschillende locaties terugkwam. De film is geschoten in vooral warme kleuren. De herdenking in Shakespeare-stijl was prachtig en de bruiloft van Hadley's vader was ook sfeervol. Omdat het wel een film van dertien in een dozijn is, geef ik geen hoge waardering, maar desalniettemin een dikke voldoende waard!

Mierzoete Amerikaanse romcom over verlies van een ouder, een verdrietig meisje, vriendschap, teleurstellingen en de kracht van de liefde. Mooie cinematografie, romantische muziek, degelijke cast, eigenlijk niets op aan te merken. De humor deed regelmatig een glimlach op mijn gezicht toveren. Film was wel iets overgeromantiseerd en soft. Zeker niet onaardig te noemen, maar mijn voorkeur gaat toch duidelijk uit naar een goede dramafilm......

Onvergetelijke en super-romantische Britse romcom/dramedy gebaseerd op het boek 'Where Rainbows End' van Cecelia Ahern. Het verhaal gaat over de levenslange vriendschap tussen Rosie en Alex. Cinematografie: binnenscѐnes in huis bij Rosie of Alex, in uitgaansleven, op schoolfeesten, bruiloften, buitenscѐnes op straat, in tuin/park, op het strand en aan het einde aan de kust. Kleurgebruik: de gekleurde scѐnes worden afgewisseld met bijzondere oranje/roze gekleurde scѐnes. Muziek: mooi, passend, vaak een beetje droevig, maar ook romantisch. Cast met twee hoofdrolspelers: Sam Claflin herkende ik van 'Me Before You' (2016), hij heeft ook hier een heerlijk jongensachtige rol en Lily Collins speelt de vrouwelijke hoofdrol met charme. De chemie tussen beide spelers is erg geloofwaardig. Daarnaast een aantal aardige bijrollen.

Plot: Rosie en Alex worden op dezelfde dag geboren, groeien op bij elkaar in de buurt en ontwikkelen een onnavolgbare en levenslange vriendschap. Ze nemen elkaar over alles in vertrouwen, behalve over hun gevoelens naar elkaar..... En door samenloop van omstandigheden lopen ze elkaar op het liefdesvlak telkens mis.....

Boodschap: de film werd luchtig gebracht, maar heeft wel degelijk een hogere boodschap. Spreek je gevoel naar anderen uit, want ernaar raden blijft lastig. Neem levensbelangrijke beslissingen niet te snel, want hardlopers zijn vaak doodlopers. En blijf altijd dromen.....

Het is een heerlijke feel-good-movie met uiteraard een happy ending. Ik vond de oorspronkelijke boektitel 'Where Rainbows End' beter dan 'Love, Rosie'. Waarom het bij latere uitgaven gewijzigd is, is mij een raadsel. De oorspronkelijke titel had ik voorkeur aan gegeven, want deze klinkt zo ontzettend veel mooier!

Verhaal is wel goed, maar saai uitgewerkt, ik heb de helft gekeken, toen was ik er klaar mee en heb daarna iedere 2 min doorgeklikt. Alleen de laatste 5-10 min sneden nog hout, dus einde wel uitgekeken. Vooruit, nog een beetje punten voor Matt Dillons bijdrage, was er tenminste nog iets leuks te zien.....

Duistere en trieste dramafilm over vluchtelingen, illegaliteit en seksuele geaardheid.

Vrij grauwe cinematografie van de stad Veracruz, Mexico. Bleke beelden van werken op het platteland, donkere scѐnes bij de avondshots. Het is een vrij stille film, met af en toe wat Mexicaanse muziek. Acteurs spelen realistisch en redelijk goed.

Plot: de Iraanse Ramin is zijn land uit gevlucht vanwege zijn geaardheid, die niet verenigbaar blijkt met zijn cultuur. In Turkije komt hij op een boot die hem toevallig naar Mexico brengt. Hij werkt (illegaal) op verschillende plaatsen en probeert in de haven een boot te vinden die hem weer kan terugbrengen naar Europa. Na een tijd sluit hij vriendschap met de kamerverhuurster. Wil hij eigenlijk nog wel terug?

Resumé: ik vind het een trieste, zwartgallige film, waar ik niet echt vrolijk van werd. Nu ben ik geen fan van komedie, meer van drama, maar hier overheerste de uitzichtloosheid van Ramin zijn bestaan wel heel erg. Uiteraard ben ik mij er terdege van bewust dat dit helaas voor veel illegale immigranten de bittere werkelijkheid is........