Opinions

Aparte en intrigerende Chinese dramafilm over het leven van vier concubines (echtgenotes) van de rijke Chen. De titel is veelzeggend, ik heb nog nooit zoveel rode lantarens gezien, met iedere dag een heel bijbehorend ritueel. Cinematografie: mooie zachte kleuren, veel oranje/rood vanwege de lantarens, mooie scѐnes en achtergronden, de weersveranderingen van de seizoenen. Vier verschillende huizen van de vier concubines, mooi overeenkomend met de indeling van de film met vier seizoenen. Muziek: zingen en fluiten in uitgesproken Chinese klanken. Actrices spelen hun rollen overtuigend, acteur die Chen speelt, komt amper in beeld.

Plot bestaat uit de strijd die de vier vrouwen (Yuru, Zhouyoun, Meishan en Songlian) leveren om de gunsten van hun gezamenlijke partner Chen voor zich te winnen. Een echte machtsstrijd, bestaande uit veel venijn, streken en smoesjes...... Aparte voetmassage met die hamertjes! Gong Li herkende ik van Zhou Yu's train, een mooie actrice. In de huishouding gelden veel traditionele regels en rituelen, waar men zich aan dient te houden. Uiteindelijk wordt de sfeer steeds grimmiger en komen diverse geheimen naar boven met verstrekkende gevolgen. Het kan niet anders dan slecht aflopen........

Een prachtige parel van een film, afgelopen woensdag gescoord bij de kringloop voor 1,50 euro........

Aangrijpende dramafilm gebaseerd op het leven van de Deense kunstschilder Einar Wegener en zijn vrouw Gerda Gotlieb. Cinematografie: oogstrelende beelden van landschappen, oud straatbeeld, leven in de 20-er jaren, alles in een historische setting. De cinematografie is subliem uitgevoerd! Kleurgebruik is zacht in antieke tinten, oud aandoend, echt schitterend! Alles omlijst door prachtige groots aanvoelende filmmuziek. Acteurs: Eddie Redmayne heeft reeds een enigzins feminin uiterlijk, samen met de juiste bewegingen en mimiek levert dit een zeer overtuigende Lili. Prachtig gespeeld! Alicia Vikander was ook overtuigend als echtgenote Gerda.

Plot: Gerda gebruikt haar echtgenoot af en toe als stand-in voor haar vrouwenportretten. Het begint als een spel, ze maakt Einar op en kleedt hem als vrouw en ze gaan samen naar een feest. Einar stelt zichzelf voor als zijn nicht Lili en dan begint het verhaal zich te ontwikkelen...... De film doet af en toe beetje theatraal aan, maar dat vind ik wel charmant en passend bij het verhaal. Film is niet 100% volgens de ware gebeurtenissen, maar dat vond ik niet storend.

Prachtige scѐne als Lili zegt: 'Jij hebt mijn wens gehoord, Gerda! Toen niemand anders me kon horen, hoorde jij mij wel.......'

Halverwege de film heb ik Einar Wegener en Gerda Gotlieb op Wiki opgezocht. Ik werd getroffen door de verhalen over hun levens, hun niet aflatende zoektocht naar de liefde, erkenning voor hun ware identiteit en levensstijl, hun artisticiteit en uiteindelijk hun beider toch wel enigzins dramatische levenseinde.........

De film eindigt verdrietig met oogstrelende beelden van de natuur, met de wonderschone symboliek van de wegwaaiende sjaal in de lucht die metaforisch is voor de opgaande ziel van Lili, die dan uiteindelijk toch waarlijk vrij kan zijn........... ronduit schitterend!

Twee bij elkaar horende shortmovies, korte dramafilms over twee jongemannen die elkaar na dertien jaar weer tegenkomen. Cinematografie: redelijk donker omdat de film zich voornamelijk in de avonden afspeelt. Scѐnes: beperkt aantal locaties, low budget, deel 1 op school en bij het huis in tuin en zwembad, deel 2 op een tuinfeest, nogmaals een zwembad en voor het huis. Muziek: neutrale, stemmige, passende muzikale omlijsting van de scѐnes. Cast: Adam Fleming en Michael Cassidy spelen hun rollen realistisch. De bijrollen zijn van ondergeschikt belang.

Plot: Ben en Johnny zitten op dezelfde school en beleven een spannende, licht grens-overschrijdende avond in het zwembad (2005). Dertien jaar later komen ze elkaar tegen op een feest in LA (2017). Ze praten over de bewuste avond en wat er van hun levens geworden is.

Resumé: kan één avond een mensenleven voorgoed veranderen? Ik denk het wel, afhankelijk van de personen die het betreffen. Boodschap: als je niet in het reine komt met gebeurtenissen uit het verleden, dan blijft het je altijd bij......

Indrukwekkende dramafilm met heftige scenes. Cinematografie is niet subtiel, waardoor de film af en toe scherp binnenkomt. Ali had, misschien vanwege zijn eigen rotleven, geen medelijden met haar, maar behandelde haar 'normaal' zoals hij ook met anderen omging. Waarschijnlijk juist daardoor kwam ze uit de put en zag het leven weer zitten. Hij komt eerst als een emotieloze bruut over, maar blijkt dat uiteindelijk niet te zijn, dus toch een beetje romantiek..... Imponerend is de laatste scene met het ijs, waarbij de wanhoop uit Ali zijn handelen spreekt. Ja, de film heeft best indruk op mij gemaakt en ik zal hem zeker nog een tweede keer gaan kijken!

Realistische korte film over het waargebeurde verhaal van de moord op peuter James Bulger. Cinematografie: beeld van straten in Engeland. Vooral buitenscѐnes op straat van de route die ze met de peuter gelopen hadden. Binnenscѐnes van verhoren op het politiebureau. Geen expliciete scѐnes. Muziek: onheilspellend. Cast: de jonge spelers spelen hun rollen heel geloofwaardig. Plot: bekend uit de geschiedenis...... Robert en Jon, twee jongens van 10 jaar die de 2-jarige peuter James hebben gemarteld en gedood. Resumé: worden kinderen onschuldig geboren? Ja, maar wel af en toe met 'foute' genen, die de kans op ontsporen veel hoger maken. Afgrijselijk, wat moet die kleine James afschuwelijk geleden hebben vlak voor zijn dood, gewoon te gruwelijk voor woorden.........

Romantische en heel bekende dansfilm, zich afspelend op een vakantieresort tijdens de 60er jaren. Inmiddels tig keer gekeken met mijn drie dochters, die er geen genoeg van kunnen krijgen (en mama stiekem ook niet). Verhaal is simpel: tiener ontworstelt zich aan haar ouders, laat zich verleiden door een danser en gaat stiekem uit. In die tijd was seksueel geschuifel natuurlijk uit den boze, zeker in conservatief Amerika! Dan speelt ook nog het klassenverschil een rol: rijk meisje van goede komaf i.t.t. arme jongen uit lagere sociale klasse. Muziek is mooi en wordt nog steeds geluisterd. Maar ondanks alle clichés, blijft het toch een hele mooie dansfilm! Bitterzoet om naar te kijken omdat Patrick Swayze zo ernstig ziek is geworden en veel te jong met 57 jaar is gestorven......

"In den beginne schiep God drie soorten wezens: engelen, beesten en de mens. Engelen zijn puur en hebben geen neiging tot kwaad en beesten laten zich leiden door hun instincten. Maar de mens staat tussen de helderheid van engelen en de lusten van beesten, zij kan kiezen. Een wezen met de macht om ongehoorzaam te zijn......"

Melodramatische trage film over de verboden liefde tussen twee vrouwen binnen een orthodox-Joodse gemeenschap in Londen. Cinematografie: veel blauw-grijs tinten, beelden van straatleven in New York en Londen. Scѐnes: binnenscѐnes in huis, hotel en synagoge, buitenscѐnes in taxi, op straat en de begraafplaats. Muziek: dramatisch, onheilspellend. Cast: de twee Rachels spelen hun rollen realistisch en naturel. Ook de bijrollen worden goed gespeeld.

Plot: Ronit heeft langgeleden noodgedwongen de orthodox-Joodse community in Londen verlaten en is naar New York vertrokken. Jaren later keert ze terug na het overlijden van haar vader, de rabbijn. Ze logeert bij jeugdvriend Dovid in huis, die getrouwd is met Ronit's beste vriendin Esti. Uiteindelijk lopen de spanningen op en kruipt het bloed waar het niet gaan kan.......

Resumé: na Orthodox (2020), Making Orthodox (2020) en One of Us (2017) moest ik deze film zien, maar ik had er iets meer van verwacht. Er is chemie tussen beide Rachels en de liefdesscѐne is integer gespeeld en beter te 'pruimen' dan die in La Vie d'Adѐle (2013), die in mijn ogen vulgair overkomt. Verhaal is realistisch bijna tot het einde. Helaas is Dovid's reactie niet geloofwaardig, zo zou een orthodoxe man waarschijnlijk nooit reageren. De gedachte erachter is wel mooi, omdat het de cirkel rondmaakt: Dovid, Ronit en Esti zijn metaforen voor engelen, beesten en de mens......

Boodschap: echte liefde voor iemand betekent niet vasthouden, maar vrijlaten en juist daardoor diegene toestaan om het geluk te vinden......

Controversiële romantische dramafilm over de incesteuze relatie tussen twee halfbroers. Van jongs af aan zijn de broers onafscheidelijk en hun broederliefde gaat steeds een stapje verder. Dit wordt versterkt door het verlies van hun moeder, waardoor ze nog meer op elkaar aangewezen zijn. Pas als ze een tijdje gescheiden leven doordat de ene voor zwemtraining naar het buitenland moet, blijkt dat ze echt niet zonder elkaar kunnen. Vroeger werd aan het hof heel vaak een familielid getrouwd en bij het krijgen van (levensvatbare en gezonde) kinderen leverde dit natuurlijk wel eens problemen. Maar bij gelijk geslacht speelt dit natuurlijk geen rol.........

Indringende film over de tweeling Theo en Isabelle die op incesteuze manier met elkaar omgaan, waarbij student Matthew als derde betrokken raakt. Er ontstaat een driehoeksrelatie waarbij ze elkaar uitdagen om over hun grenzen te gaan. Dit zorgt voor vreemde, af en toe beetje beschamende scenes. Nadat de ouders onverwacht thuiskomen terwijl zij slapen, volgt een dramatische wending, uiteindelijk zonder gevolgen. Ik bleef na het einde nog wel een tijd nadenken over deze film.........

Deense dramafilm over de affaire tussen een rijpere vrouw en haar minderjarige stiefzoon.....

Realistische cinematografie, buiten veel blauwgrijs, binnen warmere tinten. Afwisselend buiten- en binnenscѐnes. Mooie beelden van het zwemmen in het meer met de weerspiegeling in het water. De gebruikte muziek is minimalistisch, maar wel mooi en gevoelig. De cast zet een goed stuk werk neer, ze spelen hun rollen vol overtuiging.

Stiefzoon Gustav komt weer bij zijn vader wonen, de relatie met zijn eigen vader verloopt moeizaam, maar daarentegen kan hij goed met zijn stiefmoeder Anne opschieten. Het leidt tot een affaire met grote gevolgen.......

Dronningen betekent 'de Koningin', dit is naar het Engels vertaald als 'Queen of Hearts', de hartenkoningin. Nou, een koningin mag je Anne zeker noemen! Deze complexe rol van Anne wordt uitstekend neergezet door Trine Dyrholm. Deze carrierevrouw heeft alles op orde, althans zo lijkt het, toch heeft ze een zwakke plek...... In haar werk als jurist begeleidt ze misbruikte jongeren en dat maakt dat ze Gustav beter aanvoelt dan zijn vader. Maar de motivatie van Anne om juist datgene te doen, waar ze in haar werk tegen aggeert, daar mogen we slechts naar raden........

De film was dramatischer en realistischer dan ik verwacht had. Je voelt gaandeweg dat dit onmogelijk goed kan aflopen en de film stevent af op een onvermijdelijk gitzwart einde......