Opinions

Dark Fate valt te vergelijken met de veelbelovende new-stickers die men al jaren op elk product plakt: afgezien van de verpakking, is er weinig tot niets nieuws aan.

T2 (Skynet Edition) blijft voor mij de ultieme Terminator. Bijna twee decennia na datum wekte de terugkeer van archetypen Sarah Connor en Schwarzenegger als T-800 mijn nieuwsgierigheid op - ware het met nuchter scepticisme.

Zoals veelvuldig vermeld is deze film een moderne reboot van T1, gemixed met elementen uit T2. Het niveau van de twee eerste delen wordt niet verzilverd. Soms voelt het nostalgisch teruggrijpen naar eerdere plotlijnen aan als geforceerd, fanboy failure of zelfs creatieve armoede. Qua casting missen Reyes en Luna zowel charisma als overtuiging; de Rev-9 komt nergens in de buurt van de ijskoude dreiging die Robert Patrick zijn T-2000 feilloos meegaf, en Dani's metamorfose van fabrieksarbeider naar verzetsleider is volstrekt ongeloofwaardig.

... En toch heb ik me vermaakt. Mackenzie Davis, als augment Grace, is een badass die haar rol met verve neerzet. Het siert Hamilton dat ze natuurlijk oud is geworden. Weliswaar speelt ze over the top, maar ze blijft Connor. Dit keer geen Uncle Bob, maar een terminator die uiteindelijk een soortgelijke cyclus vervuld.

Dark Fate is verre van perfect, maar biedt genoeg actie en spektakel in een semi-nieuwe setting die, dankzij de aanwezigheid van oudgedienden, niet geheel onauthentiek aanvoelt.

De discussie focust zich hier grotendeels op de invulling van Croft. Vikander mag dan geen Jolie zijn; persoonlijk kan ik dat enkel toejuichen - zeker gezien deze versie gebaseerd is op de reboot uit 2013.

Lara wordt neergezet als mens, niet als onoverwinnelijke superheldin. Ze incasseert de nodige klappen, heeft twijfels en maakt (beginners)fouten. Jolie's Lara deed bij wijze alles tussen de soep en aardappelen in. Haar personage was leger - de boezemopvulling buiten beschouwing latend. Ik stoorde me aan haar arrogantie. Vikander oogt daarentegen verfrissend en natuurlijk: fysiek perfect afgetraind, maar zoekende naar hoe ze haar kracht moet inzetten. Ze improviseert zonder technische snufjes, heeft geen backup, pretendeert niet alle kennis in pacht te hebben en loopt - gelukkig! - niet rond als een fashionista.

Vanzelfsprekend bevat TR de nodige zoutkorrels. Sommige scènes halen de vaart eruit en de voorspelbaarheidsfactor is hoog. Toch heb ik me prima vermaakt met dit filmpje. Stukken beter dan met diens voorgangers. Goed gedaan, Alicia.

Halleluja bij de aftiteling! Eindelijk verlost van dit onsamenhangende, hysterische vehikel. Geloof niet dat mijn netvlies meer nonsens had kunnen verdragen. Positief punt: tevens een workout gehad, want mijn benen en achterwerk hebben overdraai-uren gemaakt.

Begrijp me niet verkeerd; ik houd van de Transformers, maar dan moet het wel over de Transformers gaan. Voor mijn gevoel waren ze in The Last Knight eerder een sidekick dan hoofdrolspelers. De verhaallijn zwabbert alle kanten op, waardoor het geheel een chaos wordt en de film gewoon niet uit de verf komt.

Dosering is niet aan Bay besteed. Werkelijk elk shot is hysterisch, volgepompt met explosies, tenenkrommend slechte humor, overbodige personages of non relevante informatie. Er gebeurt zoveel dat de zogenaamde epische momenten verloren gaan in de potpourri aan overkill. Zonde, ik had graag gezien dat de film zich meer centreerde rondom Optimus, Megatron en Quintessa - hier was winst te behalen geweest.

Bay introduceert diverse interessante plots, maar doet er weinig tot niets mee. Zijn uiterlijk typische filters kunnen ook echt niet meer, als je het mij vraagt (Wahlberg oogt zowat oranje met roze lipgloss). Fox lookalike Haddock draagt van de ene op de andere scѐne ineens een nieuwe outfit zonder bagage bij zich te hebben. Volstrekt overbodig, zoals zoveel in deze film. Bay propt gewoon teveel in de mix. Het is bedroevend om te zien hoe grootheden als Optimus en bad guy Megatron van hun mythe ontdaan worden en enkel fungeren als opvulling van het beeldmateriaal. Niets wordt uitgewerkt met als resultaat nul komma nul spanning, samenhang of betrokkenheid met de karakters.

De optelsom is een bombastische, inhoudsloze en visueel vermoeiende zit geworden. Nee, Bay. Gewoon niet meer doen.