Opinions

Ik begin steeds meer waardering te krijgen voor Antoine Fuqua, zonder meer een van de beste regisseurs van de nieuwe generatie die begonnen is in het videoclip segment. Hij komt steeds dichter in de buurt van de grote namen als Ridley Scott, James Cameron, Steven Spielberg en Quentin Tarantino. Ook laat ie een grote veelzijdigheid zien met aktieflims, drama en politiek beladen films. Denk aan Training Day (2001), Shooter (2007), The Equaliser (2014) maar ook de boksfilm Southpaw (2015).

Deze Tears of the Sun (2003) is zeker zo'n pareltje. Geinspireerd op de talloze burgeroorlogen in Afrika wordt de grafische barbaarsheid niet geschuwd in deze film. Hoewel ik geen fan ben van Bruce Willis doet hij het best wel aardig in deze film, als de stoiicijnse special forces luitenant die besluit het verschil te maken en tegen zijn orders in te gaan. En god, wat blijft die Monica Bellucci een bloedmooie vrouw die ook hier weer een glansrol neer zet als tegenspeelster.

Er wordt in eerdere reviews vaak de vergelijking gemaakt met Black Hawk Down, wat ik niet terecht vind. BHD is een stuk beter als oorlogsfilm met een boodschap die erin hakt. Maar de emotionele impact van deze Tears of the Sun vind ik ook zeker een paar pluspunten waard, het einde is mooi opgebouwd zonder teveel overdrama.

Mooie goed opgebouwde film met feel good einde.

Heb deze Tenet op Kerstavond maar eens bekeken en ik denk eerlijk gezegd dat Cristopher Nolan moet oppassen dat ie geen 2e Kevin Costner wordt. Die had ook als acteur/regissseur grote kasssuccessen (hoogtepunt Dances with Wolves, 7 oscars) maar zijn laatste 2 peperdure monsterproducties Waterworld en Postman flopten gigantisch en waren mogelijk een produkt van zijn eigen megalomanie. We zagen dit ook bij The Matrix trilogie waar de 2 sequals teveel over the top waren.

Nolan heeft geweldige films neergezet met de Batman trilogie en Interstellar maar met Dunkirk ging ie al wat de mist in en deze Tenet schiet gewoon zijn doel voorbij. Het plot is veel te complex en zit vol gaten waarbij je als kijker teveel het bos wordt ingestuurd. Wat mij sowieso altijd opvalt dat regisseurs zich overtillen aan het thema tijdreizen. Nolan gaat zelfs nog verder, hij maakt het zo complex dat ie zelf de draad kwijt raakt, laat staan de kijker. Los van het feit dat ik veel respect heb voor de man en de durf die hij toont met zijn cinematografische ideeen.

Ik als filmkijker wil mijn hoofd lekker leeg kunnen maken bij het kijken naar zo'n film, niet teveel hoeven nadenken alsof ik naar een documentaire over quantum mechanica zit te kijken. De reden dat ik hem niet in de bioscoop ben gaan zien was dat je thuis nog eens kan terugscrollen, dat bleek hard nodig. De eerste 15 - 20 minuten zijn veelbelovend maar daarna springt het verhaal teveel van de hak op de tak en verliest zijn kracht als verhaal waarbij Nolan als eerder gezegd met moeite de geschoten scenes aan elkaar wist te plakken. Met als dieptepunt de grote schootout scene aan het einde. Visueel en qua sfeer blijven zijn films geweldig maar je hebt meer nodig voor een goede krachtige film die echt als kaskraker gezien kan worden.

Ook de personages worden veel te oppervlakkig neergezet, waarbij uit kostenbesparingen een paar b-acteurs op de voorgrond zijn gezet en dat doet de kwaliteit ook niet ten goede. John David Washington komt niet eens in de buurt van vader Denzel. Lichtpuntje vond ik wel Kenneth Branagh die onderkoeld de grote schurk van de film neerzette, wat een geweldige karakteracteur blijft dit toch, hoewel het script hier de beperkende factor was volgens mij. Hij kan zelf nog veel beter.

Kan zijn dat ik hem beter waardeer als ik over een jaar deze nog eens ga kijken maar voor nu een magere voldoende.....

Deze film is wat mij betreft een top 10 notering waard. De enige film die ik 3 keer in de bioscoop ben gaan zien. Een visuele rollercoaster !

Toen deze film uit kwam in 1992 was deze uniek in zin tijd en genre. De digitale animatietechnieken gebruikt in deze film werden later verfijnd in o.a. Jurassic Part en talloze films erna. James Cameron en Ridley Scott behoren echt tot mijn top favoriete regisseurs.

Destijds verpletterende film van begin tot einde.

Heb deze nog eens teruggezien na het, voor James Cameron begrippen, tegenvallende 'too little too late' T6 Dark Faith. Heb eerder een review hier neergezet die nogal kort was omdat ik nog steeds vindt dat het eigenlijk bij de eerste 2 Terminators had moeten blijven. Buiten dat is deze film wel erg goed gemaakt.

Eigenlijk vind ik deze Genisys de beste Terminator na de eerste 2. De 2 voorgangers T3 Rise of the machines en T4 Salvation waren eigenlijk mislukkingen met een totaal verkeerde casting ook. Ook de meest recente T6 Dark Faith haalt het niet bij deze Genisys.

Arnold Schwarzenegger begint te oud te worden voor dit soort films maar zet de robot wel weer goed neer met wat komische nuances in zijn mimiek. Moet zeggen dat ik wel een fan ben van Emilia Clarke die Sarah Connor neerzet, een van de betere actrices uit de Millenial generatie (van 1986), ze heeft goed naar de vorige Terminators gekeken om de mimiek van Linda Hamilton te bestuderen en kan inderdaad alle soorten rollen aan.

Het verhaal heeft een een originele twist waar ik niet over uitwijd voor degenen die hem nog niet gezien hebben. Wat mij betreft had dit nog wel een opvolger kunnen zijn van de destijds baanbrekende T2.

De eerste Terminator film was vooral goed omdat ie ondanks een budget van 6 miljoen toch erg veel succes had ('sleeper') en de doorbrak betekende voor Schwarzenegger. Het mooie en ook authentieke van de Terminator is dat het eigenlijk een soort hightech mythologie is die voorspelt dat mensen steeds meer afhankelijker worden van machines tot dat we niet meer zonder kunnen en zelfs alleen nog maar met hulp van machines kunnen overleven.

Vergelijk het dagelijks leven in 1984 maar eens met nu, 33 jaar later. Toen moesten we geld halen bij een loket bij de bank. Toen hadden we geen (alleen de nerds dan) computers, geen mobiele telefoon, geen tomtom in de auto, geen whatsapp, geen facebook, geen internet want toen moest je naar de bibliotheek als je wat wilde weten. Enzovoort. Als nu alle deze dingen wegvallen zijn mensen een stuk hulpelozer dan 33 jaar geleden toen men deze dingen niet had. Machines en automatisering krijgen steeds meer macht over ons.

Sublieme film blijf ik dit vinden die alleen door de 2e Terminator werd overtroffen. Dat laatste was vooral te danken aan de baanbrekende visuele ervaring. Schwarzenegger was erg top, vooral omdat ie niet veel hoefde te praten.

Dit is zo'n film die iedereen moet zien tijdens geschiedenisles op scholen. Het waargebeurde verhaal van de grootste ''near miss'' na de 2e wereldoorlog die bijna tot de 3e wereldoorlog heeft geleid als het militaire industriele complex in Amerika zijn zin had doorgedreven. Onder een Bush of Trump had dit zeker anders afgelopen. Hoewel ik soms wel twijfel over Trump, lijkt me meer een verdwaalde zakenman met wat teveel narcistische trekjes, maar zeker geen idioot.

Later betaalde JFK een hoge prijs voor zijn politiek sociale houding die hem tot 1 van de grootste helden van de moderne tijd maakten, wat mij betreft. Van hem komt ook het citaat 'Zij die een vreedzame revolutie onmogelijk maken, maken een geweldige revolutie onvermijdelijk'.

Film zit mooi elkaar ook en kijkt lekker weg.

Nihilistische film die inderdaad wat te cliche overkomt in de wijze van filmen in zwart wit stijl in grauwe decors. Iets wat schijnbaar tot de kwaliteit standaard behoort in de filmwereld als je een film over het Oost Blok maakt. De enige zon die ik in de film zag was de zonnebank scene. Maar voor een low budget film (buiten het gage van de hoofdrolspelers wellicht) vond ik hem niet bar slecht. Het verhaal is weliswaar simpel maar heeft wel enkele plotwendingen en laat het verrotte systeem zien in Oost Europa waar na de val van het communisme de corruptie het bewind overgenomen heeft.

Jim Carrey, waar ik in zijn comedy's geen al te grote fan van ben uitzonderingen daargelaten, doet het hier in zijn eerste serieuze film ronduit subliem, erg verrassend, en zet zijn personage met volle overtuiging neer. Marton Csokas komt helaas niet in de buurt van zijn ronduit overacterende rol als bad guy in The Equaliser, maar omdat ie van zichzelf als een bepaald charisma heeft gaat acteren hem vrij gemakkelijk af dus is hij hier aardig te pruimen.

Allesomvattend redelijke film