Opinions

Ook onze Zuiderburen in Vlaanderen leveren soms best puike films, zo ook deze wat sobere rolprent met wel een pakkend verhaal over een vader via een omweg (internet) contact zoekt met zijn dochter, na 7 jaar in de bak gezeten te hebben.

Verhaal is mooi opgezet en de sfeer en setting met sombere stad scenes vond ik erg passen. De 2 hoofdrolspelers vader en dochter vond ik een perfecte chemie hebben, die hun rollen perfect neerzetten. Bijrollen waren ook goed gedoceerd en prima gecast. Jammer dat Anemone Valcke (dochter) niet meer mooie films heeft gemaakt met haar in de hoofdrol. Ik kon me erg goed inleven in de film vooral haar rol.

Het gestaffelde eindspel met eerst de confrontatie en later het ontroerende open einde vond ik wel wat onbevredigend en frustrerend maar wel hoopvol op een uiteindelijk goede afloop, omdat de film daartoe wel de ingrediënten achterlaat.

Leuke verrassende film. Nog een stukje interview met de hoofdrolspeelster.

Anemone Valcke & Peter Monsaert over 'Offline' @ Kruitfabriek - YouTube

In begin jaren '90 maakte Seagal best nog wel leuke en vermakelijke films, zoals Nico, Hard to Kill en de beide Under Siege films, de zoveelste Die Hard ripp offs die met name in de eerste best nog wel goed uit de verf kwamen. Daarna was het eigenlijk niets meer, met Exit Wounds (2001) kwam ie nog wel een keer goed terug omdat producent Joel Silver nog een keer wilde proberen zijn carriere uit het slop te trekken. Ook de Glimmerman (1996) was nog wel te pruimen vooral door zijn tegenspeler en ronduit amusante bijrollen. Na de eeuwwisseling werd het lopende band DVD-werk.

Seagal moet het vooral van zijn rake klappen en pure aktie hebben en ver wegblijven van de lange dialogen en preekstoelen. Anders wordt het lachwekkend in negatieve zin, zo ook in deze On Deadly Ground. Het Narcisme, het handelsmerk van Seagal, druipt werkelijk uit je beeldscherm als je hier naar kijkt. Het begint al met de openingsscene als de 'god' Seagal een brandje komt blussen met een sigaar in zijn bek. Man, man man...

Hoewel de film an sich visueel en plottechnisch best wel werkt met de leuke bijrollen van bijvoorbeeld R. Lee Ermey (de beroemde drillsergeant uit Full Metal Jacket), Michael Cane en Joan Chen, wordt de film behoorlijk verziekt door de typische Seagal intermezzo's zoals de vaderlijke preek na dat kroeggevecht, het tijdelijke herstelverblijf bij de Eskimo's en als klap op de vuurpijl de 5 minuten durende monoloog om de film af te sluiten, alsof je ineens naar een promotiefilm van Greenpeace zit te kijken.

Je zou denken dat Seagal zelf deze film geregisseerd heeft. Dat heeft ie namelijk ook bij uitzondering, gelukkig deed ie dat niet te vaak in zijn grotere films.

Geef er nog een 2 voor, maar vooral doordat de aktie goed in beeld is gebracht tegen een mooie winterse achtergrond in Alaska. En dankzij de bijrollen zoals Lee Ermey, wat een leuke acteur is dat.

Kort filmpje dat niet echt mijn smaak was, maar wel qua filmtechniek leuk neergezet. Zag invloeden uit de Tarantino films waarin personages karikaturaal en geweld nogal slapstickachtig worden neergezet. Ook wat film noir aspecten met trage rustieke scenes ertussen.

Plot is een soort familietragedie in Thailand waarin een 'killing spree' ontstaat tussen een Penoza moedertje met haar zoons en een plaatselijke nogal vreemde politiefiguur. Geweld is keihard en over the top in beeld gebracht maar verhaal is niet echt diepgaand of pakkend. Ik keek deze film meer van scene tot scene in plaats van het gehele verhaal.....

Vond die Thaise tafeldame bij Gosling wel leuk om te zien, mag vaker in films opdraven.

Verder is alleen blijven hangen dat je beter geen ruzie kan zoeken met de locals als je in Thailand op vakantie gaat.

Out for Justice was de laatste Seagal film voordat het naar zijn bol ging stijgen. Tot hier maakte hij harde politiefilms met veel actie, zoals veel B-films eind jaren '80 toen de Stallones en Schwarzeneggers hoogtij vierden, en bijvoorbeeld ook de 1e Die Hard uit kwam. Hierna stapte hij over op het 'grotere werk' wat even goed ging met de 1e Under Siege.

Deze film uit 1991 was ook niet zijn beste maar ook zeker niet zijn slechtste.

Film als dit zie ik graag op hun tijd maar deze deed me teveel aan Braveheart denken maar dan een slechte kopie, had zelfs de indruk dat ze dezelfde kostuums en decoratie hadden geleend. Inclusief een acteur James Cosmo (oude Schotse Koning)

Geen slechte film dat best wel uit te kijken was, maar Netflix maakt erg veel goedkope films de laatste tijd die in potentie of qua script blockbusters kunnen zijn maar door hun eigen huisregisseurs wat afgeraffeld worden.