Opinions

Het verhaal rond de moord op Franz Ferdinand en de gevolgen hiervan wordt erg mooi verteld in deze film. Mijn kennis over de eerste wereldoorlog is een stuk minder dan over de tweede wereldoorlog dus een opfriscursus was ook zeker niet overbodig ?

De film laat zeer sterk zien hoe bepaalde belangrijke personen hun zinnen hebben gezet op oorlog, gevoed door discriminatie, wraak en het verkrijgen van meer macht en het de onderzoeksrechter alles behalve makkelijk maken. Aanraders voor andere Europese thriller en/of drama verhalen over de eerste wereldoorlog zijn welkom.

De film is op een typische manier gefilmd, ik vond het erg lijken op een sterke lange aflevering van een TV serie. Maar storend is het zeker niet, het past juist goed bij de sfeer die in de film gecreëerd wordt. Er lijkt veel aandacht besteed te zijn aan de kostuums en het verdere uiterlijk van de personages en daarnaast speelt de gehele film zich af in sfeervolle scenes. De ongelijke strijd van de onderzoeksrechter is goed uitgewerkt en de manier waarop hij wordt tegengewerkt wekt frustraties op bij de kijker, zeker omdat je weet hoe de eerste wereldoorlog is afgelopen.

Ik had me beter eerst kunnen 'verdiepen' in de film. In plaats van het grauwe drama wat ik had verwacht is dit meer een 'spannende' familiefilm. Ik heb niets tegen familiefilms, maar als je wat anders verwacht is het wel even omschakelen. Het voelt allemaal erg luchtig en simpel aan maar richting het einde doet de film wel wat die hoort te doen, je staat als kijker ineens volledig achter de hoofdpersonen en hoopt dat zij winnen van 'de kwade tegenstander'. Google leerde mij zojuist dat deze film een project van de inwoners van Schellebelle is, dat maakt een film als dit wel extra leuk. De film is totaal niet wat ik er van verwachte, maar een degelijke film is het zeker.

Binnen vijf minuten met de scene waarin Richard Pryor in de metro schreeuwt: OMG I'M NOT WHITE? Does dad know? was ik al verkocht, wat is het concept van 'een blinde en een dove' fantastisch uitgewerkt. Het plot stelt weinig voor maar dat maakt voor een film als deze weinig uit. Ik vind Pryor en Wilder vooral sterk in scenes met anderen, met zijn tweeën hebben ze minder komische scenes. Een leuk bijrolletje voor Spacey maakt de film af. Deze zal zeker nog eens kijken

Het leuke aan deze film is de locatie, een goudmijn in het Amazone gebied is nou niet bepaald een veelvoorkomende setting. Naast het mooi visuele effect zorgt dit onderwerp ook voor een interessant stukje geschiedenis door de film heen. Dit is echter niet waar de aandacht op gevestigd is, de film volgt de gehele tijd twee vrienden die samen in Serra Pelada op zoek gaan naar goud. Dit verhaal wordt mooi in elkaar gezet en spannend gehouden doordat het werken in zo'n goudmijn mensen erg doet veranderen. Positief verrast, zonde dat er niet meer van deze regisseur op Netflix staat.

De sfeer zat er al meteen in dankzij Danny met zijn visioenen en de horrorsfeer werd maar beter en beter. De spanning die tot een enorme climax werd opgebouwd in een relatief grote en lichte setting is erg intens. Vooral van de tweelingzusjes kreeg ik ontzettend te kriebels. Daarnaast vond ik de overgangen van de scenes (door tijdssprongen te maken)) erg prettig, dit kan een hoop 'opvul' scenes voorkomen wat geen overbodige luxe is bij deze speelduur (ik heb de lange versie gekeken).

Ondanks de enorme spanning die dit voor mij toch een zeer sterke film maakt heb ik toch niet het gevoel dat ik zojuist een echte topfilm gezien heb. Een duidelijke reden hiervoor heb ik eigenlijk niet, het is slechts een gevoel achteraf. Shelley Duvall vond ik wel duidelijk een zwakte, haar rol vond ik voornamelijk vervelend.

Ondanks deze negatieve punten geef ik de film toch vier sterren, voor de spanning die het met zich meebracht. Dit is toch een zeer belangrijk aspect van een horror en beter ga ik het deze challenge niet zien ben ik bang. Wel heb ik besloten om maar even een tijdje te wachten met de volgende Kubrick, het zou namelijk zomaar een 'leeftijdsdingetje' kunnen zijn.

Toch minder dan de eerste drie films (en dan voornamelijk de eerste twee), maar het niveau zakt niet tot een dramatisch niveau zoals je geregeld ziet bij vele vervolgfilms. Het plot sprak me een stuk minder aan en deze versie van ''donkey en puss'' vond ik stukken minder leuk als in de andere films. Shrek zelf blijft echter vermakelijk en er zaten weer een aantal heerlijke scenes tussen. Bij deel drie kwam ik niet verder dan drie sterren, dus tweeënhalf voor deze.

Vanaf de terugkeer in far far away tot de in mijn ogen te gevoelige toespraak van Artie vond ik het sterkste stuk van de film, dit gedeelte is zeker een dikke vier sterren waard. Er zaten echter ook mindere en soms zelfs matige stukken in. Over het algemeen was het echter toch zeker nog vermakelijk, daarom deze drie sterren.

Ik ging volledig blanco deze film in en zit nu met het gevoel van 'wow, wat heb ik zojuist gezien'. De film is een geweldige ervaring, ik zou hem nu zo weer opzetten om met de kennis van het einde de film opnieuw te bekijken.
Het plot is fantastisch, ik heb me op sommige momenten, zoals het gesprek in de vuurtoren, echt op zitten vreten en achteraf blijkt alles anders in elkaar te steken. Het bewijs dat een happy end niet nodig is.. Shutter Island doet het genre Thriller echt eer aan, op sommige momenten is de spanning ongelofelijk intens. Tijdens de 'dromen' van DiCaprio hoopte ik soms dat ze zo snel mogelijk voorbij waren omdat ze zo 'verschrikkelijk' zijn.

Het plot vormt samen met het jaren 50 sfeertje en de fantastische locatie een sterk geheel, het is knap hoe er van een veelvoorkomend thema zoals vast op een eiland zitten zo'n originele film gemaakt wordt.
De acteurs zijn goed gecast. DiCaprio doet het zoals altijd fantastisch en Ben Kingsley is gemaakt voor de rol van Dr. Cawley.

Geweldig! Ik heb een flink aantal films van Burton] op mijn watchlist staan, ik denk dat er nu snel meer zullen volgen. De sfeer in deze film wordt heerlijk weergegeven, naast de gebeurtenissen is er in elke scene nog genoeg om naar te kijken. Daarnaast is er het plot wat je de gehele film in spanning laat kijken, qua plot één van de betere/beste films die ik de laatste tijd gezien heb.

Van de anekdote waar deze film over gaat had ik tot 1,5 uur geleden werkelijk nog nooit gehoord. Nou ben ik dan ook geen groot voetbalfan en was ik in 1992 voorlopig nog niet geboren. Dit zorgt er dan ook voor dat ik niet alles in deze film mij even veel kan interesseren. Maar desondanks kwam het typische feelgood gevoel goed over en dat is eigenlijk het om draait bij deze film. Samen met een aantal mooie shots (de penalty serie tegen Nederland bijvoorbeeld) zorgt dit voor een best vermakelijke film.

Verfrissende high school film. Geen prinsessen of sporters maar drie, zie foto, mondige en progressieve tieners die strijden voor het recht op vrijheid van meningsuiting binnen hun school. Ze doen pogingen om de conservatieve houding van het schoolbestuur aan te kaarten en te veranderen. De grote lijnen van de film zijn als de meeste (coming to age) films maar de personages en hun idealen zorgen er voor dat de film niet aanvoelt als een dertien in een dozijn film. Voor de Netflix abonnees een aanrader om tussendoor eens een kans te geven.

Er verschijnen niet vaak Russische films op Netflix dus bij deze mijn kans gepakt met Stalingrad. Enemy at the Gates (2001) is één van mijn favoriete oorlogfilms en was erg benieuwd wat de Russen er van zouden maken. Het niveau van Enemy at the gates haalt de film helaas niet maar een sterke film is het zonder twijfel.

De afwisseling tussen de gevecht scenes en de scenes in het 'huis/kamp' van de soldaten is prettig, beiden duren niet te lang en hebben steeds wat nieuws te bieden. De sfeer in het kamp is hier en daar iets te aangedikt maar echt vervelend wordt dit niet.

De gevecht scenes is waar het om draait in deze film, de gevechten zijn fantastisch in beeld gebracht. De liefde die de Russen voor hun land tonen en de melodramatische afloop maken het compleet. Vier sterren!

Dit is niet de eerste film/documentaire die ik heb gezien over Steve Jobs, dan heeft deze documentaire geen enkele toegevoegde waarde. Het schetst een algemeen beeld maar ik heb weinig tot niets nieuws gehoord.

Dit is typisch zo'n film waar vrij weinig over te zeggen valt en waarvan er zovele zijn. Het plot is matig en de meeste scenes zijn weinig memorabel. De korte speelduur in combinatie met het redelijke tempo in de film zorgt dat het niet een vervelende taak is om deze film uit te kijken, de scenes op de motor en de Thaise dames helpen hier aan mee.

Niet geweldig maar wel sterker dan aflevering één en twee, al denk ik dat dit ook grotendeels komt doordat de personages bekender worden naarmate de serie vordert. Drie sterren, een halve ster hoger dan de eerste twee ''afleveringen''.

Sun Belt Express is een stuk sterker dan het plot doet vermoeden, ik verwachte een simpele film alla EuroTrip (2004) . De volledig onbekende regisseur en cast versterkten dit vermoeden alleen maar.

Maar het is een opmerkelijk 'volwassen' film, de dialogen zijn van een relatief hoog niveau. Het personage dat wordt gespeeld door India Ennenga zorgt voor een (welkome) morele lijn laag in het verhaal. De humor/grappen in de film zijn grotendeels zoals je ze verwacht maar van de ondergrens waar veel soortgelijke films doorheen zakken blijft deze film gelukkig ver verwijderd. Positieve verrassing, drieënhalve ster.

Ik ben zonder enkele voorinformatie aan deze film begonnen, ik was dan ook erg verbaasd toen ik Paul Dano op de rug van Daniel Radcliffe over het water zag scheuren. Ik had toen echter niet verwacht dat dit zo'n sterke film zou zijn.

Ik heb niks dan positiefs over de film te zeggen. Zowel Dano als Radcliffe spelen beide ijzersterk, ik was enigszins huiverig voor Radcliffe in een hoofdrol anders dan Harry Potter maar dit bleek ongegrond te zijn. Een goede reden om ook zijn andere films niet principieel links te laten liggen.
De twee zijn een genot om naar te kijken, de acteerprestaties zijn goed maar ook de dialogen spelen hierbij een grote rol. Het is zowel komisch als confronterend zoals de film de huidige maatschappij weet neer te zetten. De humor laat zich niet gemakkelijk typeren maar het sprak mij ontzettend aan, een genot om naar te kijken. Dit alles wordt ondersteund met fantastische soundtrack, ontzettend fijne ontdekking deze film!

Ik ben de Disney classics rustig aan het afwerken en zodoende kwam ook The Sword in the Stone voorbij, ik kende de film niet en verwachte er vrij weinig van. Ik kwam bedrogen uit want dit is een van de betere Disney's die ik tot nu toe gezien heb.

Merlijn de tovenaar, Arthur en de uil zijn een leuk trio die de gehele film interessant blijven. De avonturen die ze beleven zijn leuk bedacht, vooral de scenes waarin ze veranderen in een dier.

Ook de andere figuren zijn erg leuk, zo heb ik dubbel gelegen om wolf. Deze en vele andere scenes gingen gepaard met veel slapstick à la Tom and Jerry, inclusief de geluidjes. Dat deze slapstick gecombineerd gaat met levenslessen die Merlijn mee wil geven maakt dit een interessante film.

Ook de muziek kon ik erg goed waarderen in de film aangezien deze op een komische manier gecombineerd werd met de animatie. Voorbeeld hiervan is de afwas scene.

Toppunt van de film is de voor mij volledig onverwachte verschijning van Madam Mikmak in de film, het gevecht tussen haar en Merlijn is fantastisch.