Opinions

Sterke film! Een zo sterk psychologische film is voor mij erg afhankelijk van de overtuigingskracht van de acteurs, iets wat bij Babadook goed heeft gewerkt. Het duurde even voordat het plot echt boeiend werd maar vanaf dat moment grijpt de film je volledig, Het hele idee van het boek en de vormgeving en inhoud hiervan geeft de film nog net dat beetje extra.

Zonder vooronderzoek aangeklikt op Netflix, research was ook niet nodig geweest want deze film is op geen enkele manier te omschrijven. Het is allemaal ontzettend vreemd terwijl geeneens bijzonder veel gebeurt, ook echte horror scenes bevat de film niet. Het is al met al voornamelijk een thriller met zwarte humor en de nadruk ligt het gedrag van mensen in een onwenselijke situatie waarin de ' dagelijkse hiërarchie' wegvalt. De personages konden mij aan het begin van de film niet zo bekoren maar hoe verder de film vorderde hoe meer ik ze ging waarderen. Dit alles maakt het een lastige film om te beoordelen, maar het voelde allemaal goedbedoeld aan dus een afronding naar boven. Drieënhalve ster, interessant begin van de challenge voor mij.

Lief, onschuldig en enigszins kritisch filmpje waar eigenlijk weinig over te zeggen valt. De humor is leuk en gaat goed samen met de kritische blik op corruptie, belangen en protocollen binnen de Italiaanse politiek. De acteurs, en dan met name Claudio Bisio en Kasia Smutniak komen goed uit de verf met dit plot. Het is allemaal niet erg speciaal maar wel ontzettend leuk.

Na het kijken van dit eerste deel kom ik er pas achter dat ik deel twee en drie al gezien heb, veel indruk hebben deze dus niet gemaakt. Maar ik heb ze wel respectievelijk drie en drieënhalve ster gegeven dus het waren zeker vermakelijke films.

Vermakelijk was dit deel zeker ook en ik denk dat ik deze film niet ga vergeten. De tegenstelling van een 'cop' uit Detroit tegen de burgerlijkheid uit beverly hills wordt heerlijk uitvergroot. En dat ik Eddie Murphy bij voorbaat al grappig vind maakt het dan al compleet. En wat een fantastische soundtrack!

Fijne film! Adam McKay heeft de verdeling tussen komedie en een serieus verhaal goed weten vinden in The Big Short, de film kijkt makkelijk weg. De droge stukken worden op een komische manier verteld waarvoor er geen verveling optreed, zelfs als economiestudent vond ik dit wel prettig

Met Steve Carell, Christian Bale, Brad Pitt en Ryan Gosling is er een top cast die de verschillende verhaallijnen interessant houden, allen presteren degelijk. Informatief en vermakelijk, vier sterren.

Na het bericht van xenne hierboven ende research die ik zelf naar de film gedaan heb had ik hoge verwachtingen van de film, de rechtszaak zal vast niet voor niks zijn geweest. Ik vind het echter moeilijk om te zeggen of de film de verwachtingen waar heeft gemaakt, het is sowieso een lastige film om te beoordelen.

Ten eerste de kwaliteit van de film, ik dacht in eerste instantie dat mijn internetverbinding niet goed was maar het bleek aan de film zelf te liggen. Mede door de mindere kwaliteit, maar ook zeker door het plot duurde het lang, ruim een uur, voordat ik volledig gefocust was op de film. Er komen ontzettend veel shots voorbij, dit zorgt enigszins voor een vlot tempo maar na een tijdje begon het te vervelen en dan is bijna tweeënhalf uur speeltijd erg lang. De muziek is zonder twijfel het sterkste punt van de film, het is erg aanwezig maar fantastisch in de scenes geïntegreerd.

Dit is een film die je eigenlijk tweemaal of vaker moet zien voordat je een goede beoordeling kunt geven, maar ik betwijfel of er een herziening komt.

Black Mass heeft de (hoge) verwachtingen die ik had helaas niet waar kunnen maken maar een slechte film is het zeker niet. Ten eerste vind ik de gehele cast erg sterk spelen (en Depp in het bijzonder) en goed passen bij de film. Dit zorgt samen met het heerlijke jaren 70/80 sfeertje, de fijne manier van filmen en de vlotte scenes voor een heerlijke film om naar te kijken. Het verhaal schoot echter helaas te kort om van Black Mass ook een daadwerkelijk een topfilm te maken.

Rock-'n-rollercoaster

The Boat that Rocked is net als een rollercoaster een voorspelbaar maar daarom niet minder leuk ritje die je vooral vermaakt en energie geeft. De personages zijn een bonte verzameling gespeeld door een bekwame cast die het jaren '60 gevoel oproept, ondersteunt door de aankleding van de boot door Curtis. Ook is het in mijn ogen goed dat de houding van de overheid ten opzichte van deze boten/levenswijze naar voren komt.

Ik ben geen echte liefhebber/kenner van Rock-'n-roll maar zelfs voor de leek is de muziek een fantastisch onderdeel van deze film, absoluut sfeer verhogend.

Het begin van de film toen Bolt nog daadwerkelijk als 'acteur' aan het werk was vond ik weinig interessant en ik was al snel bang dat het een matige film zou gaan worden. Als Bolt echter eenmaal in NY terecht komt en terug wil naar Hollywood begint het leuk te worden. Zijn twee maatjes zijn erg geinig en vanaf dat moment zit er ook fantastische humor in de film. Het verhaal is bij vlagen wel erg zoetsappig maar dat is van te voren te verwachten. Al met al veel leuker dan dat ik had verwacht.

Ik vroeg me af wat er zo speciaal is aan Bourne films dat ze zulke hoge stemmen krijgen. Het antwoord kreeg ik al snel, de film begint meteen met actie en raast de twee uur vol. In deze twee uur wordt je als kijker vermaakt met stevige actie en een sterk kat en muis spel wat zich in hoog tempo afspeelt. Zeker aangezien ik daarvoor een film heb afgezet die te langdradig was.

Van Matt Damon heb ik nog niet veel gezien maar hij heeft mij positief verrast met deze film, zowel in de vecht/actie scenes als in de scenes waarin hij zoekt naar zijn identiteit en hier mee worstelt. Dat Jason geheugenverlies heeft is erg goed verwerkt in de film, het plot is sterker dan dat je in eerste instantie zou zeggen.

Wat betreft de vrouwelijke tegenspeler gebruikt de regisseur elk cliché maar vervelend is dit niet, daar komt bij dat Franka Potente deze rol goed neerzet. Vier sterren voor dit eerste deel en tijd voor deel twee ?

Ik vond het jammer dat deel twee minder actie bevatte dan deel één, iets wat Greengrass meer dan goed maakt met dit derde deel. De actie is vanaf het begin volop aanwezig en blijft tot de aftiteling, rustige scenes zijn eerder uitzondering dan regel. Matt Damon doet het weer geweldig als Jason en David Strathairn is goed gecast als 'tegenstander'.

Daarnaast is het fijn dat de film veel afwisseling heeft wat betreft personages, bekende locaties en de verschillende landen. Het maakt dat de film die zowat twee uur duurt voorbij vliegt, net als deel één vier sterren!

Ontzettend overdreven maar tevens ontzettend mooi

Een film over de oorlog tussen de Schotten in Engelsen in de verre geschiedenis trekt sowieso mijn aandacht, ongeacht de regisseur en acteurs. Dat Mel Gibson dit beide is in Braveheart maakt de film enkel interessanter, het is de grootste en bombastische film waarop ik gehoopt had.

Grote veldslagen, fantastische acteurs en veel passie en liefde maken deze film tot een regelrechte klassieker. Zowel de Engelsen als Schotten worden mooi weergegeven, vooral het Schotse accent is iets waar ik erg blij van wordt. Al helemaal toen ik tommy Flanagan zag, altijd leuk om hem in een film 'tegen te komen'.

Gibson speelt zijn rol als leider der Schotten met verve en charisma, Catherine McCormack is een schitterende vrouw die haar korte rol goed neerzet en ook over de overige acteurs niks dan goeds. Een collectieve topprestatie.

Na deze film toch weer erg benieuwd geraakt naar de andere films van Gibson als regisseur, na het zien van Hacksaw Ridge was deze interesse toch enigszins bekoeld.

In 'mijn lijst' op Netflix staan een flink aantal films/documentaires over de tweede wereldoorlog, aangezien een aantal films hier al geruime tijd in staan heb ik besloten om deze films als 'project' te nemen voor deze maand. Deze drie uur durende Amerikaanse film uit de jaren '70 is hier één van, ondanks de interesse die ik in de film had heeft de combinatie van speelduur, herkomst en mogelijke gedateerdheid mij altijd tegen gehouden. Het feit dat de film zich in Nederland afspeelt heeft mij uiteindelijk over de streep getrokken, mijn kennis over de bevrijding van Nederland is helaas minder dan wenselijk.

Het beviel mij dan ook erg goed dat het eerste uur voornamelijk werd gebruikt om informatie te geven over de missie 'Market Garden', erg informatief maar zeker niet droog of saai.

Na dit eerste uur beginnen de gevechten afgewisseld met verdere informatie en duidelijke tactische besprekingen. Door het informatieve karakter dat de film meedraagt krijgen de daadwerkelijke gevechten een extra lading, het is meer dan 'lukraak schieten' zoals het bij oorlogsfilms wel eens het geval is. De gevechten zijn daarnaast cinematografisch sterk en er wordt niet gekeken naar een explosie meer of minder, al met al een genot om naar te kijken.

Ik heb in de reacties veel gelezen over de sterrencast, ik ben echter niet erg thuis in de filmsterren van 'vroeger', enkel Sean Connery, Michael Caine en Anthony Hopkins zijn bekende namen voor mij. Door de uniformen en vergelijkbare rollen zijn de verschillende acteurs echter lastig uit elkaar te houden, ik ben dan al snel gestopt met het actief spotten van bekende gezichten.

Mijn onwetendheid over de acteurs doet echter niets af aan de prestatie die de cast hier neerzet, het is een over de gehele linie erg sterk. Het is ook fijn dat iedereen zijn 'eigen' taal spreekt.

De lange speelduur geeft de film de kans om het verhaal goed en krachtig uit te werken, ik verbaasde mij zodoende ook over het einde dat in mijn ogen meer aandacht had mogen krijgen.

Ik heb erg getwijfeld over de score maar de informatieve waarde van de film heeft mij het laatste zetje richting de vierenhalve ster gegeven. Een zeer aangename verassing al zal een herziening er voorlopig niet inzitten

Het eerste half uur waarin The Good, the Bad and the Ugly worden voorgesteld is fantastisch en het wordt alleen maar beter, de film is ontzettend traag maar ondanks de speelduur van bijna drie uur heeft de film nergens een minder stuk. Alle scenes zijn vermakelijk dankzij de constante ontmoetingen tussen Clint Eastwood, Eli Wallach en Lee van Cleef. Deze ontmoetingen zijn heerlijk om naar te kijken met de eindscene als hoogtepunt.

Net zoals met Legends of the Fall werd ik hier ook weer verrast door een fantastische oorlogscene. En met deze waren er nog vele interessante scenes zoals het geld verdienen door het uitleveren van the Ugly en de scene met de explosie van de brug

Ik ben bij dat niet alle films in dit tempo afgewerkt worden maar bij Il Buono, il Brutto, il Cattivo is het geen enkel probleem, Wat een heerlijke film om voor het eerst te zien.

Het plot komt zeer sterk over tijdens de film, sterker dan dat het eigenlijk is. De verhouding tussen de verschillende leeftijdsfases is prettig gekozen en ik vind het ook sterk dat de film het reizen door zijn leven pas relatief laat inzet. Het is twee uur lang een aaneenschakeling van spannende en verrassende scenes en zowel de volwassenen als de kinderen speelden de groep van 4 erg goed met Ashton Kutcher als uitblinker.
Ik heb de director's cut gekeken en vond dit einde ook zeker het mooiste, een hard einde vind ik goed passen bij deze film.