Opinions

Deze film voelt aan alsof Fincher minder moeite heeft gedaan om er de perfecte film van te maken, al leent het plot hier ook niet voor denk ik. Er is overigens niks mis met de film. Jodie Foster acteert sterk en ook Kristen Stewart doet het niet onverdienstelijk. De 'boeven' zijn enigszins komisch en hun personages en onderlinge verhoudingen zijn bovengemiddeld. Zeker niet de sterkste Fincher maar als, voor zijn doen, kort 'tussendoortje' een prima film.

Interessante film gebaseerd op legende van vrouwelijke paus midden in de middeleeuwen. De keuze om Johanna Wokalek de hoofdrol te laten spelen is goed uitgepakt, zij speelt haar rol sterk en zet een sterk personage neer. Daarnaast is het fijn dat ze geen bekende actrice hebben gevraagd voor de hoofdrol, het zou mij dan meer moeite kosten om in te beelden dat Johanna een man zou 'moeten' zijn. John Goodman ondersteunt Wokalek met zijn sterke bijrol.

De film is een aangename manier om kennis te maken met het verhaal dat voor mij volledig onbekend was. Het is een fijne sfeerimpressie van de abt, pelgrims, Rome en de katholieke kerk. Ook de aanval van de Noormannen, die mij altijd intrigeren, is mooi in beeld gebracht, de gevechten in de film zorgen voor enige afwisseling tijdens de toch niet malse speeltijd van tweeënhalf uur. Ook het begin van haar leven in de vorm van opvoeding en scholing is de moeite waard in deze film, fijne ontdekking.

Vikingen versus indianen klinkt zeker origineler dan Vikingen tegen een monster of iets dergelijks. Het verhaal was echter zo banaal dat er geen enkel voordeel uit deze vooraf interessant uitziende combinatie wordt gehaald. Met twee van zulke unieke volken had ik toch verwacht dat ze hier iets van zouden uitlichten, maar niks is minder waar helaas. Als ze Vikingen en indianen door twee andere volken zouden vervangen kunnen ze nog steeds vasthouden aan dezelfde dialogen.

Pluspunten zijn dat de Vikingen er intimiderend en dreigend uitzagen, de duistere momenten met ''schrikmomenten'' in onder andere de grot spraken me qua filmen aan en de scene de de indianen in hun eigen val liepen (het voor mij meest onverwachte moment in de film). Voor puur anderhalf uur vermaak is er eigenlijk niet zoveel mis met deze film, misschien lagen mijn verwachtingen ook wel te hoog..

Dit is zo'n typische film die wel vermaakt maar waarvan je niet rouwig hoeft te zijn als je deze nooit hebt gezien. Het plot is erg simpel, nergens origineel en is eigenlijk niet genoeg om anderhalf uur mee te vullen. Er word geprobeerd dit met onder andere flashbacks te verbloemen, dit lukt echter maar gedeeltelijk. Verwacht hier zeker geen spektakel van, middelmatige film.

Dit was wederom een genot om naar te kijken. Ten eerste door Clint Eastwood, ik blijf het fantastisch vinden om hem deze rol te zien spelen. Daar komt Lee Van Cleef dan nog eens bij, die een geweldig duo met Clint vormt. Het sterkste punt naast de cast is de muziek, deze is prominent aanwezig en geeft de film echt iets extra's. Ontzettend knap hoe de film/muziek op elkaar zijn afgesteld dat het één mooi geheel wordt.

Ik vind de film echter net iets minder dan Per un Pugno di Dollari en dan met name het plot. Ik miste hier de 'slimme zetten' van Clint die voor leuke scenes zorgden zoals bijvoorbeeld de scene op het kerkhof. Per Qualche Dollaro in Più voelt iets strakker aan en dat vind ik jammer maar desondanks blijft het een prima film.

Ik ben nog zeer onwennig en onbekend in de wereld van 'oude films'. Ik had voor Pickpocket slechts 6 films van de jaren 40 en 50 samen gezien, maar dit wel met 3,8 ster gemiddeld beoordeeld. Die enkele keer dat ik zo'n film opzet kies ik er wel één waarvan ik bijna zeker weet dat die goed zal bevallen.

Robert Bresson was voor mij zodoende ook nog een onbekende waar ik wel interesse in had maar ik zal niet snel weer een film van hem opzetten. Pickpocked viel mij ontzettend zwaar en ondanks de korte speelduur leek er geen eind aan te komen. Het bijna volledig ontbreken van muziek maakte de film erg traag net als de voice over, daarnaast kon de hoofdrolspeler mij ook niet overtuigen. Maar dat deze kans bestaat bij oudere films is mij bekend, laat ik er daarom ook maar niet teveel over zeggen. Waarschijnlijk dat ik hem als ik meer ervaring met dit soort films heb maar eens opnieuw moet bekijken.

Prima film voor 420

Ik heb recentelijk Freaks & Geeks gekeken dus het duo Franco & Rogan was een aangename verrassing. Ze zetten hun rol beide fantastisch neer, de types zijn uiteraard wat overdreven maar het gedrag, de denkwijzen en opmerkingen zijn realistischer dan in een gemiddelde stonerfilm.

Het plot is één berg cliché, van de week in See No Evil, Hear No Evil (1989) bijna hetzelfde plot gezien. De scenes zijn gelukkig hilarisch genoeg om het plot te doen vergeten. Tof dat de film wordt afgesloten met toch een redelijke actie scene wat de film wat extra's geeft, al mag dat ook wel met de lange speelduur voor een film.

Een van de betere stonerfilms, vier sterren.

Fijne Disney!

Pinocchio is mij voor de volle honderd procent meegevallen en heeft mijn verwachtingen overtroffen. Ik heb de film als kind nooit gezien en zodoende was dit de eerste maal onder het motto ' alle Disney classics zien'.

Pinocchio zelf is een leuk personage maar het sterke van de film is dat hij constant wordt omringd door interessante/leuke personages. Het geheel is mooi getekend en de avonturen waar Pinocchio in terecht komt zijn origineel en vermakelijk.

Van het moraal in de film, wat hier vaak als negatieve kant van de film benoemd wordt, heb ik geen last gehad tijdens het kijken, het is in mijn ogen juist de neus en onwetendheid van Pinocchio wat hem interessant maakt. De liedjes vond ik niet erg sterk maar echt storend waren deze ook niet.

Vermakelijk komedie, maar ik had van een samenwerking tussen John Hughes en Steve Martin ook niet anders verwacht. De film slaat niet door in het grappig zijn en Hughes geeft de personages ook nog wat bagage mee. Het plot is oersimpel en voorspelbaar maar dat had ik op voorhand al verwacht dus dat stoorde niet.

Het stuk in de bar waarin 'the unmarried mother' zijn/haar levensverhaal vertelt is redelijk sterk, een mooie aanzet voor een sterk einde hoopte ik. Maar helaas, vanaf het moment dat het husselen met de tijd begon kon ik het nog maar moeilijk volgen. Het 'verhaal' was wel duidelijk maar ik vond het totaal niet bijster goed, het viel mij tegen. Tweeënhalve ster, puur voor het eerste gedeelte.

Deze ''aflevering'' vond ik al enigszins beter dan de eerste, al is het nog niet het niveau waarop ik gehoopt had. Een gemiddelde aflevering van Midsomer Murders of A Touch of Frost vind ik bijvoorbeeld sterker dan dit, al is zijn deze natuurlijk niet helemaal goed te vergelijken. De positieve reacties onder de derde en vierde ''aflevering'' maken me echter toch nieuwsgierig, hopelijk is dit nog maar het begin en gaan de komende afleveringen me positief verrassen.

Zeer middelmatige film. Het acteerwerk en de beelden van Amsterdam in de 19e eeuw zijn prima maar het plot is ondermaats. De film laat mij helaas volledig koud, het plot wekt geen enkele sympathie op. Tweeënhalve ster voor Publieke Werken, een matige vijf.

Een leuke film voor de vrijdagavond met vrienden en vooral flink wat biertjes. Dit was een film die de rest wel leuk leek en ik had ook weinig bezwaar, het tweede deel heb ik een tijdje terug in een soortgelijke situatie gezien en die beviel ook redelijk. Dat is ook wat dit derde deel is, redelijk. Het plot stelt niet erg veel voor en ook de hoofdrolspelers zijn weinig interessant. Na een tijdje begonnen we zelfs te voorspellen wat er zou gebeuren en zaten er maar een enkele keer naast.

De sfeer en de vele vreemde types maakten het samen met de beelden van de straten dit grotendeels goed. Drie sterren, net als de eerste twee delen.