Opinions

Mijn eerste Russische film uit de vorige eeuw, ik hoop echter dat deze niet erg representatief is voor de Russische cinema van die tijd. Ik vond het geheel ietwat te vreemd overkomen. Er is weinig dialoog in de film waardoor je veel uit het visuele moet halen, niet alle scenes waren mij echter even duidelijk. En dan met name de achtergrondgeluiden kwamen soms over als zeer willekeurig. De grote lijnen in de film zijn echter zeer duidelijk zodat het niet echt onduidelijk kan worden.

De film bevat een aantal sterke (horror) scenes die de film een kijkbeurt waardig maken, geen schrikmomenten maar zeker wel wat ranzige 'zooi'. Daarnaast is hoofdrolspeelster Louise Salter niet vervelend om naar te kijken, jammer dat zij geen carrière in de filmwereld heeft gemaakt.

Al met al zeker een voldoende waard, al is het maar vanwege de verbazing die dit onbekende werk achter heeft weten te laten.

De oudste films die ik tot nu toe gezien had komen uit 1962 en de enige westerns die ik tot nu toe gezien had zijn Django Unchained, The Lone Ranger en A Million Ways to Die in th.... Het ontbreekt mij dus aan enig vergelijkingsmateriaal bij deze film.

Ik heb de film zonder tegenzin maar wel met enkele moeite uitgekeken. De stap van de jaren '60 terug naar de jaren '20 is een (te) grote stap om ineens te maken denk ik. Misschien kom ik hier nog op terug als ik meer ontdekt heb van de ''oudere'' cinema, maar voor nu een mager vijfje.

Een drukke film die je met een flinke snelheid door een niet zeer sterk verhaal knalt, maar wie verwacht er van een 75 minuten durende actie film nou een uitmuntend verhaal?

Ik heb zeer weinig Franse films gezien, dit maakte het voor mij toch interessanter dan hetzelfde script in bijvoorbeeld New York. Dit samen met de snelheid van de film zorgt voor een een degelijke voldoende.

Ik kwam er al snel achter dat ik deze film ten onrechte altijd genegeerd heb. Het is de derde film die zie van Edward Zwick en ook de derde film van hem die ik beoordeel met vier of meer sterren. Misschien dat ik The Last Samurai (2003) ook nog meepak deze challenge.

Het onderwerp/plot van Defiance is natuurlijk ontzettend 'mooi', je kunt alles wat ze doen alleen maar toe juichen. De scenes in het bos zijn dan ook prachtig en erg sfeervol. Maar desondanks denk ik dat hier meer uit te halen was, het is soms wat te degelijk. Ditzelfde geldt voor de oorlogsscenes, zeker niet slecht maar er had meer ingezeten.

Zowel Daniel Craig als Liev Schreibe hebben mij positief kunnen verrassen, ze speelden sterk en kwamen overtuigend over.

Het enige wat ik van parodieën verwacht is simpel vermaak. Dus geen sensationele filmtechniek, een hersenkraker als plot, grandioze acteerprestaties enzovoort. De film heeft perfect voldaan aan deze verwachtingen, een goede film is het namelijk inderdaad niet maar vermaak biedt die wel.

Dat de 'Trump cards' als een rode lijn door het verhaal liepen vond ik een sterke keuze aangezien dit er voor zorgt dat de film niet helemaal in het onserieuze wegzakt. Het luisterende jongetje dat steeds veranderd wordt is exact de humor die ik bij dit soort films verwacht, fantastisch!

Het is om te beginnen een erg ingewikkelde film waarvan ik het lastig vind om deze meteen op waarde te kunnen schatten. Ik heb veel reacties en het spoilertopic gelezen maar helemaal begrijpen doe ik de film nog niet, hier zal een herziening voor nodig zijn.

Jake Gyllenhaal bewijst ook in deze film weer dat het een goede acteur is, hij zet de rol van Donnie goed neer. De droogheid en humor die Donnie bezit vind ik erg sterk en een welkome afwisseling van de ingewikkelde puzzel die Kelly hier neerlegt.

De scenes waarin veel te zien is maar waarin je slechts muziek hoort zijn erg mooi gefilmd, een genot om naar te kijken. Dit geldt eigenlijk voor de gehele film maar voor deze scenes in het bijzonder.

Ik hou het voor nu op 3,5* maar laat de film zeker op de kijklijst staan om hem snel eens te herzien.

Één van de minder Disney classics die ik tot nu toe gezien heb, ondanks de speelduur van een klein uur had ik moeite om door de film heen te komen. De film komt erg gedateerd over.

Sommige stukken animatie, zoals de scene met de roze olifanten die uit de bellen veroorzaakt werden, leken meer op een LSD trip dan op een tekenfilm, verrassend en toch ook wel leuk.
De liedjes in de film vind ik erg storend en de keuze om Dombo slechts vijf minuten voor het einde te laten vliegen vind ik erg jammer. Ik hoop dat Burton hier in zijn live action versie een andere keuze in maakt.

Ik ben erg verbaasd over de lage score hier op MM, gemiddelde van 2,80, en ook op IMDB en letterboxd scoort de film niet al te best. Hierdoor had ik de film bijna links laten liggen, gelukkig heb ik dit niet gedaan. Oké als een echte horrorfilm zou ik de The Dyatlov Pass Incident niet omschrijven maar een tof filmpje is het zeker.

Het found footage concept is verre van origineel en vaak zelfs vervelend maar in deze film vond ik zeker toegevoegde waarde hebben. Het zorgde ervoor dat de sfeer tussen de studenten onderling goed naar boven kwam. Het sterkste punt van de film is het verhaal, de dood van de skiërs is een interessant mysterie. Daarnaast komen er nog wat andere interessante onderwerpen langs zoals The Philadelphia Experiment. Nadeel is dat het mysterie nog zoveel mysteries heeft dat er weinig te vertellen viel in de film, het plot rondom het mysterie was enigszins rommelig.

De daadwerkelijk spannende scenes waren niet van een erg hoog niveau en redelijk kort, ook zijn er maar weinig gruwelheden te zien, ik zou de film eerder als een mysterie- drama/thriller omschrijven.