Opinions

Ben het eens met shrink. Het kan niet anders dan dat dit anno '68 geweldig mooi was maar tegenwoordig is het niet meer bijzonder. Weinig dialoog waardoor de film maar niet op gang komt, en het duurt volgens mij ook nog eens zo'n 20-30 minuten tot het eerste woord. "The Dawn of Man" dat daar voor gebeurde was voor mij moeilijk doorheen te komen zonder mij af te vragen waar ik nou naar zat te kijken.

Ik vond de laatste 20 a 30 minuten daarentegen wel fascinerend. En ook natuurlijk tof om een soort iPad, Skype en een magnetron te zien in zo'n oude film.

Al met al 2*, ik kijk dan liever A Clockwork Orange of The Shining van Kubrick.

Dit is een film die leuk is om een keer gezien te hebben, vooral als je veel van dit onderwerp snapt. Ik als leek snapte weinig van de film ondanks de stukjes waar het simpel wordt uitgelegd. Dit doet voor de rest niet veel af aan de film zelf, het is namelijk een amusante film. Toch juist omdat het voor de gemiddelde filmkijkert niet zo makkelijk is te volgen geef ik de film een half sterretje minder, een film als dit moet namelijk wel wat meer toegankelijk zijn.

Ik had verwacht dat, vanwege de bekende acteurs, dit een doorsnee Hollywood verhaal zou worden. Dat was gelukkig niet zo. Iedere bekende acteur speelt namelijk een sublieme rol. Complimenten aan Steve Carell, Christian Bale en Ryan Gosling. Brad Pitt vond ik niet bijzonder, wellicht was zijn rol gewoon niet bijzonder want zo ver ik weet acteerde hij wel prima.

Al met al, toch een 3tje.

Zo. Even bijkomen.

Dit is veruit de meest intense en interessante rockumentary (als je het zo mag noemen) die ik ooit heb gezien. Ik kreeg na 5 minuten al kippenvel en volgens mij is dat ook niet meer weggegaan.
Toen Kurt de laatste zin van Where Did You Sleep Last Night zong kwamen bij mij de emoties toch wel omhoog.

Ik kan het net geen 5* geven vanwege o.a. het gemis van Dave Grohl.
4,5* dus.

Echt een aanrader voor iedere fan van Kurt of Nirvana.

Ik vond de film nergens echt spannend alleen de laatste 15/20 minuten en wanneer Pyle die vent doodschiet. Veel muziek vond ik totaal ongepast. Surfin' Bird terwijl er allemaal dode mensen in het beeld komen???? Ik kan me herinneren dat ik heel vaak op de klok heb gekeken denkend "hoe lang duurt dit nog?" en "is hij nou nog niet afgelopen?".
En die prostitué met d'r "Fuckie fuckie? Me so horny" sloeg hélemaal nergens op.
Desondanks krijgt hij toch nog een voldoende vanwege o.a. de mooie beelden en de laatste scene.

Beste deel van de film was de aftiteling. Yeah, Stones!

Tja, A Hard Day's Night... Het is een goed nummer en een goed album maar helaas geen goede film.
De humor is soms hartstikke leuk maar dat komt maar sporadisch voor. Het enige moment waar ik echt moest lachen was dat The Beatles allemaal een soort van kort interview kregen waar ze heel droog op antwoorden.
"How did you get to the United States?" "Turn left at Greenland." o.i.d.
Het verhaal (was dat er?) vond ik moeilijk te begrijpen en totaal nergens op slaan. En zoals hierboven vaak wordt gezegd: Die opa vond ik na een tijdje vervelend worden. De muziek, daarentegen vond ik weer een dikke plus punt, maar dat kan ook liggen aan dat ik een fan van the Beatles ben.

Mooiste moment voor mij was wanneer ze "And I Love Her" speelde, ik ken dat nummer vanwege een cover van Kurt Cobain maar het originele nummer is ook prachtig.

Het is een leuke film om te zien als je een Beatle-fan bent, anders is er geen reet aan (denk ik).
2*

Tja, wat kan ik zeggen?

Het is een film waar je met al je aandacht naar kijkt maar nooit komt er echt een climax. Niet erg hoor.

Op het begin vond ik het maar wat vervelend dat Rob in de camera sprak maar achteraf paste dat juist weer goed in de film. Ook dacht ik dat het een hele simpele film zou zijn die alleen een beetje op de soundtrack leefde, maar nee, na een tijdje begint het toch iets dieper te gaan dan alleen die "break-ups" van Rob.

Mooi verhaal over verloren liefdes, en de top 5's die steeds in de groep terug komen zijn ook leuk. Ik dacht eerst dat deze film zich afspeelde in de jaren 70, misschien 80. Maar Rob noemde toen ineens Smells Like Teen Spirit, schrok ik wel een beetje van, maar zonder verdere invloed op de film te hebben. Ik vond het zelfs wel blij verrassend.

Toch vond ik het maar een simpele film, de casting is voor mijn gevoel perfect gedaan maar het verhaal komt niet uit de verf zo als het helemaal bedoeld is voor mijn gevoel. Vooral Jack Black is goed gecast, anders zou het wel erg somber en misschien wel saai zijn geweest.

Dikke 3*, net geen 3,5*.

Nee, geen topfilm voor mij.
Na de eerste keer dat ik de film had gezien vond ik het natuurlijk geweldig dat er weer een LOTR film was. Ik heb hem zojuist opnieuw gekeken en meer opgelet op de details en het valt nu zeer tegen.
Ik vind de film te "overdreven" als ik het zo mag noemen, met te veel actie en te weinig spanning zoals in de eerste 3 films zaten. Zoals al de keren dat Gandalf plots weer verscheen om met miraculeuze magie trucjes de Dwarves weer te komen helpen , Ook vond ik het jammer dat de Orcs, Wargs en Trollen veranderd zijn van uiterlijk. Ik kan zo nog een tijdje doorgaan over wat ik negatief vond maar er waren zeker ook wel positieve dingen. Bijvoorbeeld omdat er meer actie in voorkomt is het lekkerder/sneller wegkijken.
Ik geef het dus 2,5*.

Wat een prachtvent is Keith. Hij was voor mij altijd de reden dat ik naar de Stones luisterde, want Mick vond ik niet zo veel aan.

Deze documentaire zet (natuurlijk) vooral Keith in het licht, en goed ook. Ik heb met al m'n aandacht zitten kijken *Laughs*. Mooi verhaal over hoe Keith Muddy Waters leerde kennen en hoe hij een van de grootste gitaristen ooit werd en hoe hij daarnaast ook een beetje de reggae ging doen *Laughs*. Keith lijkt mij een van de meest aardige rocksterren die er nog rondlopen *Laughs*.

Ik eindig met een mooie quote: "My idea of actual heaven is to be a rock 'n' roll star that nobody ever sees. Totally anonymous." - Keith Richards.

Best mooie film maar hij was mij wat te braaf. Enige echt memorabele scène is die laatste speech op het einde. Verder heel goed geacteerd, de aankleding is ook puik gedaan en het verhaal is natuurlijk ook mooi. Normaal zou een film als dit uitgerekt worden tot 2,5 uur en dat hadden ze in dit geval ook mogen doen.

Twijfel tussen 3,5* en 4* maar vanwege het braaf zijn en missende diepgang vanwege de speelduur toch 3,5*.

PS: Mooi ook dat de muziek die speelt bij de laatste speech normaal gesproken wordt gebruikt in verdrietige scènes. Wat in mijn beleving symboliseert dat er een nóg zwaardere tijd zit aan te komen voor King Bertie.

En ik ben totaal niet teleurgesteld. Ten eerste is dit een betere animatie dan menig Disney/Pixar-animatie, sowieso al vanwege de stopmotion, houd ik namelijk wel van en ook heeft het een heerlijk grimmig sfeertje. Ook de humor vond ik beter dan gewend. En het verhaal is daarnaast ook nog eens prima inclusief de leuke, redelijk originele personages. Met als kers op de taart: While My Guitar Gently Weeps tijdens de aftiteling!

Valt een beetje te vergelijken met Coraline, welke ook wat aan de duistere kant valt t.o.v. doorsnee animaties.

4*.

Waardeloze film, slecht geacteerd, hartstikke dun verhaal en die Slowburn hadden ze beter achterwegen kunnen laten. Ik had denk ik zijn advies wel beter kunnen aannemen, nuchter kijken is echt niet te doen.

De behind-the-scenes bij de credits waren een heel stuk beter dan de film zelf.

Wel geinig dat Tyga, YG & Ty Dolla Sign ook een cameo hadden.

1,5*

In de bios gezien, vanaf het moment dat Waters z'n trompetje tevoorschijn toverde en het o zo bekende beginnend deuntje speelt van In The Flesh was het kippenvel en is sindsdien ook niet meer weggegaan. En dan begint het gedreun van de gitaar, ik werd zowat van m'n stoel geblazen, zowel van het geluid als de beelden. De beelden van de band, de muur, het publiek (inclusief gigantisch opblaasbaar varken) en achter de muur waren gedurende de hele film fantastisch... en dan het spectaculaire einde waar ze de muur met de grond gelijk maken! Één en al genot.

Bij dit concert hield Roger (en band) ook nog eens heel erg het album aan en dus geen verlengde solo's e.d. wat ik zelf een groot pluspunt vond.

Ik was helemaal voldaan na de film en heb vervolgens nog een half uur met een dikke glimlach over de film zitten praten met de mede-biosganger.

Dikke vette 5*

Goede film, vervelende nieuwe en oude karakters. Ik vond bijvoorbeeld Darth Vader veel minder charismatisch en hij gedroeg zich niet als zichzelf. Ook een beetje vervelend dat Grand Moff Tarkin geanimeerd was, wel begrijpelijk natuurlijk maar het leidde mij toch af. Ook de nieuwe Saw Gerrera vond ik maar lachwekkend. Natuurlijk waren er ook goede nieuwe karakters zoals vader en dochter Erso.

Gelukkig ging Rogue One niet voor dezelfde aanpak als bijna iedere andere Star Wars film, je weet wel; Death Star, Death Star II, Starkiller Base.

Al met al, een onderhoudende film met leuke en minder leuke nieuwe karakters. Vooral een visueel spektakel met de vernietiging van Jedha en ook de planeet Scarif inclusief Imperial Star Destroyers die botsen zijn prachtig om te zien.

Misschien is het omdat ik nu wat ouder ben maar ik vond Spongebob vroeger veel en veel leuker, zelfs 2 jaar geleden nog. Ik heb af en toe moeten glimlachen maar dat was ook op 1 hand te tellen, grootste glimlach was wanneer Spongebob een speech gaf waarbij The Extasy of Gold speelde op de achtergrond (van het einde van The Good, The Bad & The Ugly).

Zoals hiervoor wordt gezegd: Weinig geslaagde grappen en totale idioterie, ik sluit me er helemaal bij aan.

1,5*

Ja, leuke film voor één keer maar ik kon er maar niet helemaal in komen.
Leuke actie, redelijk verhaal en wel goed geacteerd maar veel meer kan ik er niet over zeggen.
De stagiaire van Jane vond ik nog af en toe wat grappigs in de film brengen, wat voor mij positief was (bijvoorbeeld de "Holy shit" toen Thor met Jane weg "teleporteerde" als je het zo kunt noemen)
Dit is zo'n film die je één keer kijkt en daarna niet meer.
Het einde (de laatste 5 seconde) vond ik dan weer wel leuk en vooral ook verrassend.
3* voor dit redelijke filmpje.

PS: Probeer eens te tellen hoeveel pilaren er sneuvelen tijdens de film.

Hoe veel ik ook van muziek houd, dit is voor mij niet weggelegd.

Het is een leuke film over een jongen die dolgraag een bekende drummer wilt worden, maar veel meer is het voor mij niet.

Andrew wilt graag een bekende drummer worden maar zijn leraar is super streng and that's it.

Ik kan deze film niet anders beschrijven dan dat. Ik had veel meer van deze film verwacht.

Er werd super geacteerd, mooie muziek, bijna perfecte decors en natuurlijk een top verhaal, maar dat deed hem voor mij nog niet helemaal. Misschien was het het verhaal of de acteurs maar ik kon me er gewoon niet in inleven. Toen de film eenmaal was afgelopen had ik veel minder gevoel erbij dan met veel andere films, ik vind het zonde want voor mijn gevoel had dit beter uitgewerkt kunnen worden.

2,5*