Opinions

Aardig tijdje gekeden dat ik deze zag, weerhield me er niet van een goeie 4,0 sterren te geven.

Het is gewoon een klassieker geworden. En dan met name natuurlijk door de welbekende Sharon Stone 'benen wijd' scene. Het gezweet erbij van de agenten die haar ondervragen met het hele sfeertje erbij. Wat een topscene. Grappig en tof.

Maargoed Douglas speelde prima, het verhaaltje is ook wel te pruimen. Maar wat de film het beste maakte was Stone. Een van de beste vrouwelijke rollen, die ik ooit gezien heb.

Dat wist ik nog. Ga hem zeker nog eens zien, welverdiende 4,0.

Klassiekert natuurlijk. Maar een tikkeltje gedateerd.

Het begint met de achtervolging, een zekere lust voor het oog! Maar eigenlijk heeft de film dan zn meeste kruit wel verschoten. Het tempo ligt verder niet zo heel hoog meer, de geintjes zijn aardig maar niet top.

Ja verder was het spel leuk van de detectives. Ook de villain mocht er zijn. Het deuntje (wist niet dat t hier van was!) was erg leuk om te horen en past lekker in de film. Eigenlijk allemaal heel degelijk maar het word nergens echt memorabel. Niks is van hoog niveau. Degelijk is t juiste woord.

En dan eindigt t met een heel flauweshout out, waarin natuurlijk de helden alle kogels ontwijken. T blijft echt een verschrikkelijke valkuil voor Hollywood die een film helemaal omlaag kan halen. Heb me er hier niet al te erg aan ge-ergerd omdat t een vrij luchtige film is. Kon t niet al te serieus nemen allemaal.

Maargoed, leuk voor een keer. Niet echt een topper.

The big short, een film die op mijn lijstje stond, maar toch ook wel bang voor was.

Bang voor hetgeen dat exact gebeurde: veel gepraat, veel termen die buiten mijn gebied vallen. Met als gevolg dat ik het allemaal niet meer bijhield en de film wegglipte. Zonde. Er word in een dikke twee uur tijd zo ontzettend veel informatie op de kijker afgeschoten, dat het allemaal teveel is. Voor mij dan.

Bovengenoemde vind ik het grootste minpunt. Bale is weer goed. Carrel prima gecast als zeur/lastige man. Gosling en Pitt zie ik liever meer aanwezig in films. Maargoed dat ging nou eenmaal niet met deze rollen. Wel jammer.

Voor de insider misschien beter te volgen, ik haakte af.

Ik weet hem nogsteeds niet te plaatsen. Filmisch een pareltje, de regie van Inarratu is echt heel fijn. Zo ook het acteerwerk.

Maar dan... Het verhaal. Ik kan de clou echt niet vinden en weet ook niet waar het nou op slaat dat Birdman ineens gaat vliegen. Of het einde. Ik kan de clou niet vinden en zodoende beoordeel ik hem minder dan bijv een Nightcrawler.

Maargoed, heb geprobeerd de meningen van anderen te lezen, maar dan nog geen idee wat de clou is.

Alleen al voor de poster een half punt erbij.

Nee maar Biutiful is een hele mooie en eerlijke film. Niks wordt geromantiseerd, het grauwe beeld van Barca beviel me wel. Zo kende ik Spanje niet.

Biutiful bevat veel sterke scenes, waarvan de mooiere voor mij de scene op de brug waren, en natuurlijk de laatste scene als Uxbal sterft. Uxbal wordt erg sterk neergezet door Bardem. Intressant personage.

Mooie film, maar voor mijn gevoel is een 4* voldoende. Sterk drama. Fijne toevoeging voor mijn collectie.

Ja, of het iets van de laatste tijd is geen idee. Maar zoals John Milton al aangeeft waren het bij hem terrorjongeren, bij mij een stel giebelende meiden die bij iedere zin moesten lachen. Man man man, dat was me een partij tenenkrommend. Je zit dan niet maximaal te genieten.

De film zelf dan, waarbij meteen de schitterende plaatjes in het oog schieten. Marvel slaagt er wel in een plaatje van een film af te leveren, waarbij weggedroomt kan worden bij de heerlijke landschappen en kleuren die voorbij komen. Chapeau.

De soundtrack mag er zijn. Als liefhebber van Kendrick Lamar zat ik veelal met een glimlach op mijn gezicht. Ook ben ik wel met een voorganger eens dat het zo nu en dan wel even wat harder mocht qua geluid. Laat het spel gespeelt worden door de acteurs, terwijl The Weeknd met Kendrick door de speakers deinen, in plaats van een beetje op de achtergrond.

Daar tegenover staan het voorspelbare verhaal, en tenekrommende accent van de spelers. Zo’n dik aangezet Afrikaans accent, nee dank.

Redelijke bios ervaring, die beter had kunnen zijn zonder het tuig dat zich ook in de zaal ophield.

Goede film.

Portman speelt echt, misschien wel haar beste rol ooit, geweldig. Zelfde valt te zeggen over Kunis. Goed origineel verhaal en je wordt er echt in gezogen. Einde vond ik ook mooi. Misschien wel een erg deprimerende film, maar hij is toch echt erg goed.

Valt alleen wel op dat Portman nooit volledig in beeld is als ze moet dansen.

Nog even snel herzien voor het vervolg, die toch hopelijk beter zal zijn.

Blijkt toch niet zoveel voor mij te zijn dit. Traag, redelijk verhaal, aardige sfeer. Maar toch allemaal net niet. Ik zie het fantastische allemaal niet zo. Vooral Hauer is goed in deze film. Hopelijk wordt het morgen allemaal net iets meer mijn cup of tea.

Als liefhebber van de Hazes muziek was deze Nederlandse productie verplichte kost. Het bleek geen verkeerde keuze.

Ten eerste mag worden gezegd dat Fischer de show steelt. Hoe hij de onzekere, vatsige en non-stop bier drinkende Hazes neerzet is fenomenaal. Naast Fischers prestatie: wat een bijzondere man is en blijft die Hazes toch. Zonde dat hij te laat omarmt is door de Nederlandse maatschappij.

De schakeling tussen Hazes’ eerste jaren, doorbraak en laatste jaren zijn verfrissend. Vooral Hazes als jongeman grijpt aan. Thiry speelt weer geweldig als gewelddadige vader. Vooral de scene waarin Hazes zijn vader doodwenst is aangrijpend, mede door de razende Thiry.

Er zijn ook minpunten. Zo is Minis een totale miscast als Rachel. Haar constante gezweef tussen een overdreven Rotterdams accent en gewoon ABN is tenenkrommend. Had dan een Rotterdamse gecast, of iemand die gewoon vast kan houden aan één tongval.

Daarnaast kan het gezang van Fischer me niet bekoren. Eigenlijk doet het afbreuk aan de mooie muziek die in de film voorbij komt. Hoeveel meer effect had het gehad als Hazes zijn eigen klanken in de film aanwezig waren geweest...

Maar ach. Al met al heb ik met bewondering zitten kijken. De Nederlandse filmwereld produceert met regelmaat grote troep, maar laat eens in de zoveel tijd zien toch wat in z’n mars te hebben.

De Hazes playlist op Spotify draait weer op volle toeren.

Plaatje van een film.

Wat een schitterende shots krijg je voorgeschoteld zeg. Zeker een van de sterke punten van de film. Evenals de muziek, regie, de acteurs; vooral DiCaprio en Hounsou springen eruit.

Deze film laat wel de kans na om een 5 of 4.5 te krijgen. Zat er voor mijn gevoel tijdens de film echt wel in. Toch geen 4.5 of 5 gegeven omdat ik wel betere oorlogsfilms heb gezien. Toch blijft deze wel een plaatje.

Waar Zomergasten zo al niet goed voor is.

Dankzij de Zomergasten van dit seizoen met John van den Heuvel werd mijn interesse voor ‘Blow’ gewekt. Hierin was de laatste scène van de film te zien. Deze twist, als je het zo mag noemen, wist me dermate te raken dat ik het grote geheel wilde bekijken. Een zo ongeveer seniele gevangene, die zich voorstelt samen te zijn met zijn dochter. Waarna de realiteit iets minder mooi blijkt.

Uiteraard leent deze twist zich dan ook voor een rise and fall verhaal. Persoonlijk heb ik op rise and fall verhalen niet zoveel tegen, daar Scarface mijn nr 1 film is. Uiteraard zijn er nogal wat films van dit genre op de markt en dus moest ‘Blow’ van goede huizen komen. Dat kwam het.

Depp speelt een prima rol, voor mijn gevoel wat minder op de automatische piloot als anders en dat doet hem goed. De fall die Depp doormaakt komt realistisch over. Naast Depp zijn de bijrollen ook prima te pruimen. Vooral Jordi Mollà krijgt de credits.

Ondanks dat we te maken hebben met een dikke crimineel deed de twist me nog altijd wat. De man wilde ondanks al zijn misdaden het beste voor zijn familie. Echter liep dit dus anders. Zoals van den Heuvel in Zomergasten al aangaf loont misdaad nooit. Zo heeft de wijlen Ted Demme dit, mede door de twist, sterk over weten te brengen.

Misschien hier en daar iets te snel, maar een prima film met mooie pluspunten. Weinig mis mee.

Lynch begint zo langzamerhand een van mijn lievelingsregisseurs te worden.

Deze man maakt echt bijzondere films. Na Mulholland Drive kan ik concluderen dat de stijl van Lynch mij echt wel bevalt. Bijzonder is zijn stijl zeker wel te noemen. De constant aanwezige sfeer van dreiging is wel erg goed. Ondersteunt door de muziek en bijzondere plaatjes. Natuurlijk ook de cast, die de perfect bij Lynch past. Er is weer een arsenaal aan creepy personages. Hopper is echt de ster van de film. Wat speelt die man goed zeg. Toch zijn ook de andere leden van de cast sterk bezig.

Ik had verwacht dat Lynch me weer in een web van moeilijkheden zou stoppen. Zoals Mulholland. Maar dat doet 'ie hier niet.

De puzzelstukjes vallen allemaal netjes op zn plek en het blijkt allemaal niet zo ingewikkeld. Het verhaaltje is tamelijk simpel. Maar wat Lynch met het verhaal doet is bijzonder. Het verhaal is niet het belangrijkste in deze film. Dat zijn de andere aspecten, waar ik echt van kan genieten.

Door de andere aspecten is de 4,5 zeer op zijn plek. Genieten.

Met een aantal kameraden naar deze film geweest. Een aantal van hen gingen hem voor de 2e keer zien en strooiden met quotes als ‘beste film die ik ooit heb gezien’, kippenvel’ en ‘met tranen in mijn ogen in de bios’. Tja, de verwachtingen werden zodoende hoog gespannen. Wist al enigzins dat het gevaar van overschatting daardoor op de loer lag.

Dat gevaar bleek niet onredelijk. Malek speelt een waanzinnige rol als Mercury en mag wat mij betreft de Oscar in ontvangst nemen. Maar deze film lijdt aan een veelgehoorde klacht, wat blijft het toch onzettend aan het oppervlakkige. Mercury komt op mij zelfs over als een ietwat vervelende man, mede doordat geen enkele van zijn motieven en drijfveren wordt uitgelicht. Verder met bijbehorende cliché scenes op het moment dat zijn vader hem toch accepteerd.

Naast het feit dat de muziek vab Queen me niet licht schrijft Mercury in de film Bohemian Rhapsody. Hier komt het grootste manco van de film weer tot uiting: waar in hemelsnaam komen die vage teksten vandaan? Wat dat betreft had Mike Myers toch gelijk, met een aanklacht tegen de film, in de film zelf!

Maargoed, van de tranen kwam dus niks terecht. Het Live-Aid concert maakt qua looks nog veel goed, maar heel bijzonder was het allemaal niet. Bohemian Rhapsody zal vooral worden onthouden vanwege Malek.

Ja! Boogie nights is weer eens een film die ontzettend goed is. Zat tegen een 5,0 aan. Maar dat heeft ie net niet. Geen schande want deze was echt goed.

PTA levert een soort tweede Magnolia af. Maar dan wel minder langdradig. Er gebeurd zo ontzettend veel. Fantastisch. De personages zijn ontzettend kleurrijk en het is erg leuk om ze allemaal te volgen. Ook de personages die minder screentime hebben als PSH. Maar ook hij speelt de pannen weer van het dak.

De sfeer is heerlijk. Het sleurt je rechtstreeks de jaren 70 (hopelijk heb ik dat goed) in. Met de lekkere disco tunes en dansmoves. Dat maakt van deze film een ontzettend swingend geheel.

Een scene die eruit sprong:William H Macy die er nu eens klaar mee is dat zn vrouw telkens een ander neukt. Knalt die twee eerst af en slaat daarna de hand aan zichzelf. Wat een scene was dat. Geniaal gespeelt door Macy ofcourse.

Kan vast nog wel van alles verzinnen. Maar misschien met de volgende kijkbeurt een 5,0. Vond ik m gwn net niet waard.

Boogie nights geeft je de zin zelf te gaan dansen,

Boogie Boogie!

Lekkere film.

Kan het gewoon kort houden, geen enkel moment is het saai. Tempo ligt hoog. Goed verhaal, sterk geacteerd. Houd wel van dit soort films.

Ohja, dan is er nog de regie, die ik erg apart en sterk vind.

Dat is zeker een nadeel, het maakte het er voor mij een stuk ongeloofwaardiger op. Je hebt de hele tijd het idee dat je met een film te maken hebt, terwijl dat juist naar mijn mening niet zou moeten.

Een aparte film, unlike others, in de duikboot. Mooi om te zien hoe het er toen aan toe ging en hoe het leven daar was. Intressant en goede acteerprestaties. Goede film dus.

Nee, Boyhood is een ontzettend saai geheel. Man, bijna 3 uur. En niet doorheen te komen.

Termen die al eerder losgelaten hierzo, ga ik toch nog even herhalen. Want dit is mijn visie:

Een ontzettend saai hoofdpersonage word gevolgd vanaf kind tot volwassene. Linklater heeft zijn best gedaan Coltrane zo saai mogelijk te laten zijn. Want wat een onintressant personage is hij zeg. Dan nog Hawke, die zoals hierboven al gezegd gewoon de cliche stoere vader speelt. En over Arquette, de Oscar voor beste vrouwelijke bijrol. Zo sterk vond ik haar ook weer niet, maar wie zou hem eerder verdienen? Geen idee..

Jep, Linklater heeft echt zn best gedaan het saai te laten worden. Met saaie acteurs, een saaie tune en een saai verhaal.

Absoluut niks voor mij.

Aardige film, gemengde gevoelens na het kijken.

De film ziet er wel heel gedateerd uit. De acteurs leveren goede prestaties, vooral Peck vond ik een arrogante bal als Mengele.

Het einde is naar mening erg ongeloofwaardig, als dat beter was geweest had ik de film waarschijnlijk beter gevonden. Jammer

Tom Hardy in een van zijn beste rollen ooit. Dit is een van de betere films die ik de laatste tijd gezien heb.

Komt door Only god Forgives dat ik interesse heb gekregen in de regisseur Refn. Want interesse in Hardy had ik inmiddels al. Maar Refn, wat schotel je toch weer een heerlijk 1,5 uur durend filmpje voor dat veel te snel voorbij gaat. En dat zegt wat.

Lekker rauw, veel donkere humor en een masterclass psychopaat spelen gegeven door Tom Hardy. Ja dit zijn de ingredienten voor een lekkere film.

Bij herziening zal vast de volle mep erin zitten, gek genoeg net zoals bij Only god Forgives laat ik het voorlopig ff op een 4,5.

Geschift, heerlijk.

Nare film.

Erg beklemmende en bedrukkende sfeer. Niet een die ik snel weer wil zien, vond het gewoon geen fijne film om naar te kijken. Dan ook t einde zeg, bah. Maar dat de film het presteert dat ik het zo naar vind, vind ik knap. Erger gevoel in mn maag dan in menig horrorfilm.

They're already standing with their backs against the wall!

Een mindere western dan wat ik gewend ben, the gb&u, once upon a time in the west , Django en the Unforgiven vind ik allen beter dan deze prent. Maargoed, deze mag ook zeker zijn sterke punten hebben. Namelijk, de chemie tussen Redford en Newman. Klasse. Natuurlijk ook het spel van beiden. Zitten interessante scenes in de film, alsde momenten dat de 5 mannen op de paarden Butch en the Kidd achtervolgt. En natuurlijk de mooie plaatjes, die toch eigenlijk wel in elke western aanwezig zijn, van de net genoemde sowiezo dan.

Dan het mindere aan de film, met name de muziek, die mij niet wist te bekoren. Maarja, ook dan weer, de bovengenoemde westerns vond ik qua muziek veel beter. Tja kan zo met nog meer dingen wel even door gaan, maar dat doe ik liever niet. Blijf liever bij het positieve. En dat is dus dat ook deze western zijn eigen goede eigenschappen weer heeft.

8*

Gewoon een zeer vermakelijke film. Sterk geacteerd, goed verhaal, en een zeer sterk einde. Maar,het einde dat hij verdrinkt in zn moeders baarmoeder vond ik sterk. Welke eindes zijn er dan nog meer?

Zitten wat haken en ogen in. Maar wat mij betreft zeker top 250 waardig.