Opinions

In de herziening, wat me meteen opvalt is de muggenzifterij in de recensies boven me.

Plotgaten? Ik heb ze niet ontdekt. Oké, V blijft misschien een beetje makkelijk op de been tegenover de agenten die hem doorzeven met kogels. Ook is het apart dat Rookwood laat pas wordt erkend als dode man..

Dat terzijde. Qua verhaal dat zijn tijd ver vooruit is, muziek, actiescenes en een zeer toffe V. Zomaar een paar elementen die deze film het extra’tje geven ten opzichte van een doorsnee actiefilm.

Om op de muggenzifterij terug te komen, ja ieder zn mening. Maar je kunt ook zout op slakken leggen. Opvallend hoeveel recentere recensies dit doen bij deze V for Vendetta.

Ik lees veel over de mooie shots en kleuren, oke oke, dat was niet hetgene wat mij het meest bezighield. Want dat was het verhaal. Dat heeft toch wel een erg goede clou, als ik het goed begrijp wordt John ingehuurt door een rijke stinkerd om zijn vrouw te schaduwen. Maar hij blijkt dus te zijn ingehuurt zodat de rijke stinkerd ongestoord en ongestraft zijn vrouw kan omleggen, door John zijn hoogtevrees.
Begrijp ik dit goed? Ik hoop het wel want dan is het verhaal wel ijzersterk, met goed acteerwerk, goeie muziek en de film barst van de sfeer. Alleen dus de clou, die hield me nogal bezig. Begrijp ik m goed?

Ietwat overgewaardeerd.

Heb wel sterkere drama's gezien, die nog minder tijd nodig hadden dan deze bijna 3 uur durende film. Er gebeurd nogal weinig, het kunstachtige geneuzel werd ik op een begeven moment ook wel flauw van en de muziek kwam totaal niet uit de verf. Kortom een lange zit.

Daartegenover staat het acteerwerk. Wat erg sterk is. Maar verder een heel standaard drama. Met weinig bijzonders. Een herziening zal hem wellicht beter doen, al heb ik er niet heel veel zin in.

La Vita e Bella, een film die een magere start kende. Maar dan blijkt het toch een heel fijne film te zijn.

Zoals ik al zei, ja hij startte nogal mager. Benigni bleek al snel op mn zenuwen te werken. Er was nauwelijks een scene zonder zn drukke en ongrappige gedoe. Ook valt verder nog weinig te genieten.

Dat genieten komt pas zodra de kleine jongeman (erg leuk gespeeld overigens) uit de bloemen kas komt gelopen. Een overgang die simpel lijkt, maar voor mij erg sterk werkt. Omdat ik vanaf dat moment wist, nu zal de film omslaan. Positief bedoelt.

En dat gebeurde ook. Zodra het gezin in het kamp aankomt, breken de sterke scenes aan. Vooral met de schreeuwerige nazi in de barak. Glimlach op mn gezicht.

La vita e bella is gewoon een fijne film, ben het dan ook niet eens met John Milton. La vita e bella heeft geen kwaad in de zin. Dat het erg is wat er is gebeurd, staat sowiezo nooit ter discussie, echt niet. Maar mocht Benigni een film zoals deze maken? Van mij wel. De film wil er ook absoluut niet omheen draaien, wat er toen is gebeurd. De boodschap zit m in dat de vader zijn zoontje behoedt voor de praktijken in de kampen. Dat is een mooie gedachte.

Nog over de kwaliteit van de film, Benigni maakt een transformatie door, van irritante man, naar een erg fijne man. Na de film blijkt dat hij erg sterk heeft gespeeld. Ik twijfelde daar nog weleens aan tijdens de film. Maar nu niet meer.

Verdict: zeker een mooie en goede film, maar had er stiekem wel iets meer van verwacht. De 4* is op zn plek.