Opinions

Hoe van een space-horror een drama te maken?

Scott gebruikt de alien-franchise om zijn eigen fantasieën rondom de oorsprong van het leven, buitenaardse beschavingen en creature- vs-creator kwesties een platform te geven. Dit zijn vooral luchtige en niet bijster originele ideeën (androids hier, Cthulhu mythos daar en tussendoor wat Paaseilandbeelden) die na twee films reeds een volkomen onlogisch samenhangsel vormen.

Voor Xenomorphs zelf is er in dit filmpje nauwelijks meer ruimte. En de enige die we zien wordt uiteindelijk geloosd op identieke wijze als z'n voorouder in Alien Resurrection. Op een paar aardige horrormomenten na, is dit een abominabel slecht deel in de reeks - slechter dan Prometheus. Sowieso lijkt een Xenomorph zonder die zwetende kop van Weaver op een Joker zonder Batman.

2*

Aardige speelfilm/character study. De film neemt z'n tijd, kabbelt op momenten voort, onderscheidt zichzelf nergens maar weet niettemin te boeien. De rustieke omgeving, fraai vastgelegd door Corbijn, vormt een prima decor en lijkt vooral een retraite te zijn voor Clooney's karakter dat, hoewel on a job, tot nieuwe inzichten en vriendschappen komt.

Overigens nogal wat gelijkenissen te vinden met In Bruges, voor wie louter naar 't plot kijkt.

3* Zeer aangename relaxerende film

Minder slecht dan verwacht. De trailer deed vermoeden dat ook deze aliens niet aan het clichébeeld van Cthulhu look-a-likes ontkwamen - dit pakte gelukkig iets anders uit. Na Enemy zou je Villeneuve zelfs kunnen betichten van een fascinatie voor spinachtigen.

Uitgangspunt van de film is interessant: hoe bewerkstellig je communicatie met buitenaardse bezoekers. Meteen ook het manco van de film, want een intelligent buitenaards ras heeft al lang voordat het zich aan de aarde openbaart de gelegenheid om aardse talen uit de ether op te pikken en te bestuderen, dus een dergelijk lost-in-translation scenario en militaire status quo zal zich niet voordoen.

Uiteindelijk vervalt alles weer in zoetsappig hippie-idealisme en is dit wat mij betreft de zoveelste gefaalde SF-film, lijdend aan hollywooditis: het totale onvermogen subtiel te zien.

Villeneuve's trademark dromerige sfeertje is overigens nog steeds reden voor 3.5*