Maar hell, perfecte pulp! Half road movie half exploitation, FDTD is charmant, interessant, sfeervol en een grote vette heap of fun. Realisme zoek je maar in andere films, suspension of disbelief is totaal overbodig; dit is Tarantino! De screenplay althans, en die draagt deze film voor zeker 50%. De rake lines worden over en weer getikt als Barcelona-driehoekjes door een zeldzaam goede cast: Clooney, Tarantino, Keitel en Lewis aan één tafel met daarop een schunnig zwoel dansende, van Tequila druipende Salma Hayek - come on, waar vind je dat nog?! - en met in bijrollen enkele andere paradepaardjes uit de cultscène. Sterke acteerprestaties van allen (de in Reservoir-Dogs-stijl pak gestoken maestro zet zelf ook een solide performance neer) maar wat de film met name illustreert is dat een gemêleerd op elkaar afgestemd gezelschap acteurs elkaar kan aanvullen en versterken, en dat die balans de andere 50% van de zeer grote herkijkwaarde bepaalt.
Kortom: een B-film pur sang, maar in de perfectie tegelijkertijd zo veel meer dan dat denigrerende label.