Dat is het probleem met Amerikaanse cinema in het algemeen. In de niet aflatende zoektocht naar steeds creatievere shots, gaat een hoop emotie verloren. De krankzinnige close-up's en snel gemonteerde beelden van Gangster's Squad zijn 10 stappen terug in filmevolutie t.o.v. de beschouwende POV's waarmee in The Godfather een moord werd vastgelegd.
Dat, en het feit dat Amerikanen bang lijken te zijn het publiek al te veel nare emoties te laten ervaren. Telkens is er weer die neiging het komische op te zoeken, zodat de kijker de horror kan relaliveren en zich er in een lachsalvo van kan distantiëren, wegvluchten zelfs. De Fransen zijn veel genadelozer.