Opinions

Prachtige beelden van een vervelend probleem. De Q & A op het IDFA was een mooie aanvulling. Het maakte de docu dan ook die 4* waard.

Deepti Kakkar vertelde dat de door deze docu in beeld gebrachte tegenstelling tussen Ritu en Doha min of meer een meevaller was nu de documentairemakers aanvankelijk niet eens een voet tussen de deur dachten te krijgen bij Kesco. Zodoende werd de docu evenwichtig en afwisselend. Verder bleek frappant genoeg dat niet alleen de "electriciteitsdiefstal" van consumenten voor slechte cijfers zorgen, maar juist ook de grote bedrijven, die hun rekeningen niet betalen. De corruptie -"het gekonkel" van deze bedrijven net Kesco- kon Deepti helaas niet vastleggen. Vreemd toch dat dit niet heel veel aandacht kreeg in de aftiteling.

De titel "Robin Hood" is als je het mij vraagt wat te veel eer voor de onsympathieke en niet door iedereen (...) vereerde Loha "Katiyabaaz", waarvan er overigens meerdere zijn. Desalniettemin een prachtig karakter om te filmen! Nb. Hij schijnt weggelopen te zijn bij de vertoning van de film. In India won de film al een prijs.

De film wordt eerst heel snel uitgelegd...en dan volgt een weinig verrassend verhaal. Seks bloed en drugs; flitsend en best indrukwekkend weergegeven...en het dendert door...maar geen surprise, weinig spanning en weinig humor. Geen enkel personage, bad guy of niet, eist je aandacht of ook maar een beetje sympathie of bewondering op.

Jeppe Rondes eerdere film Bridgend is onheilspellend, duister en dramatisch intens. In deze film herhaalt hij deze ingrediënten. Dat is op zich succesvol al kunnen de thema’s, een vroom leven en incest, je naar voorloop van tijd tegen gaan staan. Het slot is niet geheel verrassend maar ook weer intens verbeeld.

#iffr2025

Leuk filmpje. Goede sound, prachtige shots en geinig feelgood verhaal. Van tijd tot tijd ietsje te gemaakt gespeeld (het opdreunen van humoristische frasen irriteert me soms), maar de hiervoor genoemde elementen én de heerlijk leipe rol van "Biaggio" maken het meer dan goed. Het coming of age verhaal en de prachtige beelden doen denken aan Hide Your Smiling Faces (2013) al is de toonzetting en het genre van de films niet overeenkomstig. Nb. beide films zijn de moeite waard!

Lachwekkende ideeencompillatie. Een soort mengelmoesje van een docu en een rijtje korte films waarvan de bedenkers sterk verschillen: van trambestuurder tot filmmaker. Al wat gedateerd maar bovenal erg vermakelijk en eigenaardig! Gezien op het IFFR ‘19.

Terecht Turkse filmpoezie genoemd door Verhoeven. Begint als mooi drama en wordt langzaam aan een bizarre hallicunatie in het bos. Ik vernam dat de twijfel over zwangerschap voor sommigen wellicht blijft, maar voor mij verdween die al snel. Sommige personages in het bos zorgden bij mij voor lichte irritaties, maar het geheel is ronduit prachtig. Het was tamelijk mysterieus.

Vraag: was die vrouw in dat bed wel een vrouw? Wat had dit voor betekenis?

Muziek, 80ies vibe, coming of age drama, vader-zoonrelatie, alcohol, stukje Noorse historie. Alles goed neergezet volgens een vrij gebruikelijke formule. Een goed verhaal, een bijna alledaags drama. Het verhaal (boek) is het derde deel van een trilogie over Jarle. Hikt net tegen de 4* aan wat mij betreft.

De film begint wat flauwtjes. De humor is eerst in het geheel niet aanwezig. Het lijkt dan een slap drama.Het plot is vrij gewoontjes. De beelden maken een hoop goed. Als vervolgens de absurde humor de kop op steekt wordt de film wat mij betreft steeds sterker. Ik kon de knipoogjes naar Japanse cinema/ Tarantino/ Fargo wel waarderen. De slotscene maakt het mooi af! Heerlijk absurd. Ik zat de hele film al te wachten op het moment dat de sneeuwploeg er één zou vermorzelen...en jawel.

Al kan ik alle lof voor deze film wel begrijpen, vond ik het acteerwerk zo af en toe ondermaats (scene in gymzaal, scene op het heuvelpad, tafelscene/ tirade moeder). De slotscenes waren beter geacteerd en spannender dan de scenes ervoor. Deze scenes maken de film Het witte "decor"bij de huisarts, het shot van boven van Christian bij het graf.

Het onderwerp is zwaar, het verloop, het tempo van de film is wat traag. Het past wel, maar het greep me niet altijd. Het boeide me minder door het soms wat gemaakte rollenspel/ acteerwerk.
De hoofdrolspeelster zet een prima prestatie neer. De opbouw/ indeling verdient een pluim. Ondanks alle soberheid en triestheid, kan je als toeschouwer lachen om het ironisch "vertelde" verhaal.

Gelukkig werd het nog creepy. Dat dat op zich liet wachten is niet erg. Er waren naar mijn zin veel te veel voorspelbaarheden of makkelijke oplossingen in het verhaal te ontdekken: bv. op het scherm wordt een willekeur huis aangewezen en dat is toevallig het voormalige huis van de "buurman", "prik en nu ben je verslaafd en onderdanig" . Het slot deed me denken aan een Bassie en Adriaan scene. Die klungeligheid laat ik nog weleens voor wat het is bij de Jap/ Zko films, maar in dit geval kon ik dat niet. Bij Jap/ Zko films kan ik de cheesy elementen vaak wel waarderen. Een Amerikaanse film had ik op deze elementen wellicht al finaal afgebrand. Hoe dan ook had ik gewoon zin in deze film (het genre) en het enthousiasme was er toch ook gewoon achteraf. Toch valt er ook genoeg positiefs te melden: de personages worden goed neergezet, de spanning is door verscheidene foefjes met beeld, geluid en licht, zeker te voelen. 3,25 *