Opinions

Visueel maakt Carnahan er zeker wat moois van. Film is verder strak en rauw, iets wat bij soortgelijke films regelmatig ontbreekt. Redelijk voorspelbaar, dat wel. Gelukkig doen Patric en Liotta het prima, en kakt de film verder nergens in.

3,5*

Qua niveau niet zo verschillend van de remake.

Logisch dan ook dat het origineel een hogere score krijgt. Mensen kijken vaak eerst deze en wanneer ze merken dat de remake bijna een exacte kopie is van het origineel, duikelt de beoordeling dan ook naar beneden.

Maar qua niveau scheelt het dus niet zo veel. Wel iets meer sfeer in deze. Daar staat dan weer tegenover dat de beeldkwaliteit duidelijk minder is. En ondanks dat het richting het einde wat saaitjes wordt, is het gewoon een effectief filmpje.

Zeer sterke en bijzondere thriller. Het enige nadeel is dat het einde net wat teveel wordt uitgelegd, hier hadden van mijn part nog wel wat vraagtekens over mogen bestaan. Cluzet was overigens fenomenaal, net als in Intouchables.

Inventief.

Nebraska is een bijzondere vertelling van een man die aardig de kluts kwijt lijkt. Hij zegt weinig, hij maakt zich niet druk en toont geen enkele interesse. Behalve voor één ding: zijn prijs in ontvangst nemen. Echter zit er meer achter deze emotieloze man. Payne weet op een mooie manier een troosteloos sfeertje op het doek te toveren door fijn gebruik van zwart-wit, uitgestrekte velden en oubollige dorpjes. De ontmoetingen onderweg zijn niet allemaal even boeiend, maar op deze manier krijg je wel een goed beeld van deze familie en hun verleden. Af en toe licht ontroerend, maar vaker grappig, met dank aan Squibb die wat mij betreft uitblinkt in deze tragikomische Payne film met gratis happy ending.

Ruime 3,5*

Bizarre film met een interessant thema.

Met name audiovisueel valt The Neon Demon in eerste instantie enorm op. Prachtige kleuren in combinatie met de soundtrack vormen een sfeervol geheel. Maar het verhaal doet hier niet veel voor onder. Pas na de laatste geweldige scène dringt eigenlijk pas door hoe schokkend de film en hoe ziekelijk de personages zijn.

De symboliek straalt ervan af, al was het lastig voor mij om aan te geven waar het precies naar verwees. Zo erg was dat niet, aangezien niet alles op een presenteerblaadje hoeft afgeleverd te worden. De interviews met Refn hebben mij daar gelukkig meer inzicht in kunnen geven.

Fanning speelt geweldig als Jesse, draagt dan ook praktisch de film. De rest niet bijzonder, maar vooral niet storend.

Ja, een verademing gelukkig. 4*.

Doremus flikt het weer.

Nooit écht geniaal, maar altijd erg solide en constant. Zijn personages zijn realistisch en de romantiek is echt en puur. En dat voel je. Ondanks dat ik mij niet kan identificeren met deze twee, is het knap dat Doremus het wel begrijpelijk maakt en zo inzicht geeft van hoe een dergelijke relatie in elkaar steekt. Hoewel het drama uiteindelijk redelijk cliché is, is het verhaal en de manier waarop het verteld wordt dat allerminst.

Audiovisueel als altijd weer erg sterk. Zeker de soundtrack draagt hier bij aan het sfeertje. Visueel niet zijn sterkste, maar in ieder geval bovengemiddeld en het volstaat absoluut voor een film als deze.

Toch wacht ik nog op het moment dat Doremus echt voluit gaat, want de potentie voor een meesterwerk is volop aanwezig.

3,5*

Niet helemaal zonder fouten en onwaarschijnlijkheden, maar sterk genoeg om je aan het denken te zetten. Lekker sfeertje, vooral tegen het einde.

Inderdaad een brute film met veel actie, veel bloed en veel vliegende lichaamsdelen.

Maar dat maakt het nou niet meteen een geweldige film. Buiten het matige acteerwerk zijn de gevechten vrij tam. Veel ontwijken, duwen, trekken en gooien, maar je ziet ze zelden meer dan 2 seconden op elkaar inrammen. En dat is jammer aangezien ik daar adrenaline van zou krijgen. De creativiteit van de kills is er wel, maar de choreografie van de gevechten stond me niet aan. En echt fijn in beeld gebracht is het ook niet. De camera lijkt door het vele gedraai zoekende naar het juiste standpunt, maar die lijkt zelden gevonden.

Gelukkig is het allemaal bijzonder vlot en lekker bruut en stelt het verhaaltje gelukkig weinig voor. Inderdaad niet meer van maken dan het is. Geen onnodige afleiding, drama of zijplotjes. Gevalletje verstand op nul en gaan, maar ik zie er niet meer in dan een gemiddelde actiefilm.

3*

Die laatste scène, waarom?! Kost de film 1 ster vanuit mijn kant. Verder een aardig mysterieus filmpje dat door zijn schijnbare voorspelbaarheid onvoorspelbaar wordt. Aardig in elkaar gedraaid, fijn sfeertje, maar dat einde had echt niet gehoeven.

2*

Heerlijk duister filmpje met een sfeer waar je u tegen zegt. Gyllenhaal is geknipt (en verknipt) voor deze rol. Alleen al voor de originaliteit verdient deze film een dikke voldoende. Een 9 lijkt me hier zeer op zijn plaats.

Gedateerd ogende thriller met een voorspelbaar plot, zeer matig acteerwerk en overdreven bombastische muziek. De aanloop naar het einde duurt ongeveer een uur, maar uiteindelijk is het maar een enorme anticlimax.

1,5*

Mijn achtste Polanski.

Nog geen enkele keer heeft deze man mij teleurgesteld. Alle voorgaande filmpjes eindigden in een 3,5* of hoger, wat toch een beetje het verwachtingspatroon opkrikt.

Voordat ik deze film ging kijken had ik zoiets van, als er dan toch een film van Roman moet zijn die mij niet al teveel zou kunnen boeien, dan is het The Ninth Gate. Ik heb eerlijk gezegd weinig met boeken -ik lees nooit- waardoor ik bang was dat het verhaal mij niet 133 minuten zou kunnen boeien.
Maar telkens doet hij mij versteld staan. Zijn films hebben een beklemmende vorm van mystiek die mij enorm bevalt. Deze beviel mij bij Repulsion, bij Le Locataire, en vooral bij Bitter Moon. De laatste 2 hebben dan ook een dik verdiende plek in mijn top 10.

Dat niveau haalt The Ninth Gate niet, maar teleurgesteld ben ik allerminst. Dit is gewoon weer een geweldig ingenieuze film die ontzettend veel dingen goed doet. De typische duistere sfeer is weer aanwezig, al had het nog iets mysterieuzer gemogen. Je kan namelijk al na 20 minuutjes raden waar het zo'n beetje naartoe gaat. Toch verveelt de film geen minuut. Depp en protegé Seigner leggen uitstekende rollen op de mat, en enkele shots in combinatie met de typische Polanski muziek doen je zowel huiveren als beangstigen. Met name het shot van Depp en Seigner bijna op het einde bij het kasteel gaf me rillingen. Deze man is zó ontzettend goed in het creëren van sfeer waardoor ik me afvraag wat er de hele dag in die botte kop van hem omgaat. Sfeerschepper nummer 1, en mijn favoriete regisseur. Dikke 4* voor nu.

Redelijke goede film. In de loop van de film zit je plots te kijken naar een boeiend kat- en muisspel met een aantal enorm spannende momenten. Echter wordt de film nergens geweldig en zijn er nogal een aantal ongeloofwaardige puntjes aan te wijzen. Dat achterwege gelaten heb je een uitstekende thriller in huis waarmee je 2 uur lang in spanning naar kan kijken. Ruime 3,5*.

Al de nodige clichés, maar dan wel tot het gaatje uitgewerkt.

The Notebook is voor mij dan ook een van de betere romantische films. Niet in de laatste plaats door de 2 hoofdrolspelers. Wát een chemie. Prachtige settings en een authentieke sfeer zoals dat bijna alleen in Sparks verfilmingen mogelijk is. Ook het verhaal met de oudjes is fijn om te volgen. En ook al is het voorspelbaar, het blijft een uiterst tragisch verloop omdat je iedere keer weer wordt geconfronteerd met de gevolgen van dementie. En tja, wat is er mooier dan het einde? Het ligt er zó dik bovenop, maar het is oh zo prachtig.

Dikke 4* blijven staan.

Ik kreeg het idee dat hij op en neer was gevlogen. Ik kan er helemaal naast zitten, maar het kwam op mij over alsof ze elkaar op deze manier leerde kennen. Beide zaten door de andere zijn (voormalig) huis te speuren, en daarvoor kregen we net het label "begin van de relatie" te zien. En in het begin van de relatie leer je de ander kennen.

Dit is wat ik ervan heb opgepikt. Of het klopt, geen idee..

Uiteindelijk is dit gewoon een heel degelijke two-man-show. Klein, ingetogen qua emotie, mooie vergezichten en met de nodige dosis symboliek. Verbeek speelt matig, Rea weer ijzersterk. Geweldig eenzame kop heeft die vent ook. Door het ultratrage tempo niet altijd even boeiend, maar intrigeren doet het gelukkig wel.

3*

Blijft leuk!

Afgezien van enkele ongeloofwaardigheden zit het verhaal goed in elkaar. Mysterieus, maar redelijk overzichtelijk. En dat einde.. damn, die zag ik niet meer aankomen.

Toch heb ik het idee dat er meer mee gedaan had kunnen worden. De derde en laatste show bijvoorbeeld. Dit hadden ze veel grootser aan moeten pakken. Er gebeurde daar verder niets. Sonde. Tevens vind ik de romance een nutteloos en afleidend subplotje dat eigenlijk nergens op gebaseerd is. Dan wil je eigenlijk net teveel genres meepikken, waar de geloofwaardigheid dan weer onder lijdt. En Eisenberg, mhmm. Ik weet niet wat ik van hem moet vinden. Hij heeft altijd wel een goede kop voor zijn rollen, maar dat snelle gelul blijft soms irritant.

Kleine 3,5*.

Inwisselbaar filmpje dit. Allicht leuker voor de fans, maar als Beatles 'leek' niet bijzonder. Het is meer een soort van familiedrama omtrent een jongen die uiteindelijk een band opricht. Tja, ik vermoed dat dat er meerdere films zijn met ongeveer hetzelfde onderwerp. Als iemand mij had verteld dat het om Mick Jagger ging had ik het ook geloofd.

Verder wel aardig een sfeertje van Engeland in de jaren 60, acteerwerk ook zeker niet mis. Maar ja, verder niets spectaculairs gezien.

2*

Vreemd? Ja. Maar ik zie van Warmerdam liever een volbloed komedie maken. Hij is wat mij betreft de enige Nederlandse regisseur die onze overschatte acteurs en actrices kan laten excelleren. De vaak houterige acteerstijl wordt een komische lading meegegeven waardoor je het idee krijgt dat het er allemaal bij hoort. De humoristische dialogen mis ik hier teveel waardoor het enkel om het absurde draait. Dat is niet zo erg, maar het beslaat pas het tweede deel van de film. Het eerste deel is toch echt wel té tam.

Verder wel een interessant project, zeker richting het einde. Maar van Warmerdam heeft ze absoluut beter gemaakt.

Het eerste deel is zo goed, maar het tweede deel zo slecht. Ontzettend jammer, want het verhaal had absoluut de potentie om een geweldig stuk te worden.

Het eerste deel is mysterieus en spannend. Carry valt absoluut mee wanneer hij een serieuze rol speelt, en zijn collega's doen het niet meer. Een aantal bijzondere visuele trucjes maken het zelfs bijzonder. Maar wanneer eenmaal een beetje helder begint te worden wat er allemaal gaande is vervalt de film in clichés en Carry weer in de voor hem bekende psychopathische trekjes. Sonde..

2,5*.