Opinions

Opvallend matige herziening.

De eerste keer is het vooral het mysterieuze wat is blijven hangen. Nu dat al niet meer van toepassing was blijkt hoe weinig de film verder te bieden heeft. Het acteerwerk is matig en het ventje extreem vervelend, creepy momenten zijn er nauwelijks en ook de sfeer is niet geweldig.

Resteert de redelijk sterke uitwerking van het drama/horror concept. Al kun je uiteindelijk wel je vraagtekens zetten bij de horroraanduiding.

Verlaging van 1*

Leuk.

Al kan het in mijn beleving vele malen leuker, gekker en absurder. En mede daardoor houd ik toch een beetje een leeg gevoel over aan deze film. Ook echt de eerste film van de Coens die mij wel ligt. Want eerlijk is eerlijk, de sfeer is prachtig. Dat creepy hotel, de lichten en die hele jaren 40 setting zijn geweldig neergezet. Zet daar een karakterkop als Turturro bij en je hebt een zeer eigenzinnig, bijna paranoïde film bij elkaar gesprokkeld.

Toch houd ik het bij een 3,5*, omdat het mijn inziens toch allemaal te braaf is. Van mij mag het nog wel gekke.

Zoveel namen maakte de film ingewikkeld. Verder heeft het verhaal weinig inhoud. Als je door de onwaarschijnlijkheden heen prikt heb je een aardig filmpje in huis, maar niet meer dan dat. Het einde vond ik dan nog wel redelijk. Magere 3*.

Thriller van de bovenste plank, mede door de geweldig mysterieuze sfeer rondom Stone. Zij zet haar personage vlijmscherp en erotisch neer, waardoor grotendeels door haar de enorme spanning in deze film wordt gecreëerd. Vooral in het laatste halfuur weet je niet meer wat je moet denken en verandert voor je gevoel telkens de dader om je vervolgens aan het einde van de film weer een flinke klap in je gezicht te geven. IJzersterk stukje film.

Aardige documentaire over Bing Russell en hoe hij de Portland Mavericks nationale roem bracht. Ben zelf niet echt een honkbal fan. Heb lang geleden wel eens een wedstrijd van de LA Dodgers bijgewoond, maar het trok mij uiteindelijk niet echt zo. Het is wel een aardige sfeer zo in het stadion, en dat zie je mooi terug in deze documentaire. Grappig ook om Todd Field zo verbonden te zien met Russell en de Mavericks. Het is leuk voor een keer, maar echt spectaculair is het nou ook weer niet.

Voordat ik deze film keek, wist ik amper iets van Nash af, behalve het feit dat hij een wiskundige was. Op sommige punten lijkt de film me redelijk geromantiseerd, waar het niet dat het wel bij deze film past. Realistisch is het dus misschien niet helemaal, maar mede daardoor is het wel een prachtige film geworden om naar te kijken. Nash in gevecht met zichzelf is heerlijk in beeld gebracht, en daardoor kreeg ik sympathie voor hem en zijn vrouw. Dramatiek spat soms van je beeldscherm, mede door de geweldig spelende Crowe en Connelly. Komt zeker in mijn Top 10

Er zijn inmiddels tal van voorbeelden van films die het "herbeleef 1 dag" concept bevatten, maar uiteindelijk is het wat je ermee doet. Bekendste voorbeeld is natuurlijk Groundhog Day. Die film mikt vooral op komedie, Before I Fall is een pure drama.

En dat bevalt toch een stuk beter. Ondanks dat je vrij vlug kan voorspellen hoe het plot zich ontwikkeld, blijft het aangenaam voortkabbelen. Zeker richting het einde moralistisch, maar storend is het niet. Het is geen wereldschokkende cinema, maar absoluut meer dan prima dramaatje.

Na Oculus en Hush wederom een erg origineel filmpje van Flanagan. Zijn creaties bevatten vaak de nodige clichés, maar dit wordt overschaduwd doordat hij er een eigen draai aan weet te geven. Het einde was wel wat gemakkelijk, maar dit was enkel een klein smetje op een verder mooie prent. Jammer dat dit soort werkjes zo ondergewaardeerd wordt omdat het geen volbloed horrors zijn. Ik kan er juist geen genoeg van krijgen. Absentia moet ik nodig eens zien.

3,5*.

Sterke film met een excellerende Hoffman. Tilt de film absoluut naar een hoger niveau. Verder is het een verhaal met een enorme negatieve lading. Voor optimisme is geen plaats in dit tragische familiedrama.

Dikke 3,5*

Origineel filmpje, dat uiteindelijk, ondanks het concept, maar weinig indruk maakt. Grotendeels door toedoen van het belabberde acteerwerk, een saai slot en weinig verrassingen. Eenmaal gewend aan het plot kun je deze horrorkomedie wel afzetten.

Maar ach, het begin is nog wel intrigerend,.

2*

Voelde voor mij niet meer als een droge en licht absurde film. En daar gaat het voor mij eigenlijk al een beetje mis. De film teert op het uitgangspunt en absurde scènes, maar wanneer je daar aan gewend bent kijk je daar dwars doorheen. Het wordt trager en saai, het voelt gewoontjes. Buiten dit heeft deze film niets te bieden. Cusack acteert sowieso als een natte dweil en visueel is het maar lelijk. Jammer, want normaal gesproken liggen dit soort films mij wel, maar uiteindelijk is het me dan toch niet gek genoeg.

2,5*

Net niet.

Ik verwachtte een vreemdere variant van Blow out van Brian de Palma, maar kreeg een trage Strickland. De film wil vreemd en mysterieus zijn, maar daarvoor blijft het allemaal toch veel te gewoontjes. Met name het eerste uur is gewoon doodsaai en buiten wat aparte personages gebeurt er nagenoeg niets. Maar, Strickland heeft zijn kruit voor de laatste 20 minuten bewaard. Plots gaat het helemaal los en krijg je de ene na de andere absurde situatie. Tevens zijn er een aantal mooie shots en scènes te bewonderen, zoals de fotoshoot(?) van de nieuwe dames, het landschap van Engeland, en de dubs. Helaas wel een beetje aan de late kant..

2,5*

Eenvoudig verhaal, maar fijne uitwerking.

Ik zal mijzelf totaal geen kenner noemen van de Japanse cinema, laat staan van animatiefilms. Tijdje geleden heb ik mij toch laten verleiden tot dit soort films, en tot nu toe is dat eigenlijk, op Spirited Away na, goed bevallen. Aangezien deze op Netflix stond maar een kans gegeven. Viel gelukkig niet tegen. Simplistisch verhaaltje, maar met een koele uitstraling en visueel dik in orde. Daarbij zijn de gevechten sterk en goed in beeld gebracht. Dit smaakt naar meer. Binnenkort ook maar deel 2 en 3 meepakken.

3,5*

Op niveau van het eerste deel.

Wel iets bloederiger en wat meer bloot. Genoeg drama voor de fan, maar gelukkig nog steeds veel gevechten. Ziet er toch allemaal erg strak uit. De film had alleen niet langer hoeven te duren, iets waar ik tegenop zie bij deel 3.

3,5*

De erg mooie beelden maken dit wederom een aangename Sparks verfilming. Verhaaltechnisch blijven dit soort films natuurlijk weinig verheffend, maar de kracht zit hem dan ook vooral in de heerlijk dromerige sfeer en de chemie tussen de hoofdpersonen. Ook het laatste is hier aanwezig, met name bij de 2 jongere personages.

Kleine 3,5*

Flink wat onwaarschijnlijkheden en gaten in het plot. Het einde is ook wat vergezocht. Toch heb ik me best aardig vermaakt.

Enerverende film.

Zowel grappig als mysterieus, met een heerlijke sfeer en setting, en vooral: nergens saai. Verschillende rare personages, dialogen en wendingen houden het verhaal draaiende en waar ik normaal geen fan ben van Favreau, doet hij het hier uitstekend.

Apart dat zeker, but that's the way I like it.

Dikke 3,5*.

Typisch Tim Burton. Een hoop bombarie met visuele effecten maar een mager verhaal. Visueel prachtig overigens, maar daar red je het tegenwoordig niet meer. De film lijkt zelf niet te weten waar het over gaat. Visueel bleef deze film gelukkig boeien, waardoor ik toch nog een dikke 3,5* kan geven.

Absurd en daarom dus tot bepaalde hoogte intrigerend. Helaas als je verder kijkt is het niet meer dan die absurditeit die indruk maakt. Er zitten wel wat grappige dingen in verwerkt, maar achteraf heb ik geen flauw benul waar het over ging en waar ik naar heb zitten kijken. Jammer, had best wat leuks kunnen worden. Ik ben bang dat Miike niet mijn soort regisseur is, al had ik anders gehoopt. 2,5*

Sfeervolle film.

Doet wat denken aan A Quiet Place, al is de insteek wel anders. Bier kan het toch niet laten om af en toe het drama de overhand te geven, drama dat toch grotendeels volgens het boekje verloopt. Gelukkig is de film wel sfeervol en blijft het gevaar mysterieus. Daardoor beklijft de film tot op zekere hoogte wel.

3,5*

Bitter Moon..

Jeetje, wat een enorm goede en ook best wel bizarre film. Absoluut de beste die ik tot nu toe van Polanski heb gezien. De opbouw van de film is traag maar ijzersterk, de flashbacks zijn duidelijk verwerkt en de acteurs (vooral Seigner) spelen ontzettend goed. Op een gegeven moment had ik toch echt wel enorme medelijden met Mimi. Ik voelde haar wanhoop, haar verdriet en haar pijn. Pfff, deze film deed me echt heel veel, en dat lijkt me de bedoeling van film in het algemeen. Langzaam wordt het verhaal opgebouwd naar een uiteindelijke climax. Deze is eenvoudig, maar passend bij de film. Ik kan niet anders dan deze film een plaatsje in mijn top 10 te geven. Misschien dat ik nog wel over ga naar 5 sterren, afhangende van de komende dagen of de film in mijn gedachten blijft afspelen.

Vond het wel een tof filmpje.

Helaas was het begin wel wat te vraag, zeker voor een film van 90 minuten. Het wordt langzaamaan wel wat mysterieuzer, maar echt spannend wordt het niet. Wat dat betreft was het drama beter uitgewerkt, al blijft het een vrij simpel gegeven. Halverwege, na het breekpunt, neemt de spanning toe en komt de film beter uit de verf. Het einde is dan wat flauw, maar wellicht wel passend.

3*

Aardig, maar telkens wanneer er een redelijke suspense werd opgebouwd, wordt deze vervolgens teniet gedaan door enorme clichés en een voorspelbaar verloop. Jammer, want vooral het eerste gedeelte is bij tijd en wijle aardig spannend. Het einde is flut.

2*

MOH aflevering 22.

Wederom een vermakelijk aflevering, zoals wel vaker. Redelijk spannend, enkele horrorelementen, wat absurde plotlijntjes, en prima acteerwerk. Zeker de moeite waard!

Ik vond hem best goed om na te kijken. Ik kan zo hier en daar wel lachen om Lawrence. Al vond ik de film soms wat langdradig overkomen. De film is niet te serieus bedoelt en daarom moet je er maar met een grote knipoog naar kijken, anders zal het nog tegenvallen.

Blijft ijzersterk.

Het viel mij deze keer vooral op dat eigenlijk geen enkele scène onder niveau is. Aronofsky weet elke scène weer iets onthullend, spannends of dramatisch neer te zetten. Scheelt natuurlijk dat je 2 acteerkanonnen (Portman en Cassel) door het scherm hebt dartelen, maar toch knap dat je continue geboeid blijft.

Blijft een heerlijke film dus 4* blijven staan.

Geen idee waarom ik deze film destijds heb gewaardeerd op een 1,5*, dat vroeg dus om een herziening.

Ik zal wel een volledige plank voor de kop hebben gehad destijds, want deze film is echt niet zo slecht als mijn cijfer deed vermoeden. Het found footage verhaal doet zijn werk goed, en heb dan ook vol fascinatie zitten kijken. Echt eng wordt het nergens, lichtelijk angstaanjagend des te meer. Ik verdubbel mijn cijfer.

Onverwachts toch een sterke film.

Enorm sfeervol, de beelden van de dorpen, de jungle, en de prachtige uitzichten. Maar ook verontrustend om te zien hoe de kindsoldaten dusdanig worden gehersenspoeld dat ze hun eigen ouders niet meer willen kennen. Verder een ijzingwekkend spannende bedoeling wanneer Archer en Vandy de militairen en rebellen proberen te ontvluchten. DiCaprio en Hounsou spelen bijzonder sterk, Connelly vond ik wat minder.

Kleine 4*.

Afgezien van een paar leuke momenten is de film nergens geweldig en spannend. Het acteerwerk daarentegen is dan wel weer goed.

En weer een uitstekend filmpje van Mr. La Palma. Het eerste mysterieuze deel heeft een ijzingwekkende sfeer, mede door Travolta. Tegen het einde, wanneer zo'n beetje bekend is hoe de vork in de steel zit, zwakt het een beetje af en krijg je een aardige achtervolging te zien. Helaas hebben we zoiets al vele malen vaker gezien, eveneens het einde doet de rest van de film een beetje tekort. Al met al een zeer goede film, maar net te mager om bijzonder te zijn.