Opinions

Zo... ff bijkomen hoor...

Een simpele productie, die over het algemeen alles vrij basic houdt.

Het verhaal is bekend, meer als de plotomschrijving gebeurt er ook niet.

Maar de film kan je als geen ander raken, daar zit de kracht. *4.0

Objectief gezien is het een zeer kwalitatieve film.

Camerawerk, belichting, SFX, soundtrack. Allemaal dik in orde.

Maar de film weet me niet geheel te overtuigen.

Ik vind Garfield te stereotype gecast. Maar daarentegen zit de film

vol met stereotypen.

Daardoor voelt voor mij de film niet authentiek genoeg aan.

Dat het wel gebaseerd is op ware gebeurtenissen is dan weer een pluspunt. Ik houd het op drie en een half sterren. *3,5

Wat een tegenvaller... een vervolg die qua plot eerder afbreuk doet dan iets toevoegt. Wat overblijft is een slasher. Daar heb ik de film niet voor aangezet. *1,5

Het acteerniveau is wisselend, soms onder de maat.

Sommige scenes hebben een hoog low-budget gehalte.

Het verhaal op zich is niet vernieuwend.

Maar... de film bleef mysterieus en daardoor interessant.

Bij sommige scenes voelde je echt die onderhuidse spanning.

Conslusie: niet goed genoeg, maar toch benieuwd naar deel twee. *2.0

Een actiefilm die kwalitatief prima past tussen Steven Seagal en JCvD.

Simpel in opzet, een karig verhaallijntje, B-acteurs met een paar actiehelden, mooie vrouwen, en uiteraard vechtscenes afgewisseld met vuurgevechten. En natuurlijk een passend voorspelbaar einde.

Ik weet dat hier een markt voor is, maar dit is in ieder geval niet aan mij besteed. *2.0

Eerste kerstdag, de dag dat de geboorte van Jezus wordt gevierd.

De man die moest sterven, door het kwaad, om het kwaad te overwinnen.

Interessant om op deze dag deze film te zien. *4.0

De Nederlandse cinema krijgt over het algemeen veel kritiek.

Dat komt mede doordat er inderdaad veel bagger op de markt komt.

Op het gebied van drama zijn we zo slecht nog niet. Genoeg pareltjes te vinden.

Maar de meeste mensen zijn er toch wel over uit dat in de afgelopen jaren teveel romcoms uitgebracht zijn en het einde lijkt nog niet in zicht.

Meestal kan ik nog wel een beetje door mijn eerste irritatie heen kijken. Maar als de chemie ver te zoeken is, het camerawerk zeker in het begin van de film pover is en verhaal zo ongelofelijk onorigineel is dan ben je mij kwijt. *2.0

Oke, oke… typiche Nederlandse clichématige romantische komedie, maar toch... ik vond em leuk!

Nou heb ik zeker een zwak voor Jennifer Hofman, kan niet ontkennen dat dat een positieve bijdrage heeft gehad, maar ook Lukacs acteert fris en sommige bijrollen zijn meer dan prima. Daarmee stijgt deze film toch net boven het (Nederlandse) gemiddelde uit. *3.0

Meer dan prima verfilming.

Eigenlijk heb ik geen idee wat feitelijk is, en wat gedramatiseerd is.

Maar dat maakte me ook niet uit.

Ik vind het een gewaagde keuze om meer drama dan thriller er van te maken.

*3,5

Ja, wat moet ik hier nou weer van maken.

Het onderwerp is een verfilming waard, maar nergens is het wat mij betreft echt gelukt om de sfeer van die dag/nacht echt goed in beeld te brengen.

Daarentegen hebben ze wel een aantal leuke, frisse effecten gebruikt om toch een beetje het juiste gevoel weer te geven. De close-ups van hun strijd tegen de elementen waren om te huilen, en het verhaal zelf was vrij matig. Ik moet er helaas een krappe onvoldoende voor geven *2,5

Wat een indrukwekkende film!

Geen moment gelachen, wel geraakt achter gebleven.

Een rustige uiteenzetting die geen moment traag wordt,

die gestaag doorkabbelt naar het onvermijdelijk slot,

die uiteindelijk toch onverwacht hard binnen komt. *4.0

Toch een tegenvaller.

Een pittig onderwerp in een geforceerd jasje.

Uiteindelijk ontbreekt het aan finesse.

Dat merk je in de overgangen, gebrek aan subtiliteit,

hier en daar een stukje overacting.

Gaat ten koste van de diepgang wat sowieso al niet de kracht was van de film. Jammer. *3.0

Film met twee gezichten.

Het begint uitermate zwak en het oogt als een slap excuus voor een verkleedpartijtje in minimalistische decors.

Gaandeweg begint het verhaal wel te leven en is het moraal datgene wat de film nog een beetje diepgang geeft. Tegen het einde zakt de film toch weer een beetje in. Helaas. *2,5

Zeer vermakelijke film, goede rol van Kevin James!

De vechtscenes waren echt van hoge kwaliteit,

daar is veel tijd en energie in gestoken.

Natuurlijk waren de nodige cliches weer uit de kast getrokken,

en de casting van Hayek was echt een flop. Wanprestatie van haar kant.

Maar al met al toch een zeer degelijke film, en ik heb genoten

van Henry 'The Fonz' Winkler. Hij kan het nog steeds. *3.0

Ik hoopte dat deze film niet al te occult was, want daar houd ik niet zo van. Helaas!

Op een paar tussenstukken na was de spanning om te snijden, creepy en duister.

Toni Collette is fantastisch gecast, de soundtrack is sterk, sfeer en camerawerk dik in orde.

Voor mij geen herhalingsgevaar, te creepy voor mij. *3.5

Een B-film, dat moet gezegd worden.

Dat merk je aan de cast en het soms rommelende scenario.

Maar dat in ogenschouw nemende weet het geheel toch een aardig niveau te halen. Het verhaal bouwt zich langzaam op en de kracht van de film zit in de slotscenes. Voor de liefhebber. *2.5

Een aardige film die nauwelijks het niveau van middelmatig weet te ontstijgen. Het geheel is traag opgezet, maar het rustige tempo heeft niet het beoogde gunstige effect op de sfeer. Costner en Harrelson weten de film wel te dragen waardoor het toch prettig wegkijkt. Enige echte hoogtepunt vond ik de scene tussen Costner en de vader van Clyde. *3.0

Martin staat als kind machteloos tegenover het gedrag van zijn alcoholische vader.

Maar in de zomer van 1975 groeit Martin uit van een kind naar een jonge man.

Als hij weer terugkeert naar zijn ouderlijk huis zijn de rollen omgedraaid.

Sterk Zweeds drama: *3.0

Matig. Deze docu onderscheidt zich amper van een gewoon item die wekelijks gemaakt wordt. Daarnaast hebben ze van veel beelden de rechten niet, waardoor we het met foto's of animaties moeten doen, voelt amateuristisch aan. Een korte docu van 45 minuten die amper 10 minuten interessante beelden bevat, jammer. *2.5

Prima vermaak, maar meer moet je er ook niet van maken.

Een flinke dosis actie waarbij de achtervolging op de grachten een hoogtepunt is. Er had best nog een beetje meer focus op de humor mogen liggen want Jackson en Reynolds zijn in mijn ogen een hilarisch duo!

De Nederlandse inbreng is nou niet meteen iets om trots op te zijn, ik vond het eerder pijnlijk om naar te kijken. Al met al een krappe voldoende. *3.0

Ik begin toch een beetje Ryan Reynolds-moe te worden, mede doordat hij telkens dezelfde type rol neerzet. De nog altijd prachtige Hayek heeft de overgang al een tijdje achter haar gelaten, maar de filmmakers voelen geen enkele schroom om haar karakter een kinderwens te geven, ik vind het storend. Misschien doe ik te moeilijk voor een verstand op nul film, maar goed. De film heeft wel enige entertainmentwaarde, maar een film heeft meer nodig om mij te overtuigen. *2.5

Aardig, maar meer ook niet. Het geheel komt zeer langzaam op gang en weet in her begin eigenlijk niet eens te boeien. Daarna komt het meer tot leven en wordt het een mooi inkijkje in de wereld van de Moto GP. Helaas durven ze niet echt een specifiek onderwerp als hoofdlijn te pakken, dus uiteindelijk zit je naar een samenvatting van 10 jaar Moto GP te kijken, die net wat te lang duurt. Ik rond het naar boven af. *3.0

Ik heb zeker van deze film genoten, al vond ik het net een stapje minder als deel 1.

Zeker vergeleken met LotR komt het toch wat te kort.

Minder mooie SFX, minder mooi camerawerk, geprobeerd goed te maken door over the top gevechten. Maar goed, het verhaal is sterk en meeslepend.

Met pijn in mijn hart geef ik 'maar' een *3,5

Poeh, wat moet ik nou van deze film maken.

Pulp van de bovenste plank, en dat was precies de bedoeling.

Al moest ik echt even aan dat jasje wennen.

Maar langzaam groeide ik met de film mee.

Met nog een aftrek voor een paar uiterst slechte dialogen,

kom ik op een krappe voldoende uit *3.0

De film begint sterk, sfeer wordt goed neergezet en de markante kop van Javier past goed bij de setting. Maar halverwege kakt het toch lelijk in en voelen 103 minuten als een lange zit.

Jammer, had meer in gezeten! *2,5

Spannende thriller die haast mysterisch is te noemen.

Verteld op een iets wat trage manier het verhaal waar je je koppie bij moet houden. De SFX zijn grandioos, zeker een toegevoegde waarde.

Dikke voldoende. *3,5

The Asylum, ja je moet er van houden haha

Bijrollen die over the top zijn, slechte special fx,

en hoofdzakelijk gejat werk.

Dat wetende viel deze film eigenlijk best mee,

weet niet of Bowden er verstandig aan gedaan heeft

op dit punt in haar carriere.

Tempo zat er redelijk in, een aantal mooie shots,

en als je het niet al te serieus neemt keek hij wel lekker weg.

Geen voldoende, maar toch vermakelijk: *2.0

Een heerlijk traag tempo, authentieke sfeer, sterke soundtrack maar vooral een prachtig drama.

En God, wat houd ik toch van Paul Giamatti.

Wat alleraardigst, een disney-horror.

Al moet ik zeggen dat er echt wel een paar momenten waren dat ik ook de spanning voelde.

Het verhaal is in de basis niet echt origineel, maar de slotscène was wel redelijk out of the box.

Niet genoeg om de film te redden. *2,5

Regelmatig hoor je schrijnende gevallen van verwaarloosde kinderen wiens ouders een verstandelijke beperking hebben. Hulpverleners staan toe te kijken omdat er geen passende hulpverlening kan gegeven worden omdat regelgeving omtrent dit onderwerp niet van de grond komt. Teveel haken en ogen (wat ik ergens wel begrijp). Per jaar duizenden gevallen van kinderen van 8 a 9 die emotioneel hun ouders voorbij groeien, die onder schrijnende omstandigheden moeten opgroeien waarbij onherstelbare schade ontstaat voor het leven.

En hier ontmoeten we Rosita, een dakloze beperkte vrouw die seksueel wordt uitgebuit door mannen uit haar omgeving tegen geringe betaling. Iemand die niet weet hoe je een afspraak maakt met een zorgverlener, niet weet hoe je een rekening betaalt, haar baan op de sociale werkplaats niet kan vasthouden en een twijfelachtig netwerk heeft waar ze nauwelijks op terug kan vallen.

De regisseur kiest ervoor om voor haar een lans te breken. Om grotendeels alleen vanuit haar perspectief te kijken, We krijgen de problemen wel te zien, maar weer alleen vanuit haar perspectief. Het (on)geboren kind krijgt geen perspectief. Niet in het verhaal, niet in het leven.

Ik wil nog wel geloven dat de regisseur niet de bedoeling heeft om iets recht te praten wat scheef is, maar toch doet hij dit verhaal te vertellen vanuit de pijn van de kinderwens. Vertel dit verhaal over 10 jaar nog eens vanuit het perspectief van het kind, dan krijg je een hele andere film.

Vaak hebben verhalen twee kanten, ook hier, en toch heeft het (on)geboren kind het recht dat er onvoorwaardelijk 100% alleen vanuit zijn perspectief gekeken wordt. Het onherstelbare leed weegt namelijk niet op tegen het perspectief van de verstandelijk beperkte ouder.

*2.0