Opinions

Een schimmigheid van voorwenselen, uitgangspunten en doelen laten dit plot uitdoven als een nachtkaars.

Wie is die Fivoranta? Waarom is hij zo goed met vrouwen? En dat terwijl er weinig gezegd wordt, zéér

weinig waarbij de gedachten zich telkens vermoeiend laten raden. Woody Allen is de amicale, goedhartige sidekick die intelligent nonchalant uit de hoek komt. Met een aantal artistieke shots van interieurs en bloemen maar een plot dat verzandt en niet duidt waar het de personages heen wil brengen.

Fantastische creatie en die je vooral moet zien door de SFX, de gecreëerde figuren. Het hoofdpersonage met George Clooney als stem komt meermalen gladjes over in een suffe kantooroutfit. Moet dit dan de held zijn? Uiteindelijk trekt hij wel de kar, maar vooral je geniet om de sferische decor's en aankleding. Maar nogmaals, het hoofdpersonage is er niet eentje om zomaar sympathie voor te hebben.

Waanzinnig prachtig uitgwerkt.

Pretenties om een onzinfilm te zien, faalt het met cliché archetypes en een omgang waarin werkelijk níets gebeurt. Twee luxedivaatjes (twee oogappeltjes, de een de populaire domme, de andere de slimme outcast) die in de Mexicaanse wijk van Oost-Los Angeles bij hun oma verblijven, na de sterfte van hun vader.

De cliché zoetsappigheid komt naar de oppervlakte als er leuke jongemannen in hun vizier komen en de stroperige kleffigheid aan alles afdoet. Geen chemistry tussen de twee zussen, geforceerde familiebanden en de ambiance is vrieskoel, ook omdat er een loopje met het genre wordt genomen. Geen komedie, maar een romantische chickflick. En dan verloopt alles stapsgewijs volgens het boekje omdat de routine van het genre tienermeisjes kan kluisteren, want gewoonte geeft vertrouwdheid.

Oorlogsfilms kunnen heel erg intrigerend zijn. Vooral door de claustrofobische sfeer van de gewelddadige context en soldaten die zich daar doorheen manifesteren met alle moeilijkheden van dien. Zo denken wij aan Black Hawk Down (select groepje soldaten die met een helikopter neerstorten in een fictieve burgerooglog in Afrika) en Full Metal Jacket (sluipen door een verwoest Vietnam).
Fury vertoond de bloeddorstigheid van een missie van Amerikaanse soldaten die met een aantal tanks (we focussen ons in de film uitsluitend op het groepje van Fury - van: furie, woede) het Derde Rijk infiltreren. Sherman Tanks vs. de Tiger tanks van Duitsland. Een heel verschil in pantser en
slagkracht.
Brad Pitt doet kort na Inglorious Basterds weer een optreden als bevelhebber met een raar accent.
De claustrofobie van de oorlog wordt alleen maar erger als de helft van de film wordt vertoond vanuit de tank waar vijf man in een krappe ruimte zitten.
Wardaddy en zijn rauwe kornuiten zitten er niet op te wachten als er zich een ongerimpeld groentje aandient als vervangend tankbestuurder. Allicht een irritant verhaallijntje op een superieur rauwe film. Het groentje is werkelijk een angsthaas en Wardaddy dwinght hem een SS-er te excecuteren in het veld .Dat, nadat er een andere tank voorhen in de brand sloeg nadat Norman onoplettend was en niet de lef had te schieten op vrouwen en kinderen.
Eigenlijk worden we als (bioscoop)publiek opgescheept met Norman door wiens naïeve ogen de oorlog moeten volgen. Een goed tempo wordt teniet gedaan als er een Duits dorpje wordt ingenomen met een plichtmatig liefdeslijntje.
Daarna gaat de actie weer omhoog met een spannende veldslag tegen een Tiger Tank, waarbij Fury ternauwernood om de tank heen manoeuvreert en de zwakke kant aan de achterkant raakt.
Op het slot geraken tegen ze een overmacht, dat, terwijl ze zover zijn gekomen waarvan je hoopt dat ze het overleven. Onhollywoodiaans gebeurt dat echter niet, waarbij we alle sympathie voor Wardaddy, tezamen met Norman, hadden gewonnen.