Opinions

Na de kaskraker van Intouchables, een non-Engelse, francofiele film verscheen er een tweede follow-up Franse film, die zeer populair onthaalt wordt: Bon Dieu! Een fantastische, hilarische film die in een dubbele helix spiraal zwart met blank laat vermengen, Fransen met allochtonen, vooroordelen versus omhelzingen, angst voor het vreemde ontdaan door middel van kennismaking.
Bon Dieu teert op dezelfde thematiek zoals Intouchables; dat van raciaal Frankrijk. Dat op de hak wordt genomen. In eigen land een bioscoophit, bóven Amelie D'Estin - de gevoelsfilm voor jonge meisjes.
Een succesformule waarin alle rassen door elkaar heen worden gemixt ten behoeve van tolerantie en openheid waarbij de welgestelde Vader Claude het moet ontgelden totaan een intolerante Afrikaanse baas (die hij terstond de financieel minister van Burundi noemt) aan toe die zijn familie wel even meeneemt.
Bon Dieu kent een enorme scherpte in grappenmakerij en is zo nu en dan ook sentimenteel als dochterlief alleen staat of vader Claude het wel heel zwaar te verduren krijgt.
Een hilarisch feest der tolerantie. Arabio.