Die cyclus kan mij eerlijk gezegd wat gestolen worden, zeker omdat de regisseur ontkent dat er in het aloude Calabrië waar deze film zich afspeelt een gebrek aan natuurhiërarchie bestaat. Toch hoedt de mens de geit, kapt de mens de boom en verkoolt de mens diezelfde boom voor eigen gebruik. Wat nou geen hiërarchie. Maar lekker belangrijk. De beeldenprachtis echt betoverend.
Om mezelf uit luiheid van elders maar even te quoten:
Doordat er geen dialoog in Le Quattro Volte zit wordt er tevens geen uitleg gegeven bij wat er zich binnen het kader afspeelt. Toch valt er per shot veel meer te zeggen dan er met dialoog op te vullen is. Veel totaalshots markeren niet enkel de dorpen, maar vooral de natuur die er omheen ligt. Close-ups worden alleen gebruikt als Frammartino vindt dat zijn hoofdpersoon van dichtbij bezien moet worden, maar het blijft de hele film duidelijk dat zij slechts deel uitmaken van het grotere geheel. Of ze nu een boom zijn of een geit, dat maakt niet uit. Voor de rest registreert de filmmaker van afstand, terwijl er zich binnen één frame vaak meerdere taferelen afspelen. Prachtige cinema zonder drukdoenerij.
En zo is het. Mooi en zeker aan te raden. Misschien maar even plaats maken in mijn 2010 top 10...