Opinions

Het verhaal is sterk en interessant. Dat alleen al wist mij te boeien en ik hield me ook gedurende film bezig met de vraag: wat zou ik doen?

Dat is natuurlijk niet raar bij een film met een dergelijk concept als deze, maar in plaats van twee uur lang naar gillende, rennende mensen omringd met explosies te kijken, kijk je hier voornamelijk naar mensen die hun laatste uren invullen.

Op de een of andere manier ervaarde ik film niet als 96 minuten dreiging en spanning. Veel momenten waren eigenlijk ontspannen en daardoor ook absurt en komisch. De genre aanduiding is dus zeker goed gekozen. Dat wil niet zeggen dat de film nergens dreigend of spannend word, want dat word het zeer zeker wel in de laatste minuten. Ook de vraag of de wereld wel écht tot een einde komt en zo ja, hoe, blijven door je hoofd spoken.

Visueel leek het, zoals Macmanus al zei, erg als een TV-film. Echter ben ik het niet met hem eens dat dit eruit zou zien als een jaren '80 (TV-)film. Verwacht geen foute truien, trainingspakken of zwaar gedateerde kapsels.

Dat punt, waar ik persoonlijk veel waarde aan hecht en het feit dat de film niet héél erg meeslepend was, ondanks het onderwerp, maakt het dat ik twijfel tussen drie of drie en een halve ster.

Voor nu geef ik de film niet meer dan drie sterren.

Een boeiend verhaal, wat me ergens ook wat deed denken aan de Duitse film The Educators, wat ook een strijd was tussen rechts en links.

Acteerwerk is prima, vooral Ron Pearlman en Eldard ('t zit 'm in de naam? ) doen het hier erg goed.

De soundtrack is op een paar punten iets gedateerd en misplaatst, maar weet het wel luchtig en humoristisch te houden. Voor de rest is het een prima film die een beetje ondergewaardeerd is wat mij betreft.

Erg leuke 80's film. Deed me soms aan The Goonies denken niet alleen door Corey Feldman maar hoe hij en zijn Frog broeder de vampieren te lijf gaan met onder andere waterpistolen.
Dat is een goed iets overigens.

De film is op en top 80's. Dat merk je vooral aan de muziek die veel aanwezig is, maar ook de special effects die er overigens vandaag de dag nog goed uit zien.
Halverwege zakt de film iets in en lijkt de film de hele tijd een soort balans te zoeken tussen een film voor (jong)volwassenen en het The Goonies publiek.

Net geen drie en een halve ster.

Een redelijke Pixies documentaire. Blijkbaar was ik al aardig op de hoogte van de band, want deze documentiare vertelde mij niets nieuws. Ik vond dat de documentaire sowieso redelijk op afstand bleef van de bandleden. Naar mijn mening te veel. Het had allemaal wat dieper gemogen. Nu bestond de documentaire uit korte stukjes interview, afgewisseld met live optredens.

Als fan is dat natuurlijk altijd wel leuk om te zien, maar als documentaire moet je toch echt dieper op je onderwerp in gaan dan dit. Een goed voorbeeld hoe het ook kan, is Anvil! The Story of Anvil.

Die band kon ik eigenlijk voor de documentaire nog niet, maar ik had toch geboeid zitten kijken.

Als ik geen fan van de Pixies zou zijn geweest, had deze documentaire mij weinig gedaan.