Opinions

Wow. Het is even bij komen na deze enorm beklemmende film. In sneltrein vaart veranderd de liefelijke situatie van een stel dat op vakantie gaat naar een hel in een dicht begroeid bos. Een realistische hel in een bos dit keer, met sterk acteer werk van zowel de volwassenen als de jongeren.

Dat de film zowel enorme spanning, sterk acteerwerk weet te leveren maakt dit natuurlijk al ruim voldoende. Dat het daarbij ook nog eens maatschappelijk kritiek bied en dus niet horror, of thriller, voor de lol is weet het mij als kijker des te dieper te raken. Want de asociale jongeren en de situaties die zij creëren zijn helaas maar al te herkenbaar. Hoewel ik het gelukkig nog nooit zó ver uit de hand heb zien of horen lopen.

Sterke horror film.

Gezien de titel, poster en tijdsperiode had ik eigenlijk een cheesy 80's horror film verwacht, niets was minder waar.

In het begin stoorde ik me wat aan de overheersende soundtrack, maar op een gegeven moment kreeg die terecht diens meerwaarde. De film is ook zo realistisch mogelijk gehouden door beide perspectieven goed te belichten. De kant van de psycholoog en de kant van het slachtoffer.
Geloofwaardig opgezet.

De film kent tevens sterke cinematografie. Veel scheve shots, shots van boven af, onder af, het droeg allemaal bij aan de spanning.

Het einde stelt wat teleur en neigt met die ijsberg tegen cheesy aan, afgezien daarvan is dit een sterke film.
Aanrader voor liefhebbers van Poltergeist en The Fourth Kind. Deze film is vele malen beter dan die twee films.

Goede film. Releastische, haast documentaire-achtige benadering van een middelbare school.
Dat is fijn, want veel films die om een middelbare school draaien maken het toch allemaal net iets te fantastisch, of te dramatisch.
De film blijft wat dat betreft ook heel objectief. Nergens word de kijker sentiment opgedrongen of het handje beet genomen om dingen uit te leggen. Het hele verhaal speelt zich af binnen de school in een jaartijd. Zonder soundtrack of andere poespas.

Het acteerwerk was bijzonder goed. Vooral als je bedenkt dat dit de eerste film is voor hoofdrolspeler François Bégaudeau.

Qua cinematografie valt er weinig te zeggen eigenlijk. Die is vrij neutraal, met bewegende camera voor het extra vleugje realisme. Wel een prachtig eindshot de rommelige stoelen in het klaslokaal, terwijl je de kinderen buiten hoort.

Voor nu twijfel ik nog tussen een drie-en-een-half en een vier. Een aanrader is het in ieder geval absoluut.

Een tegenvaller. Dat is knap, want ik had weinig van deze film verwacht.

Een vermakelijke over-the-top actie film, kort maar krachtig met zijn negenennegentig minuten.

De film komt echter maar wat traag op gang en kent niet enorm veel actie. Dat hoeft geen probleem te zijn, als de sfeer en het filmtechnisch aspect dik in orde zou zijn.

Sfeer is er aardig aanwezig, hoewel de sets vaak wat nep en soms zelfs kaal lijken. De soundtrack is ook erg hit en mis, soms werkt 'ie redelijk en soms past het totaal niet bij de scene waardoor het zelfs spanning afneemt.

Mooie camera composities zijn hier eigenlijk niet te vinden. Het is behoorlijk rechttoe rechtaan.

Kurt Russel ziet er wel cool uit. Toegegeven, de meeste welgevormde mannen met een ooglapje zien er cool uit. Enthousiast over zijn acteer werk kan ik in deze film echter niet zijn, Russel krijgt dan ook weinig om mee te werken want alle karakters blijven oppervlakkig, zelfs de zijne.

Het verhaal heeft wel wat leuks, maar de uitvoering is erg matig.

Ook ik zie potentie in de aankomende remake, want dit kan echt een stuk beter.

Fantastische film.

Eternal Sunshine of the Spotless Mind heb ik nu eindelijk voor de tweede keer gezien. Sinds ik 'm in de bioscoop zag in 2004, toch alweer ruim zes jaar geleden, was ik altijd van plan om de film nogmaals te kijken. Ik was namelijk zeer onder de indruk. Op de een of andere manier kwam het er nooit van, tot vanavond.

Bij deze herziening was ik nog steeds, of alweer, onder de indruk.

Het grappige was, dat ik haast vergeten was hoe belangrijk de rol van Kirsten Dunst was. In mijn herinnering was zij slechts de receptioniste van het geheugenwis bedrijf, maar ze heeft dus een hele prominente en belangrijke rol. Iets wat ze overigens prima weet te vertolken.

De film doet wat rauw aan, korrelig beeld, soms bijna slecht belicht en veel vanuit de hand gefilmd. Nergens storend overigens, het geeft deze film net dat iets realisme, dat gegronde, wat de film, visueel, anders miste.

Het acteerwerk is erg sterk. Wie een idiote humoristische Carey verwacht komt bedrogen uit. Hier zet hij een uiterst ingetogen en sympathiek karakter neer. Een karakter met diepte en kleur waar je voor voelt. Evenals Winslet, die een totaal ander karakter neer zet. Een spontaan, impulsief karakter.

De special effects zagen er nog uitstekend uit en de soundtrack was enorm goed. Nergens té dramatisch, maar genoeg subitliteit om de film van een extra laag te verzien zonder de show te stelen.

Wat mij betreft is dit Michel Gondry's Magnum Opus.