Opinions

Een aardige film.

De top 250 notering hier en op IMDb snap ik wel, maar zelf waardeer ik de film niet zo hoog.

Zelf vond ik de film namelijk op aardig wat stukken saai. Er had iets meer tempo in gemogen en het camera werk, dat had mooier en spannender gekund. Het verhaal was prima en werkte vertederend en ontroerend. Vandaar dat ik absoluut ook niet lager kan en wil geven dan drie sterren. Dat is natuurlijk ook deels een persoonlijke beleving, maar ik vind de insteek van het verhaal origineel en fris te noemen.

De slapstick grappen uit de eerste helft moeten je liggen, een aantal vond ik geslaagd maar een groot deel ook niet. Nergens heb ik echt zitten te lachen, maar dat heb ik slechts op ongeveer twee handen vol aan films gedaan, dus dat verwijt ik de film niet helemaal.

Al met al een prima film, niet eentje die ik gauw nog zou willen herzien, want het punt van de film heb ik met een kijkbeurt wel binnen.

Toch een beetje teleurgesteld over Vleesverlangen.
Het onderwerp is er een waar ik zelf erg mee bezig ben en de trailer liet zien dat de documentaire een goede insteek had.

Uiteindelijk duikt de documentaire, of eigenlijk Marijn Frank, niet echt diep in het vegetarisme.
Aandacht voor veganisme is er al helemaal niet.
Hoe slecht vlees is, voor je eigen gezondheid, het klimaat en dieren, komt niet helemaal goed naar voren.
Neem bijvoorbeeld de slager. Bij zijn introductie verteld hij gelijk dat hij last heeft van zijn cholesterol, suikerziekte heeft én probeert af te vallen (want obesitas). Drie typerende bijkomstigheden van overmatige vleesconsumptie. Hier word vervolgens niets mee gedaan.
Geen kritische vragen worden er gesteld, of überhaupt ook maar een link gelegd met zijn eetgewoontes.

Vervolgens is Marijn bijna de enige die haarzelf confronteerd, het is niet alsof ze bij een veganisten bijeenkomst langs gaat en daar in gesprek gaat met diverse mensen. Slechts drie oudere vegetariers spreekt ze. Die overigens heel schappelijk zijn, maar ook heel hippie-ig.
Wat een eenzijdig beeld geeft van die wereld, in tegenstelling tot de vleesconsumerende wereld.

Een van de grootste motivaties voor het maken van de documentaire is haar dochter. Wil zij haar dochter wel vlees laten consumeren?
Marijn is zelf door haar ouders opgevoed als vegetariër. Dan mis ik toch een gesprek tussen Marijn en haar ouders over de beweegredenen en uitdagingen die dat voor haar opvoeding heeft gehad.

Het feit dat ze, ondanks dat het voor haar verkeerd voelt, toch een koe dood word weinig mee gedaan.
De vraag waarom je dat überhaupt zou doen word ook niet helemaal bevredigend beantwoord.
Alleen om het stuk vlees op je bord te kunnen verantwoorden? Ja?
Ik denk dat deze documentaire voor veel vleeseters eerder een soort van bevestiging is, dat het allemaal wel ok is.
Want wat deze documentaire uiteindelijk toch wel doet, is het hoofd in het zandsteken.

Misschien moest Vleesverlangen ook wel kort duren en dat er daarom maar veel uitgeschrapt is of niet eens is behandeld, maar dan ga ik excuses zoeken voor een documentaire die, zoals die uitgebracht is, gewoon niet zo sterk is en vooral niet zo goed.