Hellraiser: Hellworld (2005)

Iets beter dan Hellraiser:Deader, maar het houdt wederom niet over. Het verhaal zit aardig in elkaar, maar het amateuristische akteerwerk en de saaie cameravoering zorgen voor een goedkoop gevoel dat de serie nu net niet nodig heeft. Stoppen met de reeks, zou ik zeggen, maar dat schreeuwen de fans al vanaf deel drie.

Jonge jonge, de slechtste in de hele reeks als je het mij vraagt. Je ziet al zo weinig van de cenobites, blijken ze 99% van de film nog nep te zijn ook. Slecht acteerwerk, waardeloze muziek, verschrikkelijke momenten (die karatetrap, kom op man) . Al die elementen helpen niet echt. Verhaaltje is enigszins nog leuk bedacht maar niet goed genoeg voor een Hellraiser film. 1,5*

Ik denk even terug aan 1987, toen we de eerste Hellraiser kregen. Duister, mysterieus, schokkend; een combinatie van een zwartgallig liefdesverhaal en een duistere horror. Nog geen twintig jaar later en hier is Hellraiser: Hellword, deeltje 8 - straight to DVD - met een Matrix-achtige cover met de tagline ‘Evil Goes Online’ op het voorhoofd van Pinhead, die niet eens meer boos kijkt, maar vooral verward. Je ziet hem denken: ‘Really? We’re doing this?’ Nu hoeft Pinhead zich niet heel druk te maken, want hij heeft maar weinig met dit prul te maken. De connectie tussen Hellworld en Hellraiser is namelijk wederom erg ver te zoeken. De film over een online spel, een groep vrienden, een mysterieus feest, Lance Hendriksen en een twist heeft geen hol te maken met Pinhead, de Cenobites of Hellraiser. Naar verluidt kreeg Rick Bota heel kort de tijd om - tegelijkertijd met de vorige film Deader - ook deze film uit te poepen en het is duidelijk dat hij het ook allemaal niet meer weet. Althans, de film slingert alle kanten op als een schip zonder kapitein of bemanning in een heftige storm. De film wil Hellraiser zijn, maar leent ook steevast van Scream (en loopt daarmee enorm achter de feiten aan) en voelt aan als Halloween: Resurrection (inclusief willekeurige kung-fu trappen). En dat is álles behalve een goed teken. De personages zijn oersaai en strontvervelend, het is enkel grappig om meneer Man of Steel in een vroegere rol rond te zien lopen. Verder is de film gewoon dom. Heel erg dom. En eerlijk is eerlijk, als zelfs Lance Hendriksen je film niet iets kan opfleuren, dan doe je echt iets grandioos verkeerd. Jammerlijk afscheid voor Doug Bradley als Pinhead, je gunt zo’n man toch een iets beter slot dan dit. Dan had Robert Englund het met Freddy vs. Jason zo slecht nog niet. 1,5 sterren.