Opinions

Pfff...vrij matig allemaal. Je weet wat je kunt verwachten, maar hier was het vaak wel echt overdreven dat het flauw en soms belachelijk wordt. Het kijkt wel vlot en vermakelijk weg, maar op een bepaald moment heb je het ook gehad met deze film. 5/10

Je weet op voorhand wat je gaat krijgen en soms kunnen deze films me min of meer wel entertainen. Maar deze zeker niet. De effecten en de actiescènes zijn zwak. De clash tussen de haai en de robot valt tegen.
Ook qua kleurrijke personages blijf je op je honger zitten. Dit geldt ook voor vrouwelijk schoon, alleen heel even in het begin zijn er mooie dames te spotten...maar die hebben een heel kleine rol. En dan zitten er toch wel twee zeer belachelijke scènes in de film die de titel krijgen van onnozel tot de tiende macht : de scène met het Jezusbeeld in Rio de Janeiro en de haai die naar de satelliet in de ruimte wordt geslingerd.

Gewoon een mooi waargebeurd verhaal over Megan Leavey, korporaal bij het marinierskorps, die samen met de militaire gevechtshond Rex heel wat levens weten te redden. Nergens echt te overdreven sentimenteel, maar wel een verhaal dat je weet te raken. 7/10

Een horrorprent van eigen bodem, maar helaas een zeer zwakke film op heel wat gebieden. Qua gore zou je toch wel wat meer verwachten, zeker gezien het concept, maar als kijker blijf je op je honger zitten. Als er al iets te beleven valt, wordt het meestal nog niet in beeld gebracht. Zelfs de slotscène is erg mak uitgewerkt. Zo is dat ook op het erotische vlak, wat het thema van de film toch wel een hoofdelement is, blijft het hier ook allemaal braafjes en zeer tam. Het verhaal biedt ook al heel weinig, iets rond een soort drug waar je bizarre waanbeelden van krijgt en een vamp op de loer ligt om dodelijk toe te slaan. De film doet ook een belletje rinkelen naar de horrorprent Climax (2018) van Gaspar Noé die ook niet de smaak viel. Maar die film had nog wel enkele opvallende scènes. Enige pluspunt waren de twee dames Charlotte De Wulf en Tine Roggeman als vamp die er nog iets van willen maken. 1/10

Bijzonder leuk en vermakelijk horrorfilmpje met ook wat kwaaltjes.

De lange opbouw en introductie van de verschillende personages stoorde mij alvast niet. Er zaten een paar leuke oneliners bij. Eénmaal wanneer de twee oude dames het cadeau openen, explodeert de film tot een heerlijk gore festijn met een paar zeer leuke bloederige scènes zoals bij het eerste slachtoffer, de papzak die vast komt te zitten in de kelder en niet te vergeten de knappe scène met het kind die begint bij de trap en helemaal bovenaan eindigt waar de grannies het kind zonder meedogendheid verorberen. De bodycount is hoog en er wordt niet gekeken naar kinderen. De film laat ook wat steekjes vallen zoals de koppen van de grannies die niet zo geslaagd over komen. Er zitten ook wat te veel bloederige scènes in de film die te braaf mogen worden bestempeld. Ook een minpunt is het slot dat te simpel en snel wordt afgehaspeld. Maar we hebben ons geamuseerd en ik moet Braindead uit 1992 eens dringend terug gaan bekijken want die is nog veel leuker. 6,5/10

Chinezen die Japanners spelen en Engels met een accent ...als dat de kritiekpunten zijn over deze film dan moet het toch een goede film zijn hé

Neen , ga hier dus helemaal niet mee akkoord want ik zou zonder de naam te weten niet altijd weten of dat nu een Chinees of een Japanner is. En dat accent, komaan hé Maar oké zo heeft iedereen zijn maatstaven. Gezien de duur niet zo voor de hand liggende film om naar te kijken en voor sommigen kan het verhaal op bepaalde momenten slepen. Maar als je mee getrokken wordt in het verhaal is dat gevoel helemaal niet aanwezig. Mooi opgebouwd verhaal over het leven van een geisha van kind tot volwassenheid geïnspireerd op ware gebeurtenissen. De film heeft een aandoenlijkheid en je leeft mee met de personages wat te danken is aan het uitstekende spel van de cast. Vooral Ziyi Zhang ( Sayuri ), Gong Li (Hatsumomo) en Michelle Yeoh (Mameha) spelen hun rollen zeer overtuigend. Ook de kinderen weten hun rollen goed in te vullen. Uiteraard staat het verhaal bol van dramatiek gezien het leven van een geisha om te overleven in hun cultuur. De romantiek zit mooi verscholen achter al de dramatische gebeurtenissen in het leven van Sayuri. De aankleding en de locaties zijn bijzonder mooi wat een extra troef is. Buiten het vele egoïsme om te kunnen overleven in deze wereld is er ook plaats voor een warme menselijkheid. Er zit ook nog een fantastische dansscène in de film met prachtige choreografie wanneer Sayuri voor de eerste keer als geisha zal optreden voor de rijke, oudere mannen. Mooie film ! 8/10

Memory is de Amerikaanse remake op de Belgische film ' De zaak Alzheimer ' (2003) die ik destijds prima vond. Het geheugen laat bij mij nu ook wat afweten hoe het verloop van die film was, maar weet nog wel dat Jan Decleir toch een sterkere rol als huurmoordenaar speelt dan Liam Neeson. Niet dat die laatste nu slecht speelt, maar eigenlijk de zoveelste typische rol weer. Het voordeel van deze remake is wel dat het zolang geleden is om echt te vergelijken en dat de film daardoor voldoende weet te boeien. Guy Pearce zit goed in zijn rol en één van mijn favoriete actrices qua uiterlijk, Monica Bellucci, wordt duidelijk ouder. Natalie Anderson als de aantrekkelijke milf Maryanne Borden is wel een opvallende verschijning, net zoals Stella Stocker. Het verhaal is onderhoudend en heeft voldoende spanningskracht. Het slot is misschien wat tegenvallend, maar gezien het verloop ook de enige oplossing. 6,5/10

Tja, wat moet je hier nu mee? Dit is weer zo'n kunstzinnige film die je niet helemaal kunt plaatsen, althans de uiteindelijke bedoeling van de regisseur. Nochtans weet het mysterieuze verhaal vol symboliek vrij lang zijn aandacht te behouden dankzij het goede acteerwerk, de toffe setting en de naargeestige sfeer van de film. Als kijker heb je op een bepaald moment toch wel door dat het verhaal vooral in het hoofd van het hoofdpersonage zit die haar trauma's probeert te verwerken. Dat merk je o.a. op dat bijna alle inwoners in het dorp mannen zijn en verschillende hetzelfde gezicht hebben. Positief is wel de uitstekende nare sfeer die door de regisseur wordt neergezet met een mooie setting die voor een paar knappe shots zorgen. Jessie Buckley zet een sterke prestatie neer met haar overtuigende getraumatiseerde rol. Maar het verhaal weet uiteindelijk toch niet zo te boeien en het gevoel van een anticlimax krijg je als kijker al een kwartier op voorhand. Je weet dan dat deze film op een hele rare manier gaat eindigen en dat er nog heel wat vragen te beantwoorden zijn. Dat kan eens tof zijn en ook goed werken, maar dat dit altijd zal werken is iets anders. 6/10

Neen, deze film kon me niet echt bekoren. Zeer lange opbouw zonder enige interessante scènes boordevol gevuld met saaie dialogen. Droomsequenties zouden het moeten goed maken, maar deze werken niet echt. Wanneer de dochter van Sebastian eindelijk vastgebonden wordt, lijkt de film nog wat te worden. Redelijk harde en nare scènes komen voorbij, maar echt spannend of boeiend zal de film niet worden. 4/10

Speciaal filmpje sowieso met een duidelijke boodschap over de soms overdreven aanpak en dineren in exclusieve restaurants. Dat wil niet zeggen dat het speciaal mag zijn of dat de kostprijs te duur zou zijn want kwaliteit betaal je ook, maar het zijn de over the top elementen die bij sommige koks of restaurants de bovenhand halen die het aanzien belangrijker vinden dan het genieten. Op een bepaald moment wordt dat in de film heel mooi voorgesteld bij een oudere man die er meermaals komt en geen enkel gerecht kon benoemen wat hij ooit daar had mogen eten. Heel triestig, maar wel willen uitpakken naar anderen toe. Het ontwerp van het menu en de aanpak van de kok

( Ralph Fiennes ) is leuk en origineel bedacht. Zijn plan is heel doordacht en meesterlijk opgezet. 7/10

Wat een vreemd, bizar filmpje !

Het verhaal is een gekke cocktail rond een zeemeermin waarbij zeemeerminjagers, een seriemoordenaar, psychiatrische vrouwelijke patiënten en zelfs een geest voorbij komen. Van een crazy plot gesproken !

Alexandra Bokova speelt een overtuigende zeemeermin en de rest van de cast stoorde mij althans niet.

Je kunt zeker in dit werkje heel wat minpunten aanhalen zoals bepaalde plotgaten, maar op de één of andere manier stoorde mij dit niet. Het gekke verhaal had gewoon iets en er zitten een paar toffe bloederige scènes in de film. 6/10

Zeer aparte horrorfilm waarbij het verhaal een traag verloop kent met een loodzware tragedie vermengt met heel veel dialogen en zwarte humor. Bij dit soort films is het ook dan belangrijk om een overtuigende cast te hebben. Ze weten allemaal zich in hun rol goed in te leven en spelen dit met verve. De titel van de film zou je doen denken aan een soort vloek, maar eigenlijk is het gewoon een lelijk zogezegd onbreekbaar meubelstuk die meer de communicatie, verhouding tussen Ruth en Jesus symboliseert. Daarom is de film meer een drama vermengd met gitzwarte humor en één gigantisch horrorelement dat voor het verdere verloop de nodige spanning zal verzekeren. Als kijker zit je te wachten op wat nog gaat komen, maar eigenlijk gebeurt er weinig. Alleen het ongemak zowel van de kijker als de cast staat wel buiten kijf. Alleen op het einde van de film krijg je een hysterische ontknoping die je niet ziet aankomen wat versterkt wordt door het zeer irritante buurmeisje die Jesus al een tijd onder druk houdt met haar ingebeelde liefdesperikelen en avances over hem. Let ook op de openingscredits in de stijl van een IKEA-achtige handleiding. Zeer tof gedaan ! 7/10

Leuke film met een fijne soundtrack, al heeft het verhaal niet zo veel te bieden. Positief is wel dat het allemaal niet zo gemakkelijk en voorspelbaar verloopt en dat de hoofdrolspelers zonder meer een degelijke rol neerzetten. Hier en daar ook wat grappige scènes. 6/10

Dit horrorwerkje, ook al is de film van 1990, lijkt me meer iets van de begin jaren '80 gezien de uitvoering, het monster , de effecten en de muziek. De gore is best wel prima en het monster ziet er misschien wel lachwekkend beroerd uit, maar op de één of andere manier weet het wel acceptabel over te komen. Vooral zijn tentakels zijn leuk. 6/10

Een film die je inderdaad doet beseffen hoe goed we het hier hebben. Mooi dramatisch verhaal dat nog sterker wordt naar het einde. Personages zijn heel sympathiek en het geheel wordt prima in beeld gebracht. 7/10

Best een aardige film met een leuke rolbezetting, maar de gemakkelijke en wat flauwe uitwerking naar het einde toe zorgt voor een onbevredigend einde. Stéphane Audran speelt een merkwaardige dubbelrol, nl. de verlamde vrouw Marie en de wel zeer eigenaardige zus van Marie. Hoofdrolspeler Jean-Claude Brialy als Paul speelt wat vlakjes. Gelukkig is er de aanwezigheid van Catherine Spaak als Françoise Noblet die de film wat opfleurt. Het verhaal is interessant om te volgen en tevens goed opgebouwd naar de climax die helaas wat teleurstelt. Dat is het moment wanneer de inspecteur bij Paul op bezoek komt en alles uit de doeken doet wat er vermoedelijk is gebeurd. En hoe zit dan nu met de dood van Marie ? 6/10

Heel leuk om dit jeugdsentiment eens terug te zien. Eindelijk na al die jaren
De serie is me altijd bij gebleven door de muziek, de drie hoofdrolspelers en dat Strogoff op een bepaald moment blind wordt gemaakt.
In twee dagen de serie bekeken en moet zeggen dat het nog altijd heel vermakelijk was en vooral gewoon leuk om eens terug te zien wat niet zo vanzelfsprekend is. Helaas met Nederlandse ondertitels blijkbaar niet meer te vinden. Het verhaal van Jules Verne is boeiend om te volgen ondanks de lange speelduur en het oubollige. Maar als je het wil uitkijken, is dat een goed teken. Strogoff wordt goed gespeeld door Raimund Harmstorf en Valerio Popesco als Ogareff speelt een heerlijke rebel die vanuit zijn oogpunt ook goede bedoelingen heeft. Wat op het einde door Strogoff ook wordt benoemd dat het niet zomaar een zwart-wit slechterik is. Lorenza Guerrieri als Nadia speelt haar rol ook overtuigend en is uiteindelijk zeer belangrijk voor Strogoff. Dus niet zomaar een leuke, schone toevoeging. Daarbij het muziekdeuntje Nadia's theme is hemels. De gevechten lijken soms wel wat gedateerd en te simpel weergegeven. Vooral de eindconfrontatie laat wat steekjes vallen. Jammer. De scènes zijn dan in de nacht en daardoor niet zo overzichtelijk en eigenlijk te donker gefilmd. Ook de confrontatie met Ogareff valt wat tegen wat daarna ook voor een hele snelle afloop zorgt. Ik had nog wel iets meer willen zien betreft het uiteindelijke geluk van Nadia met Strogoff en vooral er is totaal geen sprake meer van de journalisten die toch een leuke komische ondertoon hadden in het verhaal. Maar deze kritiekpunten wegen niet op gezien de lange speelduur van 360 min. waarin je ook heel wat positieve punten ervaart zoals een verzorgde verhaalopbouw en de punten die ik hierboven al vermeld had. Kortom jeugdsentiment puur sang ! 8/10

Solliciteert voor de slechtste film wat ik afgelopen jaar gezien heb. Man man....moet dit een film voorstellen ?
Het is een chaotisch verhaal met in begin veel brakke dialogen en de moorden worden niet in beeld gebracht. Weinig budget of wat ? Ok, naderhand toch een paar kills....maar zo goedkoop gefilmd. Daarbij heeft de regisseur een bizarre, onnozele toevoeging gegeven aan de moordenaar want hij kan zichzelf teleporteren. Hoe belachelijk klinkt dat ! En dan de slotscène....als kijker verwacht je toch nog iets, maar neen hoor de film stopt opeens wanneer de moordenaar het hoofdpersonage letterlijk een kopje kleiner maakt in het gezelschap van haar vrienden. Wat er nadien volgt, krijg je niet meer te zien. De credits beginnen al te lopen. En wat is dat met die meid in de gevangenis die constant in het verhaal het woord krijgt als enige overlevende om over de hele gebeurtenis te vertellen? Na de credits krijg je een antwoord....alé een antwoord is veel gezegd, vaag en niks zeggend. Het neemt telkens de aandacht en het tempo weg uit de film. Slecht acteerwerk overigens, vooral die twee agenten die de meid in de gevangenis ondervragen. 1/10 en dat is voor Micky Mouse masker en de tekenfilms op de achtergrond. Dan heb je de rechten op Micky Mouse en dan maak je zoiets.

Dit is nu zo type film die beter is dan je op voorhand zou denken. Nochtans heeft de film een status en goede recensies, maar op de één of andere manier heeft de film nooit mijn interesse weten te wekken.
Het verhaal gaat over een cowboy uit Texas die naar New York gaat om zijn voorkomen uit te spelen om op een snelle manier rijk te kunnen worden, namelijk tippelen voor rijke of alleenstaande vrouwen. Hij raakt bevriend met een oplichter die droomt om ooit naar Miami te gaan. Als kijker krijg je snel een beeld dat het leven in New York niet zo rooskleurig is dat de cowboy had voorgesteld. Zijn naïeve houding, simpelheid en goed karakter worden zijn obstakels om in zijn doel te slagen. Hij komt terecht in beneden verdieping van de maatschappij waarbij hij de verkeerde mensen ontmoet. Nare en egoïstische personages doen hun intrede. Langzamerhand groeit de vriendschap met de oplichter die heel ziek is, iets wat hij in begin nog niet goed in de gaten heeft. Het gevoel van eenzaamheid komt goed naar voor, niet alleen in het straatbeeld van New York, maar ook in de laatste scène. Ook de dromen worden goed weergegeven door de hallucinaties. Daarbij een mooie muziekscore en goed acteerwerk die deze film toch boven de gewone middelmaat weet te verheffen. 7/10

Mwah, best wel een aardige thriller met een rustige opbouw en een overtuigende rol van Lukas Haas als de seriemoordenaar. Bruce Willis heeft hier maar een kleine onbeduidende rol die wel een paar keer in beeld komt, maar weinig dialogen krijgt. Heel normaal gezien zijn ziekte waardoor hij weinig kan onthouden met als gevolg in de laatste films van hem dat hij weinig zinnen nog moet opzeggen. Megan Fox wordt hier afgebroken, maar zo slecht deed ze het toch niet. Echt origineel is het echter niet, maar de film kijkt vlot weg en heeft voldoende entertainment. 6/10

Vlotte, luchtige actiefilm waarin Robert De Niro een oplichter op een plaats probeert te brengen waarvoor hij een beloning krijgt. Gaandeweg wordt die oplichter meer en meer een soort buddy waarbij ze samen uit de greep proberen te blijven van FBI-agenten, premiejagers en maffia-moordenaars. Heel wat achtervolgingen, maar er wordt ook tijd gemaakt voor de nodige humor die het geheel een zeer luchtig aspect geeft. Degelijke film ! 6/10

Meevaller !

Een romantische film vol dramatiek, maar wel op een goede manier gebracht. Op geen enkel moment echt overdreven sentimenteel gebracht en de chemie tussen beide hoofdrolspelers is zeker aanwezig. Natuurlijk zitten er clichés in de film, maar gelukkig wordt het niet zoetsappig en lijken de personages echt wel mensen met een hart en overtuiging. Ik had het allemaal veel meer melodramatischer verwacht, maar dat valt toch wel mee. Bella Thorne heb ik al een paar keer in andere films gezien en doet dat niet onaardig. Hier weet ze toch haar rol overtuigend neer te zetten. Niet echt mijn favoriet genre, maar deze kan ik wel appreciëren. Aanrader voor romantische zielen. 6,5/10

Yep...ik ben al fan van Ari Aster

Eerlijk gezegd wist ik niet dat deze film geregisseerd werd door Aster die Hereditary had gemaakt.

Maar tijdens de film had ik hetzelfde gevoel van Hereditary en moest ik aan deze film denken. En wat blijkt ...het is dezelfde regisseur. Wat de film zo krachtig maakt, is de constant aanwezige dreiging in de film....zelfs bij klaar lichte dag. Het hoeft niet donker te worden ( gezien de locatie ook niet verwonderlijk ) om spanningskracht of een duister sfeertje te creëren. De film is onheilspellend en heeft een prachtige setting. Bijzonder sfeervol en sterk camerawerk. Ook de aanwezige muziek draagt een steentje bij om de sfeer nog wat meer onheilspellender te maken. De film weet vooral de suggestieve benadering van horror op te wekken, maar er zitten een paar rake gore scènes in de film. Het acteerwerk van het hoofdpersonage is goed, de andere rollen zijn wat minder. Maar dat heeft dan weer te maken met het gegeven van het verhaal waarin die personages vooral een oppervlakkige uitwerking hebben. Tevens een minpunt van deze film, anders was dit een topper geweest. Een dikke 8/10

Het eerste deel uit een losstaande trilogie Milano calibro 9 + La Mala ordina, La + Il Boss weet mij alvast zeker te vermaken. Degelijk misdaadverhaal met een toepasselijk ruw en grauw sfeertje. Sterk camerawerk en mooie fotografie. Bijvoorbeeld de geweldige karakterkoppen van de misdadigers worden prima in beeld gebracht. Vooral Mario Adorf als Rocco Musco met zijn mimiek en zweterig hoofd is geweldig. Maar ook Bouchet's appartement, de bar waar ze danst en de manier waarop ze danst wordt op een zeer stijlvolle manier weergegeven.

Gastone Moschin is prima in zijn rol als de weinig zeggende Ugo die pas vrijgelaten is uit de gevangenis en die misschien toch iets weet van die buit. Luigi Pistilli als Mercuri is zijn hoop om hem te helpen tegen zijn eigen bende die hem toch verdenken van verraad. En dan heb je ook nog Nelly (Barbara Bouchet) die haar eigen draaiboek heeft. Haar geïmproviseerde dansscène in de bar is geweldig. De muziek is overigens ook een pluspunt. 7,5/10

Drukke maffiafilm met enerzijds Cangemi (Antonio Sabato) als pooier die samen met zijn bende de Milanese hoeren in zijn macht heeft en anderzijds Le Capitaine (Philippe Leroy), een Franse gangster die met zijn bende in de drugs handelt. Le Capitaine wil een compromis ( 30 vs 70 procent in zijn voordeel ) met Cangemi doen om zijn handel te combineren met de hoeren wat nog vlotter, gemakkelijker en meer opbrengsten zullen opleveren. De bendeoorlog is begonnen. Op een bepaald moment doet Cangemi beroep op de uitgekiende Billy Barone (Alessandro Sperli ) die het spreekwoord twee honden vechten om een been, de derde gaat ermee lopen alle eer doet.
Heel wat typische maffiakoppen en bruut geweld zijn hier aanwezig. De film ademt als het ware de Italiaanse maffia uit door kleine aanwezige details zoals sommige locaties, de auto's, in groep samen eten en drinken, verraad, ...het bevordert allemaal de sfeer die nodig is voor dit soort werkjes. Marisa Mell als love intrest en Antonio Casagrande als Lino Caruso spelen beide een belangrijke rol in het verhaal. Op een bepaald moment wordt Lino, de rechterhand van Cangemi wel op een zeer intiem gedeelte gefolterd en toch weet hij zijn baas niet te verraden en slaagt er zelfs in om te ontsnappen. Of lijkt dit zo? Carla Romanelli als Virginia zorgt voor wat bloot, al blijft de nudity, de seks wel heel erg braafjes voor dit soort werkjes. Het slot is gezien het verloop en de wendingen niet echt verrassend, maar wel goed opgezet waarbij de afloop best aanvaardbaar is. 7/10

Wat een heerlijke B-film ! Ja, amateuristisch ...maar heel goed gebracht. Vond de effecten en het bloederig spektakel gezien het budget toch wel heel goed. Er valt heel wat te beleven en op gebied van splatter en gore weet deze film toch heel wat punten te scoren. Gewoon geweldige onzin en dan neem je het zwak acteerwerk en het simpel verhaaltje er graag bij. Je weet ook dat je bij deze film dit ook niet moet gaan zoeken. Pure pulp ! 7/10

Chaotische film waarbij de drukke Wahlberg met zijn overdreven aangezette dialogen de kroon spande.
Veel actie, maar vaak heel rommelig en snel gefilmd waardoor je soms het overzicht kwijt geraakte.
De slotscène komt wel wat verrassend over, maar tegelijkertijd ook wat vergezocht gezien de openingsfase.
4/10

De muziek van Fleetwood Mac is sowieso voor heel wat mensen aanstekelijk, maar ook de weg die deze groep in al die jaren heeft bewandeld is zonder meer boeiend. Fleetwood Mac was headliner op Werchter Boutique 2019 op zaterdag 8 juni, waar ze een historische show gaven met Mick Fleetwood, Stevie Nicks, John McVie, Christine McVie, Mike Campbell en Neil Finn. Dit concert heb ik nog live kunnen meepikken en blijft in het geheugen gegrift als een memorabel concert. Deze documentaire laat veel beeldmateriaal en muziek zien gecombineerd met lief en leed rond de muziekband. Helaas geen getuigenissen van de leden zelf. 7/10

Blijkbaar heel weinig mensen die deze film hier gezien hebben. Nochtans in zijn genre zeker geslaagd want het fantasievolle gegeven wordt aangevuld met een paar heerlijke bloederige scènes. De bloeddorstige mutanten zijn leuk bedacht en de uitwerking rond het bizarre idee van virtuele realiteit hier heeft wel iets creepy. De show wordt echter gestolen door de mutant Seer met zijn geweldige bloederige uitvinding namelijk een machine dat je helemaal versnippert.
Het post-apocalyptisch landschap wordt goed weergegeven en de film ademt de juiste sfeer uit.
Leuke ontdekking !

Leuke romantische film met alle typische elementen die je bij een kerstfilm kan verwachten. Het begint al met de ontmoetingen tussen de hoofdrolspelers, eerst boos op elkaar door het engeltje in de winkel, daarna natuurlijk per ongeluk tegen elkaar aan lopen en dan de vervelende eerst date waarbij ze elkaar totaal niet moeten hebben. Natuurlijk passeren ook heel wat kerstelementen en clichés die de kerstsfeer nog wat versterken. En toch weet het verhaal ondanks de voorspelbaarheid en de clichés voldoende te vermaken. Het verhaal op zich is wel leuk bedacht met die app van Molly waardoor mensen die druk zijn met hun baan een metgezel kunnen vinden om mee te verschijnen op belangrijke gebeurtenissen. Voor Molly uiteraard belangrijk dat deze app werkt, maar ook voor Jeff zullen de ontmoetingen een positieve invloed hebben op zijn werk. Natuurlijk gaan beiden ook echt iets voelen voor elkaar. De chemie tussen Jeff en Molly is aanwezig en eerlijk gezegd mag die Molly die vertolkt wordt door Jen Lilley best gezien worden. Lindsay Wagner die de mama van Molly speelt had ik eerst nog niet herkend. 6/10