Log

Heart Eyes

Het verhaal speelt zich af in Seattle, waar de beruchte 'Heart Eyes Killer' op Valentijnsdag zijn vizier richt op koppels. Twee collega's, Ally en Jay, worden per ongeluk aangezien voor een stel en worden daardoor doelwit van de moordenaar.

Na het lezen van de reacties had ik de verwachting dat deze film zich kon meten met slashers als Scream. Op het gebied van kills wist de film zich nog prima staande te houden; de kills waren goed in beeld gebracht en hier en daar best origineel. Op andere vlakken viel de film helaas flink tegen.

De humor sloeg bij mij totaal niet aan en werkte eerder op de zenuwen dan dat het grappig was, vooral in het tweede act. Ik miste de juiste balans tussen horror en komedie, vooral tijdens 'spannende' scènes. Ook miste ik in het begin de chemie tussen de hoofdrolspelers, al werd dat later gelukkig iets rechtgetrokken. De score en cinematografie waren wel degelijk en droegen bij aan de sfeer van een echte Valentijns-slasher.

Tot slot had de onthulling van de killer minder impact dan ik had verwacht. Ten eerste omdat de eerste dader een fanboy was die niet herkend werd, terwijl we nog een half uur te gaan hadden, wat betekende dat de film nog lang niet voorbij was. Later was de impact vooral te wijten aan het feit dat de echte dader nauwelijks schermtijd had en zijn motieven teleurstellend waren. Dat de politieagente erbij betrokken was, had ik dan weer niet verwacht; dat wisten ze goed verborgen te houden.

Kortom, Heart Eyes biedt solide slasher-elementen, maar de humor en de chemie tussen de hoofdrolspelers kwamen niet goed over. Ook miste de onthulling enige impact. Leuk voor genre-fans, maar verder niet bijzonder.

2,5 sterren

Last Breath

Last Breath is een thriller over een duiker die op grote diepte in de Noordzee vast komt te zitten met beperkt zuurstof. Zijn team moet een race tegen de klok voeren om hem te redden.

Het verhaal was voor mij onbekend, gelukkig maar, want anders had ik de uitkomst al geweten. Toch vond ik het een prima film. Met een korte speelduur en een goed tempo wist de film mijn aandacht vast te houden. Het werd echt spannend op het moment dat Chris alleen achterblijft en de crew alles op alles zet om Chris te redden.

Met 29 minuten zonder zuurstof had ik niet verwacht dat hij het zou overleven, maar door de omstandigheden, de kou en de diepte van de zee, wist hij het wonder boven wonder toch te overleven. Het camerawerk was uitstekend en meeslepend. De acteurs deden het ook goed, al bleef de karakterontwikkeling wat oppervlakkig, wat de emotionele impact enigszins beperkte. Maar voor een film van 90 minuten is dat misschien ook niet helemaal te verwachten.

Wat de film vooral sterk maakt, is hoe realistisch het de gevaren van diepzeeduiken in beeld brengt. De afsluiting met beelden van de echte Chris en zijn crew en het feit dat hij drie weken later alweer aan het werk ging, was een mooie toevoeging.

Al met al is Last Breath een spannende en meeslepende thriller die de gevaren van diepzeeduiken realistisch weergeeft. Hoewel de karakterontwikkeling wat beperkt blijft, maakt de spanning en het sterke camerawerk veel goed.

3 sterren.

vote posted

Cold Meat

Het verhaal volgt David Petersen, die door de Colorado Rockies reist. Tijdens een stop bij een wegrestaurant redt hij serveerster Ana van haar gewelddadige ex-man. Daarna vervolgt hij zijn reis alleen door een gevaarlijke sneeuwstorm. Een ongeluk zorgt ervoor dat hij in een ravijn belandt, midden in de storm. Maar de kou is niet zijn enige zorg.

Buiten de openingsscène en introductie vond ik dit een behoorlijke snoozefest. De twist zag ik niet aankomen, maar maakte dat echt een groot verschil? Niet echt. Ik had liever een langere achtervolging of iets actievers gezien, vooral omdat hij al vrij snel crashte, in plaats van ruim een uur naar twee pratende mensen te luisteren. Toen Ana David vastbond, verdween de spanning vrijwel volledig.

Ook het ‘monster’ stelde weinig voor. Het had kunnen bijdragen aan de spanning, maar verscheen helaas te laat en in slechts een handvol scènes. Qua acteerwerk vond ik David nog wel redelijk, maar Ana overtuigde minder. Visueel zag de film er daarentegen goed uit.

Kortom, visueel sterk, maar te veel dialoog en te weinig spanning. De twist was verrassend, maar loste weinig op. Het monster bleef te veel op de achtergrond, waardoor de film uiteindelijk tegenviel

2,5 sterren.

Last Straw

Last Straw is een horror-thriller over een jonge serveerster die tijdens een nachtdienst in een afgelegen wegrestaurant te maken krijgt met een dreigende situatie. Terwijl de nacht vordert, escaleert de spanning en wordt ze gedwongen om tot het uiterste te gaan om zichzelf staande te houden.

De film kent twee gezichten. Het eerste deel, waarin de hoofdrolspeelster te maken krijgt met gemaskerde overvallers, is spannend en onderhoudend. De introductie is niet te lang en de spanning wordt goed opgebouwd.

Na de twist verliest de film echter aan geloofwaardigheid. Hoewel het begrijpelijk is dat Jake gefrustreerd is over zijn ontslag, had een simpel telefoontje naar haar vader alles kunnen oplossen. Dat zijn ‘last straw’ zo extreem uitpakt, voelt overdreven. Dat de rest van de crew deels meewerkt aan zijn plan, maakt het nog onrealistischer, net als sommige andere keuzes van de personages.

Aan de acteerprestaties ligt het niet; die zijn prima. Nancy werd als een onsympathiek personage neergezet, maar aan het einde, wanneer ze met haar vriendin spreekt, worden de redenen voor haar gedrag duidelijk. Jessica Belkin wist dit overtuigend over te brengen. Visueel valt er ook weinig op aan te merken. De keuze voor een afgelegen wegrestaurant als locatie zorgde voor een geslaagde, claustrofobische sfeer die de spanning goed ondersteunt.

Kortom, een redelijke thriller met voldoende spanning, maar met een verhaal dat soms te vergezocht aanvoelt.

2,5 sterren

Time Cut

Het verhaal volgt Lucy, een vindingrijke tiener in 2024, die per ongeluk een tijdmachine ontdekt en terugreist naar 2003, enkele dagen voor de onopgeloste moord op haar zus door een gemaskerde seriemoordenaar.

Gezien het gemiddelde cijfer op Moviemeter had ik al weinig verwachtingen van Time Cut. Hoewel ik uiteindelijk iets hoger uitkom qua beoordeling dan het gemiddelde, kan ik niet zeggen dat ik de film echt goed vond.

Het verhaal is niet bepaald origineel, al zijn tijdreisfilms doorgaans wel vermakelijk. In dit geval reist de hoofdpersoon slechts 21 jaar terug in de tijd, naar 2003. Dat past binnen de verhaallijn, aangezien Lucy pas geboren werd toen haar zus werd vermoord, maar als tijdreisconcept voelt het niet heel indrukwekkend.

De verwijzingen naar die periode waren wel aardig gedaan. Zo zagen we de Heelys voorbij komen, iPods & MP3 Players en hoorde je zelfs het kenmerkende geluid van een oude modemverbinding. Dat laatste vond ik altijd vreselijk, haha. Ook de cinematografie en de muziek uit die tijd droegen goed bij aan de begin jaren 2000-sfeer.

De film wordt bestempeld als horror, maar daar is weinig van te merken. De film laat simpelweg te weinig zien om zich als horror te mogen bestempelen. Er is amper spanning en de handjevol kills waren niet of slecht in beeld gebracht.

Wat de cast betreft: de acteurs waren niet bepaald geweldig, wat duidelijk terug te zien was in de dynamiek en dialogen tussen de hoofdrolspelers. Op sommige momenten probeert de film sentimenteel te zijn, op andere momenten komisch of spannend, maar keer op keer kwam het bij mij totaal niet over.

Al met al een weinig indrukwekkende film die op geen enkel vlak echt weet te overtuigen.

2,5 sterren

Companion

De film volgt Iris en haar vriend Josh tijdens een weekendje weg met vrienden in een afgelegen huisje.

Ik houd het plot hierboven kort om spoilers te vermijden, maar wat een fijne film was dit! Dit is precies het soort film waar ik van houd, mits goed uitgevoerd natuurlijk en dat was hier zeker het geval.

De film heeft een bijzondere en rustige opbouw, maar al vrij vroeg wordt de eerste twist onthuld. Misschien had je die kunnen zien aankomen, gezien de titel, maar ik had niets opgezocht en mede door de timing werd ik erdoor verrast. Deze onthulling zet een reeks nieuwe twists in gang, waardoor de film steeds leuker en spannender wordt. Geen moment voelt overbodig of saai en met een speelduur van slechts anderhalf uur blijft het tempo strak.

Naast de slimme twists speelt de film met het idee van wat het betekent om mens te zijn. Het verkent op een speelse manier hoe technologie onze identiteit beïnvloedt, zonder dat het te zwaar wordt. Dit geeft de film nét wat extra’s, waardoor het niet alleen een leuke thriller is, maar ook iets om over na te denken.

Ook de humor werkt goed en houdt de film lekker luchtig. De absolute ster is zonder twijfel Sophie Thatcher. Haar rol als robotis overtuigend neergezet.

Als ik het vergelijk met andere AI/robotfilms, dan is Companion zeker een van de betere die ik recentelijk heb gezien. Het biedt een verrassende draai aan het genre en slaagt erin om zijn thema's op een interessante manier te verkennen.

3,5 sterren.