Log

Nosferatu

In deze film raakt een jonge vrouw in de 19e eeuw verwikkeld in de mysterieuze en angstaanjagende invloed van graaf Orlok, een vampier die haar stad bedreigt. Terwijl haar man een zakenreis maakt naar Orloks kasteel, komt ze steeds dichter bij de duistere aanwezigheid die haar lot zal bepalen.

Het is lang geleden dat ik zo’n sfeervolle film heb gezien en ik heb er enorm van genoten. Hoewel het verhaal niet bijzonder complex is, wordt het op magistrale wijze tot leven gebracht. De combinatie van sfeervolle muziek, de negentiende-eeuwse ambiance en de adembenemende cinematografie maakt deze film een visueel meesterwerk.

Ook de cast schittert. Lily-Rose Depp levert een prachtige vertolking, terwijl Bill Skarsgård – haast onherkenbaar – een indrukwekkende prestatie neerzet. Voor mij was de hele cast uitmuntend. Nosferatu zelf is een lust voor het oog en de stem die Skarsgård aan het personage verleent, voegt een extra laag intensiteit toe. Ik had niet verwacht dat hij zelf de stem zou inspreken, wat de prestatie nog indrukwekkender maakt.

Hoewel sommigen de film als traag ervaren, vond ik de tijd moeiteloos verstrijken. Geen moment heb ik me verveeld; elke scène wist mijn aandacht vast te houden.

Kortom, deze film is een ervaring die ik niet snel vergeet. Elk element – van de cinematografie tot de acteerprestaties – komt perfect samen om een onvergetelijke sfeer te creëren. Hoewel ik geen specifieke verwachtingen had, heeft de film me absoluut verrast.

4 sterren.

Back in Action

Het verhaal volgt Matt en Emily, voormalige CIA-spionnen die hun carrière hebben opgegeven om een gezin te stichten. Vijftien jaar later leiden ze een rustig leven met hun twee kinderen. Hun verleden haalt hen echter in wanneer ze worden opgespoord door oude vijanden, waardoor ze gedwongen worden hun spionagevaardigheden weer in te zetten om hun familie te beschermen.

Deze film bracht niets nieuws onder de zon, maar ik heb er toch erg van genoten. Het verhaal was voorspelbaar, maar het goede tempo en de luchtige humor zorgden ervoor dat de film aangenaam bleef om te volgen.

Het was fijn om Cameron Diaz weer op het scherm te zien. Samen met Jamie Foxx vormde ze een leuk koppel; de chemie tussen hen was duidelijk aanwezig. Helaas ontbrak diezelfde chemie een beetje bij de kinderen, wat hun dynamiek minder overtuigend maakte.

Wat betreft de actie: dit was duidelijk niet het sterkste punt van de film. De actie was onrealistisch en soms overdreven over-the-top. De CGI liet hier en daar ook te wensen over. Maar ach, zoals wel vaker, moet je je verstand even op nul zetten om echt van dit soort films te kunnen genieten.

Aan het einde hint de film naar een tweede deel, waarin dit keer Emily's vader centraal zal staan. Ik kijk ernaar uit!

3,5 sterren

Love Lies Bleeding

Het verhaal speelt zich af in 1989 in een afgelegen stadje in New Mexico en volgt Lou, een teruggetrokken sportschoolmanager, die een relatie begint met Jackie, een ambitieuze bodybuilder op weg naar een wedstrijd in Las Vegas. Hun romance leidt tot een reeks gewelddadige gebeurtenissen, waarbij familieconflicten en criminele activiteiten een centrale rol spelen.

Gezien de reacties had ik meer van deze film verwacht. Het begon sterk, maar naarmate het verhaal vorderde, werd het steeds vreemder. Hoewel ik begrijp wat de film wilde overbrengen, was de uitvoering simpelweg niet mijn stijl. Veel mensen beschouwen de film als brutaal en gewelddadig, maar ik vond dat wel meevallen, misschien omdat ik als fan van verfijnde horror wel wat gewend ben. Voor een misdaadfilm is het zeker gewelddadig, maar het voelde voor mij niet te extreem.

De acteerprestaties van zowel Kristen Stewart als Katy O'Brien waren een aangename verrassing, met name die van Stewart. Hun chemie was goed zichtbaar, maar niet bijzonder indrukwekkend. Tot slot waren de score en cinematografie uitstekend en absoluut de sterkste punten van de film.

Al met al wist Love Lies Bleeding me visueel te boeien dankzij sterke acteerprestaties, prachtige cinematografie en de sfeer die werd neergezet, maar het verhaal en de uitvoering lieten me minder betrokken achter.

3 sterren.

Winnie-the-Pooh: Blood and Honey 2

In "Winnie-the-Pooh: Blood and Honey 2" probeert Christopher Robin zijn leven weer op te bouwen na het "Bunder Bloedbad". De gemeenschap van Ashdown ziet hem echter als een paria en gelooft zijn verhalen over de moorddadige Winnie de Poeh niet. Ondertussen zinnen Poeh, Knorretje, Teigetje en Uil op wraak en laten een bloederig spoor van dood en verderf achter.

Ik heb de eerste film nooit gezien en als ik de recensies mag geloven is dat misschien maar beter ook. Deze film heeft een paar sterke punten, met name in de kills en de cinematografie. Er zaten een paar toffe, creatieve kills tussen, al werd het merendeel helaas niet goed in beeld gebracht. De cinematografie bevatte enkele mooie shots die de sfeer goed wisten te versterken.

Het verhaal zelf vond ik wat langdradig en ik kon er niet lekker inkomen. Dat komt waarschijnlijk ook doordat ik het eerste deel niet heb gezien. Pas in de laatste 30 minuten kwam de film echt op gang. De karakters waren oké, maar niet bijster slim en maakten weer de klassieke domme keuzes. Toch spande de politie de kroon. Ik heb nog nooit zulke waardeloze agenten gezien: ze lijken niet eens een pistool op zak te hebben en onderzoeken een dreiging gewapend met alleen een zaklamp. Het was gewoon lachwekkend.

Kortom, als je van simpele slashers houdt, zul je je waarschijnlijk wel vermaken met deze film.

2,5 sterren.

Caddo Lake

In Caddo Lake verdwijnt de achtjarige Anna op mysterieuze wijze nabij het gelijknamige meer. Haar verdwijning brengt een reeks eerdere sterfgevallen en verdwijningen aan het licht, die allemaal met elkaar verbonden lijken te zijn. Deze ontdekkingen hebben een diepe impact op de geschiedenis van een reeds gebroken familie.

De film richt zich vooral op twee hoofdpersonen: Ellie en Paris. Hoewel ze elkaar in eerste instantie niet lijken te kennen, wordt gaandeweg duidelijk dat hun verhalen met elkaar verweven zijn. Ellie is op zoek naar haar vermiste stiefzusje, terwijl Paris meer wil leren over de dood van zijn moeder. Beide personages verkennen het mysterieuze Caddo Lake, dat tijdens de droge seizoenen een onheilspellend geheim met zich meedraagt.

De opbouw van de film is zorgvuldig en weet de spanning goed vast te houden. Het mysterie blijft lang overeind. Aan het einde worden de meeste verbanden uitgelegd, maar er blijven enkele details onduidelijk, wat bijdraagt aan de mysterieuze sfeer. Toch vraagt de film veel aandacht van de kijker: als je niet goed oplet, kun je gemakkelijk de draad kwijtraken.

De acteerprestaties zijn sterk en weten de emotionele zwaarte van het verhaal goed over te brengen. Ook de cinematografie verdient lof; de sfeer van het meer wordt prachtig vastgelegd en versterkt het mystieke karakter van de film.

Caddo Lake weet door zijn sfeer en sterke acteerprestaties te imponeren, maar de verwarrende verhaallijn, met elementen zoals tijdreizen, en open eindes maken het niet voor iedereen een gemakkelijke film. Voor liefhebbers van langzaam opgebouwde mysteries is het echter een aanrader. Ik ben zelf meer fan van films die wat toegankelijker zijn en net iets makkelijker wegkijken.

3 sterren.

vote changed, original voice was 3,5 stars

Monster Summer

In de zomer van 1997 raakt Noah's beste vriend betrokken bij een mysterieuze gebeurtenis. Noah vermoedt een bovennatuurlijke oorzaak en gaat samen met vrienden en een gepensioneerde rechercheur op onderzoek uit, wat leidt tot de ontdekking van een heks op hun eiland.

Ik vond dit een prima avonturenfilm met een vleugje kinderhorror. Het verhaal was vrij simpel, maar het had een goede sfeer, werd mooi verteld en de pacing was precies goed. Het werd voor mij op geen enkel moment saai. Visueel zag de film er prima uit.

De personages waren sympathiek, met als uitschieters Gene (Mel Gibson) en Noah (Mason Thames). Beide acteurs speelden hun rollen uitstekend en voegden veel diepgang toe aan hun personages. De rest van de cast had een meer ondersteunende rol en viel wat minder op qua acteerprestaties. De horror in de film is echt gericht op kinderen, dus verwacht geen schokkende of intense scènes – het blijft luchtig en toegankelijk.

Wat ik erg leuk vond, waren de kleine referenties naar mijn favoriete film Jaws. De film speelt zich zogenaamd af op Martha's Vineyard, de iconische locatie waar Jaws werd opgenomen. Eén van de scènes in het water is ook een duidelijke knipoog, waarbij een jongen onderwater wordt getrokken – een onmiskenbare verwijzing naar de klassieker. En er zijn nog meer van zulke referenties naar andere films.

Het haalt niet het niveau van een serie als Stranger Things of een film zoals The Goonies, maar het was toch een prima kijkervaring.

3 sterren.

Stream

De familie Keenan besluit een weekend door te brengen in een hotel, maar hun verblijf verandert al snel in een nachtmerrie. Het hotel wordt afgesloten door vier gestoorde moordenaars die een sadistisch spel spelen. Ze strijden om wie de meest creatieve moorden kan uitvoeren op stream, waardoor het gezin moet vechten voor hun leven.

De film is een aardige slasher, maar biedt niet veel meer dan dat. Het verhaal blijft vrij oppervlakkig en richt zich vooral op de kills, die visueel indrukwekkend en creatief zijn uitgewerkt. De hoofdpersonages acteren redelijk, al maken ze vaak de typische, onlogische keuzes die je in dit soort films verwacht.

Hoewel de makers van Terrifier achter deze film zitten, mist Stream de intensiteit en de kwaliteit van die reeks. Voor een simpele horroravond is het prima, maar verwacht er niet te veel van.

2,5 sterren.

T.I.M.

Het verhaal volgt Abi, een prothesetechnicus die samen met haar man Paul verhuist naar het platteland voor haar nieuwe functie bij Integrate Robotics. Als onderdeel van haar werk ontvangt ze een prototype van een humanoïde AI-robot genaamd T.I.M.

Ik heb me over het algemeen prima vermaakt met deze film, al moet ik zeggen dat dit vooral dankzij het tweede deel is. Het eerste deel vond ik namelijk tamelijk saai. Pas zodra T.I.M. gevaarlijke trekjes begint te vertonen, wordt het verhaal echt interessant. De manier waarop hij erin slaagt om Abi te manipuleren is intrigerend, al moet ik toegeven dat ik me af en toe aan Abi's keuzes ergerde.

De film schuwt ook geen geweld, en zelfs een paar kills worden niet vermeden. Toch wist het helaas nooit écht spannend te worden. Dat komt mede door het gebrek aan sfeer en voorspelbaarheid. Met een betere uitwerking had dit veel meer impact kunnen hebben. Ondanks deze tekortkomingen zet de film je wel aan het denken over de toekomst en de risico's van kunstmatige intelligentie.

2,5 sterren.

Life After Fighting

Het verhaal volgt Alex Faulkner, een gepensioneerde MMA-vechter die nu een martial arts-school runt. Wanneer twee van zijn studenten verdwijnen, ontdekt hij een internationale kinderhandeloperatie en wordt gedwongen terug te keren naar de gevechten om hen te redden.

Dit was een degelijke actiefilm, maar voor mij voelde de speelduur iets te lang aan. Het verhaal is vrij rechttoe-rechtaan, met weinig verrassingen of echt spannende momenten. Toch heb ik vooral genoten van de indrukwekkende vechtscènes, de cinematografie en de strakke choreografie. Helaas begon de actie richting het einde wat uitgesmeerd te voelen, wat de impact van de scènes verminderde. Tijdens het kijken dacht ik af en toe: dit kan toch efficiënter? Meerdere keren had de hoofdpersoon een wapen kunnen gebruiken of een gevecht sneller kunnen beëindigen. Ondanks deze details was de film vermakelijk. De acteurs deden hun werk prima, maar leverden geen optredens die me echt bijblijven.

Al met al een vermakelijke actiefilm die fans van martial arts gevechten zeker zal aanspreken, maar zowel het verhaal als de acteerprestaties missen de nodige verrassingen.

3 sterren.