Opinions

IJzersterke actie film, een ode aan het camera-werk. Ik zat er helemaal in! Door de super snelle montage en de cast die ongelooflijk lekker in hun rol zit, was dit niks meer dan genieten. Van de geloofwaardigheid van 't verhaal moet je het niet hebben, maar toch een goede film.

3,5 sterren

Wat heeft de regisseur, de crew, productie en iedereen die aan deze film heeft meegemaakt in vredesnaam bezielt? Dat dit een klassieker zou worden? Deze film kan ik gewoon niet serieus nemen, maar is wel op een serieuze manier neergezet en kan ik dus niet zien als een opzettelijke ''faal''. Zonde...

Ik kijk graag naar films van Cameron Diaz, maar in deze film was ze ronduit irritand, met haar zachte stem en haar zogenaamde zielige handicap, ook met de andere hoofdpersonen kon ik weinig medelijden tonen of meegaan in het verhaal. Er zat geen chemie tussen de acteurs, net alsof ze elkaar pas op de set voor het eerst kende.

Nee, the Box is niet mijn film. Toch afgekeken omdat je wilt weten hoe het plot nou precies is.

1,5 ster.

Prima filmpje maar niet echt mijn koek. Boy A vond ik gevoelsmatig erg sentimenteel, al wilde hij duidelijk anders overkomen, zo ook (meestal) gelukt gezien de recensies. Vond het romantische deel van Jack en zijn vlam het beste. Achtergrond mocht van mij iets meer uitgewerkt worden. Ik zag ook niet de meerwaarde eraan om het verleden in vage stukken te verdelen en er een mysterieuze kant aan te geven. Mis stond de film heel erg. Wel erg sterke cast, ook mooie natuurlijke dialogen. Visueel niet zo bijzonder, muziek was oké maar wekte weinig emotie op.

3 sterren - had wat rauwer verwacht en gekund

Dad's a good man.

Herzien op televisie. Blijft een pakkende film over de tweede wereld oorlog via de ogen van een kind. Dit maakt de film ook zo pakkend, de uitspraken van zowel Bruno als zijn nieuwe vriendje zijn hartverscheurend, als alwetende kijker. Ik snap dat er veel mensen niet vallen voor het verhaal, het is Drama met een hoofdletter, en een realistisch beeld van de situatie: nee, absoluut niet. Toch voel ik me niet bedrogen door de toch wel echt karakters die worden voorgeschoteld. Oppervlakkig is de film niet te noemen. Het einde voelt als een klap in je gezicht en daarna word je ook nog ontroostbaar achter gelaten: ik vind het prima. Het is heerlijk tegenstrijdig van de hoop, de romantische sfeer van de gehele speelduur dat het je toch weer even terug naar de realiteit brengt en bedenkt dat je niet naar een heldhaftig film fragment kijkt, maar naar gebeurtenissen die echt zijn gebeurt. Technisch is de film ook prima, vind vooral de beelden erg mooi, muziek was met vlagen te aanwezig, maar dat kan te maken hebben met de sentimentaliteit die Mark (hopelijk) wilde overbrengen. Ik hou het bij 4 sterren.

Gisteravond gekeken. Herinnerde nog vaag de gevechtscènes maar nooit echt helemaal de film gezien en daarom had ik nog niet gestemd. Wat me opviel is dat Gibson regisseert en acteert, de hoofdrol. Lijkt mij een moeilijke opgave en heb daarom wel respect voor deze man. Gibson is waarschijnlijk ook een cultuur-gek. Elke film weer een ander volk, een leuk kenmerk van een regisseur, als je het mij vraagt.

Toch niet helemaal onderste boven van de film. Het verhaal begon naar mijn idee iets te zoetsappig en te eervol. Gelukkig kwam mede dankzij de oorlog het verhaal iets bloeddorstiger en kwader over, wat ik juist altijd zo waardeer in oorlog films. Aan de andere kant was de sterfscène wel echt heel goed en toch niet erg kwaadaardig gefilmd. Het kan dus toch. Voor de rest kijkt de film makkelijk weg, zelfs met reclames viel het reuze mee. Met vrij snelle montage en een vlot verhaal heb je geen last van verveling in ieder geval. Ook de kostuums en het decor en vooral de landschappen zagen er weer voortreffelijk uit. Jammer dat er weinig kleur werd gebruikt, maar dat was denk ik de tijd. Al met al een bovengemiddeld filmpje maar niet helemaal mijn ding. Vond Apocalypto en Passion of Christ beter overkomen. 3,5 ster

Aparte eigenwijze film. Hoewel de film optimistisch schijnt te lijken, kent Kitten een hele andere kant van het leven, het zit haar niet bepaald mee. Ik vond de film eigenlijk vrij deprimerend of in ieder geval, een beetje zielig. Iedereen verdient een mooi en gelukkig leven, en zeker Kitten aangezien het voor haar niet allemaal aan komt waaien. De film neemt me in ieder geval mee, eindelijk weer eens. Het valt niet mee om de kijker mee te laten leven, en omdat het kwetsbaar opstellen van de hoofdpersonage in zekere zin juist dit versterkt vond ik het ook een aangrijpend onderwerp. Het is echt een sprookje, ziet er leuk uit, maar als je er langer over nadenkt is het een nachtmerrie. Naast het tegenstrijdige optimistische sfeertje en het mooie verhaal zijn er helaas wel wat minpunten. Zo vond ik de stem van Kitten erg vervelend, ik snap wel de keuze hiervan, maarja... Na 135 minuten was ik het een beetje beu, ik dacht dat ik, dat gehalte, meer zou waarderen wanneer de film vordert, maar schijn bedriegt. Beetje in het midden werd het erg vervelend, gelukkig keerde het verhaal zich een klein beetje om, om daar geen aandacht meer aan te besteden. Hoewel ik het verhaal achteraf heel leuk vond, goed, en eigenlijk ook tijdens de film (aangezien ik af en toe als een wijf meeleefde en bijna hardop wilde praten tegen Kitten, haha (vooral wanneer het moment daar is, als ze haar moeder ontmoet)), vond ik de karakter uitwerking een beetje oppervlakkig, vooral de bijrollen. Zo was de vriendin nogal snel overtuigd dat ze geen abortus wilde doen, blabla, single mother. Ik ken het allemaal al.
Toch heel erg vermaakt, en de film is zo apart dat ik hem wel iedereen wil aanbevelen. 3,5 ster

I can believe.
Lars von Trier is toch wel mijn favoriete levende regisseur, nog niet veel van hem gezien, maar ik ben onderweg. Vandaag maar begonnen aan Breaking The Waves en weet eigenlijk niet wat ik precies van de film vond, apart is het zeker. De vergelijking met Antichrist is snel gevallen, als je de film in een paar zinnen zou omschrijven dan zou de probleemstelling vrij wel het zelfde zijn. Dit zie ik niet gelijk als een nadeel, het is nou eenmaal een heel interessant onderwerp en Trier speelt lekker met uit de hand gelopen situaties.
Er wordt belachelijk sterk geacteerd door de gehele cast, het zit allemaal vol met echte emotie en is op een gegeven moment ook een beetje beangstigend. Audiovisueel vond ik het niet heel erg bijzonder, het is lekker rauw, a la Trier, gefilmd maar toch miste ik de schilderijen die in zijn latere films aanwezig zijn, gelukkig zitten er nog wel mooie beelden tussen bij de hoofdstukken aanduidingen, om even van al het ellende te ontsnappen. Zoals verwacht kent de film een plot en een betekenis achter de beelden, bij mij gaan deze uit naar dat Bess het Jezus-verhaal verteld en dan vooral de belangrijke laatste dagen. Zo leek de achtervolging van de kinderen wel op de route die Jezus moest lopen met zijn kruis, maar Bess hem met haar bromfiets moest doen, en ook de opmerkingen over ''Good'' leken mij een verantwoordelijke interpretatie.
In ieder geval zeer geslaagd, mede dankzij de acteerprestaties en de fantastische karakters een film ervaring die niet te vergeten is. 4,5 ster

Mindere Wood.

Hoewel de passie en het knullige nog steeds even charmant is, vind ik dit tot nu toe dan wel de minste Wood. Het komt vooral door het tempo wat enorm langzaam werkt, het is eigenlijk nogal saai vergeleken zijn andere films. Misschien omdat Edward juist hier zich nogal vast houdt aan het verhaal, bij zijn andere films sprong het van hier naar daar waardoor je als kijker met open mond stond te kijken hoe stompzinnig het verhaal kantelde. Bride of the Monster heeft houvast, wat niet goed werkt.

Wel een paar opmerkelijke en memorabele special effects en decor designs. Ook het acteerwerk is weer van top niveau waardoor het wel een aannemelijk uurtje word.

Niet helemaal enthousiast, maar wel lachen voor een keertje.

1 ster

Gisteravond gezien. Na zeiknat geweest te zijn bij de gayparade, toch maar gelijk een gay-dag ervan gemaakt. Wat maakt het uit: Met z'n allen Brokeback Mountain kijken.

Ik moet zeggen dat het een film is met sfeer. Je word gelijk in de film getrokken en hebt wel gelijk een band met de hoofdrolspelers. Helaas kende we al de status van de film: gay. Maar dat mocht de pret niet drukken, de film laat in alle opzichten zien wat ze bedoelen en daarom is de film vrij voorspelbaar. Maar wat scheelt het? Ze willen een verhaal vertellen, misschien juist omdat het ons zo bekend in de oren klinkt maakt het zo pijnlijk. Dat ''uit de kast komen'' vrij moeilijk gaat en de discriminatie... Tja, wat kan je erover zeggen? Laten we het erbij houden dat de boodschap duidelijk is en dat we blijere films kennen!

Toch mag de film niet afgerekend worden door de vrij sombere sfeer: waarschijnlijk was dit juist zo bedoelt. De film was ontroerend maar ook heel mooi. Een goede cast die deze film prima kon dragen. De muziek en de mooie beelden van de mountains speelden ook mee en dan komen we bij een mooie voldoende.

Ik wilde eerst de film afrekenen op de vraag: zou dit ook een goede film zijn als het een hetero-stel was? Het antwoord is nee. Maar dit is natuurlijk een hele domme vraag, als ik terug denk, het verhaal gaat over het wel of niet zeggen, meeleven met je geaardheid, de discriminatie. 't Zou te gek voor woorden zijn als dit omgekeerd zou zijn. Hele domme vraag, gelukkig ebde dit weg gedurende het eerste halfuur.

3,5 ster

Brother Bear. Het aparte om een disney te beoordelen is altijd dat ik de films zoveel heb gezien, dat ik niet kan beslissen wat ik wel en niet goed vind. Ken de film van achter en naar voren, en vooral Brother Bear was een paar jaar geleden een enorme favoriet onder mijn disney-verzameling, waardoor ik toch het gevoel krijg dat ik verkeerd oordeel. Maar wat scheelt het? Nu nog na talloze herzieningen word ik weer onderste boven gezet door het fantastische verhaal. Hoewel ik de liedjes duidelijk niet zo sterk naar voren vind komen, was de sfeer om te proeven. Het verhaal begint eigenlijk vrij donker, iets nieuws in mijn ogen. De film wordt steeds positiever en daarom, in mijn ogen ook steeds leuker. Koda is natuurlijk een enorm pluspunt van deze film, hij brengt wat humor bij de boze Kenai en daardoor maakt het hun een echt koppel. Heerlijk gewoon om zoon karakter-wisseling te zien in een film, en in deze film is het natuurlijk extra goed te zien door de gedaante verwisseling. Met wat memorabele scenes, met name de ''in de bergen'' scenes vond ik een dikke pluim waard, pure animatie met zeer mooi kleur gebruik. Een film naar mijn hart. Nog steeds een dikke 7

Net gezien. Al met al een goede film die mooi laat zien wat oorlog kapot maakt, in het hedendaagse leven. Jake en Tobey spelen een geloofwaardige rol maar Natalie stelt me een klein beetje teleur. De kinderen vond ik ook niet altijd even goed spelen maar het laatste kwartier maken ze het dikwijls goed. De film word naar mijn idee een beetje op veilig gefilmd, en ook de toevoeging van de muziek zag ik niet echt. De film zou veel sterker geweest zijn als de muziek weggelaten werd. Misschien dat ik te veel de Deense versie in mijn hoofd heb. Zou hem zeker meer gewaardeerd hebben als ik die niet heb gezien, helaas voor Brothers kan ik niks anders doen dan vergelijken. En dan kom ik op een mager cijfer uit, tenminste mager voor deze film. 3 sterren. Wel nog een compliment aan de makers, ze hebben me wel weer verlangd naar Brodre en heeft me nog meer respect gegeven aan Susanne Bier!

Traag.

Erg langzame cinema die me totaal niet wist te boeien. Ik begrijp dat dit een stijl op zich is en dat er genoeg mensen zijn die dit kunnen waarderen maar ik heb toch liever wat meer. Ik ben ook nog niet zo bekend met dit soort films, maar ik weet dat ik een paar, vooral poëzie films heb gezien die me toch wat meer zijn bevallen dan dit.

De gebeurtenissen lieten me een beetje koud en ook kon ik me niet echt helemaal in leven in Charlotte en/of Max, terwijl me dat wel de bedoeling leek na al die shots waar we haar zien staren of wanneer het koppel zwijgt. Ik keek erna maar kon eigenlijk totaal geen emoties van deze gezichten aflezen waardoor het een nogal inhoudsloos bestaan kreeg.

Cast vond ik het ook niet super doen, het voelt niet echt, wat juist in dit soort films moet. Wanneer ze dan eindelijk praten voelt het een klein beetje theatraal (bv. met die monologen) terwijl ik juist liever een bijpassend realistisch gesprek had willen zien.

Tel hier bij op dat de film totaal niet interessant is gefilmd, in alle opzichten afstandelijk en met een veel te vrolijke kleur door huppelt en je hebt mij echt totaal niet te pakken. Het was dat de film in drie (logische) delen was opgebouwd waardoor je als kijker nog even lucht krijgt en wat hoop durft te opbouwen. Maar helaas blijft hoop bij hoop, want veel verder dan dit komt het niet.

Ik durf dit geen slechte film te noemen en iedereen moet maar kijken wat hij of zij ervan vind. Alleen ik kan hier niks mee en als iets drie uur voor mij duurt, het niet boeit op elk opzicht (en dat zelfs een beetje irriteert) dan heb je hem bij mij te pakken:

0,5 ster

Vandaag herzien en nog steeds blijf ik bij mijn oordeel dat dit een van de meest aangrijpendste drama-film is die ik heb gezien (zoveel heb ik er niet gezien maar ik kan wel aardig een oordeel kweken).

Het verhaal is niet meer zo nieuw voor de 2de keer, maar blijft toch in je hoofd spoken. Die dialogen zijn heel mooi gespeeld en heel realistisch. Susanne Bier neemt goed te tijd om iedereen zijn of haar verhaal te laten vertellen en daarom kon ik ook relaxt het verhaal volgen, geen snelle actie dus. IJzersterk acteertalent, een complimentje voor de twee dochters en de rest van de crew. Mooie beelden en je had echt een gevoel alsof jij een geest bent die in de kamer staat en de gebeurtenis meemaakt. Als je goed kijkt zie je ook dat het beeld een oog-achtige rand heeft. Een aanrader, waarom geen 5 sterren? Omdat ik me irriteerde aan de Deense taal. Ze kunnen er niks aandoen, maar toch.

4,5* Ben benieuwd naar de Amerikaanse versie, zal wel minder zijn maar ben toch benieuwd. Misschien dat ik die over een paar maanden ga kijken wanneer het verhaal wat vervaagd is.

Lekkere sentimentele wegkijker. Je moet er tegen kunnen en een beetje in de kerst sfeer zitten om tegen deze, raar genoeg, tegenstrijdige feel good movie te kunnen.

Jack en Morgan doen het meer dan prima, twee top gozers van de bovenste plank die een mooie rol neer weten te zetten. Niet erg persoonlijk, en niet al te diep. Gewoon een heerlijke rol, waar je als kijker niet veel mee kan. Ik werd een beetje op de achtergrond gezet, maar dat werkte juist in het voordeel van de film. Of tenminste, het werkte mee in de tijd waarin ik de film heb gekeken. Totaal geen zin gehad in weer een emotionele tranentrekker. The Bucket List bleef vrij ver weg maar de groeiende vriendschap was een mooi gegeven en deed mij persoonlijk wel weer wat. Erg tegenstrijdig, omdat ik het komedie-gehalte wel goed vond. Er zaten genoeg glimlach/haha-momenten in. Ander soort humor, maar ook zeker een leuke film met een toch nog wel zwaar onderwerp. Je hebt er waarschijnlijk wat meer vrede mee omdat Jack en Morgan met grijs haar lopen.

Al met al een lekkere wegkijk film die het bij mij prima deed. Vind hem eigenlijk niet meer dan drie sterren waard, maar omdat ik wel zoon opkikker kon gebruiken toch maar verhoogd naar 3,5 ster voor het geweldige tweetal en de lieve betekenis achter de film

Na For a Few Dollars More dacht ik toch echt de western weer in te gaan, ditmaal met een veelbelovende klassieker die ik al lange tijd wilde zien. Ik heb hem dan eindelijk op DVD en eindelijk een vrije dag gevonden om deze 3 uur lange film te bekijken. Ik zie genoeg kwaliteit en het verhaal is vermakelijk maar ik vond vooral het verhaal heel groots terwijl in de andere films er toch wat meer orde of duidelijkheid in zat. Niet dat dit verhaal bijzonder moeilijk is, integendeel, alles is te volgen. Alleen vergeleken bv. FaFDM zijn er toch ook wat zijplotjes of situaties die ik nogal van-tot vond i.p.v. een geheel. Al met al een goede film maar wist me dus niet geheel te boeien. Heb hem nu thuis dus krijgt zeker een herziening, maar voor nu een wat minder goed-overkomend-werkje van Sergio. Ik oordeel op gevoel, en dat avontuurlijke, macho-gedrag en toffe ouderwetse editing maakten mij dit keer niet echt enthousiast. Jammer, aangezien het toch een van de beste films allertijden is. Muziek is dan wel weer echt een meerwaarde en geeft wel genoeg sfeer. Voor nu een afrekende 3,5 ster, maar herziening zal wel beter worden hopelijk.

Mwah.

Het idee van Buried sprak mij op zich wel aan, zelden dat ik me laat lijden door plot omschrijvingen, maar dit leek mij wel wat. Realiteit straalt uit afwezigheid en spanning is ver te zoeken. Toch is het wel een goede en geslaagde film. Het is namelijk alles behalve eenvoudig om in een ruimte als dit een 95 minuten lange film interessant en vermakelijk te blijven houden. Slim deden ze er wel aan om toch door de verschillende ''toevallige'' voorwerpen in de kist verschillende lichten te gebruiken waardoor je niet helemaal claustrofobisch word (wat ik eerlijk gezegd wel liever had willen ervaren, dit had veel persoonlijker gekund). Ryan Reynolds doet het aardig en geloofwaardig, zijn rol geeft persoonlijk niet veel inhoud of karakter maar voor zover het kon heeft hij zijn best gedaan. De stemmen daarin tegen waren zo afgezaagd dat ik de film ook alleen kon waarderen als de telefoon uit stond. Ik zat eerst nog allemaal geheime theorieën te bedenken over cassette recorders, maar niets is minder waar... Het is gewoon voorgelezen zonder enige realiteit. Muziek is bij vlagen mooi gekozen, juist door de ''disconnectie'' past het bij elkaar (maar niet de hele tijd...).

Toch wel vrij interessant, alles behalve vervelend, maar niet echt mijn ding. Hopelijk steelt een meer zeggender regisseur dit idee en kunnen we ooit de diepte in... Ik zoek gekte. 2,5 ster

Een soort verlekkerde Dreamgirls met Christina Aguilera die een nogal oppervlakkig te jong meisje speelt. Mede dankzij dit ontzettend flauwe en niet creatieve script kunnen de acteurs ook niet veel naast hun liedjes zingen doen. De film duurt bijzonder lang en zou ook niet te doen zijn als er niet in werd gezongen, maar gelukkig wel. Het verhaal is tien keer prut en daarom zit je te wachten totdat er weer een lied komt, lekker overdreven maar wel goed en leuk verfilmd. Doordat de film een vrij snel tempo heeft, ondanks de speelduur, dankzij de afwisseling van clichematige dialogen en leuke liedjes, kijkt het lekker weg, met de nadruk op lekker.

Prima filmpje dus om samen met je moeder en je zussen te kijken, hun een keer een film te laten kiezen en stiekem zelf ook wel een beetje mee te genieten. Ver van een hoogvlieger, net geen voldoende maar wel een dikke 2,5 ster. Mogen ze trots op zijn.

Heerlijke vlotte film van de Coen-brothers. De humor sloeg wel in en ook het idiote verhaal was heerlijk om mee te maken. Audiovisueel zat alles dik in orde en ik denk dat de titel ook wel het verhaal in een keer samenvat. Vergeten na het kijken. 4 sterren

Net de film gekeken, had hem gister als een kadootje van mijn moeder gekregen. Thanks mom.

Normaal heb ik een zwak voor dit soort films maar vandaag wist het me niet echt te interesseren. Kan wellicht aan het voorruit zicht liggen, over een dag school en dan heb je nergens echt zin in, maar uiteindelijk past de film een klein beetje bij mijn stemming. Het was een vrij sombere film, niet te vergelijken met films zoals Babel of 21 grams. Dat het verhaal toevallig ook meerdere verhalen kende en later bij elkaar voegt is maar een kleine overeenkomst. Het verhaal wist wel te boeien en was ook niet slecht, verre weg van slecht, alleen het werd nergens echt echt. De dialogen vond ik te simpel en te scriptachtig en de personages hadden nergens echt een kans gekregen om hem/haar van te houden/ te haten. Misschien alleen gedeeltelijk met de 16jarige Mariana wanneer ze ziet dat haar moeder niet uit de caravan komt. Dit verhaal sprak mij ook het meest aan, hoewel het uiteindelijk allemaal dezelfde personages zijn. De film zag er wel prachtig uit en een heerlijke ontspannende soundtrack.

Prima filmpje maar nergens echt overtuigend voor mij vandaag. Klein misverstandje was dat gek genoeg op de achterkant staat dat dit de regisseur is van Babel en 21 grams. Maar dat is duidelijk niet het geval... Ach van een QFC moet je het hebben.

3 sterren

Vermakelijk.

Eerste gedeelte van de film deed me heel sterk denken aan Donnie Darko, niks mis mee aangezien het een van de weinige films is die ik de volle mep geef, toch had het iets verkeerds. Gelukkig draaide de film na ''7 jaar later'' een beetje in zijn eigen schelp, en kon ik me daar op focussen. Ashton krijgt tot zijn dood bij mij zijn that 70 show niet meer ervan af, ik kan alleen al om zijn gezicht een dikke glimlach krijgen en daarom was het zeker het eerste uur erg moeilijk zijn rol serieus te nemen. Wanneer de film wat grimmiger word, keert hij in een andere wereld dan waarvan ik hem ken, en dan is het ook voorbij, en kan de film pas echt beginnen. De film is niet zo zeer spannend, maar meer vermakelijk en meelevend. Toch een klein beetje teleurgesteld, audiovisueel stelt het niet veel voor, vooral de overgangen tussen heden en verleden vond ik rond uit slordig en na 1 keer was de creativiteit er ook wel van af. Ik dacht juist dat de film hier zijn positie aan te danken had; ik hoop het niet. Terug bij af, blijft er alleen een vermakelijk en voldaan verhaal achter waardoor je een lekker avond spanning en sensatie hebt. Het is apart, maar ook heel veilig.

3,5 ster, maar had wat meer verwacht

Prima filmpje die desondanks zijn eenzijdige en alles behalve originele verhaallijn toch goed te doen is. Mede dankzij de korte speelduur is het een vermakelijk filmpje, die vooral veel biedt op visueel vlak, want hierin schiet de film niet te kort. Het is prachtig gemaakt en de realistische setting van het verhaal en hierdoor ook de vormgeving werken enorm mee aan een goede film. Echter vond ik het plot zeer onvoldoende, om nog maar te zwijgen dat het interessant, ontroerend of iets in die geest was, was het ook gewoon saai uitgevoerd. Ik kan best tegen een verhaal dat ik al meerdere keren heb aangehoord, en er hoeft alles behalve spektakel of veel in te gebeuren, maar dan moet er wel iets anders boeiends te zien zijn. Nee, dat biedt deze film ook niet. Het duurt dan gelukkig ook maar 60 minuten, en is verdeelt in 3 delen waardoor het enigszins dragelijk blijft, maar verder dan genieten van de prachtige animatie kon ik niet. Mooie vormgeving maar belachelijk luie inhoud. 3 sterren met de focus op de technische kant en een dikke rug gekeerd naar het plot/betekenis.