Log

"Well, I think we just picked up Dracula."

Deze horrorklassieker, die zich afspeelt op 18 augustus 1973 en waarvan het verhaal losjes is gebaseerd op de praktijken van seriemoordenaar Ed Gein, mag dan wel destijds verontrustend en angstaanjagend zijn geweest, maar toen ik hem vroeger (ergens in de jaren 80) als tiener voor het eerst zag, vond ik er al niet veel aan (ik heb de gehuurde videoband ook regelmatig vooruit zitten te spoelen) en nu ik hem weer eens herzien heb, vind ik er nog steeds niet veel aan. Dat komt vooral door de vele irritante personages (zoals de in een rolstoel zittende Franklin), de te lange introductie (het eerste slachtoffer valt pas na circa 36 minuten), het irritante geschreeuw van Sally en de ronkende kettingzaag van Leatherface, die na deze film een horroricoon werd.

Sally (Marilyn Burns) en haar gehandicapte broer Franklin (Paul A. Partain) reizen samen in een busje met drie vrienden, te weten Pam (Teri McMinn), Kirk (William Vail) en Jerry (Allen Danziger), naar het kerkhof waar hun grootvader begraven ligt. Ze beginnen aan de reis omdat ze vernomen hebben dat zijn graf geschonden is. Onderweg pikken ze een krankzinnige lifter (Edwin Neal) op, maar als die uiterst gevaarlijk blijkt gooien ze hem snel weer uit het busje. De gruwel begint pas goed als ze moeten tanken en stoppen bij een tankstation dat geen benzine meer heeft. Ze besluiten daarna naar het verlaten en vervallen huis op het platteland van de grootouders te gaan van Sally en Franklin te gaan wat in de buurt ligt en daar stuiten ze op een ander alleenstaand huis wat in de buurt ligt en waar Kirk en Pam als eerste aankloppen en waarna Jerry, Sally en Franklin uiteindelijke ook naar toegaan, omdat Kirk en Pam wel erg lang wegblijven.

Het verhaal wat ik hierboven grotendeels beschreven heb, is vooral te zien in de eerste circa 36 minuten en de film begint met een epiloog, waarna we een dood gordeldier op de weg zien liggen en we een busje zien stoppen met daarin de vijf hoofdrolspelers en waarvan Franklin moet plassen. Het is geen goede plek om te stoppen, want als een vrachtwagen langs hen voorbij raast, kukelt Franklin in zijn rolstoel het heuveltje naar beneden en valt hij uit zijn rolstoel op de grond. Als ze daarna verder rijden stoppen ze bij het kerkhof (waar o.a. een dronken man met hen praat) en als ze daarna weer verder rijden en stank ruiken van een slachthuis voor koeien, praten ze over hoe koeien vroeger gedood (met een grote hamer) werden en tegenwoordig gedood (met een soort van pistool met slagpen) worden.

Daarna pikken ze een gestoorde en vreemd uitziende (o.a. zijn gezicht) lifter op, waarbij Franklin ook mijn openingszin zegt, die o.a. met een mes (waarmee Franklin in zijn vingernagels aan het pulken is) in zijn hand snijdt, daarna een foto maakt van Franklin (waar hij twee dollar voor wilt hebben) die hij daarna in brand steekt en daarna snijdt hij Franklin in de arm met een scheermes, waarna hij uit het busje wordt gezet en Jerry (die het busje bestuurt) zegt:

"That's the last goddamn hitchhiker I ever pick up."

Daarna stoppen ze bij een tankstation dat geen benzine meer heeft en waarbij de eigenaar, te weten Drayton Sawyer (Jim Siedow), tegen hun zegt dat ze maar hier moeten blijven en gebruik kunnen maken van zijn barbecue (waarop mensenvlees wordt gebarbecued en wat ze niet weten). Dit doen ze niet en ze rijden dan naar het verlaten en vervallen huis van de grootouders van Sally en Franklin wat in de buurt ligt en waar ook een zwemfaciliteit zou moeten zijn, waarin Kirk en Pam willen gaan zwemmen. Maar de zwemfaciliteit is echter inmiddels uitgedroogd, maar vanaf daar zien Kirk en Pam wel een ander huis waar ze dan naartoe lopen en wat schijnbaar wel bewoond is gezien de vele auto's en generator die ze op het terrein van het huis aantreffen.

Als Kirk en Pam dan aankloppen bij het huis, lijkt er in eerste instantie niemand te zijn. Wel vindt Kirk een tand op de grond die hij een Pam geeft en wat ze niet leuk vindt en daarom boos wegloopt en in de tuin gaat zitten op een schommelstoel. Als Kirk dan het huis binnengaat, ziet hij een vreemde duuropening met decoraties van schedels van dode dieren. Als hij dan naar de opening loopt na circa 36 minuten, verschijnt opeens uit het niets Leatherface die Kirk op zijn hoofd neerslaat met een hamer. Als Pam Kirk lang vindt wegblijven, gaat ze ook het huis binnen en stuit ze na circa 40 minuten ook op Leatherface, die haar pakt en haar daarna met de rug aan een vleeshaak hangt, waarna hij met een kettingzaag Kirk in stukken gaat zagen, dat laatste krijg je wel niet expliciet te zien, maar wel hoor je de ronkende kettingzaag.

Eigenlijk zijn die paar minuten ook het hoogtepunt en het meest spannende van de film. Omdat het inmiddels donker begint te worden en Kirk en Pam nog steeds niet terug zijn, besluit Jerry om te gaan kijken en blijven Sally en Franklin achter bij het busje. Jerry komt dan na circa 44 minuten aan bij het huis en als hij ook naar binnengaat, vindt hij Pam levend in een diepvries en wordt hij ook na circa 46 minuten neergeslagen door Leatherface met de hamer, die daarna Pam weer in de diepvries stopt.

Inmiddels is het dan avond en pikkedonker en Sally en Franklin beginnen dan te toeteren (om zo de aandacht te trekken van Pam, Kirk en Jerry) en ook ontdekt Franklin dat Jerry de sleutels van het busje heeft en ze dus niet kunnen wegrijden. Na een discussie tussen Sally en Franklin m.b.t. een zaklamp, besluiten ze samen (ondanks dat Franklin in een rolstoel zit) om opzoek te gaan naar de anderen. Terwijl ze dan in de natuur lopen, stuiten ze na circa 53e minuten op Leatherface die Franklin in zijn rolstoel dood zaagt met zijn kettingzaag en vanaf dan begint de film heel irritant te worden door het minuten lang rennen en schreeuwen van Sally en Leatherface die de achtervolging inzet met zijn ronkende kettingzaag.

Sally rent dan naar het huis, waar ze op twee heel oude mensen stuit (eentje is al dood) in een kamer, en als ze weer uit het huis vlucht (ze springt daarbij uit een raam), komt ze uiteindelijk rennend na circa 58 minuten aan bij het tankstation (waar ze eerder probeerde te denken) en hoopt ze hulp te krijgen van de eigenaar. Maar dat pakt anders uit, want de eigenaar slaat Sally neer, bind haar vast met een touw en stopt haar in een zak en rijdt dan met Sally in een pick-up truck naar het huis, waar hij onderweg na circa 66 minuten de lifter tegenkomt, die samen met hem en Leatherface familie van elkaar zijn en die met zijn drieën mensen afslachten om op te eten (of beter gezegd, te barbecueën) en waarbij Drayton Sawyer de kok is..

Als ze na circa 67 minuten aankomen bij het huis, wordt Sally vastgebonden op een stoel en gaat de lifter samen met Leatherface boven in het huis opa Sawyer (waarop Sally eerder stuitte toen ze in het huis was), gespeeld door John Dugan, naar beneden halen in zijn stoel. Ze snijden dan Sally met een mes in haar vinger, waarna ze deze in opa Sawyer zijn mond stoppen en hij het bloed opzuigt en Sally daarbij flauwvalt. Als Sally dan na circa 72 minuten weer ontwaakt, bevindt ze zich opeens vastgebonden bij een eettafel met daarop een bord met barbecue voedsel (oftewel mensenvlees) en begint ze weer te schreeuwen en beginnen de anderen te lachen. De kamer wordt daarbij verlicht met een lamp met een lampenkamp gemaakt van de huid een gezicht van een mens.

We bevinden ons dan in de laatste circa 10 minuten van de film, waarbij opa Sawyer Sally moet doodslaan met een hamer, omdat hij schijnbaar vroeger goed was met het doden van mensen / koeien met een hamer. Opa Sawyer wordt daarbij ook aangemoedigd en men zegt o.a. tegen hem:

"Get her, get her, Grandpa. Hit her, hit her, Grandpa. Hit the bitch."

Omdat de opa Sawyer nu erg oud is (hij had ook een wit / grijs achtig gerimpeld gezicht) en meer dood dan levend is, lukt dit niet (hij raakt haar wel één keer) en weet Sally zelfs na circa 79 minuten te ontsnappen. Ze springt dan weer door een raam en rent dan weg van het huis, waarbij de lifter en Leatherface (helaas weer met zijn irritante ronkende kettingzaag) achter haar aan gaan. De lifter weet Sally rennend ook een paar te raken met een mes, maar als ze over een weg rennen, verschijnt opeens na circa 80 minuten een vrachtauto die de lifter per ongeluk doodrijdt (dat werd opzicht best aardig en grof in beeld gebracht). Als Leatherface dan aankomt gelopen, zetten Sally en de vrachtwagenchauffeur (Ed Guinn) het op een loopje en gaat Leatherface achter hen aan. De vrachtwagenchauffeur gooit dan ook iets naar Leatherface, die daarbij op de grond valt en zichzelf met de kettingzaag in zijn been zaagt. Dan verschijnt er opeens na circa 81 minuten een pick-up truck waarin Sally in de bak klimt en de pick-up truck dan wegrijdt (de vrachtwagenchauffeur nemen ze niet mee ) met Sally achterin de bak. Daarna zien we nog Leatherface boos in de lucht zagen met zijn kettingzaag en is de film gelukkig na circa 82 minuten afgelopen.

Spannend, eng (zo is er geen gore en ook nauwelijks bloed te zien en met name wanneer de kettingzaag gebruikt wordt), boeiend of vermakelijk werd de film voor mij nergens en ook vind ik het jammer dat er geen naaktheid (of je moet al geilen op blote vrouwenvoeten) in te zien is. Er spelen weliswaar maar twee vrouwen in mee, maar die hebben gezien de temperatuur nauwelijks kleren aan en daarom had men er eigenlijk wat naaktheid in kunnen stoppen. Dan was de film tenminste iets vermakelijk voor me geweest. De omgeving en locatie is wel goed gekozen, namelijk een alleenstaand huis op het warme platteland van Texas.

De film kent een drietal goede scènes (de scènes waarbij Kirk, Pam en Jerry stuiten op Leatherface), maar voor de rest vond ik het maar een irritante, saaie en zelfs langdradige (ondanks dat de film maar 82 minuten duurt) bedoeling. Vanwege het laatste en ook vanwege het irritante geschreeuw van Sally en de ronkende kettingzaag van Leatherface als hij achter Sally aanrent, heb ik de film ook soms wat vooruit zitten te spoelen.

Van de cast kon niemand me overtuigen en een aantal van hen is ook behoorlijk irritant zoals Paul A. Partain (als Franklin) en Edwin Neal (als de lifter). De meesten van hen zijn ook voornamelijk slachtvee voor Leatherface en de enige twee dingen waar Marilyn Burns (als Sally) goed in was, waren rennen en schreeuwen, maar dat laatste wekte bij mij dus vooral irritatie op. Eigenlijk was Gunnar Hansen als Leatherface nog de beste acteur, maar veel achtergrond over hem en zijn familie krijg je eigenlijk niet te weten, en wat je over hen te weten komt, hoor je vooral via het nieuws op de radio.

Ondanks dat deze horrorklassieker, die voor een prikkie is gemaakt (en dat is ook goed te zien), me wederom niet kon overtuigen, verhoog ik wel mijn punt met een halfje (dus nu 2,0* i.p.v. 1,5*), maar de "The Texas Chain Saw Massacre" films zullen nooit mijn favoriete horrorfilms worden.

"It was a hunting accident, but not the usual kind. Uncle chip was trampled by a stampede of 67 wild horses in his sleeping bag on a camping trip. I overheard the undertaker say that, when they dumped the body out, it looked like someone had drop-kicked a cherry pie."

Deze Horror / Komedie film, geïnspireerd door een kort verhaal van schrijver Stephen King, met een leuk concept, combineert horror (inclusief expliciete gore) en komedie tot een onsamenhangend geheel, waarbij zowel het verhaal als het einde tegenvalt.

Wanneer de tweelingbroers Hal (de rustige, verlegen helft) en Bill (de nare, duistere helft) het oude apenspeeltje van hun weggelopen vader op zolder vinden, begint een reeks gruwelijke sterfgevallen om hen heen plaats te vinden. Al snel leggen Hal en Bill een causaal verband met het dodelijke aapje en willen ze er vanaf, maar dat blijkt uiteraard lastiger gezegd dan gedaan. Je kunt dingen in stukken hakken of in de fik steken, maar soms komen ze terug. Ze dumpen uiteindelijk het apenspeeltje in een diepe put, maar jaren later begint de ellende opnieuw en moeten ze weer in actie komen.

De film biedt in de basis licht vermaak, met name door de vele dodelijke moorden / ongelukken (alle sterfgevallen zijn overdreven bloederig) die worden gepleegd door de demonische opwindbare speelgoedaap met een trommel. Zodra men aan de sleutel op de achterkant van de speelgoedaap draait en de speelgoedaap begint te trommelen (dat werd altijd fraai in beeld gebracht), dan gaat er een dodelijk ongeluk gebeuren en de eerste krijgen we al te zien na een paar minuten als de weggelopen vader (Adam Scott) de speelgoedaap wilt dumpen in een winkel en waarbij dan de winkeleigenaar (Shafin Karim) om het leven komt (zijn darmen worden dan uit zijn lichaam getrokken door een harpoen van een oud duikerspak) door een bizar ongeluk.

Helaas weet het verhaal minder te bekoren. En dat is jammer, want de opwindbare speelgoedaap met de trommel ziet er griezelig genoeg uit om het gezicht te zijn van een horrorfranchise (zoals men gedaan heeft met de pop "Annabelle" uit de horrorreeks "The Conjuring"). Zo heeft de moordlustige speelgoedaap wijde en ingevallen ogen met een bezeten, starende blik. Een brede, ontblote glimlach, terwijl de tanden stijf op elkaar blijven. En slaat de speelgoedaap ijzingwekkend hard en zonder aarzeling onophoudelijk op de trommel wanneer de tijd is gekomen voor het volgende slachtoffer.

De eerste circa 30 minuten van de film, welke zich afspeelt in 1999 en waarin de tweeling Hal en Bill als kinderen (goede dubbelrol van Christian Convery) centraal staan, wekt de indruk dat we te maken hebben met een leuke, zelfbewuste film. Dit deel is leuk, mede door de leuke en ook mooie Tatiana Maslany als moeder Louis van de tweeling, heeft een vlotte vertelstijl, met scherpe zwarte humor die wordt versterkt door de strakke montage en heeft een aantal leuke en bizarre dodelijke ongelukken (o.a. met de onthoofding van oppas Annie, gespeeld door Danica Dreyer, in een Japans sushirestaurant). Wanneer ook hun moeder slachtoffer wordt, weet de tweeling dat ze van die verrekte aap af moeten zien te komen. De meeste hoogtepunten bevinden zich dus in dit eerste halfuur. En ik denk dat de film sterker was geweest als de tweeling jonger was gebleven.

Wanneer we vijfentwintig jaar vooruitspoelen, zakt de stemming langzaam weg. Hal heeft inmiddels een zoon, te weten Petey (Colin O'Brien), die hij maar een keer per jaar ziet. Hij is namelijk bang dat de speelgoedaap een vloek is geworden die Petey zal treffen en houdt hem daarom op afstand. Ook zijn broer Bill heeft hij al jaren niet meer gesproken. Bill leeft helemaal teruggetrokken, en heeft een duistere reden om te vrezen voor de terugkeer van de speelgoedaap.

Nu Hal en Bill volwassen zijn, komt het contrast tussen de overdreven ongelukken / moorden (zo vliegt het hoofd van tante Ida, gespeeld door Sarah Levy, in brand boven het gasfornuis en als ze daarna in paniek haar huis ontvlucht, vindt ze haar dood door tegen het ‘Te koop’-bordje op het gazon te lopen en verder zien we nog fraaie dodingen via o.a. een zwembad, een geweer, een bijennest en soort van kanon) en de serieuze toon van het verhaal minder goed tot zijn recht. De pogingen om spanning op te bouwen worden vaak tenietgedaan door flauwe humor en ook de balans ontbreekt.

Dit deel van de film had de humor moeten inperken of juist verder moeten uitdiepen, maar nu levert het voor beide elementen geen bevredigende ervaring op en ook het einde (waarbij uiteindelijk Bill om het leven komt) was niet bevredigend. Misschien ligt dit ook deels aan de acteerprestatie van Theo James (in de dubbelrol van de volwassen Hal en Bill), die ongemakkelijk overkomt.

Van de cast vond ik alleen Christian Convery en Tatiana Maslany leuk spelen en verder zijn er nog twee mooie vrouwen te zien in een piepklein rolletje, namelijk Laura Mennell als de ex-vrouw van Hal die de voogdij krijgt over haar zoon Petey en Corin Clark als de mooie en sexy vrouw die op een avond in een rode bikini in een zwembad van een motel wil gaan zwemmen, maar dodelijk verongelukt (ze ontploft) als ze duikend vanaf een springplank in het zwembad wilt gaan. En verder was het leuk om Elijah Wood te zien in een piepklein rolletje als de nieuwe man van Barbara.

"The Monkey" van regisseur Osgood Perkins is zeker geen volledige flop en zag er zelfs visueel overtuigend uit. De absurde overdrijvingen en het unieke concept van de demonische speelgoedaap maken de film de moeite waard voor een eenmalige kijkbeurt.

"Oh Peter, why can't you love me the way you used to when we were children? You haven't forgotten our little bed, have you, and how you comforted me."

Deze Italiaanse Thriller / Erotiek film, met de bekende Duitse acteur Klaus Kinski, wilde ik eigenlijk tijdens de "Vrouwelijke Regisseurs en Protagonisten Challenge maart 2025" bekijken, maar daar kwam niets van terecht en daarom heb ik hem maar bij gebrek aan beter gisteravond gekeken.

Kort door de bocht draait het in deze film om een luxe psychiatrische vrouwenkliniek waarin een reeks moorden plaats met middeleeuwse martelwerktuigen, die inderdaad in een ruimte (niet de balie ) voor het grijpen liggen.

Dat is gelijk al tijdens de opening van de film te zien, als een zwart geklede en gemaskerde moordenaar op een avond / nacht de vrouwenkliniek binnengaat, een middeleeuwse martelwerktuig pakt (in dit geval een bijl) en naar de kamer gaat waar patiënt Cheryl Hume (Margaret Lee) naakt op bed (dus dan zien we Margaret Lee volledig naakt) ligt te dromen. Ze wordt echter niet gedood, want als de moordenaar wilt toeslaan drukt ze tijdens haar slaap op een knop op het nachtkastje en gaat het licht aan in de kamer en komt er personeel van de kliniek aangelopen, waarbij de moordenaar de kamer al verlaten heeft.

Daarna krijgen we de opening credits te zien met o.a. de hoofdrolspelers, waarna de film begint. Deze onzinnige en onzindelijke psycho- thriller film laat de misdaadintrige los voor (erotische) hallucinaties / dromen (waarbij je een herhaling van beelden te zien krijgt die je al eens eerder gezien hebt) van de patiëntes gefilmd met opzichtige camera-effecten. Het is één van de films waarmee Klaus Kinski (die een flut rol heeft) destijds zijn eigen tijd en die van zijn fans verknoeide, zonder zich in te spannen en je ziet hem inderdaad op een bepaald moment op een gang in de kliniek door de camera / kijker lopen

Veel stelt het allemaal niet voor en boeiend en spannend wordt het nergens, ondanks dat er een aantal vrouwen gedood wordt met middeleeuwse martelwerktuigen. Soms werd dat wel bruut in beeld werd gebracht en vooral op het einde als de moordenaar (die dan inmiddels ontmaskerd is en op de vlucht slaat in de kliniek) een kamer binnengaat waarin de vrouwelijke verpleegsters van de kliniek zich bevinden en die dan allemaal doodgeslagen worden met een middeleeuwse strijdknots / strijdvlegel. Daarna wordt de moordenaar herhaaldelijk en zeer overdreven doodgeschoten door de ingeschakelde politie (kort van te voren als de moordenaar de kamer binnengaat, slaat hij met de middeleeuwse strijdknots ook nog twee politieagenten neer). Daarna is de film ook na 87 minuten afgelopen.

Wie de moordenaar is wordt pas na circa 83 minuten duidelijk als hij ontmaskerd wordt door patiënt Cheryl Hume, die door de politie wordt gebruikt als lokaas en uiteindelijk blijkt de moordenaar de man van Cheryl te zijn (gezien de opening en het gebruik van Cheryl als lokaas was dat eigenlijk niet echt een verrassing), te weten Mr Hume (Piero Nistri), die we na circa 22 minuten voor het eerst in de film zien als hij Cheryl bezoekt. Hij heeft Cheryl laten opnemen in de kliniek vanwege een zelfmoordpoging door haar stressvolle baan als hoofd van hun bedrijf.

Wie de moordenaar is boeide me eigenlijk niet echt (ik dacht overigens dat het Klaus Kinski was, omdat hij vaak de rol van slechterik speelde in films en ook had hij veel aandacht in deze film voor Cheryl), want ik heb deze film natuurlijk vooral gekeken voor het erotiek gedeelte en dat stelde eigenlijk niet teleur met een drietal mooie vrouwen, die ook nog eens compleet naakt (dus borsten, billen en vagina's) te zien zijn en soms neigt het zelfs een heel klein beetje naar porno en dan doel ik op de close-ups van vagina's (waar waarschijnlijk een body double voor is gebruikt), die een paar keren een beetje geopend worden en zelfs een keer gevingerd wordt.

De vrouwen / patiëntes zijn ofwel in ontklede staat (o.a. als ze liggen te slapen / dromen) of aan het krijsen en soms allebei tegelijk. De drie mooie vrouwen zijn overigens Rosalba Neri (als patiënt Anne Palmieri die een broer heeft met als naam Peter en met we ze als kind zijnde een hechte band had), Margaret Lee (als patiënt Cheryl Hume die een man heeft) en de donkere Jane Garret (als patiënt Mara). Vooral Rosalba Neri vond ik een hele mooie vrouw en ze is na circa 22 minuten voor het eerst naakt te zien als ze onder de douche gaat, die inderdaad wel wat weg had van een marteldouche Ze wilt graag de kliniek verlaten en doet dat op een gegeven moment ook op een avond na circa 33e minuten, waarbij ze dan naar buiten loopt en naar een tuinkas / broeikas loopt. Daar wacht ze dan tot de tuinman (Giangiacomo Elia) binnenkomt, waarna ze zich na circa 36 minuten uitkleedt (dan zien we dus Rosalba Neri volledig naakt) tussen de planten en loopt naar de tuinman, met wie ze gaat vrijen op de vloer.

Als haar broer Peter haar na circa 24 minuten komt bezoeken in de kliniek, zegt Anne mijn openingszin tegen hem en ook zegt ze nog tegen hem:

"When I became a woman you stopped loving me. And I began to look to other men for what I'd found in you. But there's nobody like you, Peter. Only you calm my passion that I feel burning, scalding the very heart of me."

Het hoogtepunt van Rosalba Neri valt overigens na circa 66 minuten te zien, als ze op een avond / nacht naakt in bed ligt te dromen waarbij ze dan masturbeert. Als de camera dan na circa 69 minuten een close-up van haar behaarde vagina laat zien, opent ze die een beetje en begint ze ook te vingeren. Helaas is het hoogtepunt van Rosalba Neri ook het dieptepunt, want terwijl ze naakt in bed ligt en met haarzelf speelt, wordt ze na circa 73e minuten doodgeslagen met een middeleeuwse bijl

Een andere mooie vrouw was de donkere Jane Garret die best fraaie rondingen had (o.a. haar flinke billen die ook gemasseerd worden) en mooi lange zwarte haren had, maar dat bleek uiteindelijk een pruik te zijn, die ze ook afdoet als ze in bad gaat op haar kamer. Jane Garret zien we overigens voor het eerst naakt na circa 28e minuten, als ze op haar buik op bed ligt en haar billen en lichaam wordt gemasseerd door een verpleegster, die snel wordt afgelost door verpleegster Helen (Monica Strebel die mooie ogen had) die een verhouding heeft met haar in de kliniek.

Als Mara na circa 60 minuten zich gaat uitkleden en haar pruik afdoet op de badkamer, gaat ze in bad liggen en begint ze zich te wassen. Niet snel daarna komt ook verpleegster Helen de badkamer binnen, die zich dan ook uitkleedt (ze houdt wel haar zwarte BH en slipje) en Mara in bad gaat wassen. Als op een gegeven moment Helen dan de badkamer verlaat, stapt Mara uit bad en gaat Helen in de slaapkamer van Mara op een stoel zitten en begint ze zich te masturberen na circa 75 minuten en daarbij krijgen we dan ook de vagina in close-up te zien, die ook weer eventjes een beetje wordt geopend.

Als Mara dan de slaapkamer binnenkomt, gaat ze dansen op muziek en Helen doet dat op een gegeven moment ook, waarna ze na circa 78 minuten op bed met elkaar gaan zoenen / vrijen en waarbij Mara op het punt staat om gebeft te worden door Helen. Maar dat krijg je niet te zien omdat Mara op een gegeven moment opstaat en voor een raam gaat staan en dat had ze beter niet kunnen doen, want ze wordt dan namelijk na circa 80 minuten door haar keel doodgeschoten met een pijl uit een middeleeuwse kruisboog.

De laatste mooie vrouw in deze film is Margaret Lee en haar zien we gewoon een aantal keren naakt (zoals tijdens de opening), maar ze heeft verder geen bijzondere erotiek scènes en dat was opzicht jammer. Wel is is er nog een andere andere vrouw die nog een enigszins bijzondere erotiek scène heeft en dan doel ik op patiënt Ruth (Gioia Desideri) die in het begin van de film door haar man (Enzo Spitaleri) in een sportieve auto naar de kliniek wordt gebracht en waarbij ze nog probeert om de auto te laten crashen. Als zij in de kliniek aankomt (waar ze dan nog een dokter probeert neer te slaan met een stok), gaat ze op een gegeven moment slapen na circa 50 minuten en dan komt op een gegeven moment de moordenaar haar kamer binnen, die een middeleeuws mes in haar hand stopt.

Als Ruth dan wakker wordt, schrikt ze niet van de moordenaar en doet ze ook niets met het mes. Maar de moordenaar begint haar dan te wurgen en steekt haar ook met het mes in de buik. De moordenaar gaat dan met het mes over Ruth's lichaam naar beneden tot haar witte slipje. Hij snijdt dan met mes een bandje door van het slipje en trekt dan het slipje van haar lichaam, waardoor we eventjes de behaarde vagina van Gioia Desideri te zien krijgen.

Dan hebben we ook alle vrouwen genoemd, waarvan er naaktheid te zien valt in deze film Wel hebben we nog niet alle moorden genoemd, want buiten het doden van de drie eerder genoemde vrouwen, wordt verder na circa 35 minuten (als Anne zich in de tuinkas / broeikas bevindt) in de avond buiten een verpleegster (Lina Franchi) onthoofd met een zeis, welke eerder nog gebruikt werd door de tuinman, die niet veel later ook de tuinkas / broeikas binnengaat waarin Anne zich bevindt. En verder wordt ook de chauffeur van de kliniek nog gedood na circa 57 minuten als hij een beeld van een vrouw wordt geduwd waarin zich scherpe pinnen bevinden die de chauffeur doodsteken. Die scène was opzicht nog wel geinig, want van te voren drinkt de chauffeur nog alle glazen met alcohol leeg van een festiviteit in de kliniek.

Ondanks dat Klaus Kinski meespeelt in deze film, moet je niet veel verwachten van zijn acteerprestaties. Hij speelt in deze film de rol van dokter Francis Clay, maar meer dan rondlopen in en buiten de kliniek, een praatje maken met patiënten (vooral met Cheryl Hume), een bordspelletje spelen met een patiënt en discussiëren met Professor Osterman (John Karlsen) doet hij niet en lijkt er inderdaad stoned bij te lopen. Ook de overige cast stelt niet veel voor qua acteerprestaties.

Een aantal keren wordt de kliniek (waar het hele verhaal zich in afspeelt) fraai van buiten in beeld gebracht en daarbij zie je dan de patiënten ook buiten een spelletje spelen met een bal die ze met een stok door kleine hoepeltjes (die in de grond steken) slaan. Daar zien we dan ook meestal patiënt Mara in een stoel zitten / liggen die niet meedoet aan het spelletje en die dan praat met verpleegster Helen.

Al met al stelt "Slaughter Hotel" als Thriller film weinig voor, maar als Erotiek film is het nog wel enigszins vermakelijk en dan vooral door een aantal mooie vrouwen (zoals Rosalba Neri) en een aantal erotische scènes.

"Chris was cut off from oxygen for 29 minutes."
"He suffered no lasting physical or mental damage."
"This may have been the result of a unique combination of depth and temperature."
"But to this day experts cannot provide a definitive explanation for his survival."

"Last Breath" vertelt het waargebeurde verhaal van diepzeeduiker Chris Lemons (Finn Cole), die tijdens een routineklus aan een pijpleiding ruim honderd meter diep op de bodem van de Noordzee vast komt te zitten met nog maar nauwelijks zuurstof in zijn tank.

Het verhaal werd in 2019 al eens verteld in de documentaire "Last Breath" van het regisseurs duo Richard da Costa en Alex Parkinson. En de laatst genoemde regisseur vertelt nu hetzelfde verhaal in een gelijknamige speelfilm, waarin acteur Finn Cole de onfortuinlijke diepzeeduiker speelt en Woody Harrelson (als Duncan Allock) en Simu Liu (als Dave Yuasa) zijn collega’s zijn die hem onderwater proberen te redden na een ongeluk tijdens een storm.

Want tijdens een storm raakt het schip dat samenwerkt met duikers in de duikerklok uit balans (door uitval van het computersysteem dat het schip op een vaste plek houdt). Met als gevolg dat het schip door het stormachtige weer afdrijft. Op dat moment hebben twee duikers, te weten Chris en Dave, de duikerklok al verlaten en zijn ze op de bodem van de zee aan het werk. Mooi is het om te zien hoe de bemanning op het schip, zoals duik supervisor Craig (Mark Bonnar), kapitein Andre Jenson (Cliff Curtis), 1ste officier Hanna (MyAnna Buring) en computerkundige DPO (Josef Altin), boven water alles uit de kast moeten trekken om de mannen onder water te redden.

Natuurlijk levert dat spanning op en akelig claustrofobische scènes, maar meer dan een beetje sensatie biedt de film niet, die bovendien net wat te veel is overgoten met een Hollywoodsausje, zoals dramatische muziek, veel shots van het schip dat in gevecht is met de woeste zee en een tikkend klokje in de hoek van het scherm dat aangeeft hoe lang Chris al zonder zuurstof zit. Ook is het verloop en de afloop tamelijk voorspelbaar en ook als je nog niet bekend was met deze geschiedenis. Wel is het natuurlijk bijzonder dat Chris Lemons het 29 minuten lang zonder zuurstof heeft weten te overleven en ook zonder letsel.

De cast speelt verdienstelijk en ook krijg je wat informatie over hen te weten. Zo moet duiker Duncan bijvoorbeeld vervroegd met pensioen, is duiker Dave een liefdevolle vader van twee jonge kinderen en heeft hoofdpersoon Chris thuis een verloofde, te weten Morag (Bobby Rainsbury die ik wel iets vond weg hebben van actrice Anya Taylor-Joy), die op hem wacht. Maar de film gaat hier niet dieper op in, waardoor de relatie tussen Chris en zijn verloofde een beetje oppervlakkig aanvoelt. Wel krijg je op het einde nog wat echte beelden te zien van hun bruiloft.

Iets meer aandacht voor de andere personages had ook wel gemogen, want dan was er meer ruimte geweest voor de acteurs om hun vaardigheden te laten zien. De film duurt met nog net geen 90 minuten niet lang en dat vond ik opzicht prima. Al met al is "Last Breath" een redelijke waargebeurde Drama film, die door het gemis aan echte diepgang geen meesterwerk is.

"Everyone has secrets, We're just looking for someone to share them with."

Deze leuke en vermakelijke Actie / Komedie film heb ik afgelopen woensdagavond in de bioscoop gezien bij gebrek aan beter. Het was namelijk kiezen uit deze film of de nieuwste actiefilm van Jason Statham, te weten "A Working Man (2025)". Maar Jason Statham ben ik een beetje moe aan het worden en zijn laatste bioscoopfilms zijn ook allemaal van het niveau dertien in een dozijn. Omdat "Novocaine" opzicht goede recensies kreeg, was de keuze dus snel en gemakkelijk gemaakt.

Nate (Jack Quaid) is bankier en lijdt aan CIPA (een aandoening waardoor je geen pijn kunt voelen en ook niet kunt zweten). Na een incident op kantoor met gloeiendhete koffie, trakteert zijn collega Sherry (Amber Midthunder) hem op een lunch en neemt hij hem op een date. Er lijkt iets moois te ontstaan tussen de twee, tot de bank wordt overvallen en Sherry als gijzelaar wordt meegenomen. Nathan besluit haar koste wat het kost te redden, geholpen door het feit dat hij geen pijn voelt.

Hoewel de zoetsappige inleiding van de film eigenlijk te lang duurt met circa 25 minuten, komt daarna, als de bankoverval met drie kerstmannen plaatsvindt, de film wel lekker op gang en valt er ook veel te lachen en te huiveren, want de actie is zeer regelmatig hard en grof, waarbij er ook een aantal smerige scènes te zien zijn (zoals het uittrekken van vingernagels met een tang). Het verhaal is zeker niet hoogstaand, maar zit opzicht wel leuk in elkaar en bevat ook een verrassing m.b.t. de rol van Sherry (Amber Midthunder) in het verhaal.

De actie komt vooral op conto van hoofdrolspeler Jack Quaid als bankmedewerker Nate en hoewel hij geen goede vechter is, kan hij omdat hij geen pijn voelt heel wat klappen ontvangen en verwondingen verdragen. Ook een pistool uit een bak heet frituurvet vissen is geen probleem. Of hij maakt zijn vuisten tot effectievere wapens door gebroken glas in zijn vingers te stampen. En zelf een uitstekend bot gebruikt Nate zeer effectief op het einde.

Hoewel Nathan geen pijn voelt, voelen wij als kijkers des te meer (dat was o.a. goed te horen bij reactie van anderen in de filmzaal), want veel van de actiescènes zijn lekker zintuiglijk en worden zeer expliciet getoond. Het regisseursduo Dan Berk en Robert Olsen is niet van de virtuoze long-takes, maar biedt ouderwets degelijke shoot-outs en vechtscènes, met echte stunts en een focus op pijnlijke details.

Hoofdrolspeler Jack Quaid (zoon van Dennis Quaid en Meg Ryan) overtuigt opzicht ook als sukkelige grijze kantoormuis en als noodgedwongen actieheld en de chemie tussen hem en Amber Midthunder was leuk. Helaas is Amber Midthunder niet naakt te zien, maar de film bevat wel een verleidingsscène die zowaar sexy is en dat is genoeg om de relatie tussen de hoofdpersonen emotioneel overtuigender te maken. Je hebt iets met Nathan en Sherry.

Datzelfde geldt overigens ook voor overvaller en slechterik Simon, die het geweld niet schuwt, gespeeld door Ray Nicholson en hij is de zoon van Jack Nicholson. Hem zien we voor het eerst na circa 25 minuten tijdens de overval, waarbij hij hard te keer gaat en ook de bankdirecteur vermoordt omdat hij de code van de kluis niet geef. Daarbij wordt ook Sherry (als baliemedewerkster van de bank) meegenomen als gijzelaar, waarna Nate achter de overvallers aangaat om haar te redden, maar uiteindelijk blijkt dat Sherry de zus is van Simon en dat de overval een opgezet plan was. Maar Sherry blijkt uiteindelijk wel echt verliefd te zijn op Nate.

De film duurt met circa 100 minuten ook niet al te lang en er zitten ook verwijzingen in naar andere films zoals "Home Alone (1990)", die film wordt ook gewoon genoemd, tijdens een zeer leuke scène in een huis met pijnlijke / dodelijke boobytraps en "Falling Down (1993)" en dat vooral vanwege het politierechercheurs duo, te weten hoofdrechercheur Mincy (Betty Gabriel) en haar oudere hulpje Coltraine (Matt Walsh), dat achter Nate aangaat omdat ze hem in eerste instantie aanzien voor een medeplichtige.

En verder krijgt Nate nog hulp van zijn online gaming vriend Roscoe (Jacob Batalon), het is ook zijn enige vriend, die je uiteindelijk kunt herkennen uit de Tom Holland "Spider-Man" films. Deze Roscoe komt Nate uiteindelijk met tegenzin helpen, want het onderzoekende politierechercheurs duo werkt natuurlijk veel te traag.

Al met al is "Novocaine" een leuke en vermakelijke Actie / Komedie film met een origineel verhaal (en dan doel ik op het geen pijn voelen), het strakke plot, het harde geweld en een fijne romance.

Jenny: Did you remember my two lumps?
Brain: Can't get 'em off my mind.

Deze Misdaad / Erotiek (en zelfs een vleugje Porno) heeft al zes stemmen (nu zeven), maar niemand heeft er nog iets over geschreven? "Shame on you!" en daar komt nu dus verandering in. Deze film heb ik gekeken vanwege het meespelen van de mooie Sandy Carey die ik gisteren zag in de Oorlog / Erotiek film "The Cut-Throats (1969)", waarin zij alleen in de opening van die film te zien was. Ze zei daarin twee woordjes, namelijk "Five Marks", maar desondanks maakte ze indruk op mooi vanwege haar schoonheid en dat ze volledig uit de kleren ging. En daarom ging ik op zoek naar een andere film waarin ze meespeelt en daarbij kwam ik dus uit op deze "A Scream in the Streets".

Een paar L.A.P.D. rechercheurs, te weten de ervaren Ed Haskell (Joshua Bryant) en beginneling Bob Streeker (Frank Bannon), jagen op een travestiet serie-moordenaar (Con Covert), die vrouwen haat en ze daarom verkracht en doodsteekt met een mes. Deze gestoorde serie-moordenaar laat de stad voor gek houden over zijn identiteit, omdat hij zich voordoet als een vrouw tijdens zijn aanvallen. Kunnen Ed en Bob deze gek stoppen?

Verder zitten ze nog achter een gluurder (Bobby Angelle) aan die via ramen in woningen kijkt naar mensen die seks met elkaar hebben en zitten ze ook nog achter een overvaller aan die mensen doodschiet tijdens de overval en verder er is nog politieagent Brain (Christopher Geoffries) die een oogje heeft op politietelefoniste Jenny (Colleen Brennan) en waarbij mijn openingstekst van toepassing is en waarbij "lumps" van toepassing is op de grote borsten van Jenny, die je natuurlijk op een gegeven moment (na circa 55 minuten) ook te zien krijgt.

Het klinkt misschien spannend, maar dat is het allemaal niet, want de film weet qua verhaal nauwelijks te boeien of te vermaken en spannend wordt het ook nergens. De travestiet serie-moordenaar is gelijk bij de opening van de film te zien, waarbij je ook gelijk de aftiteling te zien krijgt, en daarna zien we hem nog even in beeld als hij / zij na circa 40 minuten in het park een undercover politieagente (Rosie Stone) vermoordt en daarna zijn we hem nog een keer op het einde van de film, als hij weer een vrouw in het park vermoordt en daarna uiteindelijk wordt doodgeschoten door Bob, waarbij de travestiet serie-moordenaar wel nog van te voren Ed heeft doodgestoken.

Het was ook best onnozel om te zien dat de slachtoffers en zowel de L.A.P.D. rechercheurs Ed en Bob dachten dat de travestiet serie-moordenaar een vrouw was, terwijl je duidelijk kon zien (en ook horen) dat het een man was vermomd als een vrouw. Het verhaal is opzicht best slecht en duurt met 91 minuten eigenlijk ook te lang. Gedurende deze 91 minuten krijg je vooral veel misdaden te zien, zoals een overval in winkel (waarbij de winkeleigenaar wordt doodgeschoten), een groepje negers die worden aangehouden en die bezig zijn met een auto (waarin drugs liggen in de kofferbak), een oude man die in een massage salon een vrouw met een riem keihard aan het slaan is terwijl hij van te voren nog seks met haar heeft gehad, een schietpartij met doden op een parkeerplaats, een autoachtervolging waarbij men achter de overvaller aanzit en die uiteindelijk met zijn auto in een ravijn stort en natuurlijk de jacht op de travestiet serie-moordenaar en de gluurder.

En natuurlijk is er ook veel naaktheid (de eerste keer wel pas na circa 20 minuten) en seks en de seks neigt daarbij zelfs een beetje naar porno, omdat bij sommige scènes (zoals tijdens een lesbische scène bij standje 69) de vagina van een vrouw expliciet in beeld is gebracht en daarbij zie je dan meer dan alleen het haar op de vagina. En ook lijkt het er soms op dat er echt geneukt wordt omdat je ook penissen te zien krijgt.

Maar het valt wel allemaal heel erg mee en echte pornobeelden krijg je ook niet te zien. De eerste seksscène die je te zien krijgt speelt zich af in een massagesalon en daarbij zien we een massagevrouw (Linda York) bezig met een oude man (Norman Fields), waarbij men eerst op elkaars billen slaat en daarna wordt er geneukt en krijg je ook de borsten en de behaarde vagina van Linda York te zien en de penis van Norman Fields. Als de man klaar is, slaat hij de eigenaar van de massagesalon neer met een fles bier en pakt hij zijn riem en begint hij daarmee de massagevrouw hard te slaan, waarna de politie (Brain en Frank gespeeld door John Keith) binnenkomt die gebeld is geworden door de eigenaar en die de oude man dan arresteren.

De volgende seksscène krijg je na circa 33 minuten te zien als Ed met zijn vrouw Susan (Mady Maguire) gaat vrijen en waarbij Susan van te voren een tragisch verhaal heeft verteld aan Ed over een 15 jarig meisje welke in hun straat is vermoord en waarvan Ed niets wist. Tijdens het vrijen krijg je dan alleen de borsten en billen te zien van Mady Maguire.

Daarna krijgen we de travestiet serie-moordenaar in een park te zien die op een bankje gaat zitten waarop een vrouw zit en als de travestiet dan met de vrouw praat, komt hij / zij te weten dat ze een undercover politieagente is die achter de serie-moordenaar aanzit. De achterlijke politieagente heeft totaal niet in de gaten dat de vrouw (oftewel de travestiet) een man is, laat staan de serie-moordenaar is. Terwijl ze met elkaar praten, wordt er op een gegeven moment gezegd:

Travestiet: Why don't you let me walk you to the entrance?
Politieagente: Oh. Well, that sounds like a very good idea.
Travestiet: A woman can't be too careful these days.

Als ze dan samen weglopen, vermoordt de travestiet de politieagente door haar herhaaldelijk dood te steken met een mes en zegt hij / zij ook tegen haar.

"You dirty fuckin' broad! I hate you! I hate women! You're rotten! Rotten!"

Daarna krijgen we na circa 41 minuten Sandy Carey te zien die samen op bed met haar vriendje (John Tull) wiet aan het roken is en waarbij de gluurder door het raam toekijkt. Natuurlijk blijft het niet alleen bij het roken van wiet, want na circa 43 minuten beginnen ze zich uit te kleden (dan krijgen we helaas alleen de borsten te zien van Sandy Carey) en gaan ze met elkaar neuken en daarbij krijgen we dan ook de penis van de man te zien. Dan komt na circa 50 minuten de politie bij de woning en probeert men de gluurder op te pakken, maar die weet te vluchten.

Na circa 53 minuten zien we dan Jenny en Brain samen die in eerste instantie met elkaar praten aan een tafeltje, maar al snel met elkaar gaan vrijen / neuken op bed en daarbij krijg je dan de borsten en de vagina van roodharige (inclusief haar vagina) Colleen Brennan te zien en het neuken is daarbij zelfs wat pornografische en dan doel ik op het beffen van Jenny en het neuken. De hele scène duurt ongeveer 10 minuten, waarna we de vrouw Gail (Angela Carnon) in beeld te zien krijgen, die aanklopt bij een woning en waarbij de vrouw Vicki (Sandy Dempsey) de deur openmaakt. Als Gail in de woning is, beginnen de vrouwen al snel elkaar te zoenen en gaan ze zich ook uitkleden (waarbij we dan de borsten te zien krijgen van Sandy Dempsey, die mooie borsten had, en Angela Carnon).

Terwijl ze op de bank met elkaar vrijen merkt Gail op dat een gluurder naar hen aan het kijken is en besloten ze verder te gaan met vrijen en bedenken ze een plan. Tijdens dat vrijen beft Gail ook Vicki en zien we de behaarde vagina van Sandy Dempsey. En als Gail dan op een tafeltje vlak bij de bank een telefoon ziet staan, gaan ze samen op de vloer op een berenvel verder via standje 69 (waarbij we dan in close-up de behaarde vagina van Sandy Dempsey te zien krijgen, maar ook haar schaamlippen), waarbij Gail dan met de politie belt. Ed en Bob kamen dan aan bij de woning en pakken de gluurder op, waarbij Bob hem dan ook slaat.

Ze nemen hem dan mee in hun auto en worden dan opgeroepen om een autoachtervolging in te zetten op een overvaller, die uiteindelijk met zijn auto crasht in een ravijn. Daarna gaan Ed en Bob samen naar de woning van Ed en praat Bob nog even samen met Susan, waarna hij vertrekt. We zijn dan ook bijna op het einde van de film, waarbij we na circa 83 minuten weer de travestiet serie-moordenaar op een bankje in het park zien zitten samen met een jonge vrouw. Al snel houdt de travestiet een mes op haar keel en zegt hij / zij tegen haar:

"Just move nice and easy over here to these bushes, and everything's gonna be all right. One fuckin' peep out of your throat, and I'll stab this knife right into your guts!"

De jonge vrouw moet zich op een gegeven moment ook uitkleden, waarbij er helaas wel geen naaktheid te zien is, omdat de vrouw haar BH en slipje niet hoeft uit te trekken. Als de travestiet haar dan betast, vermoord hij / zij de vrouw na circa 89 minuten door haar dood te steken en dan komen ook Ed en Bob in het park aan, die gewaarschuwd zijn geworden door een man. Als Ed en Bob dan de travestiet (die ze aanzien voor een vrouw) op een bankje zien zitten, gaan ze met hem / haar praten en steekt de travestiet op een gegeven moment Ed dood en schiet Bob de travestiet daarna dood.

En in de laatste minuut van de film krijg je dan nog te horen:

Lieutenant: One thing.
Bob: What's that, sir?
Lieutenant: Ed sure taught you good.
Bob: Yes, sir. I really learned from Ed. That's for damn sure.

Daarna is gelukkig de film ook afgelopen na precies 91 minuten. De film is gewoon slecht en hetzelfde geldt voor de cast. Het enige leuke aan deze film is de vele naaktheid en de seksscènes (waarbij ik de lesbische seksscène het leukste vond) die zelfs een beetje pornografisch zijn, maar die de film wel niet weten te redden. Wat dat betreft ziet de filmposter er indrukwekkender uit dan de film, die vooral saai en langdradig is. Over het geheel genomen is "A Scream in the Streets" dus een saaie sexploitation-film, die ik niemand kan aanraden.

"What do we do now? We'll give this back to the government, you go to work in some damn whore house, I get a medel and go home."

Deze Oorlog / Erotiek film komt volgens MovieMeter uit 1969 en volgens IMDb uit 1971 en gezien de hoeveelheid naaktheid, met o.a. veel behaarde vagina's, ben ik toch geneigd om te zeggen dat de film uit 1971 moet komen, want in jaren 60 Erotiek films zag je eigenlijk vooral alleen borsten. Ik ben de film toevallig tegenkomen en de combinatie van Oorlog / Erotiek (zoals bij veel "Women-in-Prison" films) spreek me altijd aan, omdat ik een liefhebber ben van beide genres.

Een Amerikaanse kapitein, te weten Franklin Kohler (E.J. Walsh), selecteert zes soldaten voor een missie in Duitsland tijdens de laatste dagen van de oorlog om zogenaamd in het bezit te komen van vitale plannen op papier. Maar hij heeft nog een geheim achter de hand, namelijk het stelen van juwelen, omdat hij niet alleen maar met militaire medailles de oorlog wil verlaten.

De film speelt zich zogenaamd af in Duitsland, maar aan alles (zoals het landschap) kan je zien dat de film is opgenomen in Amerika en zelfs de meeste Duitsers zien eruit als jaren 70 Amerikanen met bakkebaarden en alleen de Duitse generaal Heit (William Guhl) ziet eruit als een typische vadsige Duitser.

De film opent met een liedje van circa twee minuten, waarna we de Amerikaanse soldaat Jimmy Johnson (John Keith) met een cowboyhoed en met een lasso bezig zien, waarbij ik dacht dat hij de hoofdrolspeler zou zijn. Niet veel later zien we een blonde vrouw (Sandy Carey) in een zwarte rok met een groot schilderij in een bos lopen naar een Duitse soldaat (die er totaal niet uitzag als een typische Duitse soldaat) gespeeld door Michael Pataki, waartegen ze zegt:

"Five Marks"

Althans, dat wil ze hebben voor het schilderij. Maar de Duitse soldaat heeft geen interesse in het schilderij en pakt een zak met eten van de vrouw af en begint daaruit te eten en daarna begint hij de vrouw bij de benen te betasten en gaat hij met zijn hand onder de rok en trekt hij haar slipje naar beneden. Daarna begint hij de vrouw uit te kleden en zien we de mooie Sandy Carey na circa vijf minuten poedelnaakt op de grond liggen, waarbij we ook haar behaarde vagina te zien krijgen. De Duitser gaat daarna met haar vrijen / neuken, waarbij hij gestoord wordt door twee lopende Amerikaanse soldaten (waaronder Jimmy Johnson en sergeant Joseph Tackney gespeeld door Jay Scott).

Hij gaat dan met een geweer achter een boomstam liggen (terwijl de vrouw nog gewoon vlak voor hem naakt op de grond ligt) en schiet dan Jimmy Johnson dood (hij was dus niet de hoofdrolspeler ), waarna de sergeant uiteindelijk de Duitser doodschiet na circa zeven minuten. De naakt op de grond liggende vrouw krabbelt dan langzaam op en pakt haar kleren en schilderij en loopt dan poedelnaakt weg in het bos na circa acht minuten.

Daarna zien we een vrachtwagen rijden met daarin vijf Amerikaanse soldaten, die op een gegeven moment stoppen bij kapitein Franklin Kohler die op hun staat te wachten. Ze laden dan een kist uit de vrachtwagen en de kapitein geeft aan dat hij eigenlijk zes soldaten verwachtte, waarbij sergeant Joseph Tackney aangeeft dat Jimmy gisteren gedood is geworden. De kapitein vertelt dan over de missie m.b.t. het stelen van plannen bij een Duitse afgelegen buitenpost van de nazi's en dat daarvoor de kist bedoelt is.

Daarna zien we ook na circa 12 minuten de Duitse afgelegen buitenpost (wat gewoon een paar gebouwen in een heuvelachtige omgeving zijn) van de nazi's en zien we de Duitse generaal Heit in een stoombad op een massagetafel liggen, die aan het kijken is naar een naakte vrouw (Tracy Handfuss) die haar lange blonde haren aan het kammen is. Als de vrouw daarna naar de generaal loopt met een badjas en zich uitkleedt (dan zien we de mooie Tracy Handfuss volledig naakt), begint ze haar borsten in te smeren met massageolie, die ze dan bij het gezicht van de generaal houdt en daarna begint ze aan zijn tenen te zuigen en gaat ze daarna een voet van hem neuken

Daarna zien we na circa 17 minuten de Duitse generaal samen met een vrouw, te weten Matron (Janice Douglas), naar een kelder lopen met daarin een stalenkist vol met juwelen, welke de Amerikaanse kapitein Franklin Kohler wilt hebben. Niet veel later wordt de afgelegen buitenpost aangevallen door de Amerikanen en doden ze de Duitsers (de Duitse generaal is er dan niet) en stuiten ze ook op zes Duitse vrouwen (waaronder Matron). Deze Duitse vrouwen amuseren zich dan met de Amerikanen via een cabaret voorstelling met vier dansende vrouwen en een andere vrouw (Barbara Lane) is verkleed als een witte mime clown en zij neemt dan op een gegeven moment soldaat John Lyons (Marland Proctor) mee naar een andere ruimte, waar ze dan met hem gaat vrijen / neuken na circa 35 minuten. Uiteraard kleedt ze zich ook uit en dan zien we ook dat haar hele lichaam wit geschminkt is.

Ondertussen praat sergeant Joseph Tackney met een Duitse vrouw (Inga Maria) waarop hij boos wordt en een andere Amerikaanse soldaat (die van Duitse afkomst is), te weten Hal Parker (Jeff Latham), gaat mee met de Duitse blondine Tisha (Heather Belbin) in een roze / rode jurk naar een kamer die helemaal versierd is met nazi-spullen (o.a. hakenkruizen, een foto van Hitler en de Duitse adelaar) en op het bed ligt dan ook een hakenkruis in de vorm van een laken / deken. Als de vrouw dan een toespraak van Adolf Hitler opzet (via een grammofoonspeler) en zich begint uit te kleden na circa 39 minuten, gaat ze daarna volledig naakt op bed zitten en gaat ze dan met Hal parker neuken, die dan tegen haar zegt:

"Heil Hitler!"

Daarna zie we de Amerikaanse soldaten Frederick Rapois (Michael Plamondon) en Edward Fuller (George Garwin) die plezier hebben met een Duitse vrouw en kapitein Franklin Kohler ligt dan in bed samen met de Duitse vrouw Matron en zegt dan op een gegeven moment tegen haar herhalend:

"Jewels".

Matron houdt zich dan voor de domme, waarna Franklin haar begint te slaan en te wurgen. Daarna zien we de andere twee soldaten vrijen met de andere vrouw en krijgen ze ruzie met elkaar. Ondertussen gaat kapitein Franklin Kohler dan met Matron naar de kelder en opent hij na circa 45 minuten de kist met juwelen en daarna praat hij met Matron over generaal Heit, die we daarna na circa 46 minuten zien in ruimte samen met een secretaresse achter een typmachine en die secretaresse blijkt niemand minder te zijn dan Uschi Digard (alexspyforever ). Daarna komt er na circa 46 minuten een boodschapper de ruimte binnen, die tegen de generaal zegt:

"General, the war is over."

De generaal schenkt dan iets te drinken in voor iedereen, waarna Uschi Digard zich na 47 minuten begint uit te kleden en we in eerste instantie eerst haar twee fraaie grote naturelle borsten te zien krijgen (die worden dan ook even in close-up in beeld gebracht en dat verdienen ze ook ). Uschi vraagt daarna om wijn, die ze dan in de mond van de boodschapper laat stromen via haar borsten De generaal kijkt daarbij genietend toe.

Na circa 49 minuten kleedt Uschi Digard zich helemaal uit en als ze daarbij haar rok naar beneden trekt, zien we haar behaarde muschi Ze gaat dan poedelnaakt op haar buik op een bank liggen en laat de boodschapper dan wijn op lichaam schenken (zoals op haar billen), waarvan de boodschapper dan mag drinken / likken. Als Uschi zich daarna omdraait, schenkt ze ook wijn op haar borsten en muschi en mag de boodschapper er weer van drinken / likken. Daarna gaat Uschi met hem vrijen, waarbij de generaal toekijkt.

Dat zijn ook helaas de laatste beelden die we van Uschi Digard te zien krijgen, die nooit een hoofdrol heeft in een film, want na circa 51 minuten keren we weer terug naar de Amerikaanse soldaten die vertrekken bij de buitenpost en die niet weten dat de oorlog is afgelopen. Ze beschiet dan ook na circa 54 minuten een Duits konvooi van feestvierende Duitsers, waarbij generaal Heit weet te vluchten in een ziekenwagen en hij rijdt dan naar de buitenpost waar de vrouwen zich bevinden, die hij dan geweren geeft.

Als de Amerikaanse soldaten dan na circa 56 minuten te voet aankomen bij de buitenpost, begint Tisha op hen te schieten en schiet ze ook de Amerikaanse soldaat Hal Parker dood, waarmee ze eerder nog geneukt had. Snel daarna wordt Tisha doodgeschoten door de Amerikanen. Na circa 57 minuten rent de vrouw Inga Maria dan weg en rent sergeant Joseph Tackney achter haar aan. Ze rent dan naar het stoombad, waar we Inga Maria dan als laatste vrouw nog naakt (wel alleen haar borsten) te zien krijgen. Joseph gaat dan ook met haar vrijen / neuken.

Ondertussen schiet generaal Heit op de buitenpost de Amerikaanse soldaat John Lyons dood, die zonet met een granaat een vrouw heeft gedood. Als Barbara Lane dan naar hem toegaat, laat John een granaat uit zijn hand vallen en ontploffen ze samen. Omdat kapitein Franklin Kohler zelf de juwelen wil hebben, schiet hij Edward Fuller dood en maakt hij een deal met generaal Heit. Samen met hem en met Matron (die zich verkleed heeft als een verpleegster) willen ze dan vertrekken met de ziekenwagen, waarbij er dan tussen kapitein Edward en generaal Heit gezegd wordt:

Heit: We should settle this like gentlemen.
Edward: Sure.

Er volgt dan een shoot-out tussen beiden, waarbij generaal Heit dodelijk geraakt wordt en kapitein Edward raakt zwaar gewond. Hij rijdt dan samen met Matron weg, maar stopt na circa 68 minuten als hij sergeant Joseph Tackney samen met Inga Maria ziet lopen. Hij loopt dan naar Joseph toe en praat met hem en sterft dan aan zijn verwonding, waarna Matron Joseph wilt doodschieten (onder haar verpleegstieruniform had ze namelijk een pistool verborgen), maar juist wordt doodgeschoten door Inga.

Daarna praat sergeant Joseph Tackney nog met Inga na circa 72 minuten en zegt hij mijn openingszinnen tegen haar, waarna hij nog zegt:

"No, sir. That ain't how it's gonna be."

Oftewel hij heeft een ander idee. Namelijk hij verkleedt zich als een gewonde Duitse officier en zij verkleedt zich als een Amerikaanse verpleegster, waarna hij zegt:

"You're taking me to a hospital for a blood transfusion."

Daarna rijden ze samen in de ziekenwagen weg en is de film na 74 minuten afgelopen.

Hoewel de film qua verhaal weinig voorstelt en het ook allemaal goedkoop en onnozel in elkaar steekt, heb ik me er wel mee vermaakt en dat komt vooral door de mooie vrouwen (acht in totaal), waaronder Uschi Digard en Sandy Carey, en de film duurt ook maar 74 minuten en dat is voor dit soort films een prima filmduur. De cast acteert vreselijk slecht, maar dat vond ik eigenlijk niet echt storend en wordt ook ruimschoots gecompenseerd door de vele naaktheid van de mooie vrouwen. Overigens zijn niet alle vrouwen naakt te zien, want van Janice Douglas (als Matron) krijg je geen naaktheid te zien.

Al met al vond ik "The Cut-Throats" als liefhebber van het genre wel een leuke en vermakelijke Oorlog / Erotiek film, die je misschien een beetje kan vergelijken met de Oorlog / Actie films "The Dirty Dozen (1967)" en "Kelly's Heroes (1970)", maar dan wel met een veel slechter en goedkoper verhaal, maar wel met veel meer naaktheid.