Opinions

2de keer gezien en wat blijft dit een FANTASTIESE film !

Ofelia heeft charme en je krijgt veel simpathy voor haar je leefd gewoon erg mee.Ik hoor mensen soms klagen over te wijnig fantasie ik vind dat juist goed,zo blijft het een beetje balans,ongeveer 65 35 % schat ik.

De acteurs zijn perfeckt gecast kan zeker niet beter van Capitain Vidal tot Sargento Bayona geweldig

De soundrack is erg mooi en blijft de film van het begin tot eind lekker volgen en is betoverend mooi.

Ik kom effe terug op het begin en eind ik denk dat er geen film is met zo'n mooi begin en eind ! alles zit erin mooie shots pakkend emotie en de soundrack en heel knap.

Ik heb niemand trouwens over de voice over gehoord dat vind ik ook heel keurig erin passen en lijd je verder in het avontuur en maakt het wat intenser.

Ik zou zeggen vergeet Harry Potter of Lord of the Rings.

Laberinto del Fauno, El is de nieuwe koning van de fantasie ik denk dat dat ook altijd zal blijven

Ik kan nog verder schrijven maar ik zal het maar niet doen want mijn spelling is dramaties helaas. Dam wat een film !

Zoo dat was me een avondje Lake Placid 2

Ik had al een tijdje zin in om een lekkere foute ''b'' film te kijken, toen ik deze film in de krant zag staan wist ik het ''deze film ga ik zien !'' Nu, achteraf kan ik niks anders concluderen dat het een pijnlijke avondje is geweest....

Ik moet ook erbij zeggen dat ik me niet echt in deze film heb verdiept, waardoor het aanzien van het script en vooral de krokodillen behoorlijk.... Laat ik het zo zeggen, ik moest terug denken aan de Playstation 1. Hoe de krokodil de Boot op-at,dat leek echt nergens naar ! Daar bleef het erg genoeg niet bij alles was ''bizar'' aan de krokodillen,het lopen leek meer op schaatsen, het zwemmen was als een speed-boot recht toe recht aan zonder bewegingen. Het was zo erg dat het niet grappig meer is, eerder pijnlijk en beschamend. Hoe zoiets uberhaupt uit kan worden gebracht in het jaar 2007 ! Hmm die regiseur heeft nog werk gevonden na dit werkje,wonderen zijn de wereld nog niet uit.

Op gebiedt van regie is het ook niet veel soeps wel is waar minder ''opvallend'' dan ''Snappie'' Ik pak er gewoon eventjes de ''kills van Snappie'' uit want dat was 1 van de redenen voor mij om deze film te kijken. Het werd een grote catastrofe het leek echt nergens op ! De camera positie was behoorlijk merkwaardig, bijvoorbeeld achter ''Snappie'' waardoor het vaag,snel en onduidelijk in beeld werd gebracht,bovendien is er nauwlijks ''goor'' in te vinden. Gemiste kans want van ''gore'' moeten dit soort ''filmpjes'' het toch hebben lijkt mij want op karakter-ontwikkeling moet deze film het helemaal niet hebben Sommigen zullen wel blij zijn als er die Krokodillen waren gezien het einde van de film....

Eitjes weg brengen daarna lekker daten 10 minuten geleden werd er notebenen iemands hoofd eraf gescheurd , daar blijken ze dus niet om te rouwen gezien het verloop. Einde !!!

Voor Horror mist deze film letterlijk alle elimenten. Eigenlijk is dit een stijl-loos,sfeerloos gedrocht wat het daglicht niet mag zien !

Clint Eastwood is bij mij persoonlijk hard op weg om een imago op te bouwen van wat Onderhond al mooi verwoorden.

Erg fijn om deze quote te vinden want dit gevoel heb ik eigenlijk bij alle films van Clint die ik tot nu toe gezien heb. Daar doet helaas letters From Iwo Jima niks voor onder, ondanks de prachtige cover blijft deze film een érg ingekakt zooitje wat nooit van de grond af komt. De oorzaak is vrij simpel en dat is dat de hele film een gruwelijk laag tempo hanteerd en dat de karakters iedere vorm van inspiratie mist, helpt zéker niet mee. Het verrast me overigens wel dat Clint geen Amerikaanse schrijver voor deze film heeft ingehuurt, (Wel Amerikaanse achtergrond) want deze film ademt meer Amerikaanse lucht dan Japanse. Ik moet wel een kantekening plaatsen dat ik niet vanuit mijn slaapkamer kan oordelen over de karakters van de Japanners in de 2de oorlog,maar het helpt natuurlijk niet in het voordeel dat een Amerikaan een film gáát regiseren over een oorlog tegen Amerika in de 2de wereldoorlog. ik zou zeggen laat een Japanner films als deze over hun geschiedenis/cultuur regiseren want zij weten het beste hoe de cultuur van de Japanners in elkaar steekt ( Klein voorbeeldje Untergang)

Gelukkig is er op gebied van cinematografie wel genoeg te ontdekken dankzij de sterke gebruik van kleuren-filters wordt er in de film genoeg sfeer gecreëerd om het allemaal toch nog wat dragelijk te maken, want als je je opmaakt voor grootschalige oorlog scéne's kom je er bedrogen uit, want deze film richt zich meer op de karakter ontwikkelingen wat de soldaten doormaken in zo'n oorlog. Vooral het moraal. : 'Soldaten zijn net zo goed mensen noch komen ze uit Amerika of Japan' stéékt er pijnlijk boven-uit.

Clint heeft me wéér niet kunnen overtuigen als regiseur

Weinig interessante personages in een stoffig,suffig verhaaltje wat eigenlijk geen punt weet te maken buiten het gezegde ''Het verleden kan je niet veranderen wel de toekomst ''

Wel wordt er mooie fotografie toegepast.

2 sterretjes.

De film komt niet helemaal tot zijn recht.

Dat Alexandre Bustillo en Julien Maury getalenteerd zijn zag ik al bij hun vorige film die mij zo'n beetje letterlijk weg blies op alle vlakken. Mede door die gedachte verheugde ik me ook om Livide te zien om toch weer een ervaring mee te maken, al wist ik wel van te voren dat dit een andere type film zou zijn dan hun fantastische Inside. Maar dat nam mijn nieuwsgierigheid natuurlijk niet weg.

Livide heb ik dan eindelijk gezien en is me toch tegengevallen. Niet op gebied van art-direction of cinematografie waar weer leuke vondsten tussen zitten (montage) en de art-direction ziet er ook ontzettend sfeervol en vooral naargeestig uit, dat je mee sleurt in het avontuur. Maar dat is helaas niet voldoende om het onthutsende 2de deel van de film te camoufleren. Waar gewoon hals overkop een misplaats drama verhaaltje tussen gebreid wordt, wat naast wereldvreemd ook nog niet op zijn plaats is. Op gebied van story line zitten er meer vreemde keuze tussen. Zo snap ik de keuze niet echt om in een film van een speelduur van slechts een kleine 88 minuten zo een lange onnodige aanloop naar het ''echte'' verhaal te nemen. Dan kom je natuurlijk later in de film in de problemen om alles te moeten improviseren (wat niet eens zo nodig is) en dan hier en daar nog een sub plotje tussen gooien.

Het is jammer dat het op gebied van script zo'n rommeltje is geworden met hier en daar wat vreemde keuze. Over het algemeen is het op gebied van sfeer en prikkelende nieuwsgierigheid wel geslaagd is. Niet dat het een super spannende film is, maar wel en die je puur op sfeer wel bezig houd.

2,5

Stanley Kubrick is op dit moment toch met uitstek mijn favoriete regisseur, maar dan moet ik helaas even andere grootheden even niet mee rekenen als Jean-Luc Godard, Andrey Tarkovskiy en Kiarostami , omdat ik daar helaas nog geen werk van heb gezien. De visie, filosofie en zijn inhoudelijke kant van het individu brengt Kubrick altijd stijlvol en artistiek naar voren waardoor zijn films niet altijd even toegankelijk worden vind ik dat in Lolita nog enigszins meevallen, ondanks dat het een Kubrick film blijft met zijn kenmerken.

Lolita was in zijn tijd een behoorlijke controversiële film (de mensen wisten toen natuurlijk nog niet wat Kubrick later ging maken ) doordat er een relatie tussen een 60+er en een minderjarige aan gezwengeld word in de film, maar in principe draait de film vooral om het geestelijke spel wat er gespeeld wordt tussen Lolita, Humbert een beetje Charlotte en Quilty in die vier hoeks verhouding word het een 142 minuten durende mentale game. Nergens zal de film ordinair of plat worden. De mensen in die tijd lieten zich iets te vlak uit om alleen maar naar de leeftijden te kijken en zich niet focusde op de mentale game die er in deze film gespeeld word met als hart Lolita. Gelukkig lijkt de film met zijn tijd mee toch de erkenning te krijgen die het verdient, want het is ''gewoon'' weer een fantastisch werk geworden van Kubrick. Wel braver en gepaster maar niet minder dan zijn andere werken.

Waar de film zich ook mee onderscheid is de subtiele humor die rijkelijk aanwezig is. De manier van wanhoop bij Humbert om bij Lolita te zien is sneu maar tegelijk zo grappig hoe hij in allerlei bochten wilt wringen. Charlotte die nooit jong lijkt geweest (of gewoon gek is). De arrogante maar tegelijk doordachte en doorgrondelijke Lolita. Het zijn allemaal karakters die om hun eigen redenen op een bepaalde manier empathie kunnen rekenen ondanks dat ze allemaal ook weer op hun eigen manier slecht zijn. Het levert veel mooie, treurige en grappige momenten op.

Op gebied van artistiek, cinematografie ziet de film er weer fantastisch uit en is ieder shot overgoten met details wat je eigenlijk wel gewend raakt bij Kubrick.

Ik begrijp dat de film ondanks in mijn ogen een van de toegankelijkere is van Kubrick door velen als ''saai'' wordt bestempelt, want in wezen gebeurt er niet heel veel. Maar als je verder kijkt dan het ''beeld'' zie je een fantastische mind game over liefde, wanhoop en obsessie.

4**

Ingetogen filmpje die zich zeker niet weet te onderscheiden van de middelmaat.

De spanning is de nek-omgedraait wegens de onkunde van het belichten van de set.