Opinions

Beviel me een stuk beter dan La Dolce Vita. Minder poetisch en een stuk vlotter dan het gemiddelde werk van Fellini maar zeker aangrijpend. Ik was vooral onder de indruk van Masina die een zeer innemend personage speelt. Ook vond ik dat er aan het geluid voor een Felini verbazingwekkend veel aandacht was besteed. Mooie tracks en vaak in-sync.

De film is dus uitgezonden door BNN in hun "week van de foute film". Ik had voor een dusdanige week titels als Plan 9 from Outter Space misschien interessanter gevonden, maar goed 't is ze vergeven. Met Striptease kon ik barweinig. Allemaal net niet acteurs waar ik direct wat mee heb en de sfeer vond ik onprettig fout. Dan nog dat verhaal met dat dochtertje... Nee, hoef deze film niet nog een keer te zien.

Der Student von Prag is vooral interessant vanwege haar invloed. De twee-strijd en duistere kant van de mens zou het thema worden van het latere Duitse Expressionisme.

Een echt meesterwerk vind ik het niet. De twee-strijd wordt weliswaar erg interessant weergegeven in een zeer geslaagde eindscene, maar de film is (begrijpelijk voor haar tijd) wel heel kaal gefilmd. Ik kon de duistere shots van de stad zeer waarderen en er wordt een fijn klassiek dorps-beeld getoond maar er gebeurt onscreen te weinig (ook qua spanning) om voor mijn gevoel echt een klassieker te zijn. Der Student von Prag kan geroemd worden vawege haar geweldige invloed op het Duitse expressionisme en haar sfeerschepping rond decor.

De "poster" is overigens een gefotoshopped plaatje, typisch voor het bedrijf "Alpha Video", dat deze film op deze DVD heeft uitgebracht (en tevens bekend staat vanwege haar zeer simpele releases).

Erg leuk vormgegeven filmpje. De sfeer van een typisch Duits bergstadje wordt goed gecreeerd en de vele personages werken prima. Das Sündige Dorf is een plezierige, onschuldiger komedie met erg veel moois om te bekijken.

Het is inderdaad geen Night, Dawn of Day maar deze hele nieuwe trilogie is minstens een interessante expansie van Romero's facinerende zombieuniversum. Was Land een (mislukte) actiehorror, Diary een geslaagde roadmoviehorror is Survival een erg gaafe westernhorror. De maatschappijkritiek en het facinerende drama met de claustrofobische en apocalyptische sfeer is weg maar we krijgen er een heerlijke funhorror voor terug. Een prettig en vlot verhaal met voldoende bizarre en koelbloedige kills in een film met een zeer prettige sfeer. Zijn we nu nostalgisch over de look van '80s horror en haar realtime effecten zijn we dat waarschijnlijk over twintig jaar ook over deze digitaal-in-ontwikkeling met kenmerkende '00s kleurenfilter en soms twijfelachtige digitale speciale effecten. Een film die erg goed in haar tijd past en een erg prettige toevoeging is aan het zombiegenre. Dat Romero over zijn top is, is bekend maar werk zoals Survival of the Dead is zeer zeker de moeite waard en minstens noemenswaardig in zijn genre,

Ik vond dat het eerste uur van deze film erg sterk was. We krijgen een zeer interresant sfeerbeeld en er zitten enkele sterke scenes in over de maatschappij, haar opinies en gebeurtenissen in de rebelerende jaren. Vaak erg intens en raak maar ik heb bij Godard ook vaak het gevoel dat hij meer wil zeggen dan dat hij te zeggen heeft. Er zitten veel shots in met als enige gedachte dat zolang je een camera maar lang genoeg laat draaien er vast wel iets diepers te zien valt. Godard's filmische experimenten pakken bij deze film overigens wél goed uit, en dat komt vooral omdat hij teert op de natuurlijke interesse die zijn thematiek en de Rolling Stones met zich meebrengen.

Of Godard geluk had of gewoon enkele sterke keuzes heeft genomen, het neemt niet weg dat dit een ijzersterk tijdsdocument is.