Opinions

Geweldige film, als dat soort humor jouw ding is. Van mij in ieder geval. Zelfs in de details zitten veel leuke grappen. Absurd verhaal, zeker in het begin van de film. Toch begint dat op een gegeven moment een beetje te vervelen; iets teveel van het goede. Maar als geheel blijft het een boeiende vertoning, ondanks de lengte. Voor de acteurs zal dit een iets andere ervaring zijn dan ze gewend zijn. Goed gekozen cast m.n. Rylance en Streep. De paar CGI-scenes waren ook prima. En kijk vooral even door in de aftiteling: daar zitten nog twee scenes in...

Om met een opmerkelijk detail te beginnen: Kim Weeks speelde in deze film Andrea, de vrouw van de seriemoordenaar, en was in het echte leven de derde en laatste echtgenote van Charles Bronson (gehuwd in 1998). Kim Weeks speelde ook in de drie Family of Cops films met Bronson, waarvan in de laatste (1999) als zijn echtgenote.

Deze film Donato and Daughter was best goed en beter in vergelijking met de latere Family of Cops films. Het verhaal zat goed in elkaar en de cast was prima, Berkeley speelde de rol van Loring prima. Een minpunt vond ik de afronding van de film. Ik had verwacht dat er nog teruggekomen zou worden op Dorothy. Afgezien van dat was de film boeiend met zelfs enkele spannende momenten. En Bronson zelf? Je merkt dat alles wat rustiger gaat; hij was 72 in deze film.

Best wel een aardige film. Leuke afwisseling tussen het verhaal en de 'werkelijkheid'. Het was al geen lange film maar omdat het onderwerp en de uitvoering bleef boeien was de film sneller afgelopen dan gedacht. Er zat één goed gemaakt schrikmomentje in. In zijn geheel een prima film. Hij valt bij mij wel in de categorie 'eenmaal gezien blijft gezien'.

Anderhalf uur amusement gehad maar daar is het meeste mee gezegd. Het heeft me enige moeite gekost om me over de onwaarschijnlijkheden en domme acties heen te zetten maar dat is standaard bij dit soort films. Het moet toch niet zo moeilijk zijn om het allemaal iets realistischer te maken. De vaart kwam er in ieder geval op een bepaald moment wél in. Van mij een 7 voor het geheel en niet vanwege Reno.

Als Koen de Bouw op de casting lijst staat dan is voor mij de film al grotendeels geslaagd. Dossier K is een film waar menig Amerikaanse film in dit genre bij verbleekt. Boeiend en spannend op basis van een goed en realistisch verhaal. Met hier en daar zelfs erg goede humor, vooral gerelateerd aan de wrijving tussen Vincke en De Keyser. Qua verwikkelingen ben ik het eens met Boenga: té standaard en té clichématig. Bracke en De Keyser hadden ze voor mij nog iets duidelijker aan de schandpaal mogen nagelen. Buiten dat: erg goede film.

Het verhaal moet even op gang komen, zeker als je zoals ik zonder enige voorkennis aan deze film begint. Ergens voorbij de helft begint het kwartje te vallen. Los van het verhaal komt het geheel wat amateuristisch over en lijkt het op een studieproject van een of andere filmacademie, mede door de cast. Dankzij de speelduur van slechts 71 minuten verveelt de film net niet, maar haalt ook geen voldoende.

Leuk geprobeerd maar deze haalt het bij lange na niet in vergelijk met sommige Amerikaanse films binnen dit genre waarvan men getracht heeft een aantal dingen te jatten. Ik hou me wel bij de Noorse politie en misdaad films, die zijn beter. Het verhaal van De Dødes Tjern is te standaard. Ik heb niets vernieuwends gezien en verrassingen zaten er ook niet in. Het slot was voorspelbaar en tevens onwaarschijnlijk. McBride zette wel goed de gestoorde gast neer, waarmee ik ook de beste rol qua acteerprestaties heb benoemd. Nee, helaas, als geheel was het van begin tot einde een saaie inhoudsloze vertoning.

Wat en geweldige sfeervolle film met een ontzettend leuke cast. 'Ze stelen de ijskar van hun moeder' klopt niet helemaal, maar dat ze voor, en met, Carl op zoek gaan naar de storm klopt dan weer wél. En meer dan dat; ze zijn nog op zoek naar iets anders wat prima verteld en uitgebeeld wordt: met de nodige humor en emoties. Soms gaat Carl irriteren, maar dat hoort er nu eenmaal bij. Erg leuke en mooie film.

Afgezien van een paar knikjes in het verhaal een erg goede film. De sfeer en de setting paste goed bij dit drama. Op een gegeven moment was wel duidelijk waar het naartoe ging; dat had echter geen invloed op het geheel. Zelfs de langzame opbouw verveelde geen moment. De vele flashbacks maakten de film wel rommelig. Daar hadden ze beter een aantal scenes van aan elkaar kunnen knopen. De cast was prima, zeker wat de hoofdrolspeler Bana betreft. Binnen wat er de laatste tijd in dit genre is genaakt, was deze film een verademing.

Australische thriller op een vrij aparte manier verfilmd. Een niet volledig verteld verhaal waar een aantal elementen inzaten die alleen aangehaald maar niet uitgewerkt werden. Het is vrij duidelijk dat de tuinman het over de vermoorde huurder had. Het mysterieus figuur, de moordenaar, had de huurder natuurlijk voor Nicholas aangezien. Belabberde acteerprestaties en een paar zeer onwaarschijnlijke gebeurtenissen. Kort samengevat: een rommeltje.

Saaie, slaapverwekkende film met een warrig verhaal, ook wat betreft de chronologie. Geen idee wat hier de bedoeling van was. De cast was goed en daar is zo'n beetje al het positieve mee gezegd. Ook totaal sfeerloos, wat er zelfs met het komisch bedoelde muziekje niet beter op werd. Misdaad / Romantiek? Helaas, volgens mij heb ik een andere film gezien.

Qua cast, setting en hoe alles is uitgewerkt is er in feite niets mis met deze film. De basis van het verhaal is ook in orde, maar de mate waarin de gepensioneerde rechercheur Ron over grenzen gaat is compleet 'van het padje', ook omdat dát wat hij wilde bereiken heel eenvoudig langs legale weg mogelijk was, en kost dus wat mij betreft een sterretje. Ik hoop dat in real life de pensionado's zich iets beter aan de regeltjes houden...