Opinions

Heerlijke film. Met volle kleuren, mooie shots, prachtige locaties. De kinderen zijn heel goed, eng maar ook menselijk. Ik was er bang voor dat ze misschien als demonische monstertjes met rode ogen weggezet zouden worden.

De begin credits zijn echt gruwelijk en passen inderdaad niet zo goed bij de rest van de film. maar ze zijn essentieel want het maakt zo een indruk en het blijft de hele film hangen. Door met deze credits te beginnen hoef je verder het gedrag van de kinderen niet meer te legitimeren. Je beseft wat een onrecht de kinderen worden aangedaan. Toen en nu nog steeds (bv in vluchtelingen kampen in Griekenland, Libie etc.) .

Ik kan me goed voorstellen dat de schrijver en regisseur de woede en frustratie van al deze nutteloze honger, oorlog en ellende omzet in een verhaal zoals deze. Kinderen zijn onschuldig, laat die hun ouders uit de weg ruimen en het probleem is opgelost in de wereld. Dat dit natuurlijk een idee op een bierviltje is dat je niet kan vertalen naar een film van 2 uur spreekt voor zich. En dan komen we gelijk bij de achilleshiel van deze film. Want de hoofdrolspelers doen soms onlogische dingen. Ze acteren niet te best (maar het is net voldoende) en het gaat soms wat traag en duurt wat lang voordat duidelijk wordt wat er echt aan de hand is. Maar goed dat zie je zo vaak bij horror films dus als je dat accepteert is dit gewoon een hele goede film

Als je bedenkt dat dit een toneelstuk is dat in een film is gegoten dan is het echt heel goed gedaan.

Vergeleken met veel eerdere Nederlandse SF is dit heel goed. Dus ik ben er blij mee een verbetering en natuurlijk het mag zich nog niet meten met buitenlandse producties. Maar het biedt wel een goed uitgangspunt om dit genre verder te ontwikkelen in het Nederlandse taalgebied.

Blijft natuurlijk wel het probleem van budget. Kun je met de budgetten die in NL gangbaar zijn voor een film een goede SF maken?

Dit is een film, zoals regisseur Pater Sparrow zelf ook zegt, die je vaker moet bekijken. Er zitten veel symbolieken en lagen in, ik merk al aan de andere reacties dat die niet bij iedereen evengoed doorkomen. Dit is dan ook een film die je niet moet gaan kijken op een manier waarop je naar een Amerikaanse film kijkt. Er is eigenlijk geen verhaal aanwezig. Net als dat er in het boek (dat "1" heet) geen verhaal staat. Ik vind het concept van deze film echt verbluffend en deze film heeft heel veel indruk op mij gemaakt. Er zijn ook wel wat minderen puntjes, sommige bijrol acteurs zijn niet zo sterk en de karakters zijn wat flets. Omdat het helemaal niet om het verhaal of de personen gaat in deze film. Het gaat puur over het boek "1" en over de relatie tussen jou als kijker en de inhoud van dit boek.

Dit is geen die spannend wil zijn of dramatisch. Dit is een film die van jou, ja jij!, als kijker iets vraagt. Namelijk dat je een ontwikkeling doormaakt. Net als dat de personages in de film een ontwikkeling doormaken. Wat voor vorm deze ontwikkeling heeft dat zal je niet weten. Je ziet ook in de film dat het per persoon verschilt, sommige mensen worden gek anderen worden gelukkig als ze dit boek "1" lezen.

Het "verhaal" is simpel. Opeens verschijnt dit mysterieuze boek overal. Het is eigenlijk een soort nieuwe bijbel zoals ik het bekijk. Dit heeft grote effecten op iedereen die het boek leest. De politie (autoriteiten) proberen dit boek tegen te houden. Er volgt een soort heksenjacht eigenlijk, veel ontkenning van wat onmogelijk te ontkennen is. Een openbaring van de mysteries van het universum, weerspiegeld in de geesten van de personen die dit werk lezen. Het boek staat vol cijfers en geeft een soort totaalbeeld van de mensheid en dan vooral dat manieren waarop mensen doodgaan. Het is wel duidelijk dat niet iedereen kan omgaan met deze kennis.

Deze film deed me ook erg denken aan "the atrocity exhibition" die vind ik ook heel intens en indrukwekkend. Als je van films houdt die van jou als kijker veel aandacht vragen en je tot denken aan zetten dan moet je deze echt kijken. Eeuwig zonde dat regisseur Pater Sparrow hierna geen films meer maakt.

Dit is inderdaad een overbodige film en er is niet eens een einde! Ze stoppen gewoon ergens, helaas als het aan deze makers ligt melken ze gewoon nog ff verder dit gegeven uit. Ok die ouwe vent is echt eng en zo maar zo een non einde zou verboden moeten worden. Het is toch geen tv serie? Matige shit heel matig. Niet eng niet geil niet spannend niet grappig en ook niet echt goor. Niets dus.

Mwoh. Ik zag de bui al hangen want je kunt nooit inhoudelijk een goede film maken als je 14 beklimmingen in 1.40 uur moet proppen. Helaas zien we daarom weinig tot niks van het bergbeklimmen en de gevaren daarbij.

Wat overblijft is een hoop nationalisme, borstklopperij en Nepal dit en dat. Je krijgt wat medelijden voor de jongens want blijkbaar hebben ze echt weinig zelfvertrouwen. Terwijl dit toch niet de bedoeling geweest kan zijn?

Een hoop sentimenteel gewauwel dus en weinig spanning. Maar de echte emotie tijdens het klimmen zelf, de doodsangsten de twijfel? Ja het wordt benoemd dan Nims soms emoties had maar "dat moet je nooit laten merken" en daar blijft het bij.

Dit is jammer want de prestatie An sich is fenomenaal en verdient eigenlijk een betere documentaire dat deze. Moet ik echt geloven dat het alleen maar broederschap is tussen de sherpa's? Nou dan had ik dat wel meer willen zien

Saillant detail is overigens wel dat Nims enige tijd geleden is genaturaliseerd tot Brits staatsburger. Blijkbaar is hij toch niet trots genoeg op Nepal om daar te leven en te werken. Wat in mijn ogen deze film toch ook wat aan kracht laat inboeten. Is het niet een egodocument vooral voor Nims zelf?

De enige prestatie die deze film levert is dat ze zoveel tijd met niks kunnen invullen. Bespaar je de moeite sla hem beter over.

Heerlijke film man! Ik hou wel van die no nonsense stijl, kneiter harde, elkaar in de rug stekende agenten. Hier wordt niemand gespaard, niemand is zuiver op de graad er zijn geen goede en slechte personages. Er is alleen een grens en de vraag hoe ver je wilt gaan om de top te bereiken. Het gaat over integriteit, over hoe geweld de menselijkheid afbreekt. Het gaat over drankzucht, verdringing van de persoonlijk sores en de vriendschap. Vriendschap die je nodig hebt maar die je ook fataal kan worden. Deze film heeft het allemaal.

Dat is een kracht en een zwakte wellicht. Als je deze film in een hokje gaat stoppen doe je hem altijd te kort. Allicht springt het buitensporige geweld en de hardheid het meeste naar voren bij deze film. Toch zou ik niet willen stellen dat dit een actiefilm is of een thriller. Daarvoor zitten er toch teveel dramatische elementen in. Ik zou deze film het liefst zien als een complex muziekstuk met veel instrumenten. Je moet echt het complete plaatje willen zien om te begrijpen wat deze film doet. Geweld is een middel en geen doel op zich. Het geeft wel heel goed weer wat politiemensen te verduren hebben en wat voor immense druk er op ze staat. Daardoor is het juist wel heel geloofwaardig wat er gebeurd.

En die neus van Depardieu, wauw dat is een kunstwerk op zich. Hier nog in goede vorm, maar Auteuil overtreft hem hier wel. Heerlijk twee van die giganten tegenover elkaar. Waarbij beiden hun fouten en zwakten hebben en je dus boven de "goed slecht" tegenstelling uitstijgt, wat ik zeer prettig vind. Het is wel duidelijk dat iedere persoon in deze film goede en slechte keuzes maakt, voor goede of verkeerde redenen en dat daar bepaalde consequenties aan zitten. Ik vind dat juist heel realistisch en het houdt de dynamiek tussen de twee heel interessant.

Ik ben een van de grootste voorvechters van de Nederlandse film. Maar deze productie zakt wel echt door een onderlijn wat mij betreft.

Met zon goede cast had je er veel meer uit moeten halen. De lijzige jaren 80 muziek hielp wat mij betreft niet mee. Kan slecht tegen die continue blikmuziek waarbij een of andere synthgeile componist het ene na het andere muzakje eruit ploft.

Het verhaal is wat dun en de sfeer, de toon het wordt nergens echt smerig of gevaarlijk of echt spannend. Het kabbelt een beetje door en duurt vrij lang voordat er een "probleem" komt. Beetje geneuzel met lokale pooiers en hoertjes tja.. ik vind Bridges top maar het komt er gewoon in deze film niet lekker uit.

Maar het is niet slecht ofzo iedereen doet zn ding en ja ik geef mn drie sterretjes want het is best ok maar zal het gauw vergeten deze film.

Leuke magisch realistische film. Had wel verwacht dat hier iets meer reacties zouden zijn. Blijkbaar is deze film snel vergeten want er heeft al vijftien jaar niemand iets geplaatst en maar 5 stemmen voor deze film. Jammer want hij is erg leuk

Deze film was een van de grote uitsmijters op het Imagine filmfestival. Regisseur Madarasz speelde hier ook al enkele jaren geleden met zijn vorige rolprent "Hurok" en daar zag je al dat hij een bijzonder inventief filmmaker was die de geijkte genre elementen met een bepaalde speelsheid naar zijn eigen hand kan zetten.

Dit voert hij verder door in deze film "halfway home" die qua toon een stukje lichter is en meer komedie en romantisch drama met fantastische elementen vermengt. Knap daarbij is dat het nooit te zoetsappig word en het verhaal eigenlijk constant in beweging is. De beelden zijn knap geschoten en zoals de regisseur al zei "ik wilde er echt een soort attractie van maken" dit doet hij dan ook. Je wordt meegenomen in het verhaal van Krisztian en Agi die snel op elkaar verliefd raken.

Er zitten een aantal leuke karakters in en ook het gegeven dat de nachtwaker een soort klusjesman van de geesten word om hun ziel naar de hemel te brengen levert genoeg leuke scenes op. Ergens halverwege de film kantelt het richting het einde. Zo voelt het wel een beetje alsof er twee films in 1 zitten en deze harde overgang is eigenlijk het enige kritiek puntje dat ik kan aanvoeren dat een half puntje kost.

Natuurlijk is het einde (ik zal niks verklappen) niet bijster origineel, maar dit past geheel bij de toon van de film en het zou ook niet passen om het anders te doen. Kortom, dit is gewoon een hele leuke film. Sowieso is de Hongaarse film (bv Liza the fox fairy, maar ook Ruben Brandt en white plastic sky) op het gebied van de fantastische film echt een diamantje kan het iedereen aanraden die van science fiction/fantasy houdt hier in te duiken.

Deze film vind ik eigenlijk een 3.5 maar ik geef gewoon 4 sterren vanwege het 1 ster gezeur van sommigen hier.

Mooie film met goede dialogen en acteerwerk. Doet me een beetje denken aan the worst person in the world maar hier hebben we er drie. Overigens vind ik deze leuker want er kan ook nog wat gelachen worden.

Verder heb ik weinig gezien van Leopold ik ben meestal geen fan van films waar weinig in gezegd word. Haar stijl is wel fris en het wordt nooit saai. Er zijn enkele fraaie scènes sowieso die bij de bakker en de scène in dat soort museum dierentuin achtig met die skeletten aan het plafond is mooi gedaan .

Kortom weer een topper uit die no more heroes box. Dat was toch een fijne generatie filmmakers die toen opstond.

Wat een tegenvaller deze film. Hij begint best wel goed, ik hoopte op een origineel vervolg. Maar het werdt echt weer zo een soort drama/liefde filmpje waar alles clichés worden afgewerkt. Ik ben dit eigenlijk niet zo gewend van een Spaanse film meestal gaan ze niet voor de simpele weg. Deze film wilde blijkbaar meer aansluiting vinden bij een hollywood publiek. Maar zonder de gigantische mediahype en vlotte acteurs die Hollywood gebruikt om je een rad voor ogen te draaien mislukt dit. Blijft over een matige film, en ik vind Clara Lago ook niet bijzonder genoeg als ik eerlijk ben.

Tja als makkelijk tussendoortje geschikt, het steekt nergens boven uit maar het is ook niet slecht gemaakt. Als je SF of een genrefilm verwacht sla hem dan maar over. Het is een wolf in schaapskleren.