Opinions

Ik vind dit een hele knappe film. Heel sfeervol en wat wilt met zo een film is dat de overtuiging in stand blijft. Dus dat je de hele tijd balanceert tussen "is die vrouw gek of niet?" . En er zijn zo door de film momenten dat je meer de ene kant op neigt en dan weer de andere. Door het uitstekende acteerwerk en het slimme script blijft dit spannend. De setting (een Engelse vrouw in Roemenië met een afwezige man) de eenzaamheid en wanhopige situaties maken het erg invoelbaar. Kortom een goede uitwerking van een niet heel origineel verhaal.

Waarom dan maar 3.5 ster? Nou toch vanwege het gebrek aan nieuwe ideeën en het iets te trage tempo.

Deze film is het regie debuut van Gille Klabin en hij maakt hier indruk mee. Het begint eigenlijk allemaal redelijk cliché matig met een extreem gespannen advocaat in een slecht huwelijk en een lollige collega die hem meeneemt naar een feest. Daar krijgt hij rare drugs van een evenzo rare vent. Tot zover is het niet opmerkelijk te noemen. Dan begint er een soort scrooge-achtige odyssee waarin Frank (Justin long) net zolang door "het echte leven" getergd gaat worden tot hij zijn ware zelf erkent. Met alle gevolgen van dien.

Kijk en daar wordt deze film dus heel interessant. Er wordt geen liefdesverhaal geforceerd (al is liefde natuurlijk een essentiële katalysator voor de verandering) en externe bedreigingen worden godzijdank geen belangrijke narratieve onderdelen maar blijven bijzaken. Uiteindelijk gaat deze film over het universum, dat je niet voor de gek kunt houden en hoe rationele standpunten in het grotere geheel geen standhouden.

Er is hier en daar wat kritiek over de hallucinante scenes dat ze te gemakzuchtig zijn. Het komt inderdaad heel gestileerd over en deze film is eigenlijk helemaal niet zo vaag als ik verwacht had. Persoonlijk zit ik daar niet zo mee. Je kan er nog een hele bak Lynchiaanse vaagheid bij gooien met symbolieken en meer op de emoties spelen maar daar kiest deze film niet voor. Dit is heel doelbewust gedaan denk ik en het stoort me niet. Maar het slaat ook niet echt ergens op. Maar goed het is een plot device dat wat mij betreft voldoende word ingezet. Ik denk dat dit een film is die ook bij een groot publiek in een bioscoop goed zou kunnen aanslaan. Dat is heel knap want er zijn weinig films die zo op het randje kunnen balanceren van cult en mainstream en voor beide soorten publiek voldoende te bieden hebben.

Ben benieuwd wat Gille Klabin hierna gaat doen! Mijn interesse is zeker gewekt.

Ik wil hier ook nog even opmerken: Dit is zeker een B-film (de B van budget) in die zin dat het een vrij bescheiden budget had en geen A-lijst acteurs. Overigens zijn de termen A en B al sinds de jaren '20 en '30 in gebruik. Helaas betekenen ze voor veel mensen tegenwoordig meer iets in kwalitatieve zin, zoals bij de post van Navonod. Ik raad iedereen aan om de term A en B film niet zo te gebruiken want A en B zegt alleen iets over budget en dat heeft niks met kwaliteit te maken. Als je de wiki pagina leest staat het er al:

"Een B-film is een film die wordt gemaakt met een relatief klein budget en (doorgaans) nieuwe of onbekende acteurs, en die is uitgebracht met weinig publiciteit." (https://nl.wikipedia.org/wiki/B-film)

Laten we een slechte film gewoon slecht noemen. Want het is niet eerlijk tegenover B-film om het vooroordeel "slecht" te dragen bij voorbaat.

Er zijn namelijk heel veel B-films gemaakt van uitstekende kwaliteit, zoals Terminator 1, Halloween, Speed, Saw, Rocky die genres naar een nieuw hoogtepunt gekregen hebben. Dus dat wil ik nog even benadrukken, een film kan goed of slecht zijn ongeacht de budgetten of de bekendheid van de acteurs. laten we de B-film de credits en kwaliteit geven die ze verdienen.

Persoonlijk vind ik films met kleinere budgetten en minder bekenden acteurs beter want die kunnen van formules afwijken en nemen meer risico. Deze film is daar een goed voorbeeld van.

Tja wat moet ik hier nou over zeggen dat niet al is gezegd? En dat is direct het probleem van deze film. Er zit weinig spanning in deze film. Het idee is vrij afgezaagd en doet inderdaad aan final destination denken. Maar die film was juist zo vet omdat er geen killer was en je die bizarre doods ongelukken kon ontsnappen. Dit concept is toch net ff anders en dat maakt het eigenlijk best wel saai.

Wat ik ook vervelend vind is het gebruikt van hard geluid voor schrik bejag. Ik ben dus sommige delen van de film het volume omlaag aan het gooien en andere delen als er geen dreiging is moet het weer harder. Verder is de film niet slank genoeg wat mij betreft had dit ook wel in 85 minuten gekunt. Gewoon een personage en een dood minder en je bent er al.

Oh ja en dan dat einde ik haat het. Haaaat. Dan ga je een deur open zetten naar een vervolg. Daar moeten ze echt een wet voor maken dat het verboden moet worden. 2.5 punt dus op zich zag het er best prima uit en heb ik me wel vermaakt met dit niemendalletje.

Wui wan yeh (out of the dark) is een typische Hongkong slapstick komedie horror met Stephen Chow aan de knoppen. Tevens ook hoofdrol speler als "Ghostbuster" met een bloem die altijd in de richting van de kwade geesten draait (handig!).

Je merkt wel waar naked Gun de mosterd vandaan haalde en als dit je soort humor is moet je deze zeker kijken. Er worden legio mensen in hun kruis getrapt. Een geest met een los hoofd (die in een tas met geld valt en al het geld opeet?) . Mannen die een mooie vrouw betasten om te zien of ze nog leeft. Dat is het niveau van deze film hahahaha. Ja en teveel gekkigheid om op te noemen.

Ik heb echt in een scheur gelegen er is 1 gast die word de hele tijd gestoken met een mes, aangereden geëlektrocuteerd en weet ik wat. En de scène waarin Leo (Chow) uitlegt hoe hij als kind al gehard is in het leven en daarom nooit bang. Ja Classic.

Ook is de cameravoering erg fijn en mooie shots en veelkleurig in beeld gebracht. Chow is ook als regisseur echt wel in staat om ook cinematografisch nog iets te op de mat te leggen met deze rolprent.

Het verhaal is vrij eenvoudig. Een flatgebouw daar zitten een aantal geesten die lopen te fucken en mensen kunnen bezitten en die moeten worden uitgebannen. Stephen Chow krijgt hulp van een groep zee incompetente flatbewakers. Waarvan een aantal een ander soort Chinees spreken en niks verstaan. Ze zijn bijna allemaal gecast vanwege een dom hoofd het zou me niks verbazen als hier een sterrencast van de hong kong komedie scène om Chow heen staat. De ene is nog een grotere sukkel dan de ander.

Naja ik hou ervan natuurlijk is hij net ff minder dan sik San en kung Fu hustle (zijn grootste meesterwerken wat mij betreft). Maar na al die serieuse amerikaanse horror was ik hier echt ff aan toe. En jullie hebben tegen deze tijd vast wel door dat ik van slanke films hou en deze is met 86 Minuten echt zo geknipt als een supermodel geen minuutje teveel aan het lijf!