Opinions

Ik vind dit een hele knappe film. Heel sfeervol en wat wilt met zo een film is dat de overtuiging in stand blijft. Dus dat je de hele tijd balanceert tussen "is die vrouw gek of niet?" . En er zijn zo door de film momenten dat je meer de ene kant op neigt en dan weer de andere. Door het uitstekende acteerwerk en het slimme script blijft dit spannend. De setting (een Engelse vrouw in Roemenië met een afwezige man) de eenzaamheid en wanhopige situaties maken het erg invoelbaar. Kortom een goede uitwerking van een niet heel origineel verhaal.

Waarom dan maar 3.5 ster? Nou toch vanwege het gebrek aan nieuwe ideeën en het iets te trage tempo.

Deze film is het regie debuut van Gille Klabin en hij maakt hier indruk mee. Het begint eigenlijk allemaal redelijk cliché matig met een extreem gespannen advocaat in een slecht huwelijk en een lollige collega die hem meeneemt naar een feest. Daar krijgt hij rare drugs van een evenzo rare vent. Tot zover is het niet opmerkelijk te noemen. Dan begint er een soort scrooge-achtige odyssee waarin Frank (Justin long) net zolang door "het echte leven" getergd gaat worden tot hij zijn ware zelf erkent. Met alle gevolgen van dien.

Kijk en daar wordt deze film dus heel interessant. Er wordt geen liefdesverhaal geforceerd (al is liefde natuurlijk een essentiële katalysator voor de verandering) en externe bedreigingen worden godzijdank geen belangrijke narratieve onderdelen maar blijven bijzaken. Uiteindelijk gaat deze film over het universum, dat je niet voor de gek kunt houden en hoe rationele standpunten in het grotere geheel geen standhouden.

Er is hier en daar wat kritiek over de hallucinante scenes dat ze te gemakzuchtig zijn. Het komt inderdaad heel gestileerd over en deze film is eigenlijk helemaal niet zo vaag als ik verwacht had. Persoonlijk zit ik daar niet zo mee. Je kan er nog een hele bak Lynchiaanse vaagheid bij gooien met symbolieken en meer op de emoties spelen maar daar kiest deze film niet voor. Dit is heel doelbewust gedaan denk ik en het stoort me niet. Maar het slaat ook niet echt ergens op. Maar goed het is een plot device dat wat mij betreft voldoende word ingezet. Ik denk dat dit een film is die ook bij een groot publiek in een bioscoop goed zou kunnen aanslaan. Dat is heel knap want er zijn weinig films die zo op het randje kunnen balanceren van cult en mainstream en voor beide soorten publiek voldoende te bieden hebben.

Ben benieuwd wat Gille Klabin hierna gaat doen! Mijn interesse is zeker gewekt.

Ik wil hier ook nog even opmerken: Dit is zeker een B-film (de B van budget) in die zin dat het een vrij bescheiden budget had en geen A-lijst acteurs. Overigens zijn de termen A en B al sinds de jaren '20 en '30 in gebruik. Helaas betekenen ze voor veel mensen tegenwoordig meer iets in kwalitatieve zin, zoals bij de post van Navonod. Ik raad iedereen aan om de term A en B film niet zo te gebruiken want A en B zegt alleen iets over budget en dat heeft niks met kwaliteit te maken. Als je de wiki pagina leest staat het er al:

"Een B-film is een film die wordt gemaakt met een relatief klein budget en (doorgaans) nieuwe of onbekende acteurs, en die is uitgebracht met weinig publiciteit." (https://nl.wikipedia.org/wiki/B-film)

Laten we een slechte film gewoon slecht noemen. Want het is niet eerlijk tegenover B-film om het vooroordeel "slecht" te dragen bij voorbaat.

Er zijn namelijk heel veel B-films gemaakt van uitstekende kwaliteit, zoals Terminator 1, Halloween, Speed, Saw, Rocky die genres naar een nieuw hoogtepunt gekregen hebben. Dus dat wil ik nog even benadrukken, een film kan goed of slecht zijn ongeacht de budgetten of de bekendheid van de acteurs. laten we de B-film de credits en kwaliteit geven die ze verdienen.

Persoonlijk vind ik films met kleinere budgetten en minder bekenden acteurs beter want die kunnen van formules afwijken en nemen meer risico. Deze film is daar een goed voorbeeld van.