Opinions

Halloween 4: The Return of Michael Myers (1988) is eindelijk weer een Halloween waardige film. Vanaf het begin zit de spanning erin, dankzij de terugkomst van Michael Myers uiteraard.

Michael Myers zoals we hem kennen uit het originele eerste deel. Met zijn gevoelloze masker rustig en onvermoeibaar richting zijn slachtoffer lopent om deze vervolgens op een brute wijze om het leven te brengen. Gewoon helemaal geweldig weer, blijft gewoon een van de beste creeps uit de horror geschiedenis.

Halloween 4 zit vol met cliches, maar dat stoorde mij niet echt. Heb me eigenlijk wel prima vermaakt, niks mis mee met deze film. Het einde mocht er btw ook wel wezen, erg gruwelijk bedacht.

3,5*

Krijg weer wat vertrouwen in de vervolg delen. Halloween 4 het beste deel na het eerste deel.

In Halloween zat nog een mooi origineel verhaal, je kreeg de mogelijkheid de personages te kennen. Je kon helemaal meeleven met de personages, je had schitterende spannende tunes en ook werd de spanning erg lekker opgebouwd.

Halloween II is eigenlijk gewoon een beetje het tegen over gestelde. Je komt de personages niet te kennen, het is vanaf de eerste minuut aan gewoon lomp hakwerk. Het verhaal is niet meer origineel, het is allemaal bekend. De spannende tunes en opbouw van het verhaal zijn drastisch veranderd en dat komt de film niet ten goede.

Het briljante van het eerste deel heeft die dus gewoon duidelijk niet. Dit maakt Halloween II dus een standaard leuk horror filmpje met het hakwerk dat we al zo vaak hebben gezien.

Die scene in de hot-tub mocht er btw wel wezen. Best wel bruut!

2.5*
Op naar Halloween III

Wederom een standaard horror slash film uit de Halloween reeks. Niks bijzonders, allemaal al gezien. Gelukkig dat Michael Myers de show blijft stelen, toch een van de meest enge creeps.

De moorden waren weer gruwelijk, het concept was wat anders dan de andere Halloween delen. Acteurs voornamelijk slecht en niet echt interessante personages. Wel een erg gruwelijk goed einde.

Nu de hele Halloween reeks gezien, van mij mag er gerust nog een vervolg deel komen.

Hell Ride is hard, Hell Ride ruig, Hell Ride is stoer!

Natuurlijk is het plot broodmager, maar daar gaat het hier ook helemaal niet om. Hell Ride heeft namelijk zeer vermakelijke oneliners, stoere motors, keiharde actie en heerlijke muziek. Eigenlijk gewoon een echte Tarantino film, maar dan wel vermakelijk.

Binnen het horror genre is Wes Craven een groots regisseur. Met films als A Nightmare On Elm Street en Scream verdient hij veel krediet. Helaas kan deze beste man ook afschuwelijke horrors maken. The Hills Have Eyes is er hier een van.

Om te beginnen is het plot weinig vernieuwend, de personages zijn gemaakt zonder enige bron van inspanning en zowel het camerawerk als het visuele aspect is erg matig. De gemuteerde kannibalen zien er lachwekkend slecht uit en kunnen mededoor de slechte make-up geen moment serieus worden genomen. Het zijn gewoon een paar mensen met kleren uit de oertijd aan. Belachelijk. Shockeren kan The Hills Have Eyes ook nergens, laat staan een enige bron van spanning creëren. Het begin is alleen nog wel vrij vermakelijk, maar voor de rest is het een amateuristisch clichématig wanproduct.

Regisseur Wes Craven kan nog veel leren van Alexandre Aja. De remake van Aja is namelijk vergeleken met deze film een meesterwerk.

1*

Het is ronduit belachelijk dat regisseur Joe Dante zijn hand mag leggen op een deel uit de Masters of Horror reeks. Hij zorgt met Homecoming dan ook niet voor een horror, maar meer voor een politiek suspense film. Niet heel erg slecht overigens. Het verhaal is origineel, de sfeer is goed en de muziek is passend. Acteerprestaties zijn verder acceptabel en de zombies zien er goed uit. Geen horror, hoort dus absoluut niet thuis in de Masters of Horror reeks, echter dit maakt het vermaak er niet minder om.

Best aardig, maar toch ook best eigenaardig. Het plot is aardig, maar helaas niet erg onderbouwd. Er wordt te weinig aandacht besteed aan het wraakscenario van Simon Hunt. De enkele flashbacks die je krijgt te zien zijn niet voldoende. Ik had graag een mooie band tussen de twee geliefden gezien. Nu lijkt de doldwaze actie van Simon Hunt bijna nergens op gebaseerd. Hetzelfde geld overigens voor de vriendschap tussen Simon en Terrence. Het is helemaal nergens op gebouwd.

The Hunting Party kijkt voor de rest wel lekker weg. Dit komt voornamelijk door de grappige personages, het vlotte verhaal en de vreemde situaties waar het drietal in terecht komt.