Opinions

Leaving Las Vegas (1995) is een prachtige film. Een uiterst realistische en aangrijpende kijk op twee personen die elkaar steun en liefde proberen te geven in een zeer moeilijke periode. Ze respecteren en begrijpen elkaar als geen ander. Ze houden van elkaar zoals ze zijn. Gewoon onvoorwaardelijke liefde, prachtig!

Het verhaal is origineel en in geen enkel opzicht overdreven. Nergens worden de situaties te geromantiseerd of te gedramatiseerd. Het blijft gewoon allemaal goed in evenwicht. Dat vond ik een erg belangrijk element van ‘Leaving Las Vegas’, hier gaan namelijk vele romantiek films nog wel eens de mist in.

‘Leaving Las Vegas’ bevat verder erg goede scènes, gewoon scènes waarbij je kippenvel krijgt. Het einde was ook zo'n kippenvel moment. Erg emotioneel. Overigens wel een einde wat in mijn ogen het beste mogelijke was.

De sfeer is werkelijk waar onbeschrijfelijk. Weet niet hoe ik dit moet uitleggen in woorden. Je leeft helemaal mee met de personages, het voelt allemaal erg confronterend aan. De muziek helpt uiteraard ook mee aan deze geweldige sfeer, persoonlijk vond ik de jazz muziek namelijk formidabel.

De acteer prestaties van Nicolas Cage en Elisabeth Shue waren ook formidabel. Denk dat je hier kunt spreken van de perfecte cast. De rol van Nicolas Cage als Ben lijkt me niet te overtreffen. Elisabeth Shue mocht er qua uiterlijk overigens ook wezen, maar dat even terzijde.

Naast de goede pakkende romantiek en emotionele drama bevat ‘Leaving Las Vegas’ ook nog eens mijn humor. Heb echt meerdere keren in de deuk gelegen. Neem bijvoorbeeld de scène waarbij Ben bijna Sera aanrijdt. Ik kan die scène keer op keer bekijken, geweldig. Nu we het toch over keer op keer bekijken hebben. Na de tweede kijkbeurt (eerste kijkbeurt was paar maand terug) van ‘Leaving Las Vegas’ was ik helemaal verkocht, heb hem deze week nog een stuk of 4 keer bekeken.

Gewoon een geweldige film die een behoorlijke indruk op me heeft gemaakt. Het kan dus niet als een verrassing komen dat ik ‘Leaving Las Vegas’ de volle mep geef en een plek in mijn top10.

5*

Onbegrijpelijk dat Mandy Moore wederom zo'n film uitkiest waarvan ze van te voren toch moet hebben geweten dat het "niet veel" zou worden. Ook voor Robin Williams lijkt me License to Wed een dieptepunt. Het magere plot is lachwekkend slecht, de humor is niet aanwezig en de personages zijn gewoon niet serieus te nemen. En laten we niet beginnen over het jongere kind die de "mentor" met alles helpt. Ongelooflijk.

Toch maakt Mandy Moore op het scherm een hoop goed, vandaar net geen 0,5*, maar een 1,0*.