Opinions

Blijkbaar behoorlijk polariserend, maar vond het eigenlijk wel leuk om te volgen. Drie ontsnapte gevangenen gaan op zoek naar een grote schat, uiteindelijk blijkt naar de vrouw van een van de hoofdpersonages, en onderweg komen ze in verschillende absurde en onnozele situaties terecht. De ontmoetingen met 'Big Dan' Teague en 'Pappy' O'Daniel op kop.

Film is een interpretatie van "De Odyssee", maar dat hoef je niet te weten om het verhaal te volgen. Het is niet de beste Coen, maar kijkt toch gewoon zeer vlot weg. Een leuke inkijk waarbij je de hoofdpersonages leert kennen bij hun roadtrip door (een stukje van) het zuiden van de Verenigde Staten.

Lange tijd donker en abstract, de kille sfeer kruipt het wel onder de huid. De beginscène is (net als bij Longlegs overigens) het hoogtepunt van de film. Door het op zo'n cruciaal moment af te kappen plaats je de kijker voor hetzelfde dilemma, bijzonder goed gedaan. Nadien ontvouwt zich een interessante en occulte horror die nooit verveelt, maar af en toe het ritme wat kwijt is. Er zit oprecht een aantal zeer spannende en zelfs heftige scènes in. Ook nog eens een korte speelduur waardoor het tempo hoog genoeg blijft, meevaller!

Waanzinnige hype, en terecht. Formidabel stukje cinema van Chistopher Nolan. Geweldige rol die Cillian Murphy neerzet. De film mijdt de complexiteit niet, maar wordt ook nergens te technisch. Mooi om ook de evolutie van Oppenheimer in zijn denken te zien en hoe hij naarmate de impact van de bom duidelijk wordt meer last krijgt van zijn geweten om dan (oa door de president) weggezet te worden als een softie. Matt Damon, Emily Blunt en Robert Downey jr. ondersteunen overigens echt feilloos.

De manier waarop deze film ook met geluid speelt, is bijna ongezien. Drie pittige uren die zo voorbij vliegen, helemaal af. Het blaast je werkelijk van je stoel.

Leuke twist en met 2,5* ben ik misschien te streng. Kidman speelt best goed en er hangt zeker een voortdurende spanning, maar als kijker blijf je echt te lang op je honger zitten. Er gebeurt nagenoeg niets waarna we de te verwachten wendingen krijgen. Het had wat mij betreft nog intenser gemogen en het einde wat subtieler. Akelige en duistere sfeer, maar er gebeurt te weinig om de kijker echt 100 minuten geboeid te houden.

Een behoorlijk zware film over een ultieme loser. De gokker die door zijn nietsontziende verslaving steeds verliest. Niet door dommigheid, want Mahowny (gebaseerd op Brian Molony), is een getalenteerde en spitsvondige bankier. De film voelt sterk verouderd aan en naast een vrij sterke Hoffmann slaagt Kwietniowski er niet echt in om andere karakters voldoende uit te werken. De verslavingsproblematiek waar Philip Seymour Hoffman zelf mee worstelde, en die hem uiteindelijk fataal werd, geeft dit verhaal toch wel een extra lading. Behoorlijke vertelling, maar ik begrijp dat deze film nooit echt een succes is geworden.