Opinions

Degelijke thriller met een sterke cast van Cronenberg. Hoewel de speelduur best kort is, lijkt de film toch lang genoeg te duren. Er worden geen overbodige karakters of verhaallijnen geïntroduceerd, in die 95-100 minuten blijft het aantal personages en decors uiterst beperkt.

Anna (Watts) komt, nadat een hoogzwanger meisje komt te overlijden in het ziekenhuis waar ze werkt, tegen wil en dank bij de pater familias een Russische maffiafamilie terecht, uitstekend geportretteerd door Mueller-Stahl. Joviaal, warm en innemend als ideale grootvader, maar met een zeer duistere kant. Hij moet opgevolgd worden door zijn zoon Kirill (Cassel), die de druk absoluut niet aankan. Daartussen bevindt zich de onderkoelde partner in crime van Kirill, Nikolai (Mortensen) zich. Er zitten wel een aantal leuke intriges en twisten in, allemaal netjes uitgewerkt.

Als kijker krijgen we niet echt een inzicht in de bredere werking van de Londense tak van de Russische maffiaorganisatie. Je krijgt enkel vader en zoon Mueller-Stahl, Cassel en manusje-van-alles Mortensen te zien. Ze worden uitgedaagd door de jonge verpleegster Watts, wiens vader in het milieu duidelijk gekend was waardoor ze haar niet kunnen of willen viseren. Naar het einde toe komt alles mooi samen. Geen Cronenberg waar veel denkwerk en dubbele bodems aan te pas komen, maar qua sfeer en acteerwerk zit dit zeker goed.

Uitzonderlijk meesterwerk van William Friedkin. Alle zin en onzin die in het horrorgenre nadien nog kwam is hier (slap) van gekopieerd. Deze film zette ook het horrorgenre helemaal op de kaart. De eerste drie kwartier van de film slepen wat -in deze tijd, waarbij we de jongste 10 jaar bij elke horrorfilm al 30 voorspelbare jumpscares kregen in het eerste half uur- maar Friedkin zet de personages net zeer zorgvuldig neer. Leuk dat er ook wordt gekozen voor een steenrijk gezin uit de gegoede buurt in Georgetown, zelfs daar is de film al revolutionair. Alles wat dan in de volgende 75 minuten volgt is horror van de bovenste plank.

Geniaal hoe je de onschuldige Regan letterlijk ziet transformeren naar een afschuwelijk weerzinwekkend monster. De 'Let Jesus Fuck You'-scène is zo schokkend en iconisch dat ze met de jaren zelfs wat komisch is geworden. Glansrollen voor Von Sydow en Miller en vooral Burstyn uiteraard. Het beste horrorspektakel ooit gemaakt.

Er komt blijkbaar een sequel dit jaar - met Burstyn.

Aardige korte western van Almodovar. De tweede kortfilm van de Spanjaard na the human voice die een tijdje geleden uitkwam. Deze western werd blijkbaar opgenomen onder bijzonder hete omstandigheden in een stukje Spaanse woestijn. Al krijgt het decor niet zoveel schermtijd.

Leuk en meeslepend. De chemie, hoewel er bijzonder weinig tijd is om die op te bouwen, tussen Hawke en Pascal zit meteen wel goed. Na 25 jaar zien beide heren elkaar terug, ze vinden elkaar ook terug maar het wordt ook duidelijk waarom ze elkaar in al die jaren zijn kwijtgespeeld.

Te kort om echt te imponeren, mijn enige minpunt is dan ook dat hij geen langspeelfilm heeft gemaakt . Pascal en Hawke hadden dat ongetwijfeld aangekund en boeiend kunnen houden.