Opinions

Na jaren te hebben gezegd dat ik deze film eens een keer moet kijken, ben ik er eindelijk aan begonnen. Ik heb Marathon Man nooit gezien die aardige gelijkenissen schijnt te hebben, ik heb het boek nooit gelezen, dus ik ging er onbewust blanco in. Ik was er toch wel benieuwd naar, dit was toch het laatste grote kunststukje van zowel Gregory Peck als Laurence Olivier en dat in een film die wat betreft genre en onderwerp enorm afweek van hun oeuvre.

Het bleek uiteindelijk een spannende en vervreemdende ervaring. Het begin was ijzersterk en nam je mee in de mystiek en de ongrijpbaarheid van de situatie. Dat kwam mede omdat het verhaal direct tot de opbouw van het plot over gaat. Mengele wordt heerlijk geïntroduceerd, met een wit 3-delig pak die doet denken aan een dokter. Evenals de introductie van Liederman, het is vanaf het begin al duidelijk dat nazi-jagen geen financieel aantrekkelijk beroep is.

Het kat-en-muis spel verhaalvertelling werkt goed en het verhaal wordt stapsgewijs verteld. Ik had alleen het gevoel dat nadat het plan van Mengele werd afgebroken door zijn meerdere het verhaal te snel naar de climax toewerkte. Op hetzelfde moment wist Liederman dat de zonen van de vermoorde vaders allemaal clones van Hitler waren en wie er de volgende is die op de lijst stonden. Er had van mij meer geconcentreerd mogen worden op de roadrace tussen de pro- en de antagonist. Maar het proces van vertellen loopt aan de andere kant ook weer zo soepel, dat ik dit geen kapitale blunder kan noemen. Het einde vind ik aan de andere kant vrij raar en verwarrend. Bobby (een van Hitlers clonen) kijkt naar het lichaam van de door honden verscheurde Mengele terwijl hij daar gefascineerd door is. Ik kon er te moeilijk de vinger op leggen wat het verhaal mij probeerde te vertellen. Het boek eindigt met een van de clones van Hitler die een menigte toespreekt en zijn verbale talenten ontdekt. Dan is het mij veel duidelijker dat Mengeles plan om een nieuwe Hitler te maken kans op slagen heeft.

Deze film keek lekker weg en was oprecht spannend. De kritiek dat het gedateerd overkomt vind ik niet belastend voor het kijkplezier. Wellicht had ik het nog interessanter gevonden als ik in de jaren 70 leefde en de film in de bioscoop zag. Op het moment dat de film uitkwam was het lot van Josef Mengele nog steeds onbekend en was hij nooit gepakt voor zijn misdaden. Er was een hele legendevorming gebouwd rond deze man. Rond dezelfde tijd kwam Marathon Man uit met een personage die was geïnspireerd op Mengele en 8 jaar later zou Slayer ook een duit in het zakje doen met het nummer Angel of Death. Nu weten wij dat hij in 1979 (nog geen jaar nadat de film uitkwam) is overleden aan een hartinfarct in Brazilië waar hij naar toe was gevlucht en verdween met deze informatie de legendevorming.

Grappig om ook een jonge Bruno Ganz te zien die jaren later ironisch genoeg Adolf Hitler zou spelen in Der Untergang.

Uiteindelijk best een sterke film die mij heeft verrast en nooit echt in verval raakte. Al kraakte het naar het einde wel een beetje.

Geweldige animatie.

Een machtig mooi contrast tussen het braafste highschool-verhaaltje wat je maar kan bedenken en de brute boze dimensie waar je mee geconfronteerd wordt. Het contrast creëerde vooral mysterie en de manier waarop het de kijker laat nadenken gaat gepaard met een zeer hoog niveau aan animatie. Bovendien zit het verhaal zeer goed in elkaar en verveel jij je in geen moment. Zelfs wanneer je het idee krijgt dat de vriendschap tussen Yomi en Mato wel erg kwijlerig en braaf begint te worden, want je kan zomaar weer geslingerd worden in een parallel universum waar alleen maar plaats is voor donkere gedaantes en woeste gevechten. De kijker raakt aan het eind verward. Meestal vind ik dat gewoon een gebrek aan een goed verhaal, maar ik verdenk de regisseur er van dat hij vooral met zijn kijkers wou spelen. Wat is er nu uiteindelijk met Yomi gebeurd? Wie was die duistere dame in het parallelle universum met het zo krachtig getekende witte haar? Wat is er in de periode gebeurd voor en na de aftiteling of was dit een zogeheten flashback? Al deze vragen motiveren mij om eens een kijkje te nemen naar de OVA. De fantasiebeelden zijn schitterend en als Beksinski een Japanner zou zijn geweest zou hij een goeie poging hebben kunnen ondernemen om de mooie duistere sfeer te kunnen weerleggen. Ik heb mij over het algemeen dus niet geïrriteerd aan het aardse stuk, aangezien het allemaal deel van het verhaal bleek te zijn. Het verhaal zou er echter niet onder lijden wanneer de regisseur wat meer aandacht had geschonken aan het fantasiestuk.

4*

Edit: Ik ben nu bezig met het bekijken van de serie die ook aan te raden is. De animatie is minstens net zo mooi en het verhaal zit ook hier goed in elkaar. Iedereen die nog hoopvol naar een anime zoekt is dus bij deze aangeraden.