Opinions

Sergio Leone.

Een regisseur die ik hoe meer ik er van zag steeds beter ben gaan vinden. Op western gebied heeft hij voor mij zijn diensten al meerdere malen bewezen alleen hoe zit het een Amerikaans misdaad/drama?

Er wordt veel met tijden heen en weer gesprongen. Je krijgt eerst een stuk van het einde te zien waarna de twee eerdere stukken worden ingevuld. Het eerste hiervan was veruit het leukst. De jochies die streken uithalen zijn bijzonder leuk om naar te kijken. Vervolgens krijg je zijn periode na de gevangenis te zien. Deze is helaas een stuk minder interessant. Het enige wat me hiervan nog wist te boeien was zijn verhouding tot zijn jeugdliefde. De laatste fase van het verhaal was wel weer wat beter alleen het haalt het bij lange na nog niet bij het eerste stuk uit de kinderfase.

Once upon a Time in America haalt vooral zijn niveau door de muziek. Het nummer Yesterday van the Beatles is perfect getimed. De gehele film lang is de muziek van meesterlijk niveau. Iets waar Leone bij films wel vaker zijn stempel op zet. Elke scène leek de muziek perfect bij te passen, hierdoor kwam de sfeer beter naar voren.

De sfeer is de hele film lang erg mooi. Erg statisch gefilmd, iets wat ik niet als iets negatiefs zie, de shot met de filmposter is een van de mooiste uit de film en komt op deze manier nog beter tot zijn recht. De scèneovergang met de bellende telefoon aan het begin was wel echt bloedirritant.

Acteerwerk was ook erg goed. Zoals al vaker gezegd deden de kinderen het minstens zo goed als de volwassenen. De Niro en Woods zetten prima rollen neer.

Goede film die door de muziek naar een hoger niveau getild wordt.

3.5*

Erg bijzonder.

Een film waar ik al een tijdje tegen op zag. Waarom weet ik niet precies maar iets beviel me niet. Dit bleek echter heel erg mee te vallen. Het behoorlijk zware onderwerp wordt erg luchtig gebracht. Mooi ondersteunt door een aantal komische momenten. McMurphy wordt geweldig gespeeld door Nicholson, ik weet nog steeds niet wat ik nou van hem moet denken. Was hij nog echt gestoord of niet?

Acteerwerk was zoals al gezegd erg goed. De indiaan was geweldig. Een van de beste personages die ik de laatste tijd heb gezien. De zuster werd wel aardig gespeeld, niet zo geweldig als ik van iedereen gehoord heb. Ze heeft het denk ik vooral te danken aan het script dat haar de gelegenheid geeft af en toe eens goed sadistisch te zien. Een voorbeeld hiervan is de honkbalwedstrijd. Om nou te zeggen dat ze het script echt geniaal vorm geeft vind ik veel te ver gaan.

Er heerst de hele film lang een erg luchtige sfeer die het aangenaam maakt er naar te kijken. Een einde dat ik nog wel een tijdje zal onthouden.

4*

Lastig te beoordelen.

Bij het beoordelen van een documentaire krijg ik het vaker lastig. je kunt niks zegen over het camerawerk, acteerwerk etc. Het gaat voornamelijk over de inhoud en die was in deze film (misschien wel te erg) in orde.

De grote filosofische oneliners die je hier op je af krijgt is niet normaal meer. Je moet er met je hoofd continu bij blijven, niet omdat het een heel ingewikkeld verhaal heeft maar omdat er anders niet zo veel aan is. De teksten moeten over het algemeen even bezinken en daar hebben ze wel erg weinig tijd voor open gelaten. Er zitten geniale uitspraken tussen die ze moeilijk weg hadden kunnen laten en ik denk dat ze zo een goede samenvatting hebben gemaakt van de 300 uur beeldmateriaal die ze oorspronkelijk hadden. Dit is tevens het grootste probleem ze wilde alle boeiende uitspraken er in stoppen alleen doordat je minder tijd hebt om ze te laten bezinken komen ze een stuk minder binnen. Het had beter gewerkt als ze de helft minder uitspraken er in hadden gestopt alleen met een uitgebreidere uitleg erbij. De stukjes waar ze dan voor afwisseling zorgde waren erg zwak en sloegen de hele tijd weer op hetzelfde, namelijk hun beleving en hun oh zo geweldige ervaring....

De verscheidenheid aan uitspraken heeft natuurlijk ook zijn positieve kant. Doordat er vanaf veel verschillende filosofieën verteld wordt weet je er al snel een paar uit te kiezen die je boeien. Ik merkte dat ik dit onbewust deed en meer over hun uitspraken nadacht dan over de rest. Er zaten ook veel uitspraken tussen waar ik het niet mee eens was. Ik had hem graag uit de tv willen sleuren om met hem in discussie te gaan alleen dat gaat niet zo makkelijk.

Een concept zoals Earth heeft had beter gewerkt. Ze probeerde nu te veel informatie te stoppen in die korte 80 minuten, zoals ik al eerder zei werkte dit niet goed. Earth heeft ook een hoofdfilm die heel globaal 80 minuten verteld alleen daarnaast een erg uitgebreide serie van 500 minuten die voor de mensen die er in geïnteresseerd zijn nog veel meer te bieden heeft.

De film is alhoewel hij soms wat langdradig aandeed zeker geschikt voor een 2de kijkbeurt. Ik heb voor vele uitspraken nog niet de gelegenheid gehad ze te laten bezinken. Ik hoop hier de 2de keer (ook) van te kunnen genieten.

Over het algemeen een geslaagde documentaire die erg waardevol kan zijn als je je hoofd goed er bij houd.

3.5*

Sterk bovengemiddelde horror/thriller die in de tweede helft regelmatig uit de bocht schiet. Jammer, want dit had in potentie alles om een van mijn favoriete films te worden.

Zaken waar de film uit de bocht vliegt:

1. Het is geloofwaardig dat de vader zijn vrouw lange tijd niet gelooft. Nadat zij echter aan komt zetten met gegevens van een psychiatrische instelling moeten toch de oogkleppen wel een beetje gaan wijken.. Jammer want hierdoor verliest het een stukje geloofwaardigheid.
2. Nadat moeder Esther uitschakelt en deze tussen de planten ligt verlaat zij de plek gewoon weer met haar dochter. Zorg toch in ieder geval even dat je Esther echt uitschakelt..


De film doet daarnaast een hoop goed, met name het eerste uur en de plottwist.

3.5*