Opinions

Erg jammer.

Het is lang geleden dat ik een film heb gezien met zo'n geweldig concept. Tijd als betaalmiddel zou erg goed moeten werken in een film. Helaas was dat hier niet het geval. Ik stoorde me meteen aan het begin al aan die stem die dan maar even ging uitleggen hoe het allemaal in elkaar zat. Uitleg moet door middel van beelden met ondersteuning van woorden en niet andersom! Daar is het een film voor en geen boek. Verder wist de film wel enigszins te vermaken. De keuzes van de vrouwelijke hoofdpersoon voelden erg onrealistisch aan maar goed ze is dan ook geen top actrice.

De grootste maar in deze film heb ik bij het acteerwerk. wat een ongelukkig gecaste acteurs. Ik ben al totaal geen fan van Murphy die ik reeds kende uit badman en inception. hij heeft de grote gave om zo ontzettend emotieloos te spelen dat het gewoon vervelend wordt om naar te kijken. In sommige film zoals Red eye werkt dat alleen hier niet. Hij doet erg zijn best om er nog iets van te maken alleen het blijft gewoon een erg oppervlakkig karakter zonder enige diepgang. Dat hij dood ging doordat hij zijn tijd was vergeten sloeg ook echt helemaal nergens op. Iemand die al 25 jaar elke dag bezig is met zijn tijd vergeet dat echt niet zomaar in een keer. De renscène die er op volgde met Timberlake wist ook niet te overtuigen. Gewoon een herhaling van zetten. De relatie tussen de afstand die ze moesten afleggen en de tijd die ze er voor hadden had ook nooit gekund. Timberlake is gewoon een slechte acteur. Dat blijkt hier maar weer eens. Erg saai personage dat niet weet te overtuigen. De enige die een interessant personage neer zette was de rijke man.

Tja ook erg onrealistisch dat de timekeepep in de achtervolging zo scheef schiet als wat en Seyfried even omdraait vanaf in telefooncel en meteen een voltreffer maakt. Dit terwijl ze nog nooit een pistool vast heeft gehad.

Leuke uitspraken met tijd er in verwerkt zoals: don't waste my time, i don't have enough time en your time or your life.

Jammer dus, weer een prachtig concept dat door de slechte uitvoering de grond in is geboord. Ik ben benieuwd naar jullie visie hier op.

1.5*

In het kader van de mijn wekelijkse -bekende moviemeter gebruikers top 10 lijst films kijken- was deze keer Xav aan de beurt. Ik was erg benieuwd na deze film, Lynch zijn films zijn (bijna) altijd erg bijzonder. En in veel gevallen ook niet te volgen. Maar dit was me toch een rit zeg, kleine 3 uur lang voor de tv gehangen. Deze film begon echt ontzettend onduidelijk! Dan heb ik het met name over het eerste half uur. Er is tot nu toe nog geen film geweest die ik na de eerste keer kijken nog niet snapte. En plots na 40 minuten viel het hele verhaal voor mij weer op zijn plek. Toch raak ik later weer van het goede padje af, dit wordt later in de film alleen maar erger totdat ik op een gegeven moment er echt helemaal niks meer van volgde.

toch spatte bij deze film de kwaliteit eraf, in dit opzicht misschien wel (een van) de mooiste die ik ooit heb gezien. Het camerawerk was ronduit geweldig. Hoe dicht ze op de gezichten zitten en het inschenken van de thee. Gewoon geweldig hoe ze hiermee dat mysterieuze sfeertje weten te scheppen.

Ook het acteerwerk was ronduit geweldig. Dern nam haar rol erg serieus en zette een mooi staaltje acteerwerk neer.

tja ik geef deze film voor nu 3.5 ster alleen als iemand me hem een beetje zou kunnen uitleggen dan wordt het misschien wel 4

Verschrikkelijk lastig te beoordelen.

Ik heb altijd gezegd dat ik films zonder enge sfeer met schrikmomenten hopeloze horror vind. Bij deze film krijg ik het dan helaas moeilijk. De film heeft zo ontzettend veel schrikmomenten en ze werkten gewoon allemaal. Wan laat zien dat hij ook deze tak van de horror onder de knie heeft. De film moet het volledig hebben van de schrikmomenten en dat is niet fijn kijken. Wan spitst zich er zo erg op toe dat je na een tijdje ''bang'' wordt voor de schrikmomenten zelf. Dit komt doordat ze allemaal uit het niets vielen. Deze moderne poltergeist heeft me zeker weten te vermaken, in ieder geval al meer dan het origineel.

Acteerwerk is wel aardig en de editing, kleurgebruik op het eind is erg mooi gedaan.

Ik zal dit gewoon zien als een uitzondering want eng was deze wel.

4*

Fenomenaal.

Net weer gekeken en wat ben ik toch onder de indruk. Ik betwijfel of deze ooit uit mijn top 10 zal verdwijnen.

We krijgen het levensverhaal te zien van ''Alexander Supertramp''. Het geheel werkte gewoon de film deed wat hij moest doen alleen op een fenomenale manier. Deze film geeft mij het absolute gevoel van vrijheid en als ik hem daar zo zie lopen ben ik eigenlijk toch wel jaloers. Het liefst zou ik meteen mijn spullen pakken en er op uit trekken, maar helaas zit dit allemaal een stuk complexer.

Het acteerwerk is fenomenaal te noemen. Hirsch speelt prachtig en mede door zijn toedoen wordt deze film naar een nieuw niveau getild.

Het einde is prachtig verfilmd. De flashbacks doen genoeg om je te laten huilen en hierdoor komt het einde ook een stuk overweldigender binnen. Wat ik de eerste keer niet begreep was dat hij door zijn moeilijke thuissituatie het lastig vond om liefde te accepteren van de vele mensen die hem dat wilde geven. Het einde waar hij dan beseft hoe veel de mensen van hem hielden is prachtig

Stiekem ook wel erg genoten van de soundtrack society.
5*

Wow, erg onder de indruk.

Naar aanleiding van zijn hoge rang in de laddercompetitie en het lezen van een aantal recensies begon ik toch wel heel erg benieuwd te worden naar de film. Bij voorhand wist ik niet echt goed wat ik moest verwachten, een heftige film? Dat was in ieder geval zeker. Toch dacht ik dat de heftigheid meer te zoeken was in een Martyrs achtige vorm. Deze laatste heeft nou niet echt een geweldige indruk op me achter gelaten. Wat dit uiteindelijk bleek te zijn is op een fenomenale manier in beeld gebracht.

De tagline ''tijd maakt alles kapot'' is de basis van de film. Het wordt op een erg goede manier verfilmd. De boodschap wordt zo direct, treffend en schokkend als het maar kan overgebracht.

In het begin was ik meteen een beetje verward, je ziet vaak dat ze beginnen met een bepaalde gebeurtenis en daarna de rest van de film er naar toe werken. Hier werd evenals bij Memento bij het eind beginnen en bij het begin geëindigd. Bij memento was ik niet zo heel erg overtuigd van de toegevoegde waarde, bij deze film past het echter perfect bij het verhaal.

Het aantal heftige scènes in de film valt reuze mee, het is het gevoel dat de regisseur in de betreffende scènes weet te leggen. Alsof je zelf op dat moment er bij bent, je wil ingrijpen maar het kan niet, dat gevoel van frustratie wordt hier perfect verfilmd. Mijn laatste uitspraak zou ik misschien terug moeten nemen. Tijdens de verkrachtingsscène zie je ook een man op de achtergrond verschijnen die nadat hij even bleef staan weer gewoon door liep. Ik denk dat veel mensen in zulk soort situaties niet de dingen doen die ze denken te doen en dat uiteindelijk toch je individuele overlevingsinstinct het van je normen over neemt. Deze kleine gebeurtenis weet de scène net dat ene zetje mee te geven, laat het net boven de andere verkrachtingsscènes uitstijgen. Wederom een zeer succesvolle keus van Noé. Dan hadden we natuurlijk ook nog de scène met de brandblusser. De impact is hierbij vele male groter dan die van bij de saw films, en dat is knap.

De muziek was erg nadrukkelijk aanwezig. Ik stoorde me er totaal niet aan, het paste juist perfect bij de beklemmende sfeer die de film de hele tijd met zich mee droeg. Het gaf een beduidende meerwaarde aan het eerste deel in de film en sloot erg goed aan bij de roes waar de hoofdpersoon zich in bevind.

Dit is ook het geval met het camerawerk. De scèneovergangen zagen er bijzonder professioneel uit. De regisseur heeft echt moeite gedaan om je in het verhaal te houden, zo weinig mogelijk abrupte overgangen en cuts. Deze laatste was misschien wel aanwezig alleen het kwam erg soepel over. Dit is toch wel iets waar ik me erg aan kan irriteren in een film als Paranormal Activity waarbij ik er toch zeker 30 gezien heb door de hele film heen.

Acteerwerk is ook erg goed. Elke speler doet het goed alleen Cassel steekt er toch wel met kop en schouders bovenuit, werkelijk fenomenaal in beeld gebracht.

En toen kwam het einde, Een einde dat ik totaal niet zag aankomen, ik dacht dat er nog een heftige eindscène zou komen die de rest van de film zou ruïneren. Noé weet zich echter perfect in te houden. Het rustige einde maakt een ontzettend grote indruk, de boodschap ''tijd maakt alles kapot'' wordt hier pas echt duidelijk. Het totaalplaatje dat gevormd wordt kan gewoon niet beter. De scène in het park net nadat je je realiseerde dat het gewoon iedereen kan overkomen heeft een diepe indruk achtergelaten. Al die kinderen die daar vrolijk rond rennen alleen die zo met de kwade dingen van het leven geconfronteerd kunnen worden.

Dit was hem dan, ik heb nog verschrikkelijk veel te zien, te beginnen met de top250 maar misschien geef ik Noé toch even voorrang. Wat wordt de boodschap goed overgebracht, treffend, direct, heftig. Dit zal een film zijn die ik niet snel vergeet. De boodschap die deze over brengt al zeker niet want ook al is hij erg depressief, eerlijk gezegd zit er wel wat in.

5*