Opinions

Wel aardig.

Mijn New kids koorts is al weer een tijdje verdwenen. Deel één was geniaal te noemen alleen hier mist het toch net wat. Het accentje begon voor het eerst te storen, ook kwam het allemaal wat minder ''overtuigend'' over. Hiermee bedoel ik te zeggen dat het leek alsof ze twijfelde aan hun eigen grappen en dan vooral in het begin. Dat irritante mannetje die New Kids gaat afkraken, maar laten we eerlijk zijn hij heeft wel gelijk. Ook de erg flauwe bioscoopscène waar ze op het eind nog een terugkoppeling naar maken slaat volledig de plank mis.

Om te beginnen de herhaling van grappen tot het irritante toe. Drie keer een mislukte salto achterover, drie races, vijf mensen die onverwachts in hun nek gebeten worden door een zombie, drie keer een raar mannetje dat instapt. Het was gewoon allemaal te veel herhaling. Ze durfden niet goed meer de risico's te nemen om een nieuwe grap te maken. Als ze dit dan wel deden gingen ze voor mij te ver of waren ze niet leuk. Een van de laatste scènes zal ik als voorbeeld nemen. Het op de trein zetten van de zombies. Bijzonder gewaagde humor alleen deze ging voor mij toch echt te ver.

Acteerwerk was goed in orde. Iedereen acteert dermate overtuigend. Ook visueel zat het aardig in elkaar. Een groot aantal zombie scènes zag er goed uit en weet mij wel degelijk te overtuigen.

De film bestaat uit twee delen. Deze zijn ook weer opgebouwd uit verschillende stukjes die erg aan de New Kids sketches doen denken. Het woord onsamenhangend lijkt me daarom hiervoor ook wel op zijn plaats.

De muziek was erg goed. Vooral die van de openingsscène wist me weer meteen te boeien.

Uiteindelijk blijft er gewoon een leuk filmpje over, het miste toch net de genialiteit van deel één maar het is geen slechte sequel.

3*

Geweldig.

De film begint weer zoals vele standaart Cage filmpjes. Hij deed me ook erg denken aan Knowing en Bangkock Dangerous. Toch steeg deze ver boven de twee eerder genoemde films uit.

Het concept op zich is al geniaal te noemen. Hoe verder we in de film komen hoe meer er mee gedaan wordt en hoe meer Tamahori plezier in het maken van de film lijkt te krijgen. Normaal moet ik het nooit zo hebben met de filmrelaties alleen deze ging recht door het hart. Wat een gevoel weet Cage in de betreffende scènes te leggen. Als dit stukje er op zit gaan we verder met de uitwerking van de rest van het verhaal dat ook de hele tijd blijft boeien.

Zoals ik al zei acteerde Cage geweldig. Biel speelt hier ook voortreffelijk en de combinatie maakt het dat de film werkt.

Tegen het einde wordt de film een heel stuk genialer. De scène dat hij bijvoorbeeld beschoten wordt en telkens met andere bewegingen twee minuten vooruit gaat in de tijd is geniaal te noemen. Voortreffelijk uitgewerkt concept dat volgens mij geen fouten bevat. De passie voor de cinematografie spat er van af.

Wel een erg grote schoonheidsfout op de hoes. Hier staat de naam van Biel boven het hoofd van Cage en En Moore boven Biel, eigenlijk geen enkele goed dus.

Eigenlijk gewoon zowat perfect gedaan.

4*

Erg goede Romero.

Romero is voor mij een regisseur met een regisseur die het degelijk doet alleen nergens echt boven de middelmaat uit weet te stijgen. Zijn zombiefilms zijn in de meeste gevallen erg vermakelijk alleen nooit meer dan dat. Met Night of The Living Dead weet hij dit wel te bereiken.

De openingsscène beloofde al meteen veel goeds, mooi om te zien hoe er clichés passeren die toen nog geen clichés waren, zoals het vallen van de vrouw.

Het middenstuk is ook zeker niet zwak maar had net wat meer om het lijf mogen hebben. De spanning had net wat meer mogen zijn. Ook had de dreiging van de zombies net wat groter mogen, misschien wel moeten zijn. Hier en daar een zombie die naar binnen glipt had het al interessanter gemaakt en had ook de kelder discussie wat meer diepgang gegeven.

Acteerwerk was bij vlagen erg irritant, het einde was ik dan wel weer erg fan van.

4*

Erg leuk.

Horror is een genre dat altijd erg leuk is om naar te kijken. Nightmare on elm street is een klassieker die ik nog nooit gezien had en gisteravond maar eens de kans heb gegeven. Ondanks dat het hier en daar wat gedateerd aandoet is hij me zeker niet tegen gevallen.

Sfeer, dat is waar oudere horrorfilms het van moeten hebben. Visueel is het zonder ook maar één uitzondering allemaal erg verouderd. Die sfeer was erg goed aanwezig. De openingsscène is al meteen erg sterk. Ondersteund door een goede onheilspellende soundtrack loop je mee door de droom van het hoofdpersonage. De soundtrack geeft de film echt een mooi zetje mee. Alhoewel het nergens echt spannend wordt is er wel de hele tijd een onheilspellend spannend sfeertje. Erg knap voor een film die al zeker 25 jaar verouderd is.

Nachtmerries zijn mooi om een horrorfilm over te maken. In de echte wereld zit je altijd aan bepaalde realiteitsgrenzen vast alleen in dromen vallen die allemaal weg omdat het slechts de gedachtes van de hoofdpersoon zijn. Je komt dan tot bijvoorbeeld een ''kauwgomtrap'' of een Krueger die zichzelf snijdt met een grote lach op zijn gezicht.

Acteerwerk was zwak. Ondanks dat ik nog steeds geen echt fan ben van Depp blijkt hier wel dat hij van ver heeft moeten komen.

Goede horrorfilm alleen niet eng te noemen.

3.5*

mierzoet gemeumel.

Ik had van tevoren al grote twijfels bij deze film. Helaas werden ze niet minder toen de film begon. Het script is van zichzelf al waardeloos cliché. Hoe vaak is er al niet iets verfilmd waarbij ze eerst uit elkaar gaan en daarna op het einde weer bij elkaar komen. Het hele verdere verhaal barst ook nog eens van de clichés. Jammer dat ze dan ook nog die oudjes erbij moeten doen. Ik had de eerste keer dat ze in beeld kwamen al door dat het om de hoofdrolspelers ging.

Acteerwerk is nog wel redelijk. De enige reden waarom ik bleef kijken was door die beeldschone Rachel. Noah acteerde slecht en verder is het niet echt interessant om naar te kijken omdat je de verdere verloop al kan raden.

Montage en visueel is het niet veel bijzonders. Helaas, goed geprobeerd maar we hebben het zoveelste mierzoete liefdes filmpje.

1.5*

Te populair.

Now you see me, is een film waar ik met best hoge verwachtingen naartoe ging. De vergelijking met The illusionist en The prestige is natuurlijk snel gemaakt. Now you see me, hoort naar mijn mening niet in dit rijtje thuis.

In Now you see me, wordt het thema illusionisme behandelt. Een erg interessant thema waar veel mee gedaan kan worden. De makers hebben deze kansen absoluut gegrepen, alleen hebben ze er net wat te veel mee gedaan. Ze hebben het gedeelte illusionisme weggehaald en er meer magie van gemaakt. Regisseur Leterrier heeft het ilusionisme gezien als een mogelijkheid al zijn fantasieën in de film te verwerken. Het aantal onverklaarde trucs stoorde mij erg. Ik heb er in principe geen problemen mee als er iets niet verklaard wordt, alleen het aantal onmogelijke trucs wat hier niet verklaard werd was veel te groot. Een voorbeeld is wanneer een van de illusionisten in het gordijn springt en een seconde later achter hem staat. En daarnaast nog de sprong van het gebouw op het einde waar ze in geld uiteen vallen.

Het tweede punt in de film waar ik me aan irriteerde was de romantiek die ze probeerde toe te voegen. Erg storend werd dit vooral tegen het einde, gelukkig werd het niet helemaal uitgewerkt en werd er een deel aan de fantasie van de kijker overgelaten.

Wat me verder nog stoorde aan Now you see me, was het grote aantal verschrikkelijk ongeloofwaardige plottwisten. Er zaten al veel twisten in die veel te ver gingen, alleen de plottwist op het einde is gewoon een regelrechte ''fuck you'' naar alle kwaliteitsfilms waar plottwisten in voorkomen.

Alles tezamen een te populair filmpje, die boom die op het einde ook weer terug komt en het taalgebruik door de hele film waren storend.

Natuurlijk zaten er ook positieve kanten aan Now you see me. Het onderwerp is boeiend en ook het acteerwerk was goed te noemen.

Al met al een krappe 2*.