Opinions

Mooi klein filmpje met sterk acteerwerk en leuke personages.

Zeker een onderhoudende film maar tegelijkertijd ook wat oppervlakkig en gladjes.

Min of meer zoals het hoofdpersonage.

Eenzijdig en bij tijd en wijlen mierzoet zoals het dieet van de hoofdpersoon. De vele wows en lachjes bij een nieuwtje over het experiment begonnen me te irriteren net als de tunnelvisie van de makers. Tuurlijk is suiker slecht, maar een aangepast dieet is geen panacea. Als alle ongein uit deze documentaire zou zijn gehaald houd je een half uurtje over.

De film begint sterk met het verhaal van de oorsprong van Han Solo. De sprong in de tijd die daar op volgt had van mij achterwege mogen blijven. Het minieme aantal geslaagde grappen in de te lang voortslepende film en het vervelende typetje dat Adam Sandler speelt, zorgen ervoor dat ik niet meer dan 1½ sterretje toebedeel.

Onderhoudende film met een sterke cast, zo overtuigt de schoonmoeder. Ik zat te gissen waar de film zich afspeelt tot ik Lyon op een tram zag staan. Mooie beelden van deze interessante stad aan de Rhône.

Op het eind komt de film in een stroomversnelling waarbij in de laatste vijf minuten haast meer gebeurt dan in de voorafgaande speeltijd.

Aardig om gezien te hebben.

Best een balanceeract tussen drama en de gulle lach. Door de cast lukt het wonderwel om het evenwicht te bewaren. Die cast bestaat uit acteurs die ik al menigmaal in Spaanse Netflix gezien heb zoals Carmen Machi die me meestal wel bevalt en hier ook en Dani Rovira.

Echt goede grappen zitten er niet in de film maar de sfeer die wordt neergezet is prettig, de beelden van Vietnam zijn mooi en alles komt goed.

Futloze, voorspelbare film waardoor Mr Freeman en Mr Banderas zich ongeïnspireerd een weg banen. De rest van de cast bakt er ook niet veel van. De verschillende accentjes doen denken aan een toneelvereniging ofzo.Vooral de blonde actrice vond ik slecht acteren.

De film zit echt propvol clichés en kan zo goed als voorbeeld dienen voor toekomstige filmmakers.

Anderhalf sterretje, één voor de ontknoping en een halve ster voor de moeite.

De beelden van Guadalcanal zijn prachtig en de film geeft een goede weergave van de impact van oorlog.

Malicks manier van filmmaken heeft ook hier een haast bedwelmende uitwerking op me. Toch wel één van de sterkste oorlogsfilms die ik de laatste tijd heb bekeken.

Fijne film waarbij de sfeer op Antarctica een grote rol speelt. De spanning wordt kundig opgebouwd en het einde is tamelijk vooruitstrevend te noemen. Sowieso enigszins relevant want er schijnt van alles onder het langzaam ontdooiende permafrost tevoorschijn te kunnen komen.

Voor het DL is me niet verteld dat Paul Rudd een hoofdrol in deze film heeft, een bummer maar heb me hier gauw overheen gezet. Judd Apatow weet toch wel weer iets geinigs voor te schotelen. Fijne dialogen, een paar grappige personages. Zo vind ik vooral de dochters Zadie en Charlotte (spreek uit Charlit) leuk. Heb me hier behoorlijk mee vermaakt, voldoende vertier.

Bij gebrek aan The Interview ben ik deze gaan kijken. Na het kleffe Hollywood begin waarin de sterren over elkaar heen tuimelen volgen wat grappige momenten maar de onderbroekenhumor overheerst.

Matig.

Door de cinematografie toch wel een aardige film omdat het verhaal niet echt indruk weet te maken.

Het stemgeluid van Penn is nogal bijzonder en verder zitten er ook nog wel wat grappige dingetjes in de film. Heb nu alle films van Sorrentino gezien en vind dit toch wel de minste.

Inderdaad een originele film die ook onderhoudend is en waarvan ik wilde weten hoe het verhaal verder zou gaan. Door de opzet wel wat saai en langdradig bij tijden en echt grappig vind ik het allemaal niet.

Aardig.

Film die de legende over Thor buitengewoon serieus lijkt te nemen, iets wat mij desondanks niet helemaal gelukt is. Thor doet me denken aan Partyboy(Jackass) om s wat te noemen. Toch zit er wel enige humor in het moderne gedeelte. In New Mexico volgen we Jane en haar team die stuiten op de uit de hemel gevallen Thor. Vooral het contrast tussen de werelden zorgt voor luchtigheid.

De gedreven onderzoekster Jane Foster wordt gespeeld door de charmante en aantrekkelijke Ms Portman die er een wat vreemde keuze voor films op nahoudt de laatste tijd maar dat terzijde.

Toch zorgt haar aanwezigheid ervoor dat ik 3 sterren, een krappe voldoende toebedeel aan deze film.

Portret van een Chinese man die zijn dochter in de VS opzoekt. Gebeurt weinig in deze film, het acteerwerk is prima. De eenzaamheid van de personages is voelbaar.

Een aardige film maar de Oscar voor Ms McDormand beschouw ik als eentje voor haar gehele oeuvre. Dat de heer Rockwell voor deze rol een beeldje heeft gekregen verbaast me wel wat. Enfin.

De film heeft een komisch uitgangspunt en kent enige humoristische situaties. Dit gemixt met het nodige drama en een sterke cast plus een piepklein whodunnit aspect levert een onderhoudende film op. Maar ook niet meer dan dat.

Aparte film, totaal anders dan verwacht. De begrafenisscene blijft als soort van rode draad fungeren. Ik heb niets vooraf gelezen voor het kijken en dacht dit is een komedie waardoor de tragiek aan het begin van de film nog niet echt binnenkwam. Vond het wel geinig, wat een bizarre man, dat soort gedachten.

Naarmate de film vordert en de boel verder in elkaar stort veranderde mijn beeld. Sowieso is elke scène tamelijk ongemakkelijk om naar te kijken door het gedrag van Jim. Maar ondanks het neurotische, het op de zenuwen werken en de keuzes die hij maakt krijg je toch een zwak voor de beste man. Knap gedaan van de acteur, regisseur en producer. Vond de rest van de cast ook wel aardig spelen zoals bijvoorbeeld het meisje dat Chrystal speelt.

Deze Bond film begint op een plek waar James zich als een vis in het water zal voelen, het Engelse platteland. De film ziet er uiterst verzorgd uit met mooie locaties en goed camerawerk.

SPECTRE is een geduchte tegenstander en wat ook een plus is van deze uit de reeks zijn de prachtige dames die op komen draven.

James Bond zwemt wat af en van mij had dat wel wat minder gemogen. Al met al een degelijke Bond die ik op zich wel kan aanraden.

Typische talking heads documentaire met veel oud-politici en als opvallendste figuur Popeye een van de beruchte sicarios die zijn zegje doet. Voor degenen die Narcos volgen biedt het weinig nieuwe inzichten.

Wel een genuanceerd verhaal over de heer Escobar waarbij de man als psychopaat wordt neergezet. Lijkt mij redelijk accuraat.

Een leuk filmpje, deed me wat denken aan the Adjustment Bureau. Frisse stijl maar de film kent ook een paar wat saaie stukken en niet elk kruispunt in het leven van Max is even boeiend. Net als de hoofdpersoon had ik ook af en toe een wegtrekker.

Een aardige film van Medem maar ik vind dit toch een pak minder dan ander werk van de man. Het verhaal zwalkt mij teveel terwijl het uitgangspunt zoals beschreven in de synopsis best intrigerend is.

Een fascinerend en tegelijkertijd verschrikkelijk onderwerp dat eigenlijk niet om te lachen is. Want de hier opgevoerde louche narcisten zijn stuk voor stuk dierenbeulen.

Enfin wel vermakelijk natuurlijk al had het geheel niet over zoveel tijd en afleveringen hoeven worden uitgesmeerd.

Mooie film. Het leven in Huize Tillsammans is bij tijd en wijle goed maar ook behoorlijk enerverend. Het ene personage is nog hypocrieter dan de ander en als komt realistisch over. De jeugd is hier een stuk verstandiger dan de volwassenen. Het acteerwerk is goed, zeker ook de kinderen spelen mooi. Sterke, zo nu en dan hilarische dialogen worden afgewisseld met ontroerende en serieuze situaties. Aanrader.

Bizar verhaal wel. Vind het goed dat Netflix een documentaire maakt over deze zwendel. Hoe het wordt opgediend is op voor de hand liggend, had wat compacter gekund. Vond de eerste vrouw de Noorse Cecilia een schatje. Heb ook best met haar te doen en dapper van haar dat ze zo open is. Eens kijken of ik haar kan vinden op Tinder.

Triest genoeg gaat de hoofdpersoon hier vast nog een slaatje uit slaan.

Fijn indie filmpje met geinige dialogen vooral die tussen de hoofdpersoon en Jed kunnen mij bekoren, en personages. Maakster Lena Dunham durft zichzelf kwetsbaar op te stellen. Mooi gefilmd ook. Aanrader.

Sfeervolle film met Ms Woodley in de hoofdrol als gevoelige agent. Ze speelt best goed, vind haar ook een leuke actrice maar in de echt dramatische scènes blijft ze niet helemaal overeind.

Het laatste half uur is helaas matig en teleurstellend.

Herzien en dit is toch wel een aangename film. Om naar Grace Kelly te kijken is sowieso geen straf en het mooi aangeklede verhaal is onderhoudend genoeg. Niet bijzonder spannend, maar de film bevat voldoende vaart.

Woody Allen speelt weer eens een neuroot en ook de rest van de cast heeft nogal stereotype rollen. Jesse Eisenberg en Ellen Page vind ik aardig, maar het personage Leopoldo Pisanello, een bekende Italiaan vind ik veruit het geinigst.

Redelijk.

De sobere film, in een stijl die past bij het onderwerp, vertelt het verhaal van de gedreven Jehova’s getuige Sara die verliefd wordt op een ongelovige en begint te worstelen met haar overtuigingen.
Op het werk heb ik een poos een Jehova’s getuige, laat ik hem Paulus noemen, als collega gehad. Een vriendelijke jongeman die zich binnen de organisatie had opgewerkt, de telefoon aannam en wat administratieve handelingen verrichtte. Door deze kennismaking ben ik gaan lezen op het internet over deze sekte en wat aan de weet gekomen.
Waar ik nooit bij stil heb gestaan is de reden waarom Paulus gestopt is met het VWO. Ik ging ervan uit dat dit op financiële gronden was gebeurd. Groot gezin, bovendien moet een substantieel deel van het inkomen worden afgestaan.
Nee dus, weet ik na het bekijken van de film. Educatie staat maar in de weg tussen de getuige en Jehova, dat iemand voor zichzelf gaat nadenken moet voorkomen worden. Wat erg vind ik het dat mensen hun leven verkwanselen aan tja, wat eigenlijk?

De film maakt de impact van het Jehova’s getuige zijn inzichtelijk en voelbaar.

Een puntje van kritiek heb ik over de hoofdrolspeelster die wat houterig overkomt en enerzijds goed gecast is maar die ik niet echt vind matchen met Teis en dan bedoel ik vooral qua uiterlijk. Daarnaast vind ik het laatste kwartier wat al te dramatisch en gemakkelijk, met het ongeluk van Thea en het weigeren van de bloedtransfusie. Al met toch een sterke film.

Deel van de cast doet het leuk, zoals de receptioniste, Sra Blanca en de man met Gilles de la Tourette maar het is wel erg kluchtig met ontzettend veel herhalingen van zetten. Het ziet er allemaal verzorgd uit en de twist, hoewel ik die aan zag komen is geinig.