Opinions

Dertien-in-een-dozijn home invasion film met een verhaal dat op de achterkant van een bierviltje past. Het acteerwerk van met name Cage en Kidman is matig, gauw vergeten dit.

De film begint sterk en met name het laatste gedeelte is aangrijpend en sterk geacteerd door de heer Farrell. Het einde vind ik nogal abrupt, had van mij anders gemogen. Het middengedeelte kan mij ook niet zo bekoren. Enfin, een integere film met een zwaar thema en mooie beelden .

Best genoten van deze film. Niks mis met een goede klucht op z'n tijd. Snap wel dat mensen het plat of ordinair vinden, maar ik heb erg moeten lachen.

En Milo als Dimitry vond ik fantastisch.

De cast redt het nog enigszins maar dit is wel een erg slap verhaal. Omdat het wel onderhoudend is en sommige acteurs ronduit charmant zijn ben toch nog twee estrellas.

Trage film met een paar geinige elementen zoals het verhaal met het kereltje dat al kotsend ten onder gaat maar blijft strijden voor zijn leven in de tuin van de rector dat wel vermakelijk is.
Heb niks met Halloween, het thema van de film. Als je dat ieder jaar viert, is deze film vast boeiender.

Film heeft iets indie-achtigs, vermoedelijk door het sfeertje en de opvattingen plus teksten van de personages. Daarnaast kan ik niet helemaal plaatsen waarom de film gevoelsmatig langer duurt dan 82 minuten, misschien omdat het een a-chronologische opeenvolging van fragmenten is.
Twee pompoenen sterretjes

Sterke film die invoelbaar weet te maken wat de impact is van je ruim dertig jaar verborgen houden in je eigen huis. Enigszins beklemmend ook wel. Corona lockdown to the max.

Het filmwerk is fraai, zoals de donkere beelden van de smalle straatjes in het dorp die eruitzien als loopgraven. Acteerwerk ook dik in orde.

Visueel interessante film met een aardig verhaal en sterk acteerwerk van de heer Bridges.

Het verhaal is behoorlijk dun maar The Grid is een geinige dimensie.

Rauwe misdaadfilm over de dunne scheidslijn tussen criminaliteit en politie te Rio de Janeiro die de corruptie van politici en wetsdienaren aan de kaak stelt. Geen vrolijk verhaal dat onderhoudend gebracht wordt mede door het sterke acteerwerk en de goed gekozen locaties.

Heb de directors cut gezien en vind de ruim drie uur vlot voorbijgaan. Met recht episch dit verhaal en de aankleding, de cinematografie en het acteerwerk zorgen voor een prettige kijkervaring.

Deze gisteren op de Belg nogmaals meegepakt en ik vind deze film bij elke kijkbeurt beter worden. Mooi rustig geschoten, fraaie dialogen en een fijne cast.

Sterk acteerwerk van de heren en een verhaal dat ondanks het thema niet loodzwaar aanvoelt. Mooie beelden van het leven in Madrid doen me terug verlangen naar die stad. Ook het uitstapje naar Amsterdam is goed in beeld gebracht. De vriendschap tussen de mannen is aardig realistisch verbeeld. Aanradertje wel.

Aardig in beeld gebracht en het acteerwerk is in orde. De film is rauw en het verhaal wordt realistisch neergezet. Het verteltempo is behoorlijk laag.

Matig tot redelijk al met al.

Amusante aaneenschakeling van tragische misverstanden met twee geinige personages, de heren Dale & Tucker. Zitten ook nog wat levenslessen in de film verpakt zoals schijn bedriegt/kleren maken de man/zoals de waard is vertrouwt hij zijn gasten enzovoort het resultaat is een prima filmpje binnen het steeds verder uitdijende genre van de horror-comedy.

Toch wel een sterke film hoewel ik niet de hele speelduur als onderhoudend heb ervaren, zo halverwege voor het diner met de man die sowieso een lawine zou overleven was ik de aandacht volledig kwijtgeraakt.

Egoïsme wordt veelal als thema genoemd, ik zou daar vertrouwen aan toe willen voegen. En zoals u weet komt dat te voet en gaat het te paard.

De skivakantie als cultureel fenomeen wordt in al zijn lelijkheid getoond, waarvoor hulde.

Nogal een niemendalletje dit maar best een aangename tijdsbesteding.

Het echtpaar Carla en Joel ken ik van de HBO serie Profugos en daarom weet ik dat Aline Kuppenheim met wat make-up enzo een bijzonder aantrekkelijke vrouw is. De serie, vooral het eerste seizoen kan ik overigens van harte aanbevelen.

Enfin, de film. In een idyllische omgeving verblijft Carla op een soort camping. Het tempo van de vertelling lijkt te zijn aangepast aan de omgeving. Er gebeurt hoegenaamd niets. Wel fraaie beelden van de flora en fauna. En de spanning tussen Carla en Ulrik, twee ietwat verloren zielen, loopt wat op. Wat het liedje Vanidad nou precies zegt over de film? Het is me enigszins een raadsel.

Inderdaad het vervolg op. Dit keer is Turkije de bestemming en hier wordt aanmerkelijk meer gepraat. De tripjes van de sommelier vind ik hier het meest interessant, er is ook chemie met z'n reisgenote. Mooi gefilmd wel maar minder boeiend en geïnspireerd dan de reis naar Amerika.

Overigens duurt de film zo'n 86 minuten en geen 120 minuten zoals hier staat.

Film die bol staat van de oppervlakkige personages, White Mike en die donkere jongen met die pleister op zijn hoofd uitgezonderd. Die jongemannen hebben nog enig reliëf. Na een minuut of vijf kan ik al geen Charlie meer onderscheiden van een Toby.

Toch is de film onderhoudend, ik ben zelf ook niet vies van seks en wat verdovende drugsmiddelen op zijn tijd. Dus. En wat draaien ze voor muziek op die feestjes zeg had de heer 50 Cent daar soms niks over in te brengen? Al met al is het resultaat een toch wel goed kijkbare film.

Deze documentaire bevat veel beeldmateriaal van de heer Pablo Escobar en daarnaast wordt parallel het verhaal verteld van de opkomst en ondergang van het Colombiaans elftal waarbij vooral wordt ingezoomd op Andres Escobar en zijn tragische dood. Het levert een interessant en zo nu en dan aangrijpend verhaal op. De invloed van Pablo Escobar was immens en meedogenloos, hij is de narco-terrorist der narco-terroristen en als een beest rekende hij met zijn tegenstanders af. Boeiend.

Boeiende film met uitstekend acteerwerk van beide hoofdpersonen. Interessante aanname ook van de overdracht van het pauselijke ambt.

Een en ander wordt behoorlijk flitsend gebracht met vaart en humor, bijzonder knap als het over twee bejaarde kerkbestuurders gaat.

Aanrader wel.

Mooie, rauwe film over Joseph, een door het leven getekende man uit een Engelse achterbuurt. Een onvermoede vriendschap ontstaat met de christelijke Hannah die zo haar eigen sores met zich meedraagt.

Personages komen echt over, de beelden en kleuren zijn grauw en de gebeurtenissen tamelijk tragisch.

Opmerkelijk saaie documentaire over Mike Tyson die in mijns inziens ingestudeerde zinnen zijn verhaal doet. Een half uurtje youtuben met Mike Tyson in de zoekbalk levert meer vertier en verdieping.