Neo-realisme (en wat er al dan niet bijhoort)

In 1942, Antonioni co-wrote Un pilota ritorna, together with Roberto Rossellini and worked as assistant director on Enrico Fulchignoni's I due Foscari. In 1943, Antonioni travelled to France to assist Marcel Carné on Les visiteurs du soir. Antonioni started shooting short films in the 1940s with Gente del Po, a story of poor fishermen of the Po valley on which he filmed in 1943, but the film stock was stuck in the East-Italian Fascist "Republic of Salo" when Italy was liberated and was not recovered and edited until 1947 (the complete footage had not been recovered ever since). These films were neorealist in style, being semi-documentary studies of the lives of ordinary people.

Dus, ik ben het met je eens dat het niet erg veel is en dat hij later zeker sterker begon af te wijken van het neorealisme, maar dat hij er in z'n geheel niet toe behoort(behoorde) is toch ook weer niet zo.

Omdat hij in de tijd van de Neo realisten actief was, omdat hij zich door dezelfde personen liet inspireren en omdat zijn werk veel raakvlakken met het neo realisme heeft gehad.

Lees nou eens goed wat er staat, zonder woorden weg te laten of erbij te verzinnen.... Ook in bovenstaande teksten staat nergens dat hij neo realist was. Daarbij heb ik nu al vele teksten gequote die hem duidelijk buiten die groep plaatsten.

Klopt, maar daar werkte hij slechts ondersteunend. De leiding was in handen van iemand anders, een neo realist. Nog even en ik ben ook een filmmaker, omdat ik bij een aantal films regie-assistent ben geweest. Ga toch wel uit van de auteurs theorie.

Daarbij heb ik al meerdere malen erkend dat hij door hen beinvloed is, maar toen hij eenmaal zelf het heft in handen kreeg, brak hij met 'de regels' door andere onderwerpen te belichten. Maar o.k., 'geheel niet' is wellicht iets te sterk omschreven.

En om even terug te keren naar het begin van deze discussie. Het ging er om of in het werk van Mann neo realistiche kenmerken zijn aan te wijzen. 'Xgogax de EPIC FAILER' stelde dat dit zo was. De stijl van Mann herbergt inderdaad kenmerken van het werk van Antonioni, maar dan toch zeker wel kenmerken uit het latere wek van Antonioni, en dat heeft weinig meer met neo realisme van doen....

Heb ook nog steeds geen antwoord op mijn vraag daarover: Wijs mij aan welke typisch neo-realistische kenmerken er in het werk van Mann zitten. Zoals ik al heb aangegeven is het tegenovergestelde wel duidelijk te maken.

Maar laat anderen het maar verder uitvechten, ik heb ook helemaal niets met neo realisme: zielige Italianen met slecht geluid.

@ Reinbo

Antonioni started shooting short films in the 1940s with Gente del Po, a story of poor fishermen of the Po valley on which he filmed in 1943, but the film stock was stuck in the East-Italian Fascist "Republic of Salo" when Italy was liberated and was not recovered and edited until 1947 (the complete footage had not been recovered ever since). These films were neorealist in style, being semi-documentary studies of the lives of ordinary people.

Dan zou het hierboven niet goed geschreven staan(in dat geval hou ik echt maar eens op met Wiki te quoten ), er staat toch 'Antonioni started shooting' en 'he filmed', waar staat dan regie-assistent o.i.d.?

Hier

Ja, ok, maar in dat stukje wat ik van Wiki aanvoerde staat toch dat hij ook zelf met korte films begon in die stijl?

Daar staat 'neo realistisc in style', maar ik krijg de indruk dat het om een semi-documentair gedraaide studie gaat. Iets anders dan een 'werk'. Ik ga wel uit van de periode dat de man echte films maakte, wat hij op school deed of als assistent tel ik niet echt mee. De carriere begint bij de eerste echte film.

Nogmaals, ik erken dat hij er in zijn jonge jaren dicht tegen aanzat. Maar zodra hij 'echt' aan de slag ging, ging hij een eigen kant op.

Meneer Bungel wrote:

(quote)

Dat zouden dan elementen moeten zijn die Antinioni wél heeft overgenomen van het (Italiaans) neorealisme, en diezelfde elementen zouden dan weer herkenbaar moeten zijn bij Mann... En ik heb nog geen film van Antonioni gezien! Dus daar meng ik me (voorlopig) niet in...

The neorealist style was developed by a circle of film critics that revolved around the magazine Cinema, including Michelangelo Antonioni, Luchino Visconti, Gianni Puccini, Cesare Zavattini, Giuseppe De Santis and Pietro Ingrao.

Italian neorealism - Wikipedia, the free encyclopedia - en.wikipedia.org

The neorealist style was developed by a circle of film critics that revolved around the magazine Cinema, including Michelangelo Antonioni, Luchino Visconti, Gianni Puccini, Cesare Zavattini, Giuseppe De Santis and Pietro Ingrao.”

Italian neorealism - Wikipedia, the free encyclopedia - en.wikipedia.org

Kun je in JSTOR (waar alleen wetenschappelijk artikelen zijn) zoeken?

JSTOR: An Error Occurred Setting Your User Cookie

Ik heb echt genoeg artikelen gelezen waarin staat dat hij neorealistische films heeft gemaakt.

The Language of Movies and Antonioni's Double Vision - van Giuseppe Mazzotta

Antonioni's Women, Lost in the City van Clara Orban

Landscapes of Deliquescence in Michelangelo Antonioni's "Red Desert" - van Matthew Gandy

Het artikel - van Tyrus Miller and Deanna Shemek

Overigens heeft Mann naast Antonioni ook heel erg veel van Roberto Rossellini overgenomen. Niet alleen van Antonioni maar ook van Rossellini!

De cinema van Mann heeft raakvallen met het neorealisme. En zoals ik al zei is zijn werk een kruising tussen de Amerikaanse cinema, de Nouvelle Vague en het neorealisme.

@ Reinbo - EPIC FAIL

Dat stukje vind ik een beetje vreemd, aangezien het schrijft dat de neo realistisc style ontwikkelt is door een groep filmcritici. Ik vind het vreemd dat filmcritici een filmstyle zouden ontwikkelen..... Nu zijn de genoemde critici volgens mij ook allemaal (of grotendeels) filmmaker, dus het antwoord zou kunnen schuilen in die dubbelfunctie.

Maar aangezien Antonini's films volgens alle andere bronnen die ik tot nog toe gevonden hebt, niet aan alle regels van het neo realisme voldoen zou het best kunnen dat hij als critici medebepalend is geweest voor het vaststellen van die regels. Dat zou 'm wel een neo realist maken, maar dan niet praktiserend.

Ik zal je de vraag nogmaals stellen: Welke typisch neo realistische elementen tref je dan aan in zijn werk? Graag voorbeelden.

Roberto Rossellini heeft ok heel veel niet neo realistische films gemaakt. Bovendien last ik dat hij zich met name heeft laten inspireren door hun films uit de jaren 60. Toen van het neo realisme al lang losgelaten. Wat ook wel logisch is, aangezien er geen greintje neo realisme is zijn werk te vinden is. Wel van het uber gestyleerde zoals dat van Antonioni uit de jaren 60.

De cinema van Mann heeft raakvallen met het neorealisme. En zoals ik al zei is zijn werk een kruising tussen e Amerikaanse cinema, de Nouvelle Vague en het neorealisme.

@ Reinbo - EPIC FAIL

Kan de artikelen niet vinden, ben geen lid. Verder denk ik ook niet dat die films als neo realistisch aangemerkt gaan worden, hooguit beinvloed zijn door. Het is je immers nog geen een keer gelukt om een titel of een document te voorschijn te halen waar dat wel onomstotelijk wordt beweerd en aangetoond. Ik wacht af....

Sanxia Haoren van Zhang Ke Jia is ook hyper gestileerd en digital geschoten = een neorealistische film

Le Silence de Lorna van Dardenne is hyper gestileerd = een neorealistische film

4 Luni, 3 Saptamini si 2 Zile van Cristian Mungiu is hyper gestileerd en digital geschoten = een neorealistische film

Italian neorealism - Wikipedia, the free encyclopedia - en.wikipedia.org

@ Reinbo - EPIC FAIL

xgogax wrote:

(quote)

Overigens heeft Mann naast Antonioni ook heel erg veel van Roberto Rossellini overgenomen. Niet alleen van Antonioni maar ook van Rossellini!

De cinema van Mann heeft raakvallen met het neorealisme. En zoals ik al zei is zijn werk een kruising tussen e Amerikaanse cinema, de Nouvelle Vague en het neorealisme.

@ Reinbo - EPIC FAIL

Dat had je al geschreven, wordt je dement..... (Zou een boel verklaren. )

Zoals al heel veel eerder aangegeven wordt in dit artikel een ruimere definitie van het begrip gebruikt... Staat overigens nog steeds geen Antonioni tussen.

geplaatst op 2 januari 2010, 22:49 uur

Lees effe alles nog eens door, we vallen in herhaling.

Eens een neorealist altijd een neorealist!

@ Reinbo

EPIC FAIL!

xgogax wrote:

(quote)

Maar wel hyper gestileerde films uit 2006, 2007 en 2008

Ik heb ook geen probleem om de landsgrens of tijdsperiode (al is het nieuwe er wel vanaf) los te laten. Wat mij betreft blijven stijl en onderwerp de kernpunten van de definitie. Die films gaan allemaal over arbeiders met alledaagse problemen. Heb ook al toegegeven dat Bijita Q in onderwerp en benadering valt binnen het neo realisme. Waarmee Miike nog niet direct een neo realsit is geworden...

Sanxia Haoren van Zhang Ke Jia is ook hyper gestileerd en digital geschoten = een neorealistische film

Le Silence de Lorna van Dardenne is hyper gestileerd = een neorealistische film

4 Luni, 3 Saptamini si 2 Zile van Cristian Mungiu is hyper gestileerd en digital geschoten = een neorealistische film

Neorealism (art) - Wikipedia, the free encyclopedia - en.wikipedia.org

EPIC FAIL

Eerst moest het volgens jou over de Italiaanse arbeiders gaan, daarna hoefde dat niet meer, vervolgens weer wel, weer niet etc.

Eest moest het om de Italiaanse films gaan die zich in Italië afspelen, vervolgens vond je dat niet meer noodzakelijk, en daarna weer wel, en weer niet etc.

Eerst vond je de 'amateur' acteurs in de neorealistische film belangrijk, daarna niet meer..

En volgens JOU Antonioni = GEEN neorealist...

EPIC FAIL!

Meneer Bungel wrote:

(quote)

Hier is eerder excuses van mijn kant op zijn plaats, moet ik in het vervolg toch beter checken wat ik citeer, in dit geval kan ik de inhoud niet bevestigen.

Excuses aanvaard. Op mijn beurt bied ik nogmaals excuses aan vanwege het feit dat ik er een beetje te hard inging. Bovendien had ik de onderliggende tekst niet gelezen, die als geheel helemaal niet zo slecht was.

Ik heb enkel die laatste film gezien, daar is werkelijk niets gestyleerds aan. Of het digitaal geschoten is op op 35 of 16 mm doet er niet echt toe lijkt mij. Verder gaat die film inderdaad over de problemen van eenvoudige 'arbeiders.

De andere films die ik van Dardenne ken zijn ook totaal niet gestyleerd, dus betwijfel of deze het wel is. Maar laat ik nu maar niet de discussie aangaan over 'gestyleerd'.

Bovendien vroeg ik naar voorbeelden uit Mann's werk. Een vraag die je nu al enkele dagen niet weet te beantwoorden. Je geeft het blijkbaar op...

Lees eens i.p.v. dat met het schuim op je lippen, in je vieze pyama (wachtend op de verpleegster), over je toetsenbord loopt te kwijlen, waardoor je niet eens meer ziet dat je caps lock aan staat en in herhaling valt.

xgogax wrote:

(quote)

ONZIN!

Germania Anno Zero (1948) van Roberto Rossellini speelt zich in Berlijn af en is 110 % psychologisch ...

1. Geen onzin, ik ken de film niet. De titel wel.

2. Als je er maar 1 kunt noemen, is dit wellicht de uitzondering die de regel bevestigt.

3. Citaat over Germania , anno zero:

Film tekent het beeld van morele chaos niet door psychologisering of sentimentalisering, maar door documentaire benadering van een stad in ruïnes en gedragsdetails, om vervolgens des te indringder tot de onvoorspelbare acties van de jongen te komen, waarmee Rosselini's breuk met het neo-realisme eigenlijk al wordt aangekondigd.

Filmencyclopedie 2e editie, blz. 224.

Uit het citaat blijkt dat we hier niet te maken hebben met een typische neo-realistische film, meer een film in de periferie van het neorealisme. En is het wel psychologische film?

4. Wat zijn de andere argumenten op basis waarvan jij concludeert dat Il Grido een neorealistische film is?

5. Ik wil met je discussiëren over dit onderwerp maar wel op een neorealistische manier, d.w.z. op zoek naar een nieuwe waarheid, naar de essentie der dingen.

Gisteren heb ik een redelijk lange tekst geschreven. Als je daar 1 zinnetje uitlicht en daar met 1 woord op reageert, dan ga je voorbij aan de betekenis van de rest van de tekst. En daar baal ik van.

Op zulke gemakzuchtige reacties zal ik niet meer reageren. Doe het neorealistisch s.v.p..

Bovenstaande films zijn hyper gestileerd. Vooral Sanxia Haoren van Zhang Ke Jia. Hij gebruikt in Sanxia Haoren zelfs CGI (de raket).

EPIC, EPIC FAIL !!!

En niet psychologisch? Die jongen draait door en pleegt zelfmoord. Als dit niks met de psychologie te maken hebt, dan ben IK gek...